သားဖြစ်သူမှာ ငွေကြေးပိုင်းအရ အသုံးမဝင်လှသော်လည်း သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးရန်မှာ လိုအပ်နေဆဲပင်။
မိသားစုတစ်စုလုံး၏ အားပေးထောက်ပံ့မှုဖြင့် ကျိုးကွေ့လိုင် ၏ ဝိုင်ဆိုင်လေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တရားဝင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုလမ်းမပေါ်တွင် တစ်ခုတည်းသော ဝိုင်ဆိုင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဆိုင်တည်နေရာမှာလည်း အလွန်အဆင်ပြေလှသည်။ အဆင့်မြင့်လူနေအိမ်ခြေများ ရှိပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ နေထိုင်ရာ အရှေ့ပိုင်းခရိုင်တွင် တည်ရှိကာ ဆိုင်မှ ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ လမ်းလျှောက်ရသည်။
ဤနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း၊ ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းနှင့် အသစ်ပြင်ဆင်မွမ်းမံခဲ့ခြင်းတို့မှာ တတိယသားဖြစ်သူ၏ အလွန်တော်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။
အဘိုးကြီးဝမ်နှင့် အဖေကျိုး တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝိုင်နီသောက်ရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။
အမေကျိုး မှာ အရက်အနည်းငယ်သောက်ပြီးသည်နှင့် ပန်းခြံထဲရှိ ရင်ပြင်သို့သွားကာ သူမ၏မြေးက နိုင်ငံခြားဝိုင်နီများ ပေးပို့ကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း၊ ထိုအဘိုးကြီးနှစ်ယောက်မှာ လုံးဝအားကိုးမရသူများဟု သူမစိတ်ထဲတွင် ထင်မြင်နေမိသည်။
ဤဝိုင်နီများမှာ ဈေးကြီးလှသည်။ အလွန်ပင် ဈေးကြီးလွန်းသည်။ အားလုံးမှာ ပြည်ပမှ တامသွင်းလာသော ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဆန်ဝါ အနေဖြင့် သူ၏ ဒုတိယယောက်ဖနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုး ရရှိလာစေရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ထိုသို့သော ဝိုင်များကို ပန်းခြံထဲတွင် အခြားသူများကို တိုက်ကျွေးနေသည်ကို သူမအနေဖြင့် မည်သို့လျှင် သဘောတူနိုင်ပါ့မည်နည်း။
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အဘိုးကြီးဝမ်နှင့် အဖေကျိုး တို့က ဝိုင်နီငါးပုလင်းကို ပြန်ယူလာပြီး အခြားအဘိုးကြီးများက ဝယ်ချင်ကြ၍ သူတို့ကို သွားယူခိုင်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြမှသာ အမေကျိုး တစ်ယောက် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘောပေါက်တော့သည်။
အမှန်စင်စစ် ထိုအဘိုးကြီးနှစ်ယောက်မှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကြော်ငြာပေးနေခြင်းပင်။
တတိယသားဖြစ်သူ၏ ဝိုင်ဆိုင်မှာ အတော်လေး ရောင်းကောင်းနေပြီး တစ်ရက်လျှင် ဝိုင်ပုလင်း ရှစ်ပုလင်းမှ ဆယ်ပုလင်းအထိ ရောင်းရသည်။ ဝယ်ယူသူများမှာ အရှေ့ပိုင်းခရိုင်တွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး အလွန်မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို အကြံပေးချက်တစ်ခု ပေးထားဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေး ဟူ၍ အဖွဲ့ဝင်ကတ်စနစ် ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ရွှေကတ်ဖြင့် ဝယ်ယူပါက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ငွေကတ်ဖြင့် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ကြေးကတ်ဖြင့် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးရန်ဖြစ်သည်။
သူမက အကြံဉာဏ်ပေးရုံသာပေးပြီး ကျန်သည်တို့ကို တတိယသားဖြစ်သူကိုယ်တိုင် စီစဉ်စေခဲ့သည်။ ဤအကြံဉာဏ်မှာ သူ့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
