လင်ချင်းဟဲ့ ပြောလိုက်သည့် စကားများကို ကြားပြီးနောက်တွင် သားဒ်နှင့် ဂန်ဇီတို့မှာ သူတို့၏ ကမ္ဘာအမြင်များ တစ်ဖန်ပြန်၍ အလုယက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ယုံကြည်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဂန်ဇီ၊ မင်း မိန်းမယူတော့မယ်ဆိုရင် သိပ်သတိထားရမယ်နော်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ဂန်ဇီ၏ပခုံးကို ပုတ်ရင်း စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဂန်ဇီက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်သည်။
အကယ်၍သာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကျန်းမေလျန် ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို လက်ထပ်မိပါက အလွန်ပင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို မိသားစုထဲသို့ ခေါ်သွင်းလိုက်ခြင်းသည် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ခေါ်သွင်းလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင် ရှု ရှင်းချန် က တကယ်ပဲ အရင်အမှားတွေကို ပြုပြင်ပြီး လူသစ်ဖြစ်ချင်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က မေးလိုက်သည်။
"သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။
ထိုကိစ္စကို ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နားလိုက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့သည် အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
မိမိဆိုသည့် ကလေးမလေးမှာမူ နေ့လယ်က ဆော့ကစားထား၍ အလွန်ပင်ပန်းနေသဖြင့် ညစာစားပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
လက်ရှိအချိန်အထိတော့ ထိုကလေးမလေးသည် မိဘများ၏ အခန်းထဲတွင်ပင် အိပ်စက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခန်းတွင်း၌ သူမအတွက် သီးသန့်ပုခက်လေးကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ကို "အခွင့်အရေးဆိုတာ တစ်ခါပဲ ရှိမယ်။ ဒီတစ်ခါမှာ သူတန်ဖိုးမထားဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် ဘာမှလာပြီး မပြောနဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အင်း" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူသည် ဝင်ပါရန် စိတ်မပါခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏တူဖြစ်သူမှာ ထောင်မှပြန်လွတ်လာပြီး အမှန်တကယ်ပင် များစွာပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ့ကို နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကျိုးချင်းပိုင် သည် ရှု ရှင်းချန် ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဒမ်ပလင်ဆိုင်သို့ သွားကာ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အများအပြား ဝယ်ယူရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဒမ်ပလင်ဆိုင်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဂရုစိုက်ရမည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။
ရှု ရှင်းချန် မှာမူ အလုပ်အကိုင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိပေ။ ထိုလူငယ်လေးသည် ယခင်က ထိုသို့သော အလုပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ လုပ်ဖူးသူမဟုတ်ပေ။ ကျေးလက်ဒေသတွင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်သော်လည်း ထိုကိစ္စရပ်များကို မည်သို့စီမံခန့်ခွဲရမည်ကို သူ လုံးဝနားမလည်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူ၏ဦးလေးဖြစ်သူ ကျိုးချင်းပိုင် က တစ်ဆင့်ချင်းစီ သင်ပေးရတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ကျိုးချင်းပိုင် သည် စိတ်ရှည်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်လေးက သင်ယူလိုစိတ်ရှိနေသရွေ့ သူကလည်း သင်ပေးရန် ဝန်မလေးပေ။
ဒမ်ပလင်ဆိုင်တွင် တစ်နေကုန် အလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက် ရှု ရှင်းချန် သည် အိမ်ပြန်မသွားဘဲ ဆိုင်တွင်ပင် ညအိပ်ခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ရှု ရှင်းချန် ၏ ကိစ္စများကို ထပ်မံ၍ စပ်စုမနေတော့ပေ။ ဂန်ဇီကမူ သူ၏ဦးလေးဖြစ်သူကို မေးမြန်းကြည့်သည်။
"သူက ဘာမှမသိသေးဘူး။ တာဝန်ယူနိုင်ဖို့ဆိုရင်တော့ အချိန်အတော်ကြာဦးမှာ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြောသည်။
