လျူနီ လျူနီ ထွက်ခွာသွားသည်။ လီအိုက်ကော် လီအိုက်ကော် က ဆန်နီ ဆန်နီ ကို "ဘာလို့ သူမကို မောင်းထုတ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မောင်းထုတ်မှ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူမ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ရှင်မှ မသိတာ။ သူမနဲ့သာ ပတ်သက်မိရင် ပြဿနာတွေက အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဆန်နီ ဆန်နီ က ပြန်ဖြေသည်။
လက်ရှိရရှိထားတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ဘဝကို ရဖို့ သူတို့ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခဲ့ရသလဲ။ အဲဒီဘဝကို ဘာနဲ့မှ ထိခိုက်စေဖို့ ဆန်နီ ဆန်နီ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
သူမရဲ့ညီမအကြောင်း ပြောရရင်—တကယ်လို့ သူမသာ အမှားကို ပြင်ဆင်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အခုလို အဆင်ပြေနေတဲ့အချိန်မှာ အတိတ်ကို မေ့ထားပြီး ကူညီပေးမှာ အမှန်ပင်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လျူနီ လျူနီ က ကွာရှင်းထားတဲ့သူမို့ ကွာရှင်းထားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေအတွက် ဘဝက ခက်ခဲလွန်းတာကိုး။
ဒါပေမဲ့ လျူနီ လျူနီ ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မြင်လိုက်ရတော့... ဘယ်လို အကြည့်မျိုးလဲ။ သူမဟာ ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားဘူးဆိုတာကို ပေါ်လွင်စေတဲ့ အကြည့်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။
ရှင်းချန် ရှင်းချန် ဟာ ထောင်ကျသွားပြီး ကျန်းမေလျန် ကျန်းမေလျန် ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံခဲ့ရလို့သာ ကိုယ့်အမှားကို သိပြီး ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်လည်း သူဟာ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံနိုင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ လျူနီ လျူနီ ရဲ့ အခြေအနေကတော့ တွန့်ဆုတ်စရာတောင် မလိုပေ။
ဆန်နီ ဆန်နီ က "သူမအကြောင်း စိတ်မပူနဲ့၊ နားလည်လား။ သူမသာ ဒီမှာ ဆက်နေရင် ရှုရှန်းမေ ရှုရှန်းမေ ရဲ့ ဒုတိယမြောက်ပုံစံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှုရှန်းမေ ရှုရှန်းမေ ဟာ ကွာရှင်းပြီး သားသမီးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကာ ပိုက်ဆံကိုသာ တောင်းဆိုတတ်သူဖြစ်သည်။ သူမဟာ ကွာရှင်းမှုမပြီးဆုံးခင်မှာတင် နောက်အိမ်ထောင်ဖက်သစ်ကို ရှာထားခဲ့သေးသည်—ဒီအကြောင်းကို ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က သူမကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြောပြဖူးသည်။ လက်ရှိမှာ ရှုရှန်းမေ ရှုရှန်းမေ ဟာ နောက်အိမ်ထောင်ပြုထားပြီး ဘဝက အဆင်ပြေနေတယ်လို့ ကြားရသည်။ သူမဟာ အဝတ်အထည်ဆိုင်တောင် ဖွင့်လှစ်ထားပြီး အဝတ်အထည်စက်ရုံတွေမှာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ သွားရောက်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ ဘယ်သူ့ကို သွားထိခိုက်မိမှန်း မသိပေ။ လူမိုက်တွေက သူမဆိုင်ကို နေ့တိုင်းလိုလို လာရောက်ဖျက်ဆီးနေတာကြောင့် ဆိုင်ပိတ်ရတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
လီအိုက်ကော် လီအိုက်ကော် က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
