လင်းချင်းဟယ် ပြန်လည်ဖုန်းဆက်လိုက်သည့်အခါ တတိယအစ်မတော်တစ်ယောက် ဝမ်းသာလွန်း၍ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝူနီ က မြို့တော်သို့ အိမ်ထောင်ပြုရသည်မဟုတ်သော်လည်း ဟိုင်မြို့သို့ အိမ်ထောင်ကျခြင်းမှာ အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး မိသားစုနှင့်လည်း နီးကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျန်းဟန် မှာ ကလေးတို့၏ စတုတ္ထဦးလေးနှင့် စတုတ္ထအဒေါ်တို့ပိုင်ဆိုင်သည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲနေသူဖြစ်ရာ ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။
"သူ့မိသားစုအခြေအနေက သာမန်ပါပဲ။ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် သုံးစွဲသမျှကိုလည်း သူကိုယ်တိုင်စုဆောင်းထားတဲ့ငွေနဲ့ပဲ သုံးတာဆိုတော့ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းက သိပ်ပြီးတော့ များမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။
"အဲဒါက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်သာ အဆင်ပြေပြေနဲ့ ဘဝကို တည်ဆောက်သွားနိုင်ရင် ရပါပြီ။ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းဆိုတာကလည်း ဓလေ့အရ လုပ်ရုံသက်သက်ပါပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ဖုန်းချပြီးနောက် တတိယအစ်မတော်သည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း သူမသည် ရွှေဆွဲကြိုးများ၊ လက်စွပ်များနှင့် နားကပ်များ စသည့် ရွှေထည်ပစ္စည်းများကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းထားခဲ့ပြီး ရှားရှားပါးပါးမှလွဲ၍ မဝတ်ဆင်ဘဲ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ အားလုံးစုပေါင်းလိုက်လျှင် ရွှေထည်ပစ္စည်း အတော်အတန်ပင် ရှိနေသည်။
သူမသည် လေးလံသော ရွှေဆွဲကြိုးတစ်ကုံးနှင့် ရွှေလက်စွပ်တစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ သူမ၏သမီးဖြစ်သူအတွက် ကိုယ်ပိုင်စုငွေအဖြစ် ထည့်ပေးလိုက်ရန် စီစဉ်သည်။
"ဝူနီ အတွက် ကိုယ်ပိုင်ငွေ ဘယ်လောက်လောက် ထည့်ပေးမလို့လဲ" ဟု တတိယအစ်ကိုကြီးက မေးသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှလွဲလျှင် တတိယအစ်မတော်သည် အစ်မတော်များထဲတွင် သားသမီးများကို အမျှတဆုံး ဆက်ဆံသူဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကျိုးဝူနီ ကို မွေးဖွားပြီးနောက် သူမ၏ ကျန်းမာရေးမှာ ထိခိုက်ခဲ့ရပြီး လင်းချင်းဟယ်၏ အကူအညီကြောင့်သာ နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကာ သားယောက်ျားလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် မိသားစုအတွင်း သူမ၏နေရာကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သားမမွေးခင်ကတည်းက ကျိုးဝူနီ ကို မည်သည့်အခါမျှ မခွဲခြားခဲ့ဘဲ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်ခဲ့သည်။ ယခုသမီးဖြစ်သူ အိမ်ထောင်ကျတော့မည်ဖြစ်ရာ သူမသည် ရွှေဆွဲကြိုး၊ ရွှေလက်စွပ်များနှင့် ငွေသားအတော်အတန်ကို လက်ဖွဲ့အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်သည်။
မိမိ၏ အရည်အချင်းရှိသော သမီးကို အလွန်ချစ်ခင်သည့် တတိယအစ်ကိုကြီးက "ငွေတစ်ထောင်လောက် ထည့်ပေးလိုက်ရင်ရော" ဟု အကြံပေးသည်။
"တစ်ထောင်က နည်းမနေဘူးလား။ သူနဲ့ ကျန်းဟန် က အခု ချင်းဟယ်ရဲ့အိမ်မှာ နေနေပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ဝယ်ရမှာပဲ။ ဟိုင်မြို့က အိမ်ခြံမြေဈေးက မပေါဘူးလေ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြောသည်။
နေအိမ်တွင်ပင် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ အဆမတန် တက်နေသည်မှာ ဟိုင်မြို့ကဲ့သို့ မြို့ကြီးပြကြီးတွင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။ အိမ်ဝယ်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ပိုင်း သူတို့ အဆင်ပြေမယ့်အိမ်တစ်ခုခု တွေ့ရင် ဝူနီ ကို ပြန်လာပြီး အပိုငွေချေးခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ဆပ်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ" ဟု တတိယအစ်ကိုကြီးက အကြံပြုသည်။
တတိယအစ်မတော်က မကျေနပ်သေးဘဲ "တစ်ထောင်ဆိုတာ နည်းလွန်းတယ်" ဟု ဆိုသည်။
"တစ်ထောင်က နည်းတယ်ဆိုရင်လည်း နှစ်ထောင်ပေးလိုက်လေ" ဟု တတိယအစ်ကိုကြီးက ရိုးရှင်းစွာပင် ပြောလိုက်သည်။
