သမီးဖြစ်သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် စိတ်အေးသွားရသည်။ ထို့နောက် သူမက ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းဖြင့် "မင်းရဲ့ယောက္ခမက အစောပိုင်းကပဲ ဖုန်းဆက်ပြီးတော့ ဒါဝါနဲ့မင်းရဲ့ညီမငယ်လေးတို့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို ဒီနှစ်ထဲမှာ တက်ရောက်ပေးဖို့ မင်းအဖေနဲ့ငါ့ကို ဖိတ်ထားတယ်" ဟု ပြောပြလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ အမေနဲ့အဖေ လာခဲ့သင့်တာပေါ့" ဟု Zhou စီနီ က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "ယန်ယန်နဲ့ဝမ်ဝမ်ကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့ပါဦး။ စတုတ္ထအဒေါ်ရဲ့နေရာက အတော်လေး ကျယ်ဝန်းတာမို့ အမေတို့ရောက်လာရင် အဲဒီမှာ တည်းနိုင်ပါတယ်"
"ငါမင်းအဖေကို ပြောပြလိုက်ပါပြီ၊ သူကတော့ အချိန်တန်မှ ကြည့်လုပ်မယ်လို့ပဲ ပြောတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြုံးရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"စဉ်းစားစရာ ဘာရှိလို့လဲ။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီးကို အိမ်မှာပဲ နေခိုင်းလိုက်ပေါ့၊ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနှစ်သစ်ကူးကို ဒီမှာလာဖြတ်သန်းတာက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။ နေရာမလောက်မှာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီမှာအပိုအခန်းတစ်ခန်းတောင် ရှိသေးတာ" ဟု Zhou စီနီ က တိုက်တွန်းသည်။
သူမနှင့် Weng Guo Dong တို့သည် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းပါသည့်အိမ်တစ်လုံးတွင် နေထိုင်ကြသဖြင့် နေရာအလုံအလောက် ရှိနေသည်။
"ကောင်းပါပြီလေ။ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းအဖေနဲ့အတူ ငါလိုက်လာခဲ့မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ကိုလည်း ဝင်ကြည့်လို့ရတာပေါ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။
မိခင်နှင့်သမီးတို့ အနည်းငယ်ထပ်မံစကားပြောဆိုကြပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။
နှစ်ကုန်ခါနီးဖြစ်သည်နှင့်အမျှ အချိန်ကုန်မြန်လှသည်။ ရထားလက်မှတ်များမှာ အလွယ်တကူရနိုင်သည်မဟုတ်သဖြင့် ခရီးသွားရန်စီစဉ်နေသူတိုင်း ကြိုတင်ဝယ်ယူထားကြရသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် သူမ၏သားနှစ်ယောက်မှာလည်း သွားရန်စီစဉ်နေကြသည်။ အရာအားလုံးကို အပြီးသတ်မဆုံးဖြတ်မီ သူမသည် ကျိုးတာနီ ထံသို့ဝင်ရောက်ပြီး အတူတူသွားကြမလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကျိုးတာနီ သည် ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမ၏ညီမငယ်နှစ်ယောက်မှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး မြို့တော်တွင် နေထိုင်နေကြသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသေးပေ။ ဒါဝါ၏မင်္ဂလာဆောင်က အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သူမတကယ်ပင် လိုက်သွား၍ မြို့တော်ကို ကြည့်ရှုချင်နေသည်။