သူ၏ ပထမဆုံးဝိုင်ဆိုင်မှစတင်၍ အလားတူဆိုင်ခွဲများမှာ မြို့တော်တစ်ခွင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ မြို့ကြီးများတွင်ပင် ဆိုင်ခွဲများ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် အမည်ကောင်းရထားပြီး စစ်မှန်သော ပြည်ပတင်သွင်းဝိုင်နီများကိုသာ သီးသန့်ရောင်းချခဲ့ရာ ပုံမှန်ဝယ်ယူသူများ၏ ခိုင်မာသော အခြေခံကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝယ်ယူသူအသစ်များကိုလည်း အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းတို့မှာ အနာဂတ်အတွက် ကိစ္စရပ်များသာ ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မှာ မကြာသေးမီက ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်ရန်အတွက် သီးသန့်စတူဒီယိုတစ်ခု ဖွင့်သင့်မသင့်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် စတူဒီယိုစီမံကိန်းကို မချမှတ်မီမှာပင် ဇူလိုင်လတွင် ဟိုင်မြို့မှ ကျန်းဟန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် သူမ၏သားမွေးတူ၏ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ကျန်းဟန် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ရှိတွင် သူတို့အောက်တွင် အလုပ်လုပ်နေသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို အလေးထားပြီး သူတို့အိမ်တွင် တည်းခိုရန် တိုက်ရိုက်စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
"ဒီမှာ ဘာမှ အားနာစရာမလိုပါဘူး။ ကိုယ့်အိမ်လိုပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ရှောင်ကန်း၊ မနက်ဖြန် မင်း အလုပ်နားရက်မလား။ အရင်ဆုံး သူ့ကို မြို့ပြရှုခင်းတွေ လိုက်ပြပေးပြီးမှ ငါတို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မှာကြားလိုက်သည်။
ကျန်းဟန်မှာ အရပ်အမောင်း သင့်တင့်ပြီး သဘောထားပြည့်ဝသည့် လူငယ်ကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ အနေဖြင့် သူ့ကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးလိုစိတ်ရှိသည်။
ကျန်းဟန် က "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ၊ ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ကတည်းက စပြီး သင်ယူလို့ရပါတယ်" ဟု အမြန်ပြန်ပြောသည်။
သူသည် ဒီကို လာခဲ့သည်မှာ အလုပ်လုပ်နည်းကို သင်ယူရန်ဖြစ်ပြီး အလည်အပတ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ့အရွယ်တွင် အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ပြီး ဇနီးသည်အတွက် စုဆောင်းနိုင်လောက်သည့် ငွေကြေးရရှိရန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးပင်။
တတိယသားဖြစ်သူထံတွင် အလုပ်စလုပ်ချိန်ကတည်းက သူ၏လစာမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် လစာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မိသားစုထံ ပြန်ပို့ပြီး ကျန်သည်ကို သူ့အတွက် သိမ်းထားသည်။
လက်ထဲတွင် စပါးရှိလျှင် စိတ်ပူစရာမလို။ သူသည် အလုပ်ကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေးသည်။
သူသည် အလည်အပတ်သွားရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ အလုပ်သာလုပ်လိုသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးသာပြုံးပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ "ရှောင်ကန်းက ငါ့ရဲ့သားမွေးတူ၊ မင်းက သူ့ဝမ်းကွဲဆိုတော့ ငါ့ကို အန်တီလင် လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ပါ"