သာမန်မိသားစုများတွင် သမီးဖြစ်သူကို ဤမျှ ရက်ရက်ရောရောနှင့် အိမ်ထောင်ချပေးမည့် မိဘမျိုး အလွန်ရှားပါးသည်။ သို့သော် တတိယအစ်ကိုကြီးနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူတို့၏ စီးပွားရေးမှာ တိုးတက်နေပြီး အထူးသဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံ ရောင်းဝယ်ရေးမှာ ရာသီချိန်ဖြစ်နေသည်။ တတိယအစ်ကိုကြီးသာ နည်းနည်းပိုကြိုးစားလိုက်လျှင် ထိုငွေကို တစ်လအတွင်း ပြန်ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်သူ၏ အနာဂတ်အတွက် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်တစ်ခု ချပေးနိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို အကုန်အစင် ထုတ်ပေးရန် ဝန်မလေးကြပေ။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ကျန်းဟန် နှင့် ကျိုးဝူနီ တို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ဟိုင်မြို့သို့ မသွားမီ ပြင်ဆင်မှုများအဖြစ် ဒေသတွင်း ကုန်တိုက်တစ်ခုသို့ သွားရောက်ကာ အဝတ်လျှော်စက်နှင့် ရေခဲသေတ္တာတစ်လုံး ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။
တတိယအစ်ကိုကြီးသည် အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော် အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒုတိယအစ်ကိုတော်နှင့် ဒုတိယအစ်မတော် တို့ကိုလည်း အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ငွေများကို စုပေါင်းပေးအပ်ခဲ့ကြပြီး အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်က ကျိုးယန် ကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအကိုတော်တို့ဘက်တွင်မူ ကျိုးရှ မှာ အော်ဒါအကြီးစားတစ်ခု ရထားသဖြင့် အလုပ်များနေကာ မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
မြို့တော်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် က ဇနီးဖြစ်သူကို "ငါတို့ ဘာလက်ဖွဲ့ကြမလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဝူနီ အတွက် အိတ်ထဲမှာ ငွေငါးရာ ထည့်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဖြေသည်။
ကျိုးဝူနီ နှင့် ကျန်းဟန် တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်း၍ မိုးကြိုးပစ်သလိုပင် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အချိန်အနည်းငယ်ယူ၍ သေချာတွဲစေလိုသော်လည်း ဝေးကွာနေသည့် ဆက်ဆံရေးမှာ လွယ်ကူသည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် တရားဝင်လက်ထပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးဝူနီ အနေဖြင့် သူမ၏ အလုပ်ဌာနကို ဟိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း သွားနေရန်မှာ မသင့်လျော်သလို လုံခြုံမှုလည်း မရှိပေ။
သူတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ရာ ငြင်းခုံစရာမလိုတော့ပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ မသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား လင်းချင်းဟယ်က တတိယအစ်ကိုကြီး၊ ကျိုးအာနီ နှင့် ကျိုးဆန်နီ တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ကျိုးစီနီ သည် သတင်းကြားသည်နှင့် လိုက်သွားလိုသော်လည်း ကိုယ်ဝန်ကြီးရင့်နေသဖြင့် မြို့တော်တွင်သာ ကျန်နေခဲ့ရသည်။ ငွေကြေးလက်ဖွဲ့သည့်အပြင် သူမသည် သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ အသစ်စက်စက် အဝတ်အစားနှစ်စုံကို ရွေးချယ်ကာ ကျိုးဝူနီ ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။
ကျိုးဝူနီ ၏ မင်္ဂလာဆောင်မှာ အလွန်စည်ကားလှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက ကျန်းမိသားစုကို ကျိုးဝူနီ ၏ မိဘအရင်းအချာမိသားစုမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိစေခဲ့ပြီး သူမသည် သူတို့အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံခံရမည်ကို သေချာစေခဲ့သည်။
မင်္ဂလာဆောင်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် တတိယအစ်ကိုကြီးနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့သည် လင်းချင်းဟယ်တို့နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ ပြန်လိုက်လာကြသည်။ သူတို့သည် အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံလိုကြသည်။ ဖုန်းဖြင့် အမြဲဆက်သွယ်နေသော်လည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့ဆုံရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။
တတိယအစ်ကိုကြီးသည် အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ဒူးထောက်လိုက်မိသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်ခံစားချက်ပြင်းထန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
ထိုဇနီးမောင်နှံသည် မြို့တော်တွင် နှစ်ရက်ကြာ လည်ပတ်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်များဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း စီးပွားရေးကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရန် စိုးရိမ်နေကြသည်။