"မင်းသွားချင်ရင် သွားလေ။ အိမ်ကိစ္စတွေကိုတော့ ငါတာဝန်ယူလိုက်မယ်" ဟု သူမ၏ခင်ပွန်းက ပြောသည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးတာနီ သာ အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့်အတူ လိုက်သွားမည်ဆိုပါက အကြီးဆုံးအစ်မတော် ၏အိမ်ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မည့်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူထံသွား၍ တိုင်ပင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူမှာ ကိုယ်တိုင်လိုက်သွားရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ အချိန်တန်လျှင် လက်ဖွဲ့ငွေသာ ပို့ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အိမ်ကိုစောင့်ကြည့်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူကလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သဘောတူလိုက်ပြီး သူမနှင့်အကြီးဆုံးအစ်ကိုဖြစ်သူတို့ကို စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ မြို့တော်သို့သွားကြရန်၊ အိမ်ကိစ္စကို သူတာဝန်ယူထားပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကလည်း တတိယအစ်ကိုနှင့်အခြားသူများကို အသိပေးထားသည်။ တတိယအစ်မတော်က လိုက်သွားရန် စီစဉ်ထားပြီး တတိယအစ်ကိုကတော့ ကလေးများနှင့်အတူ ဆိုင်ကိုစောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။
တတိယအစ်ကို Lin ကိုလည်း တတိယအစ်ကိုက အသိပေးထားသည်။
တတိယအစ်ကို Lin သည် ဆိုင်နှစ်ဆိုင် ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သဖြင့် ဤရက်ပိုင်းတွင် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ သူသည် ကုန်ပစ္စည်းများဝယ်ယူရန်နှင့် တင်ပို့ရန်အတွက် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထရပ်ကားကို မောင်းနေရသည်။ သို့တိုင်အောင် တတိယအစ်မ၏သားအကြီးဆုံး မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်သဖြင့် သူမဖြစ်မနေ တက်ရောက်ချင်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့ဇနီးသည်မှာ ဆိုင်ကိုကောင်းစွာထိန်းသိမ်းနိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်။ သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ ကုန်ပစ္စည်းများကို ကြိုတင်ဖြည့်တင်းထားပြီး အကြီးဆုံးအစ်ကို၏မိသားစုနှင့်အတူ ခရီးသွားနေစဉ် ဆိုင်ကိုဇနီးဖြစ်သူ၏လက်ထဲတွင် စိတ်ချလက်ချ အပ်ထားခဲ့ရန်သာ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ခရိုင်မြို့တွင်နေထိုင်နေသော ကျိုးရှ သည်လည်း သတင်းကို လက်ခံရရှိသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် သည် လက်ရှိတွင် သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်နေပြီး အဝတ်လျှော်ခြင်းနှင့် ဟင်းချက်ခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးနေသည်။ တတိယအစ်ကိုက သတင်းစကားပါးရန် ဝင်လာပြီး ပြန်သွားသည့်အခါ ဒုတိယအစ်မတော် က "သွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ။ မင်းအိမ်ထောင်ကျတုန်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာခဲ့ကြဘူးလေ" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့ပြောသည်။
"အမေရယ် သူတို့က မအားလို့ပေါ့။ ကျွန်မအိမ်ထောင်ကျတုန်းက သူတို့မလာနိုင်တာ သဘာဝပါပဲ" ဟု ကျိုးရှ က ပြန်ပြောသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် မလာရောက်နိုင်သော်လည်း လက်ဖွဲ့ငွေများစွာ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်ကိုး။
"သူတို့က မြို့တော်က ဆွေမျိုးတွေလေ။ ကျိုးရှ က သူတို့နဲ့ပိုပြီးရင်းနှီးအောင် ဆက်ဆံသင့်တယ်။ မိသားစုနှစ်ခုကြားက ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝပြတ်တောက်သွားအောင် လုပ်ချင်နေတာလား" ဟု မာမြောင်မြောင် က တည့်တည့်ပင် ဆူပူလိုက်သည်။