တစ်ဖက်တွင် လျူနီ လျူနီ သည် ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ ၏ ကားဖြင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မနာလိုဖြစ်နေမိသည်။ ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က ကားမောင်းတတ်ရုံမက သူမရဲ့ခင်ပွန်းကလည်း သူမအတွက် ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးထားသည်။ ဒီလို ကံကောင်းတဲ့ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ—အရင်က ယောက္ခမရဲ့ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့ ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ နဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားသွားပြီ။ အခု သူမရဲ့ ယောကျာ်းက သူမကို ဘယ်လောက်တောင် အလိုလိုက်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါဦး။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ သည် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ လျူနီ လျူနီ က သူမကို ချီးကျူးစကားတွေ ပြောနေသော်လည်း စကားလုံးတိုင်းမှာ အငြိုးအတေးတွေ အပြည့်ပါနေတာကြောင့် နားထောင်ရသူတိုင်း အသက်ရှူကျပ်ရသည်။
ဘာကိုများ မကျေနပ်စရာ ရှိနေတာလဲ။ လျူနီ လျူနီ သာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒီလို စိတ်ထားမျိုး မထားဘဲ ပြုပြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်က တခြားတူမတွေကို အလုပ်အကိုင်ပေးတဲ့အခါ သူမကို ချန်ထားခဲ့ပါ့မလား။
အခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားတာဟာ သူမကိုယ်သူမပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ သွားသည့်လမ်းတွင် လျူနီ လျူနီ က သူမရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေကို သွားတွေ့ချင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "မသွားနဲ့။ သွားရင် အဆူခံရမှာ သေချာတယ်"
"အဆူခံရရင်လည်း သွားရမှာပဲ။ ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေ ရောက်လာတာ ဘယ်လိုလုပ် အဘိုးအဘွားတွေကို မတွေ့ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ နောက်ပြီး သူတို့ ဘယ်လိုနေထိုင်နေလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်တယ်" ဟု လျူနီ လျူနီ က အတင်းတောင်းဆိုသည်။
သူမစကားက နားထောင်လို့ ကောင်းပေမဲ့ အနှစ်သာရ မရှိပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် ကျိုးချင်းပိုင် တို့ မိသားစုကို မြို့တော်သို့ ပထမဆုံး ခေါ်လာချိန်က လျူနီ လျူနီ ဟာ အဘိုးအဘွားတွေဆီကို အစားအသောက်ကောင်းတွေ စားရဖို့အတွက်ပဲ အမြဲလိုလို ပြေးသွားတတ်သည်။ ဗိုက်ဝအောင် စားပြီးရင်တော့ ပန်းကန်တွေကို ကူဆေးပေးဖို့တောင် မလုပ်ဘဲ နှုတ်ခမ်းသုတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတတ်သူ ဖြစ်သည်။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ သည် သူမရဲ့ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူမရဲ့အမေက အရင်တုန်းက လျူနီ လျူနီ ကို အတုမယူဖို့ သတိပေးထားဖူးသည်။
ဒါပေမဲ့ လျူနီ လျူနီ ပြောတာလည်း တစ်ဖက်က ကြည့်ရင် မှန်နေသည်။ သူမက သူတို့ရဲ့ မြေးမလေးပဲလေ။ အဘိုးအဘွားနှစ်ယောက်ကို မတွေ့မရှာရင် မကောင်းပေ။
သို့သော် အမေကျိုး အမေကျိုး က ဒီမြေးမလေးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ပထမဆုံးအကြည့်မှာတင် မမှတ်မိတော့ပေ။
"နင် လျူနီ လျူနီ ဟုတ်လား" အမေကျိုး အမေကျိုး က သူမရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ပြီး မနည်းမှတ်မိလိုက်သည်။ မြို့တော်ကို ပြောင်းလာတာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ရှိပြီလဲ။ ဒီမြေးမလေးကို မတွေ့တာ ကြာပြီဖြစ်လို့ "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အိုစာသွားရတာလဲ" ဟု အံ့ဩစွာ မေးမိသည်။
