ကျိုးခိုင် ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်မေကျား ကို သွားရှာလိုက်သည်။
သူနှင့် ဝမ်မေကျား တို့မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက စေ့စပ်ထားခဲ့ကြသူများဖြစ်၍ ယခုဆိုလျှင် တကယ့်ကိုပင် စေ့စပ်ထားသူများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လက်ထပ်လက်မှတ်များကို ထုတ်ယူထားသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သော်လည်း ယောက္ခမတော်စပ်သူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အိမ်ထောင်ပြုနေကြသဖြင့် သူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲမှာ နောက်ဆုတ်သွားရခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့မှာ လက်ထပ်ပြီးသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ အတူတူနေထိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ကျိုးခိုင် က သူ့ဇနီးသည်ကို ဖက်ပြီး အိပ်ချင်နေတတ်သော်လည်း ဝမ်မေကျား ကတော့ သူ့အတွက် ဟင်းရည်ตุ๋န် (ตุ๋န်) ပေးလာတတ်သည်။
အနုပညာအဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းသိကြသည်မှာ ကျိုးခိုင် တွင် စေ့စပ်ထားသူရှိမှန်း သိလျက်နှင့်ပင် အမျိုးသမီးစစ်သည်အချို့က သူ့ကို ဆက်လက်ပိုးပန်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျိုးခိုင် ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝယိုင်လဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူက ဤဆက်ဆံရေးကို တစ်သက်တာတာဝန်ယူမှုတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားပြီး အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အခွင့်အရေးပေးမည့် အပေါက်အလမ်းမျိုး ချန်မထားခဲ့ပေ။
သို့တိုင် ဝမ်မေကျား မှာမူ အိမ်ထောင်ပြုရန် အနည်းငယ် စိတ်စောနေမိသည်။
သူမက ဖွင့်ပြောခြင်းမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကျိုးခိုင် နှင့် မကြာမီ လက်ထပ်ပြီး စေ့စပ်ထားသူသက်သက်မဟုတ်ဘဲ တကယ့်လူငယ်စုံတွဲလေး ဖြစ်လာချင်နေမိသည်။
ကျိုးခိုင် ရောက်လာချိန်တွင် ဝမ်မေကျား မှာ သူမ၏ အလုပ်ကို အပြီးသတ်နေချိန်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မကြာသေးမီကမှ အကြီးတန်းသူနာပြုအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံတွင် အသက်အငယ်ဆုံး အကြီးတန်းသူနာပြုတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ အရည်အချင်းကို မည်သူမျှ သံသယမဝင်ကြပေ။
"ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားနေတာလဲ" ဟု ဝမ်မေကျား က သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ဘက်က အလုပ်တွေ ပြီးသွားပြီလေ" ဟု ကျိုးခိုင် က ပြောသည်။ "ကျွန်တော် အစောပြန်ဖို့ စီစဉ်နေတာ၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"
"ဘယ်လောက်အထိ အစောပြန်မှာလဲ" ဟု ဝမ်မေကျား က ပြန်မေးသည်။
မူလကတော့ သူတို့သည် ၂၀ ရက်နေ့ဝန်းကျင်တွင် ပြန်ရန်နှင့် ၂၅ ရက်နေ့တွင် မင်္ဂလာဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ အနည်းငယ် အလျင်စလိုဖြစ်သော်လည်း နှစ်သစ်ကူးအချိန်တွင် လူတိုင်း အလုပ်များနေကြသဖြင့် မတတ်နိုင်ပေ။
"၁၅ ရက်နေ့မှာ ပြန်မယ်" ဟု ကျိုးခိုင် က ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်မေကျား က စဉ်းစားကြည့်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ အလုပ်အချိန်ဇယားပေါ်တွင် မူတည်နေသော်လည်း "ကြည့်ရမှာပေါ့၊ အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်နိုင်ရင် ခွင့်ရဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ကျိုးခိုင် စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက စကားလမ်းကြောင်းကို Zhou စီနီ ၏ အိမ်ထောင်ရေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးတွေ့ဆုံပြီး တစ်လအတွင်းမှာပင် မင်္ဂလာဆောင်သည့်အထိ အရာရာ မြန်ဆန်လွန်းကြောင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မနာလိုသည့်အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်မေကျား ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရယ်မောသည့်အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် ငါတို့ ဘယ်မှာနေကြမလဲ"
"ကျွန်တော် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခုပါတဲ့ အဆောင်အခန်းတစ်ခန်း ရထားတယ်။ ကျွန်တော် သွားကြည့်ပြီးပြီ၊ ရှင်အားတဲ့အခါ ကျွန်တော် ပြမယ်" ဟု ကျိုးခိုင် က သူမအား ပြောပြသည်။
ဝမ်မေကျား က အခုမှ အားလပ်ချိန်ရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသည့် တာဝန်များကို အခြားသူနာပြုများထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျိုးခိုင် နှင့်အတူ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