ယခင်က မာမြောင်မြောင် သည် စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုမှ ဦးလေးနှင့်အဒေါ်တို့ မြို့တော်တွင် နေထိုင်နေမှန်း မသိခဲ့ပေ။ သိသွားသည့်အချိန်တွင် သူမ၏သဘောထားမှာ အလိုလိုပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ခရိုင်မြို့သူဖြစ်သည့်အတွက် မြို့သူဟု ပြော၍ရသော်လည်း မြို့တော်ဆိုသည်မှာ အဆင့်အတန်း လုံးဝမတူပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နောက်ခံမျိုးနှင့် သူမမည်သို့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။
မာမြောင်မြောင် သည် စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုမှ ဦးလေးနှင့်အဒေါ်ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားနေသော်လည်း ယောက္ခမဖြစ်သူအပေါ်တွင်မူ စိတ်ရှည်သည်းခံမှု အလွန်နည်းသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် က "မာမြောင်မြောင် မင်းနားမလည်ပါဘူး။ သူတို့က ကျွန်မတို့မိသားစုကို ဘာမှအရေးမစိုက်ကြဘူး။ အမြဲတမ်းပဲ ကျွန်မတို့ကို နှိမ်ကြည့်နေကြတာ" ဟု တိုးတိုးလေး ညည်းညူသည်။
"အမေကလည်း စကားတွေကို အဓိပ္ပာယ်မရှိ ပြောပြန်ပြီ။ စတုတ္ထဦးလေးနဲ့စတုတ္ထအဒေါ်က ကျွန်မတို့မိသားစုကို ဘယ်တုန်းက နှိမ်ကြည့်ဖူးလို့လဲ" ဟု ကျိုးရှ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အရင်တုန်းက သူပရိဘောဂစက်ရုံမှာ တပည့်အဖြစ် ဝင်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အခုလိုတည်ငြိမ်တဲ့အလုပ်တစ်ခုကို ရထားတာဟာ စတုတ္ထဦးလေးက သူ့အတွက် လမ်းကြောင်းဖန်တီးပေးခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးရဖို့အတွက် ဦးလေးက အဆီများတဲ့ဝက်သား နှစ်ဂျင်တောင် လက်ဆောင်ပေးခဲ့ရသည်ဟု ကြားသိရသည်။
အခုခေတ်မှာ ဝက်သားဆိုတာ ငွေရှိရင် ဝယ်လို့ရပေမယ့် အရင်တုန်းကဆိုရင် ပိုက်ဆံရှိတိုင်းလည်း ဝယ်လို့ရတာ မဟုတ်ပေ။ စတုတ္ထဦးလေးက သူ့အတွက် ဒီလောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အကူအညီမျိုးကို သူ့မိဘတွေကိုဖြစ်စေ၊ ကျိုးရှ ကိုဖြစ်စေ တစ်ခါမှ ပြောပြမနေခဲ့ပေ။ သူအခုမှပဲ ယောက္ခမဖြစ်သူက ပြောပြမှ သိရခြင်းဖြစ်သည်။
ဒါကိုပဲ သူ့အမေက "မိသားစုကို နှိမ်ကြည့်တယ်" ဟု ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ Zhou ဆန်နီ အကြောင်းကော။ အခုဆိုရင် သူမသည် ခင်ပွန်းနှင့်တူဖြစ်သူနှင့်အတူ မြို့တော်ရှိ ကျယ်ဝန်းသောအိမ်ကြီးတွင် နေထိုင်နေရသည်မှာလည်း စတုတ္ထဦးလေးနှင့်စတုတ္ထအဒေါ်တို့ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အဲဒါကလည်း သူတို့ကို နှိမ်ကြည့်တာလို့ပဲ ပြောဦးမလား။ ကျိုးရှ အနေဖြင့် သူ့အမေ၏တွေးအခေါ်ကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
မာမြောင်မြောင် သည်လည်း ယောက္ခမဖြစ်သူကို မနှစ်မြို့သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် သည် ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "အရင်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မင်းတို့မသိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ဒုတိယအစ်မက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မြို့တော်ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားတာလေ။ သူရောက်တာနဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်က ဒါဝါကိုခိုင်းပြီး ချက်ချင်းပြန်ပို့လိုက်တာ၊ တစ်ညတောင် အိပ်ခွင့်မပေးဘူး!"