သူမ တကယ်ပင် အိုစာသွားသည်။ လျူနီ လျူနီ သည် သူမရဲ့ အရင်းအချာညီမဖြစ်သူ ဆန်နီ ဆန်နီ ထက် နှစ်နှစ်ငယ်ပေမဲ့ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်လောက် ပိုအိုစာနေသည်။ ထို့အပြင် တောရွာတွင် နေထိုင်ရသဖြင့် နေပူထဲ အမြဲတမ်း ထွက်နေရသောကြောင့် အသားအရေမှာလည်း မည်းညစ်ပြီး အိုမင်းရင့်ရော်နေသည်။ မြို့ပေါ်က သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲညီအစ်မတွေနဲ့ ယှဉ်စရာတောင် မရှိပေ။
လျူနီ လျူနီ ရဲ့ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုတွေ တိုးပွားလာသည်။ ဒီအဘွားက တကယ်ပဲ စကားပြောတတ်တာ မဟုတ်ဘူး! အခု သူမ အသားအရေက ကြမ်းတမ်းနေပေမဲ့ ပိုက်ဆံချမ်းသာလာရင် ပြန်ပြီး ပြုပြင်လို့ ရတာပဲ။
"နင် ဘာလာလုပ်တာလဲ။ အိမ်မှာပဲ နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ့်ခင်ပွန်းနဲ့ သားသမီးကို မကြည့်ရှုရဘူးလား" ဟု အမေကျိုး အမေကျိုး က ဆက်ပြောသည်။
ရှင်းချန် ရှင်းချန် နှင့် ရှုရှန်းမေ ရှုရှန်းမေ တို့ မြို့တော်မှာ ရှိနေတဲ့သတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပေ။ သို့သော် အမေကျိုး အမေကျိုး က လျူနီ လျူနီ ကွာရှင်းထားတာကို မသိပေ။ သူမသိတာက လျူနီ လျူနီ အိမ်ထောင်ပြုထားတယ်ဆိုတာပဲ သိသည်။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမရဲ့မျက်နှာမှာ ဘာအမူအရာမှ မရှိပေ။ အဘွားရဲ့ စိတ်သဘောထားက မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ပိုပြီး ပွင့်လင်းလာတာကို သိထားတဲ့ ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က "လျူနီ လျူနီ က ကွာရှင်းထားတာ ကြာပြီ။ ကလေးကိုလည်း မယူခဲ့ဘူး၊ ကလေးက ဖခင်ဘက်က မိသားစုဆီမှာပဲ ကျန်ခဲ့တယ်" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။
အမေကျိုး အမေကျိုး အံ့ဩသွားသည်။ သူမရဲ့အကြည့်က လျူနီ လျူနီ ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ "ကွာရှင်းထားတာကိုး။ ကွာရှင်းထားရင်လည်း နင့်အမေကို ပြောပြီး နောက်အိမ်ထောင်သစ် ရှာခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ဘာလို့ ဒီအဝေးကြီးကို ပြေးလာတာလဲ"
အမေကျိုး အမေကျိုး က သားယောက်ျားလေးကိုပဲ ဦးစားပေးသူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမက ကျိုးခိုင် ကျိုးခိုင် နှင့် တခြားမြေးယောက်ျားလေးတွေကို အချစ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ မြေးမိန်းကလေးတွေကိုလည်း မညှဉ်းပန်းခဲ့ပေ။ တခြားသူတွေရဲ့ မြေးမိန်းကလေးတွေလို အစာမဝ၊ ခိုင်းဖက်သလို ခိုင်းစေခံရတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အဘွားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ကြည်လင်နေသည်။
မဟုတ်ရင် ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ၊ ဆန်နီ ဆန်နီ တို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုသေကြမှာလဲ။ နှစ်သစ်ကူးတိုင်းမှာ အဘိုးအဘွားနှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စေဖို့အတွက် ငွေအိတ်ကြီးတွေ လာပေးကြတာပဲ။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က ချမ်းသာတဲ့အတွက် အဘိုးအဘွားတွေကို ငွေကြေး မကြာခဏ ထောက်ပံ့ပေးပြီး သားအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ သူမရဲ့ဖခင်ကိုယ်စားလည်း ဂရုစိုက်ပေးသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ က လစဉ် စားစရိတ် ပုံမှန်ပေးထားပေမဲ့ တခြားမြေးတွေကလည်း သူတို့တတ်နိုင်သလောက် ထည့်ဝင်ကြတာကြောင့် စုစုပေါင်း ငွေပမာဏက မနည်းလှပေ။ အဘွားကြီးဟာ အခုဆိုရင် အတော်လေး ချမ်းသာနေပြီး တခြားအိမ်နီးချင်း အဘွားတွေနဲ့အတူ မဂျုံ (Mahjong) ကစားဖို့တောင် သင်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါတွေကို ဘေးဖယ်ထားရင်တောင် အမေကျိုး အမေကျိုး ကတော့ အားလုံးကို ဝန်ပိစေတဲ့ ဒီမြေးမလေးကို အမြင်မကြည် ဖြစ်နေသည်။
