Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 666: No impression

အခန်း ၆၆၆ - အထင်ကြီးစရာမရှိခြင်း

ကျိုး လျူနီ သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ကျိုးအာနီ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သူမ၏ အဝတ်အစားပုံစံက အသိပညာရှင်ဆန်လွန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုး လျူနီ သည် တစ်ခါက ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်သာရှိသည့် သူမ၏အသွင်အပြင်သည် အဝတ်အစားများကြောင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်အဆင့်အထိ ရုတ်ခြည်းခုန်တက်သွားသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူမဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများနှင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ ဈေးကြီးကြောင်း အလွယ်တကူပင် သိသာနေသည်။ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မည်သည့်နေရာတွင်များ ကျေးလက်ဒေသမှ ဆင်းသက်လာသည့် အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေသေးသနည်း။

ကျိုး လျူနီ သည် ပို၍ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်လာသည်။ သူမသည် သူမ၏အတိတ်ဘဝက ကျိုးအာနီ ၏ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းကို တွေးမိသည်မှာ မတားဆီးနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် မူလတန်းကျောင်းဆရာတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ညီအစ်မများထဲတွင် အတော်ဆုံးလက်တွဲဖော်များထဲမှ တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ အဆုံး၌ လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင်တွင် လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ပုံမှန်လစာရရှိခြင်းနှင့် မယှဉ်သာပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် လက်ရှိကာလအတွင်း သူမ၏ဘဝနှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သို့မျှ မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။ ကျိုး လျူနီ သည် ခါးသီးစွာ တွေးတောမိသည်မှာ - အကယ်၍သာ ထိုစဉ်က သူမကို မြို့တော်တွင် ဆက်နေခွင့်ပေးခဲ့ပါက သူမ၏ဘဝသည် ကျိုးအာနီ ၏ လက်ရှိဘဝထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျိုးအာနီ ၏ လက်ရှိသဘောထားမှာ မည်သို့ရှိသနည်း။ သူမ၏ စတုတ္ထအရီးတော်အပေါ်တွင် သူမသည် ယခင်ကအတိုင်းပင် လေးစားမှုရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ဇာတိမြေအပေါ်ထားရှိသည့် ခံစားချက်များမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ကျိုး လျူနီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရိပ်ထင်နေသည့် မကျေနပ်မှုနှင့် စိတ်မပါဝင်စားမှုများကို သူမသည် သည်းခံပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်၍မရပေ။

လက်ရှိ ကျိုးအာနီ သည် ထိုစဉ်က သူမမဟုတ်တော့ပေ။ ဝမ်ယွမ် သည် သူမအား နက်ရှိုင်းသော လုံခြုံစိတ်ချမှုကို ပေးစွမ်းထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ရှေ့တွင် ကျိုးအာနီ သည် ယခင်ကကဲ့သို့ သတိထားရပြီး အညံ့ခံနေစရာ မလိုတော့ပေ။

သူမ၏ စတုတ္ထအရီးတော် ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ပေသည်။ လူအချင်းချင်း ရင်းနှီးလျှင် ပေါင်းသင်းရမည်၊ မရင်းနှီးလျှင် အတင်းအကျပ် မလုပ်ရပေ။ ကျိုး လျူနီ နှင့် အဆင်မပြေနိုင်သည်ဖြစ်၍ ပြောစရာစကား မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျိုး လျူနီ အပေါ်ထားရှိသည့် သူမ၏သဘောထားမှာ အတော်ပင် လျစ်လျူရှုထားပြီး လိုရင်းကိုသာ ပြောဆိုသည့် ယဉ်ကျေးမှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုး လျူနီ သည် အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်။ သူမ၌ ဘာများထူးခြား၍လဲ။ အတိတ်ဘဝတွင် သူမသည် သာမန်ဆရာတစ်ဦးနှင့်သာ လက်ထပ်ခဲ့ပြီး မျိုးရိုးစွဲဝါဒရှိသည့် ယောက္ခမများ၏ နှိပ်စက်မှုကို တစ်သက်လုံး ခံခဲ့ရသည်။ ဤဘဝတွင်မူ လူကောင်းတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ခွင့်ရသွားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

"အစ်မနဲ့ အစ်ကိုမတ်တို့လည်း ရောက်နေကြပြီ၊ တူလေးကလည်း အခုလို ကြီးပြင်းနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ သူ့ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး" ဟု ကျိုး လျူနီ က ပြောသည်။

သူမ၏စကားများသည် ကျိုး ဆန်နီ ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်လိုသည့် ဆန္ဒကို အတိအလင်း ဖော်ပြနေသည်။

ကျိုးအာနီ နှင့် ကျိုး ဆန်နီ တို့သည် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ကြပြီး ကျိုး လျူနီ သွားရောက်၍ ပြဿနာရှာမည်ကို သူမ မလိုလားပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် ကျိုး ဆန်နီ ၏ အရင်းအချာညီမဖြစ်သဖြင့် "မင်းသွားချင်ရင် ငါလိုက်ပို့ပေးမယ်" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကျိုး လျူနီ သည် ကျိုး ဆန်နီ ၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ကျိုး ဆန်နီ သည် ကျိုး လျူနီ ရောက်လာကြောင်း သိရှိသွားသည်။