"အန်တီလင်" ဟု ကျန်းဟန် က ရိုသေစွာဖြင့် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး တတိယသားဖြစ်သူကို ကျန်းဟန် အား အခန်းသို့ လိုက်ပို့ပေးရန် ပြောလိုက်ကာ မိသားစု၏ လုပ်ငန်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
သူမ မဖွင့်ရသေးမီမှာပင် အိမ်သုံးဖုန်းက မြည်လာသည်။ "ဟဲလို၊ ဘယ်သူပါလဲရှင်"
၎င်းမှာ ဖုန်းကို ဘယ်သူခေါ်သည်မှန်းမကြည့်ဘဲ ဖြေဆိုသည့် ပုံမှန်နှုတ်ဆက်စကားဖြစ်သည်။
ကျိုးဝူနီ ၏ အသံမှာ ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "စတုတ္ထအန်တီ"
"ဝူနီ လား" လင်ချင်းဟဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်ပြီလား။ စတုတ္ထအန်တီ မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ"
"ကျောင်းပိတ်တာ ဒီနေ့မှပါ။ မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် လင်ရှူးကို ခေါ်ပြီး လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ဝူနီ က ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး အချိန်ကျလျှင် တတိယသားဖြစ်သူကို သွားခေါ်ခိုင်းမည်ဟု ပြောသည်။
ဝူနီ က ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်သည်။ "မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ လမ်းမှတ်မိပါသေးတယ်။ အချိန်ကျရင် လင်ရှူးကို ခေါ်ပြီး တန်းသာလာခဲ့ပါ့မယ်။ ဆန်ဝါ ကို အလုပ်ရှုပ်မခံပါနဲ့တော့"
လင်ချင်းဟဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ တတိယသားဖြစ်သူမှာ မကြာသေးမီက ဝိုင်ဆိုင်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ကိုယ်တိုင်ဦးစီးပြီးနောက် အလုပ်များနေသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ကောင်းပြီလေ" ဟု သူမက လျှော့ပေးလိုက်သည်။ "လမ်းလေးက အခုဆိုရင် လမ်းမကြီးဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကျန်တာတွေက အရင်အတိုင်းပါပဲ။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးရဲ့ ပေါက်စီဆိုင်ကို တန်းသာလာခဲ့လိုက်။ သူ အဲဒီမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"
မကြာသေးမီက "ငါးရက်ဖမ်းပြီး သုံးရက်လှန်း" ဟူသော အလေ့အကျင့်ရှိသည့် ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ပေါက်စီဆိုင်ကို ပုံမှန်ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အိမ်နီးချင်းများက သူ့၏ မတည်ငြိမ်မှုအပေါ် နောက်ပြောင်လေ့ရှိကြသည်။
ဤအချက်ကပင် လောကကြီးမှာ မည်မျှ ခန့်မှန်းရခက်ကြောင်း ပြသနေသည်။ မြို့တော်သို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိချိန်တွင် လင်ချင်းဟဲ့ မှာ တည်ငြိမ်သောဘဝတစ်ခုကိုသာ လိုချင်ခဲ့သော်လည်း ပေါက်စီဆိုင်မှစ၍ အရာအားလုံးမှာ သူမ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။
ပေါက်စီဆိုင်မှ အဝတ်အထည်ဆိုင်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် လက်ရှိ ဆေးလိပ်၊ အရက်နှင့် လက်ဖက်ရည်လုပ်ငန်းများအထိ၊ အသေးစားလုပ်ငန်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ တည်ငြိမ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ပေါက်စီဆိုင်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ညရှစ်နာရီမှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်။ ကလေးမလေး မီမီမှာ ဖခင်ကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သဖြင့် အိမ်တံခါးဝမှ ဝင်လာသည်နှင့် ပြေးဖက်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ၊ ထမင်းစားပြီးပြီလား" ဟု ကလေးမလေး မီမီက မေးသည်။