အဆောင်အခန်းတွင် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခု ပါရှိသည်။ အလွန်အမင်း ကျယ်ဝန်းသည်တော့မဟုတ်ဘဲ စတုရန်းမီတာ အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း လူငယ်စုံတွဲတစ်တွဲ သို့မဟုတ် သုံးယောက်မိသားစုအတွက်မူ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် အခန်းထဲတွင် ဘာတွေလုပ်ခဲ့ကြသလဲ မည်သူသိမည်နည်း၊ သို့သော် အခန်းထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ဝမ်မေကျား ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့သည်။
ကျိုးခိုင် မှာမူ မိမိ၏ ချစ်သူလက်ကိုတွဲကာ လှေကားမှ ဆင်းလာချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပျော်ဆုံးလူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း မြို့တော်၌ Mother Weng သည် သူမ၏ သမီးဆီမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် Father Weng နှင့်အတူ ပြက္ခဒိန်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုနေသည်။ သူတို့ အစောပြန်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသဖြင့် မူလသတ်မှတ်ထားသည့် ၂၅ ရက်နေ့ မင်္ဂလာရက်ကို ပြောင်းလဲရတော့မည်ဖြစ်သည်။
၂၁ ရက်နေ့သည် သူတို့ စဉ်းစားနိုင်သည့် နောက်ထပ် ကောင်းမြတ်သောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။
Zhou စီနီ သည် အနီးတွင်ထိုင်ကာ ပန်းသီးစားရင်း သူတို့ကို ကြည့်နေသည်။
သူမနှင့် Weng Guo Dong တို့သည် ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း အိမ်တွင် ပျင်းရိမည်စိုး၍ နေ့ဘက်တွင် အဝတ်အထည်ဆိုင်သို့ လာရောက်ကူညီပေးလေ့ရှိသည်။
ယခုဆိုလျှင် စက်တင်ဘာလနီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဝန်မှာ ရှစ်လထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရက်များကို ရေတွက်ကြည့်လျှင် မီးဖွားရမည့်ရက်မှာ တစ်လခန့်သာ လိုတော့သည်။
Zhou စီနီ သည် အစားအသောက် ကောင်းမွန်သူဖြစ်သည်။ အခြားနေရာများတွင် အဝလွန်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ၏ ဗိုက်မှာမူ အတော်ပင် ကြီးမားနေသည်။
အစပိုင်းတွင် Mother Weng မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အမွှာဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အာထရာဆောင်းရိုက်ကြည့်ရာတွင် ကလေးတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပြီး မိန်းကလေးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
Weng မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများမှာ ယောက်ျားလေးကိုသာ ဦးစားပေးသည့် အယူအဆမျိုး မရှိကြပေ။ ယခုအခါ မိသားစုစီမံကိန်းမူဝါဒကြောင့် ကလေးတစ်ယောက်သာ ရနိုင်တော့မည်ဖြစ်ရာ ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေးဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပေ။
Father နှင့် Mother Weng တို့မှာ ကျယ်ပြန့်သော အတွေးအခေါ်ရှိသူများဖြစ်ပြီး Weng Guo Dong ကိုယ်တိုင်ကလည်း သမီးလေးတစ်ယောက်ကိုသာ တိတ်တဆိတ် လိုချင်နေခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို သိရှိထားသဖြင့် Zhou စီနီ မှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် လုံးဝ စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။
"မေမေ၊ ညီမလေး မကြာခင် လက်ထပ်တော့မယ်။ Guo Dong နဲ့ ကျွန်မက သူ့ကို မင်္ဂလာလက်ဆောင် ဘာပေးသင့်မလဲ" ဟု Zhou စီနီ က မေးသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ စဉ်းစားကြပါ၊ စေတနာကသာ အဓိကပါ" ဟု Mother Weng က ပြန်ဖြေသည်။
ထိုညတွင် Weng Guo Dong အိမ်ပြန်ရောက်လာသောအခါ Zhou စီနီ က ထိုအကြောင်းကို ပြောပြသည်။ သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ငွေသား လက်ဆောင်အနေနဲ့ ယွမ်တစ်ရာ ပေးရင်ကောင်းမလား" ဟု အကြံပေးသည်။
"ကောင်းသားပဲ" ဟု Zhou စီနီ က ခရမ်းချဉ်သီးစားရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
Weng Guo Dong က သူမ၏ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ရာ Zhou စီနီ ထံမှ မျက်စောင်းအနည်းငယ် ဝယ်လိုက်ရသည်။ "မထိနဲ့၊ ရှင် လက်တင်လိုက်တာနဲ့ သမီးလေးက ကန်နေပြီ"
"ကျွန်တော့်သမီးလေးက ကျွန်တော့်ကို ချစ်လို့လေ" ဟု Weng Guo Dong က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။
Zhou စီနီ သည် စက်တင်ဘာလကုန်၊ အမျိုးသားနေ့မတိုင်မီအထိ မီးဖွားခြင်း မရှိသေးပေ။