မြို့တော်သို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိစဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျိုး ဆန်နီ နှင့် လီအိုက်ကော် တို့၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ မသေးငယ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ကျိုး ဆန်နီ သည် အိမ်တွင် ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပြီး ထိုအရာက သူမအား တည်ငြိမ်ပြီး အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်သည့် ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူမသည် အဝတ်အစားသစ်များကို ဝတ်ဆင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ဈေးသို့ နေ့စဉ်သွားရောက်သည့်အခါတွင်လည်း ကလေးမရနိုင်သည့်အတွက် အိမ်နီးချင်းများ၏ လက်ညှိုးထိုး ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို မခံရတော့ပေ။ ထို့ပြင် သူမသည် စတုတ္ထဦးလေးနှင့် စတုတ္ထအရီးတော်တို့၏ ပင်လယ်စာခြောက် ရောင်းချခြင်းကို ကူညီပေးရင်း ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် စိတ်ဓာတ်မျိုးကိုလည်း သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မှသာလျှင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အလုပ်ကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမ၏ပြောင်းလဲမှုမှာ ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အိမ်ရှိ သူမ၏မိခင် သို့မဟုတ် ဒုတိယအစ်မတော် ရှေ့သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားမိပါက သူတို့ပင် သူမကို မှတ်မိမည်မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း ကျိုး ဆန်နီ သည် အိမ်သို့ ငွေများ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သူမ၏ဖခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ များများစားစားတော့ မဟုတ်ပေ၊ သူမ စုဆောင်းထားနိုင်သည့် ယွမ်တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ကျိုး ဆန်နီ သည် ပျော်ရွှင်တက်ကြွနေပုံ ပေါ်သည်။

ကျိုး လျူနီ သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ အမြဲတမ်း ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခဲ့သည့် သူမ၏ညီမကို ယခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနာလိုမှုမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် တောင်ဘက်သို့ မသွားမီ အတိတ်ဘဝက သူမ၏ညီမနှင့်ပတ်သက်သည့် ဆိုးရွားသော သတင်းများကို အမှတ်ရနေသည်။ အတိတ်ဘဝတွင် ကျိုး ဆန်နီ သည် ဤဘဝကဲ့သို့ပင် လီအိုက်ကော် နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း လီအိုက်ကော် သည် တောင်လမ်းတွင် ချော်လဲကာ ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ညီမသည် သားတစ်ယောက်မွေးဖွားကာ လီကျားရွာတွင် မုဆိုးမအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ယောက္ခမများက သူမကို ခင်ပွန်းသတ်သမားဟု လက်ညှိုးထိုး ဆဲဆိုခဲ့ကြသည်။ တောင်ဘက်သို့ သွားပြီးနောက် သူမ အိမ်သို့ ပြန်မလာခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဘာဆက်ဖြစ်သည်ကို သူမ မသိရှိသော်လည်း သူမ၏ဘဝမှာ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိဘဝတွင် ကျိုး ဆန်နီ သည် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။ သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်လိုက်ပါဦး—ဘယ်လောက်တောင် လျောက်ပတ်သနည်း။ ထို့ပြင် သူမ၏ အသားအရေမှာလည်း ဖြူစင်လာသည်။ မသိသူများကဆိုလျှင် သူမကို ပင်ကိုယ်ဘေဂျင်းသူဟုပင် ထင်မှတ်သွားလိမ့်မည်။

ကျိုး ဆန်နီ သည် ကျိုး လျူနီ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ အရင်းအချာညီမအပေါ် သူမ၌ အပြုသဘောဆောင်သည့် အထင်အမြင်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော်လည်း ကျိုး လျူနီ ရောက်နေနှင့်ပြီးဖြစ်၍ သူမသည် ရွဲ့စောင်းပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ "ဘယ်အချိန်က ရောက်တာလဲ" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်မ၊ ကျွန်မ မနေ့က ရောက်တာပါ။ အစ်မကို တွေ့ချင်လို့ ဒီနေ့ အထူးတလည် လာခဲ့တာ" ဟု ကျိုး လျူနီ က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ဘယ်တော့ ပြန်မှာလဲ" ဟု ကျိုး ဆန်နီ က တိုတိုပြတ်ပြတ် မေးလိုက်သည်။

ကျိုး လျူနီ စကားလုံးများ တန့်သွားသည်။ အမှန်မှာ သူမသည် ကျိုး ဆန်နီ ကို တစ်စုံတစ်ရာအတွက် စကားကောင်းပေးစေချင်ခဲ့သော်လည်း တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင် အစ်မဖြစ်သူက ပြန်မည့်အချိန်ကို မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မက စတုတ္ထဦးလေးနဲ့ စတုတ္ထအရီးတော်တို့ကို ကူညီဖို့ လာတာ။ ကျွန်မ အကုန်မြင်ပါတယ်—သူတို့တောင် Xu ရှင်းချန် ကို ဒီမှာ နေခွင့်ပေးထားသေးတာပဲ" ဟု ကျိုး လျူနီ က ငြင်းဆိုသည်။