ဂန်ဇီက ရယ်မောလိုက်ပြီး "အကြီးဆုံးအဒေါ်က သူ့ကို အရမ်းအလိုလိုက်ထားတာလေ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘာအလုပ်မှ မခိုင်းခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဒီအလုပ်တွေကို ဘာမှမတတ်တာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က စကားကို ဂန်ဇီ၏ ဆိုင်ခန်းလုပ်ငန်းဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ ဂန်ဇီက "ဒီနှစ်မှာ ဆိုင်ခန်းဖွင့်တဲ့သူတွေ ပိုများလာတယ်။ အနာဂတ်မှာတော့ အရင်လောက် အမြတ်ကျန်တော့မယ် မထင်ဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သူသည် အဝတ်အစားများ ရောင်းချလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ အဝတ်အထည်လုပ်ငန်း၏ အချက်အလက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ယခုနှစ်၏ လုပ်ငန်းမှာ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး အမြတ်ပိုရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆိုင်ခန်းများ နေရာအနှံ့ ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာလည်း ပြင်းထန်လာသည်။
သူရောင်းသည့် အဝတ်အစားများကို သူ၏ဝမ်းကွဲမောင်နှမတော်စပ်သူက ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ အရည်အသွေးမြင့်မားသည်။ အရည်အသွေးနှင့် ဒီဇိုင်းပိုင်းတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သဖြင့် သူ၏ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ကုန်စင်အောင် ရောင်းရခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရေရှည်တွင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်သွားရန် ပိုမိုခက်ခဲလာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က "အမြတ်ရနေတဲ့ ဒီကာလမှာပဲ အများကြီး ရောင်းချပြီး ပိုက်ဆံစုထားလိုက်ပေါ့" ဟု အကြံပေးသည်။
ဆိုင်ခန်းလုပ်ငန်းသည် နောင်တွင် အခက်အခဲများ ပိုမိုကြုံတွေ့ရမည်မှာ မှန်သော်လည်း ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင်မူ ဆက်လက်၍ လုပ်ကိုင်နိုင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဂန်ဇီ၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင်လည်း လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲလုပ်ကိုင်ရန်အတွက် ရွေးချယ်စရာများစွာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုလောလောဆယ်တွင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်သွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၏ လစဉ်ဝင်ငွေမှာလည်း ဆိုင်ခန်းဖွင့်ထားသူများထက် မနည်းပေ။
ကျိုးဝူနီ နှင့် လင်ရှိုးတို့သည် နောက်တစ်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဒမ်ပလင်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ကျိုးဝူနီ သည် ရှု ရှင်းချန် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် လည်း ဆိုင်တွင် ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ "ဗိုက်ဆာနေကြသလား။ ဒမ်ပလင် အရင်စားမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျိုးဝူနီ နှင့် လင်ရှိုးတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် ဗိုက်မဆာသေးကြောင်း၊ အိမ်ပြန်ရောက်မှ အတူတူစားကြမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ညစာစားချိန်နီးနေပြီဖြစ်သည့် ညနေ ၅ နာရီသာ ရှိသေးသဖြင့် ရှု ရှင်းချန် ကို "မင်း ဒီမှာပဲ တစ်ချက်ကြည့်ပေးထားဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့" ဟု ရှု ရှင်းချန် က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူသည် သူ၏ဝမ်းကွဲဖြစ်သူ ကျိုးဝူနီ ကို လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဦးလေးဖြစ်သူ၏ ပုဆိုးကို ယူလိုက်သည်။
နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင် သူသည် အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးသော်လည်း ဒမ်ပလင်များကို စနစ်တကျ ပြုတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ ဒမ်ပလင်ပြုတ်ခြင်းမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်လှသည်မဟုတ်ပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ကျိုးဝူနီ နှင့် လင်ရှိုးတို့အား ခြံဝင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ညစာအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
သူတို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး "မနေ့ညကပဲ မင်းတို့အကြောင်း ပြောနေတာ။ ဒီနေ့တော့ ရောက်လာကြမယ် ထင်ထားတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်၊ အကြာကြီးပဲနော်! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခုထိ ဒီလောက်တောင် နုပျိုနေရတာလဲ" ဟု ကျိုးဝူနီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စတုတ္ထအဒေါ်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ကို လာမမြှောက်ပင့်ပါနဲ့တော့။ ငါ့အသက်ကို ကြည့်ဦး—ဘယ်လိုလုပ် နုပျိုတော့မှာလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်လျက် ပြန်ဖြေသည်။