ယနေ့တိုင် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလျှင် သူမဒေါသထွက်ရဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သလိုပင်။ လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုမျိုး ဒီလောက်ထိ ဆက်ဆံရက်ရတာလဲ။ အဲဒီတုန်းက Er Ni နဲ့ ရှုရှန်းမေ တို့ကတော့ နေခွင့်ရခဲ့ပေမယ့် လျူနီ ကတော့ တံခါးဝကို ခြေချတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ပို့ခံလိုက်ရသည်။ ဒါဟာ မျက်နှာကို တည့်တည့်ရိုက်လိုက်တာနဲ့ ဘာမှမထူးခြားပေ။
Zhou လျူနီ သည် ကျိုးရှ ထက် အသက်ကြီးသည့်အတွက် သူ့၏ ဒုတိယအစ်မတော်ဖြစ်သည်။
မိခင်ဖြစ်သူက ထိုအငြိုးအတေးကိုပဲ တတွတ်တွတ် ပြောနေသည်ကို ကြားရသောအခါ ကျိုးရှ သည် စကားပြန်ပြောရန်ပင် စိတ်မပါတော့ပေ။
မာမြောင်မြောင် ကတော့ Zhou လျူနီ နှင့် အငြိုးကြီးစွာ ရှိနေသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ပထမဆုံးကိုယ်ဝန်မှာ Zhou လျူနီ တွန်းလိုက်သည့်အတွက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ Zhou လျူနီ သည် မည်သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို ကောင်းစွာသိသော မာမြောင်မြောင် က "အမေက အဲဒီသမီးကို ဒီလောက်တောင် ချစ်နေရင် အဲဒီအိမ်မှာပဲ သွားနေပါလား။ ကျွန်မတို့အိမ်မှာ မျက်စိနောက်စရာ မလုပ်ပါနဲ့။ သူ့အကြောင်း ကြားရတာနဲ့တင် ကျွန်မစိတ်ပျက်နေပြီ!" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ဒုတိယအစ်မတော် သည် ထိုအိမ်မှထွက်သွားရန် ဝန်လေးနေသည်။ မြို့ပေါ်ရှိ သက်သောင့်သက်သာရှိသည့်ဘဝကို သူဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ကျေးရွာကို ပြန်သွားတိုင်း မြို့ပေါ်မှာ နေထိုင်ရသည့်အတွက် သူမအတွက် ဂုဏ်ရှိလှသည်၊ ထိုသို့သောဘဝမျိုးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပြန်သွားရန် သူမဘယ်တုန်းကမှ ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆိုရင် Xia Xia ရေ၊ မင်းရော လိုက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားလား" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း လိုက်သွားချင်တယ်။ မြို့တော်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး" ဟု မာမြောင်မြောင် က ကျိုးရှ ကို ပြောပြသည်။
ကျိုးရှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုကာလအတွင်း အားလပ်ရက်ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သဖြင့် အတူတူသွားရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကလေးကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍မူ ကလေးငယ်ကို မခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ခရီးဝေးသွားလာရသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသဖြင့် ကလေးကို ဒုတိယအစ်မတော် ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားခဲ့ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။
ဤသို့ဖြင့် စာရင်းကို အပြီးသတ်လိုက်ကြသည် - အကြီးဆုံးအစ်ကို၏မိသားစု၊ တတိယအစ်မတော်၊ တတိယအစ်ကို Lin၊ ဒုတိယအစ်မတော် (ဟူဇီ နှင့် Gang Zi တို့၏မိခင်) နှင့် ကျိုးရှ တို့ဇနီးမောင်နှံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
စာရင်းအတည်ဖြစ်သည်နှင့် တတိယအစ်မတော်သည် လင်ချင်းဟဲ့ ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
ဝမ်းသာအားရဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံး၍ "မင်းတို့ရဲ့ခရီးစရိတ်တွေအပြင် မြို့တော်မှာ နေထိုင်စဉ်အတွင်း စားသောက်စရိတ်နဲ့ အဝတ်အစားစရိတ်အားလုံးကို ငါတာဝန်ယူပေးပါ့မယ်။ အေးအေးဆေးဆေးသာ လာခဲ့ကြပါ!" ဟု ပြောသည်။
တတိယအစ်မတော်က "ကျွန်မတို့အဖွဲ့လိုက်ကြီး လာကြမှာဆိုတော့ အိမ်သေးသေးဆိုရင် အိပ်ဖို့တောင် နေရာလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ပြန်ဖြေသည်။ သူမနှင့်တတိယအစ်ကိုတို့သည် တစ်ပတ်ခန့် လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုအိမ်ကြီးမှာ ရှေးခေတ်မြေပိုင်ရှင်ကြီးများ၏အိမ်ပုံစံအတိုင်း ဆောက်လုပ်ထားသဖြင့် အခန်းပေါင်းများစွာရှိပြီး အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။
"မင်းတို့အတွက် သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားတာပါ! အားတဲ့အချိန်သာ လာခဲ့ကြပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောကြားလိုက်သည်။
ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် မကြာခင် ယောက္ခမဖြစ်လာတော့မည့် လင်ချင်းဟဲ့ သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ စတင်တော့သည်။