သူမ မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ Xu ရှင်းချန် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့မှန်း သူမ သိသည်။ သူထောင်ကျသွားသည့်သတင်းနှင့် နောက်ပိုင်း ကွာရှင်းလိုက်သည့်သတင်းများမှာ ရွာသို့ ပြန်မရောက်သေးသဖြင့် သူမ မသိသေးပေ။

သို့သော်လည်း Xu ရှင်းချန် သည် ယခင်က တစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ကျိုးမိသားစုနှင့် အလွန်ဆိုးရွားသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့သည်ကို သူမ သိသည်။

"ကိစ္စတစ်ခုက တစ်ခုပါပဲ။ Xu ရှင်းချန် ကို နေခွင့်ပေးထားတာက သူ အခု အရွယ်ရောက်လာလို့ပါ။ မင်းကရော" ကျိုး ဆန်နီ သည် သူမအား အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤညီမငယ်သည် သူမနှင့်အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကျိုး ဆန်နီ သည် သူမကို အကျအန သိသည်။ ကျိုး လျူနီ ၏ အကြံအစည်များထဲတွင် သူမ မမြင်နိုင်သည့်အရာ မရှိပေ။ ကျိုး လျူနီ ၏ ပျင်းရိသည့်သဘာဝအရ သူမသည် အမှန်တကယ် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"မင်း ပြန်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ။ ဖခင်အတွက် အဝတ်အစား နှစ်စုံ ဝယ်ထားတယ်၊ မင်း ပြန်ယူသွားပေးလိုက်" ဟု ကျိုး ဆန်နီ က မှာကြားလိုက်သည်။

"အမေက ပြောတယ်၊ အစ်မနှလုံးသားထဲမှာ အမေ့ကို မထားဘူးတဲ့။ အစ်မ ပို့လိုက်တဲ့ပစ္စည်းတွေက ဖခင်အတွက်ပဲ၊ အမေ့အတွက် မဟုတ်ဘူးတဲ့" ဟု ကျိုး လျူနီ က မှတ်ချက်ပေးသည်။

ကျိုး ဆန်နီ သည် ထိုမိခင်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးလိုခြင်း မရှိပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဖောက်သည်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသဖြင့် လီအိုက်ကော် သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တိုး၍ ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။

ရောင်းရငွေမှာ ယွမ်တစ်ရာကျော်သည်။

စီးပွားရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံ၏စီးပွားရေးမှာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာသည်။ ကုန်ဈေးနှုန်းများ ယေဘုယျအားဖြင့် မြင့်တက်လာသော်လည်း လူတိုင်း၏ဝင်ငွေမှာလည်း တိုးတက်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများအကြားတွင် လူတို့သည် အရသာရှိသော အစားအစာများအတွက် ငွေသုံးစွဲရန် အလွန်ပင် ဝန်မလေးကြပေ။

Lin Qinghe ၏ ကုန်ခြောက်ဆိုင်သည် ယခုအခါ ပုံမှန်ဖောက်သည်များနှင့်အတူ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေပြီး အမြတ်ငွေမှာလည်း ထူးခြားစွာပင် ကောင်းမွန်နေသည်။

ကျိုး လျူနီ သည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှားပါးပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး နောင်မျိုးဆက်များတွင်ပင် ဈေးကြီးသော စားသောက်ဆိုင်များ၌သာ တွေ့ရမည့် အကောင်းစားအစားအစာများဟု သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီဆိုင်က စတုတ္ထဦးလေးနဲ့ စတုတ္ထအရီးတော်တို့ဆိုင်လား" ဟု ကျိုး လျူနီ က သူမစိတ်ထဲတွင် အသေအချာ သိနေသော်လည်း မေးလိုက်သည်။ သူမ သေချာနေသည့်အတွက် စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ တဖွားဖွားပေါ်လာသည်—သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်ရာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လွန်းနေသည်။

သူမသည် စုံစမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဘာမျှ မရခဲ့ပေ။

"ပြန်တော့။ မင်းကို ဒီမှာ ဧည့်ခံဖို့ အချိန်မရှိဘူး" ဟု ကျိုး ဆန်နီ က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

မနက်ခင်းဖြစ်နေသေးသဖြင့် ဖောက်သည်များမှာလည်း တရစပ် ဝင်ထွက်နေကြသည်။ ကျိုး လျူနီ ကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် အချိန်မရှိပေ။

ကျိုးအာနီ ဘက်သို့ လှည့်၍ ကျိုး ဆန်နီ က "နောက်ဆုံးတစ်ခါ အိမ်ယူသွားတဲ့ အခြောက်အခြမ်းတွေ ကုန်ပြီလား။ ထပ်ယူသွားဦးမလား" ဟု မေးသည်။

"မကုန်သေးပါဘူး။ ကုန်သွားရင် လာယူလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ကျိုးအာနီ က ပြန်ဖြေသည်။

ကျိုး ဆန်နီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးအာနီ သည် ကျိုး လျူနီ ကို သူမနှင့်အတူ ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။