လင်ချင်းဟဲ့ ဖုန်းဆက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တတိယအစ်မတော်က အလုပ်တွေကို အနည်းငယ် လက်စသတ်ပြီးစ အချိန်ဖြစ်နေပါတယ်။
ဒုတိယအိမ်ထောင်စုကလွဲရင် ကျန်တဲ့အစ်မတော်သုံးယောက်က ငယ်စဉ်ကတည်းက စိတ်ဝမ်းကွဲစရာ သိပ်မရှိခဲ့ကြပါဘူး။ အသက်အရွယ်တွေ ရလာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
"အစ်မက ကျွန်မဖုန်းနံပါတ်ကို သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ တတိယအစ်ကို့ကို တဆင့်ခံပြီး အကြီးဆုံးအစ်မတော် ဆီကနေတစ်ဆင့် ပေးခိုင်းနေတာလဲ။ တိုက်ရိုက်ဖုန်းဆက်လိုက်ရင် ရတာပဲကို" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ဖုန်းထဲကနေ စနောက်လိုက်ပါတယ်။
"ငါက မင်းအိမ်မှာ မရှိမှာ စိုးရိမ်လို့လေ။ မင်းသာ ဖုန်းပြန်ဆက်လိုက်၊ ငါက ဘယ်အချိန်မဆို အဆင်သင့်ရှိတယ်" လို့ တတိယအစ်မတော်က ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ပြန်ဖြေပါတယ်။
"အစ်မ ဖုန်းဆက်ရင် အိမ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ အမြဲရှိနေမှာပါ။ အိမ်အလုပ် ကူညီဖို့ လူနှစ်ယောက် ငှားထားတာကိုး။ ကျွန်မမရှိရင်တောင် သူတို့က မှာစကားတွေကို မှတ်ထားပေးလိမ့်မယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆို နောက်တစ်ခါကျရင် တိုက်ရိုက်ပဲ ဖုန်းဆက်လိုက်တော့မယ်" လို့ တတိယအစ်မတော်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပါတယ်။
"ဆိုင်က အရောင်းအဝယ်ရော ဘယ်လိုရှိလဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က မေးလိုက်ပါတယ်။
"တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအစ်ကိုတို့ဘက်နဲ့တော့ ယှဉ်လို့မရပါဘူးလေ" လို့ တတိယအစ်မတော်က ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ကျွန်မ အစ်ကိုတို့ဘက်နဲ့ အဆက်အသွယ်မလုပ်တာ ကြာပြီ။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က မေးပါတယ်။
"သူက မကြာသေးခင်ကမှ ဆိုင်နောက်တစ်ခု ထပ်ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူက တစ်ဆိုင်ကိုကြည့်ပြီး သူ့မိန်းမက နောက်တစ်ဆိုင်ကို ကြည့်ပေးတယ်။ သူတို့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့အရှိန်က ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ဖို့တောင် မလွယ်ဘူး" လို့ တတိယအစ်မတော်က ရှင်းပြပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။ "ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ" သူမရဲ့အစ်ကို ဆိုင်နောက်တစ်ခု ထပ်ဖွင့်တာကို သူမတောင် မသိလိုက်ပါဘူး။
"ပြီးခဲ့တဲ့လကလေ။ သူတို့ဖွင့်ပြီးမှ ငါသိတာ။ အစ်ကို့ဆီက ဝယ်ထားတဲ့ ထရပ်ကားကလည်း အားကောင်းတယ်လေ။ အခုဆိုရင် ဆိုင်ကယ်တောင် မစီးတော့ဘူး။ အဲဒီလို ကားကြီးနဲ့ဆိုရင် နေရာနှစ်ခုကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ စီမံနိုင်တာပေါ့" လို့ တတိယအစ်မတော်က ဖြေပါတယ်။
တတိယအစ်ကိုလင်က ထရပ်ကားတစ်စီး ဝယ်လိုက်တာပါ။ အရင်က သုံးနေကျ စက်ဘီးအိုကြီးကနေ ဆိုင်ကယ်ကို ပြောင်းစီးခဲ့ပြီး၊ အခုတော့ ပြည်နယ်မြို့တော်အထိ သွားပြီး ထရပ်ကားတစ်စီးကို ဝယ်ယူနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။
တကယ်တမ်းပြောရရင် အဲဒီကားက တတိယအစ်ကို့ မိသားစုစုဆောင်းငွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကို ကုန်သွားစေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း တတိယအစ်ကိုလင်က စွန့်စားဖို့ ရဲရင့်ခဲ့ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့က ဒီအကြောင်းတွေကို မသိခဲ့ပေမဲ့ အတော်လေးကို ကျေနပ်မိပါတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ သူမက အစ်ကို့ကို ဘဝကို ပိုကောင်းအောင် ဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာ အမြဲတမ်း အကြံပေးခဲ့ရပေမဲ့ အခုတော့ သူမ ဘာမှပြောစရာမလိုတော့ပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင်က ရှေ့ဆက်လျှောက်ရမယ်ဆိုတာကို သိနေခဲ့ပါပြီ။