အားလပ်ရက်မတိုင်မီ သုံးရက်အလိုတွင် သူမသည် ခြောက်ဂျင် (jin) အလေးချိန်ရှိသည့် ကျန်းမာပြီး ဖြူဖွေးသည့် သမီးလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ကလေးမှာ မွေးစက Little Mi Mi နှင့်ပင် တူအောင် ဖူဖောင်းနေသည်။
ကလေးမလေး၏ လှပသော မျက်ခုံးတန်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် နောင်တွင် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ထိုသတင်းကောင်းကို မနက်ပိုင်းတွင် ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော် Zhou ကို ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်၍ ဝေမျှလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် Zhou မှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်အနည်းငယ် ဝင်နေမိသည်။
မိသားစုစီမံကိန်းမူဝါဒများကို ယခုအခါ တင်းကျပ်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျေးလက်ဒေသများတွင် ကလေးအပိုမွေးရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေနိုင်ကြသော်လည်း မြို့ပြများမှာမူ လုံးဝကွဲပြားသည်။ မြို့ပြနေလူထုမှာ တည်ငြိမ်သော အလုပ်အကိုင်များ ရှိကြပြီး Weng Guo Dong ကဲ့သို့ လုံခြုံသော အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် မူဝါဒကို ဖောက်ဖျက်ပါက အလုပ်အကိုင် ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ရာ လုံးဝ အမှားမခံနိုင်ပေ။
သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို ရိပ်မိသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ဖုန်းထဲမှနေ၍ နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "ကျွန်မတို့ စီနီ ရဲ့ ကိုယ်ဝန်အကြောင်းကို ကြာပြီကတည်းက သိပြီးသားပါ။ ဆေးရုံသွားပြီး စစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ပြီး အာထရာဆောင်းလည်း ရိုက်ခဲ့တယ်။ ဆရာဝန်က မိန်းကလေးလို့ ပြောတယ်"
ထိုခေတ်အခါက ဆရာဝန်များမှာ ကလေး၏ လိင်ကို ပြောပြခြင်းအပေါ် ပိတ်ပင်ထားခြင်းမရှိဘဲ သိရှိပါက မိဘများကို ချက်ချင်း ပြောပြလေ့ရှိကြသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "သူတို့ ကြာပြီကတည်းက သိနေတာလား"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ စီနီ မီးနေသည်ဘဝမှာ ပြုစုပေးဖို့ အကူတစ်ယောက် ငှားပြီးသားပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အာမခံလိုက်သည်။
ဝမ်းသာသွားသော အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် နောက်ထပ် အနည်းငယ် စကားပြောပြီးမှ ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။
အနီးတွင် ထိုင်နေသည့် ကျိုးကွေ့လိုင် က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ညီမလေး စီနီ သမီးမွေးလို့ ယောက္ခမတွေဘက်က ဖိအားပေးမှာကို စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်မယ်နော်"
"သူမ စိုးရိမ်နေတာ သေချာပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးသည်။
"သူမ စိုးရိမ်တာ အလကားပါပဲ။ လေးယောက်မြောက် ယောက္ခမတော်စပ်သူက မိန်းကလေးတွေကို အရမ်းချစ်တာ။ သူလာတိုင်း ကျွန်မရဲ့တူမလေးကို ချီပြီး မလွှတ်တော့တာပဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က မှတ်ချက်ပေးသည်။
သူ ပြောနေစဉ်မှာပင် ကျိုးချင်းပိုင် သည် Little Mi Mi ကို ချီလျက် အထဲသို့ ဝင်လာသည်။
ကလေးမလေးမှာ သူမ၏ တူမလေးအသစ်ကို နေ့တိုင်း မြင်ချင်နေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ချစ်ခင်သော ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင် သည် နေ့တိုင်း မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူမကို ထိုနေရာသို့ မပျက်မကွက် ခေါ်သွားလေ့ရှိသည်။
"မေမေ၊ မေမေက သမီးအတွက် ညီမလေးတစ်ယောက် ဘယ်တော့မွေးပေးမှာလဲ" ဟု ဖခင်ဖြစ်သူက ချပေးလိုက်သည်နှင့် Little Mi Mi က လင်ချင်းဟဲ့ ၏ ခြေထောက်ကို ပြေးဖက်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ရယ်လိုက်ပြီး ကျိုးကွေ့လိုင် မှာလည်း ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"တတိယအစ်ကို၊ ဘာကို ရယ်နေတာလဲ။ မဖြစ်နိုင်လို့လား? သမီးလေးက ဒီညီမလေးကို အရမ်းချစ်တာ! သူ အရွယ်ရောက်လာရင် သမီးပဲ သူ့ဆံပင်တွေကို ကျစ်ဆံမြီး ကျစ်ပေးမှာ!" ဟု Little Mi Mi က အစ်မကြီးတစ်ယောက်၏ တာဝန်ကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့: "..."
ဒီအခြေအနေကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ။
တတိယအစ်မတော်က သူမ၏ တတိယမြောက်ကလေးကို မွေးဖွားစဉ်တုန်းကလည်း ကျိုးကွေ့လိုင် က အလားတူပင် လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး ညီမလေးတစ်ယောက် မွေးပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ယခုမူ Little Mi Mi က အလားတူ စကားလုံးအတိုင်း ပြန်ပြောနေပြန်ပြီ။