သူမ ထင်တာက လျူနီ လျူနီ ဟာ အိမ်မှာရှိတဲ့ မိသားစုကို ကွာရှင်းထားတဲ့အကြောင်း ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်မယ်။ သို့သော် အမေကျိုး အမေကျိုး အရမ်းကြီး ဒေါသမထွက်ပေ။ မြို့တော်ကို ပြောင်းလာပြီးနောက်ပိုင်း ကွာရှင်းတဲ့သတင်းတွေကို အများကြီး ကြားဖူးပြီးသားမို့ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အရှုပ်တော်ပုံတစ်ခုတော့ ဖြစ်သည်။
ကျိုးမိသားစုဟောင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုလူမျိုး ထွက်လာရသလား။
လျူနီ လျူနီ ကတော့ သူမရဲ့ အဘွားစိတ်ထဲမှာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို လုံးဝ မသိဘဲ သနားစရာကောင်းအောင် လုပ်ပြနေသည်။ "အဘွားရယ်၊ သမီး ရွာမှာ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး။ ကွာရှင်းပြီးကတည်းက လူတွေက သမီးကို လက်ညှိုးထိုးနေကြတာ။ ဒီလိုနေ့ရက်တွေက ဘယ်တော့မှ ဆုံးမှာလဲ"
"ဒါက နင် ကွာရှင်းလိုက်လို့ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်လား။ နင်သာ မကွာရှင်းရင် ဘယ်သူကများ နင့်ကို အတင်း အိမ်ထောင်ပြုခိုင်းလို့ ရမှာလဲ။ နင် တစ်ခုခု မလုပ်ခဲ့ရင် နင့်ယောက္ခမတွေက သည်းခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အမေကျိုး အမေကျိုး က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က လျူနီ လျူနီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ တကယ်ဘာလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်း သိသည်။
လျူနီ လျူနီ ကတော့ ထပ်ပြီး စကားမပြောရဲတော့ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ ကွာရှင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို အဘွားကို ပြောပြမိရင် အကူအညီရဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့မှာကို သူမ သိသည်။
ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ ကလည်း အဘွားကို ဒေါသထွက်စေမယ့် ဒီအကြောင်းကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောမှာ မဟုတ်ပေ။
"အဘွားရယ်၊ သမီး အခု ဒီမှာပဲ နေချင်တယ်။ မြို့တော်မှာ နေခွင့်ပေးပါလား။ ရှုရှန်းမေ ရှင်းချန် တောင် နေခွင့်ရတာပဲ။ ပြီးတော့ ဆိုင်မှာ ပန်းကန်ဆေးဖို့ အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက် ငှားထားတာ တွေ့တယ်။ သမီး ဘာမှ အထူးတလည် မတောင်းဆိုပါဘူး—အဲဒီအဒေါ်ကြီးကို ထုတ်ပြီး သမီးကို ပန်းကန်ဆေးခိုင်းရင် မရဘူးလား" ဟု လျူနီ လျူနီ က အနေအထားကို လျှော့ချပြီး တောင်းဆိုသည်။
သူမသာ ဒီမှာ နေခွင့်ရရင် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားလို့ ရမှာပါ။ လက်ရှိမှာတော့ မြို့တော်မှာ ခြေကုပ်ရဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ။
"နင် ဒါတွေကို ငါ့ကို လာပြောနေတာ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ မင်းအဘိုးနဲ့ ငါက အဲဒီကိစ္စတွေမှာ မပါဝင်ဘူး။ နင် ဒီမှာနေပြီး ပန်းကန်ဆေးချင်ရင် နင့်စတုတ္ထဦးလေးနဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ဆီ သွားပြော" ဟု အမေကျိုး အမေကျိုး က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ပျင်းရိတဲ့ စရိုက်ကို သိနေတာမို့ သူတို့က နင့်ကို ပန်းကန်ဆေးခိုင်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်တော့ မထားနဲ့"