"တတိယဦးလေးနဲ့ တတိယအဒေါ်က ဝူနီ ကို မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ ဘယ်လောက်ပေးလိုက်လဲ" ဟု အမေကျိုး က ကျိုးအာနီ ကို နောက်ပိုင်းတွင် မေးမြန်းသည်။
အမေကျိုး သည် မြေးမလေးများကို အလွန်ချစ်ခင်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း လက်ဖွဲ့ငွေ ၅၀ ပေးခဲ့သော်လည်း သိလိုစိတ်က ထိန်းမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
"မသိဘူး။ သမီး မမေးလိုက်မိဘူး" ဟု ကျိုးအာနီ က ခေါင်းခါရင်း ဖြေသည်။
တကယ်တမ်းတွင်မူ တတိယဦးလေးနှင့် တတိယအဒေါ်တို့သည် ရွှေဆွဲကြိုးတစ်ကုံး၊ ရွှေလက်စွပ်နှစ်ကွင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြုစရိတ်အဖြစ် ငွေနှစ်ထောင်ပေးအပ်ခဲ့သည်ကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကိစ္စမှာ တတိယအိမ်ထောင်စု၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး အဘွားကို စိတ်ပူပန်စေရန် မလိုပေ။ အဘွားဖြစ်သူက မြေးမလေးများကို အလွန်ချစ်သော်လည်း ထိုမျှများပြားသော ငွေကြေးပမာဏအကြောင်း ကြားသိရပါက မလိုအပ်ဘဲ စိတ်ပူပန်မှုသာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
အမေကျိုး က "မင်းတို့ တတိယဦးလေးနဲ့ တတိယအဒေါ်က ဝူနီ ကို အမြဲတမ်း အလိုလိုက်တာ။ အများကြီး ပေးလိုက်မှာပဲ။ လူငယ်စုံတွဲက အဲလောက်ငွေ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်အောင်ပဲ လုပ်ခိုင်းသင့်တယ်" ဟု တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်။
ကျိုးအာနီ က နောက်ပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်ကို ထိုစကားပြောပြသည့်အခါ လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် "အဘွားပြောတာလည်း မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိဘဆိုတာ သမီးလေးကို လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပေးချင်ကြတာ သဘာဝပါပဲ" ဟု ပြောသည်။
ကျိုးအာနီ က ရယ်မောရင်း "ဝူနီ က ဒီလောက်မြန်မြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ လက်ထပ်ဖို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ခါတည်း လုပ်လိုက်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
လင်းချင်းဟယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ခံစားရသည်။ အမှန်တကယ်ပင် မိုးကြိုးပစ်သလို မြန်ဆန်လှသည်။
သူမ၏ သားအကြီးဆုံး ကျိုးခိုင် နှင့် မေကျားတို့အကြောင်း တွေးမိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ စေ့စပ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မင်္ဂလာရက်ကို မသတ်မှတ်ရသေးပေ။ ထိုအခါ ကျိုးဝူနီ နှင့် ကျန်းဟန် တို့မှာ သူတို့ကိုပင် ကျော်တက်သွားသည်ကို တွေးမိပြီး အံ့အားသင့်ရသည်။
ထိုနေ့နှောင်းပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်သည် ရွှီမေလီကို ဖုန်းဆက်၍ စကားပြောသည်။ ရွှီမေလီက ကျန်းဟန် နှင့် ကျိုးဝူနီ တို့မှာ သီးသန့်မီးဖိုချောင် မခွဲထားဘဲ အဘိုးကျန်းနှင့် အဘွားကျန်းတို့နှင့်အတူ စားသောက်ကြကြောင်း ပြောပြသည်။ အသစ်စက်စက် စုံတွဲဖြစ်၍ အလုပ်များနေကြပြီး နှစ်ယောက်တည်းအတွက် ချက်ပြုတ်ရသည်မှာ အဆင်မပြေသောကြောင့် အိမ်စရိတ်ကို ထည့်ဝင်ကာ အကြီးအကဲများနှင့်အတူ စားသောက်ခြင်းမှာ ပို၍ အဆင်ပြေသည်။
အကြီးအကဲများမှာ ကျန်းဟန် ၏ အဘိုးအဘွားအရင်းအချာဖြစ်ပြီး ကျိုးဝူနီ မှာ လင်းချင်းဟယ်၏ တူမဖြစ်ရာ ထိုစီစဉ်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး လူငယ်စုံတွဲ၏ ဘဝမှာလည်း အလွန်ချောမွေ့နေသည်။
ကျိုးခိုင် ထံသို့ ဖုန်းဆက်သည့်အခါ လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးဝူနီ ၏ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ပြောပြသည်။
အံ့အားသင့်သွားသည့် ကျိုးခိုင် က "ဘာလို့ အဲလောက်မြန်တာလဲ။ ကျွန်တော် ဘာသတင်းမှ မကြားလိုက်ရဘူး!" ဟု မေးသည်။
"အရာအားလုံးက တစ်လအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်သွားတာဆိုတော့ မသိတာ မဆန်းပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဖြေပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ မေကျားကရော ဘယ်တော့ ပြန်လာဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"
"နှစ်ကုန်ရင်ပါ" ဟု ကျိုးခိုင် က ဖြေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နှစ်ကုန်မှသာ ခွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး အိမ်ပြန်ကာ လက်ထပ်နိုင်တော့မည်ဟု ထင်ရသည်။