"အစ်မကြီးမင် ပြောတာ မြှောက်ပင့်တာ မဟုတ်ပါဘူး တတိယအဒေါ်။ တကယ်ပဲ ကျွန်မ ငယ်ငယ်ကအတိုင်းပဲ။ ဘာမှတောင် မပြောင်းလဲသွားဘူး" ဟု လင်ရှိုးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ တတိယအဒေါ်မှာ တကယ်ပင် နုပျိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်ဆိုလျှင် လင်ရှိုး၏ မိခင်မှာ တတိယအဒေါ်ထက် ပိုငယ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်လိုက်ပါက လူတိုင်းက သူမ၏မိခင်မှာ အသက်ပိုကြီးသည်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ကျိုးဝူနီ ၏ အမည်ရင်းမှာ ကျိုးဟုန်မင် ဖြစ်ပြီး လင်ရှိုးက "အစ်မကြီးမင်" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ထိုသို့အပြောခံရသည်ကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူမ၏အသက်အရွယ်တွင် ချီးကျူးစကားများကို ကြားရသည်မှာ အလွန်ပင် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"မင်းတို့ ဒီနေ့ ရောက်လာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားလို့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစားတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။
"ဘာတွေများလဲ" ဟု လင်ရှိုးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
သူမသည် ဘဲကင်ကို နှစ်သက်ပြီး မြို့တော်ရှိ ဘဲကင်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ တတိယအဒေါ် အိမ်ပြန်လာတိုင်း ဘဲကင်ပါလာလေ့ရှိပြီး မိသားစုဝင်များ စားသောက်ကြသည့်အခါတိုင်း ထိုအရသာကို အမြဲတမ်း အမှတ်ရနေကြသည်။
"မင်း ဘဲကင်ကြိုက်မှန်း သိလို့ ဝယ်ထားပြီးပြီ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။ "အဲဒါအပြင် တခြားဟာတွေလည်း အများကြီးရှိသေးတယ်။ ခဏနေ ညစာစားရင် သိရလိမ့်မယ်။ ကလေးတို့ ရေအရင်ချိုးမလား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ချိုးချင်တယ်! အခုချက်ချင်းပဲ သွားချိုးတော့မယ်" ဟု ကျိုးဝူနီ က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။
သူမသည် ချွေးစေးများကို မခံနိုင်တော့ပေ။ ဒီလိုပူပြင်းတဲ့နေ့မှာ ရထားစီးလာရသဖြင့် ရေမချိုးရပါက စေးကပ်ပြီး အလွန်နေရခက်နေသည်။
ရာသီဥတုမှာ အလွန်ပူပြင်းနေပြီး ယခုအချိန်အထိ အပူချိန်မှာ လျော့ကျသွားခြင်းမရှိသေးပေ။ သူမသည် ရေပုံးကြီးထဲသို့ ရေနွေးတစ်ခွက် ရောလိုက်ပြီး ရေချိုးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားသည်။
သူမ ရေချိုးပြီးနောက် လင်ရှိုးက အလှည့်ကျ ရေချိုးသည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝူနီ သည် ဆံပင်လျှော်ရန် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေစဉ် ကျိုးကွေ့လိုင် သည် ကျန်းဟန် နှင့် ကျန်းဟန် တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဝင်လာသည်။
"အော်၊ အစ်မကြီးမင် ရောက်နေတာပဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ကျိုးဝူနီ ဆံပင်လျှော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အာရှိုးလည်း ရောက်နေတာပဲ" ဟု ကျိုးဝူနီ က ခေါင်းလှည့်၍ ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း တခြားလူငယ်လေးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလုပ်ကို အမြန်ပြန်လုပ်လိုက်သည်။
ကျန်းဟန် သည် ဆံပင်လျှော်နေသည့် မိန်းကလေးကို တစ်ချက်ကြည့်မိသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုအရ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးဝူနီ ကို "ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေပြီ။ ဘာလို့ အခုမှ ဆံပင်လျှော်နေတာလဲ။ မနက်ဖြန်ကျမှ လျှော်လို့ မရဘူးလား" ဟု နူးညံ့စွာ ဆူလိုက်သည်။
"မခံနိုင်တော့လို့ပါ။ ဒီနေ့ညဆိုရင်ပဲ ခြောက်သွားမှာပါ" ဟု ကျိုးဝူနီ က ပြန်ဖြေသည်။
မကြာမီပင် သူမ ရေချိုးပြီးသွားသည်။ လင်ရှိုးလည်း ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း တတိယအဒေါ်က တားလိုက်ပြီး နောက်နေ့မနက်စောစောမှ လျှော်ရန် ပြောလိုက်သည်။
ဂန်ဇီ သူ၏သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာသောအခါ မျက်နှာနှင့် လက်ကို အမြန်သစ်လိုက်ပြီး မိသားစုဝင်များအားလုံး စားပွဲဝိုင်းတွင် စုရုံးကာ ညစာစားကြသည်။
"အော်၊ အစ်မကြီးမင်ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မေ့နေတာ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မွေးစားညီအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်မိဘတွေရဲ့ မွေးစားသား ကျန်းဟန်။ ပြီးတော့ ဒါက သူ့ရဲ့ဝမ်းကွဲ ကျန်းဟန်၊ ဟိုင်မြို့ကပဲ။ သူက လက်ရှိမှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် လုပ်နည်းကို သင်ယူနေတာ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ညစာစားရင်း ကျိုးဝူနီ အား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။