"မစားရသေးဘူး" ကျိုးချင်းပိုင် မှာ အစာအိမ်အတွက် ပေါက်စီအနည်းငယ် စားခဲ့သော်လည်း ပေါက်စီဆိုင်ပိုင်ရှင်များမှာ ပေါက်စီကိုပင် စားရသည်ကို ငြီးငွေ့လေ့ရှိသည်။ မည်မျှပင် အရသာရှိပါစေ၊ ကိုယ်ပိုင်ထုတ်ကုန်ကိုပင် စားရသည်မှာ အော့နှလုံးနာလာတတ်သည်။
သို့သော် အိမ်ချက်လက်ရာမှာ အကောင်းဆုံးပင်။
"မီးဖိုချောင်မှာ အစားအစာတွေ ကျန်သေးတယ်။ ဖေဖေ သွားစားလိုက်ဦး" ဟု ကလေးမလေး မီမီက ဖခင်ကို ပုတ်ရင်း ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မော့ကြည့်ပြီး "ဒီရက်ပိုင်း ပေါက်စီဆိုင်ကို ဂရုစိုက်ပေးရလိမ့်မယ်။ ဝူနီ နဲ့ အားရှူးတို့ လာကြမှာ။ သူတို့က ဒီနေရာကို မကျွမ်းကျင်သေးတော့ သူတို့ကို ဆိုင်မှာပဲ သွားတွေ့ဖို့ ပြောထားတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ကောင်းပြီလေ" ကျိုးချင်းပိုင် ခေါင်းညိတ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သူ့ကို အထဲသို့ ဝင်စားရန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူ့အတွက် နံရိုးနှင့် ကြာစွယ်ဟင်းချို၊ ငရုတ်သီးစိမ်းနှင့် ဝက်သားကြော်၊ ငါးကြော်နှစ်တုံးနှင့် ထမင်းတစ်ပန်းကန် ချန်ထားပေးသည်။
ရိုးရှင်းသော အိမ်ချက်လက်ရာများသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ ပမာဏအနည်းငယ်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမှာ ယခုနောက်ပိုင်း ဝလာတတ်သဖြင့် စားသောက်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်း ပိုလုပ်ရမည်၊ မဟုတ်လျှင် အလေးချိန်မှာ တက်လာလိမ့်မည်။
"ကျန်းဟန် အနားယူဖို့ ပြန်သွားပြီလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တတိယသားဖြစ်သူကို လှည့်မေးသည်။
"သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားပုံရတယ်" ဟု တတိယသားဖြစ်သူက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
ဟိုင်မြို့တွင် ကျန်းဟန် ၏ စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုစွမ်းရည်မှာ မဆိုးလှပေ။ တစ်လလျှင် ယွမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကိုင်တွယ်နေရခြင်းမှာ အမှန်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။
သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျန်းဟန် တစ်ယောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ ပုံမှန်ဝယ်ယူသူတစ်ဦး၏ တစ်ကြိမ်ဝယ်ယူမှုမှာပင် သူတို့ဆိုင်ခွဲတစ်ခု၏ တစ်လစာဝင်ငွေနှင့် ညီမျှနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။
ထိုမျှမက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တည်းမှာပင် ဤမျှဖြစ်လျှင် အခြားဆိုင်များမှာမူ မည်သို့ရှိမည်နည်း။
ထို့ကြောင့်ပင် လင်ချင်းဟဲ့ က ယခင်နှစ်ကတည်းက တောင်ပိုင်းရှိ လက်ဖက်ရည်စိုက်ပျိုးရာဒေသများသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လုပ်ငန်းမှာ ယခင်နှစ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နာမည်မှာလည်း ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများ လက်ဖက်ရည်ကောင်းကောင်း လိုချင်သည့်အခါတိုင်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ထိုချမ်းသာကြွယ်ဝသော ပုံမှန်ဝယ်ယူသူများကိုလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံသည်။ နှစ်သစ်ကူးနှင့် အခြားအရေးကြီးသော ပွဲတော်များတွင် လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့အတွက် အဆင့်မြင့် ပင်လယ်မျှော့နှင့် အဘalone (ပင်လယ်ကမာ) များ ပါဝင်သည့် လက်ဆောင်အထုပ်များကို အမြဲတမ်း စီစဉ်ပေးလေ့ရှိသည်။