"ဒါဆို အစ်မနဲ့ တတိယအစ်ကိုရော ဘယ်လို အစီအစဉ်တွေ ရှိလဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က မေးပါတယ်။
ဒီခေတ်ကာလက စီးပွားရေးလုပ်ဖို့အတွက် ရွှေခေတ်ဖြစ်ပြီး အမြတ်အစွန်းလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်။ စီးပွားရေးတစ်ခု အဆင်ပြေရင် တစ်လကို ယွမ်ငွေ ထောင်ဂဏန်းအထိ အေးအေးဆေးဆေး ရှာနိုင်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ငွေကြေးဖောင်းပွမှုတွေ ဖြစ်လာရင်တောင် တစ်လကို ယွမ်တစ်သောင်းအထိ ရှာနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ဖြစ်လာဦးမှာပါ။
တတိယအစ်ကိုလင်က ဒီတစ်ခါတော့ မှန်ကန်တဲ့ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီလို့ လင်ချင်းဟဲ့က ခံစားရပါတယ်။
"ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံက ဘယ်ကလာမှာလဲ။ ငါ တတိယအစ်ကို့ကို မေးကြည့်တော့ အဲဒီထရပ်ကားက ယွမ်တစ်သောင်းကျော်တယ်တဲ့" လို့ တတိယအစ်မတော်က ပြန်ဖြေပါတယ်။
သူတို့မိသားစုက အိမ်ဆောက်ဖို့အတွက် ဇာတိရွာကို ပြန်သွားခဲ့ကြတာပါ၊ တကယ်တမ်းဆိုရင်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ပိုက်ဆံအတော်လေး ရထားပါတယ်။ ဒီဖုန်းတပ်ဖို့အတွက်ပဲ ဘယ်လောက်တောင် ကုန်လိုက်သလဲ။ ပြီးတော့ အရင်နေတဲ့ တိုက်ခန်းက မကျယ်တာရယ်၊ ကလေးတွေကလည်း ကြီးလာကြတာရယ်ကြောင့် အဲဒါကိုရောင်းပြီး အိမ်ဝင်းလေးပါတဲ့ အိမ်အသေးလေးတစ်ခုကို ပြောင်းခဲ့ကြတာပါ။ အိမ်ဈေးတွေကလည်း တက်လာတာဆိုတော့ အရင်လို အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပါဘူး။
သူတို့ရဲ့ စုဆောင်းငွေက လုံးဝကုန်သွားတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ထရပ်ကားတစ်စီး ဝယ်ဖို့လောက်တော့ မရှိပါဘူး။
"အခုတော့ ဝူနီ ရဲ့ဖေဖေက ဆိုင်ကယ်ပဲ မောင်းနေရတာဆိုတော့ သိပ်ပင်ပန်းလှတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ကြည့်ဦးမယ်၊ နောင်ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့" လို့ တတိယအစ်မတော်က ပြောပါတယ်။
သူမက ဒီလိုပြောပေမဲ့ တတိယအစ်ကိုလင်ကို မနာလိုဖြစ်မိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဆိုင်တွေကရတဲ့ အမြတ်အစွန်းက ဘယ်လောက်များမလဲ၊ ပြီးတော့ အခုလို ထရပ်ကားကြီးနဲ့ဆိုရင် ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လောက်များများ သယ်နိုင်မလဲ။
ဆိုင်နှစ်ဆိုင် ဖွင့်ထားတာဆိုတော့ စီးပွားရေးကတော့ တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့လည်း တတိယအစ်မတော်မှာ နောင်တရစရာတော့ မရှိပါဘူး။ သူတို့အိမ်မှာ ဖုန်းတပ်ထားနိုင်တာကိုပဲ ကြည့်လေ၊ ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်ရှိလိုက်သလဲ။ ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ဆင်ပြီးတဲ့အချိန်တုန်းက ဖုန်းလက်ကိုင်ကို ကိုင်ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူမ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရတာပါ။
ရွာမှာနေတုန်းကဆိုရင် ဒီလိုကောင်းမွန်တဲ့ဘဝကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။
ဒီအရာအားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကတော့ စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုပါပဲ။ စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုက တတိယအိမ်ထောင်စုကို ရွာကနေ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ရွာကနေ ထွက်လာခဲ့တာဟာ ဘယ်လိုမှ နောင်တမရစရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါပဲ။
"မေမေ၊ ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတာလဲ" ကျောင်းကပြန်လာတဲ့ ကျိုးဝူနီက အိမ်ထဲဝင်လာရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
သူမနဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ကျိုးယန် တို့က အနီးအနားမှာရှိတဲ့ ခရိုင်အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်းမှာ စာသင်ပေးကြတာပါ။ အိမ်ကလည်း အနီးအနားမှာပဲ ရှိတာကြောင့် ကျိုးယန် လိုမျိုး ကျောင်းဆောင်မှာ နေစရာမလိုပါဘူး။
"မင်းရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်လေ။ မင်း စကားနည်းနည်းလောက် ပြောမလား" လို့ သမီးဖြစ်သူကို မြင်တဲ့အခါ တတိယအစ်မတော်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်ပါတယ်။
"ပြောမယ်၊ ပြောမယ်!" ကျိုးဝူနီက အိတ်ကိုချပြီး ဖုန်းကို အမြန်ယူလိုက်ပါတယ်။
သူမ စတုတ္ထအဒေါ်နဲ့ အနည်းငယ် စကားပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ လင်ချင်းဟဲ့က ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းနဲ့ "မင်းအမေပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ မင်းကို လူတော်တော်များများနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးထားတာ မဟုတ်လား။ ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်မဝင်စားဘူးလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"သမီးက အခုလောလောဆယ် ဘာမှ စိတ်မပါသေးလို့ပါ။ မေမေ့ကိုလည်း ပြောပြထားပေမဲ့ သူက နားမထောင်ဘူး" လို့ ကျိုးဝူနီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောပါတယ်။
"ငါက ဘယ်တုန်းက နားမထောင်လို့လဲ။ မင်းစံနှုန်းတွေက မြင့်လွန်းလို့လေ။ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ဆိုရင် အတော်လေး ရုပ်ရည်သန့်ပါတယ်၊ မင်းက မကြိုက်တာကို" လို့ တတိယအစ်မတော်က ဆူလိုက်ပါတယ်။
"ဒါက အခြေအနေကောင်းတာ၊ မကောင်းတာကိုပဲ ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ အရေးကြီးတာက ခံစားချက်၊ ဘယ်လိုမျိုး ခံစားရလဲဆိုတာပါပဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ကြားထဲကနေ ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးဝူနီကလည်း ချက်ချင်းပဲ "မေမေ၊ စတုတ္ထအဒေါ်ပြောတာ ကြားလိုက်လား! သမီးလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ခံစားရတာ!" လို့ ထောက်ခံလိုက်ပါတယ်။
"ချင်းဟဲ့၊ မင်းဘက်မှာ သင့်တော်တဲ့သူတွေ ရှိသေးလား။ အိမ်ထောင်မကျသေးတဲ့သူမျိုးပေါ့။ ဝူနီအတွက် တစ်ယောက်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ဘယ်လိုလဲ" လို့ တတိယအစ်မတော်က အကြံပေးပါတယ်။
သူမ နည်းနည်းတော့ မနာလိုဖြစ်မိတာ အမှန်ပါပဲ။ အာနီနဲ့ ဆီနီတို့က မြို့တော်မှာ အိမ်ထောင်ကျသွားကြပြီ၊ အခုဆိုရင် ဆန်းနီနဲ့ သူမရဲ့ခင်ပွန်း လီအိုက်ကွမ်တို့လည်း အဲဒီမှာပဲ နေနေကြတာပါ။ သူမသမီးလေးလည်း မြို့တော်မှာ အိမ်ထောင်ကျရင်ကောင်းမှာပဲလို့ လျှို့ဝှက်စွာ မျှော်လင့်မိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမသမီးကတော့ ဇာတိမြို့မှာပဲ နေချင်တယ်လို့ တကဲကဲလုပ်နေတာကြောင့် သူမ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒေသတွင်းမှာပဲ ဖက်စပ်ပေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ဝူနီက ဘယ်သူ့ကိုမှ သဘောမကျခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ အခုလို ပြောလိုက်တာပါ။
"ကျွန်မဘက်မှာ သင့်တော်တဲ့သူ ရှိမရှိတော့ မသေချာဘူး၊ ကျွန်မက အဲဒီလိုကိစ္စတွေကို သိပ်ဂရုမစိုက်မိဘူး။ ဝူနီက မြို့တော်ကို မလာတာ ကြာပြီလေ။ လာမယ့်လက နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ စတုတ္ထအဒေါ်ဆီမှာ လာလည်မလား။ စတုတ္ထအဒေါ်တို့ ဒီနှစ်ထဲမှာပဲ အိမ်ဝင်းသစ်တစ်ခု ပြောင်းလိုက်တာ၊ အဲဒီမှာ နေဖို့နေရာလည်း အများကြီးရှိတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ။ ဝူနီကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်" လို့ တတိယအစ်မတော်က သမီးဖြစ်သူကိုယ်စား ဖြေလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးဝူနီကလည်း ငြင်းမနေပါဘူး။ သူမ မြို့တော်ကို မရောက်တာ ကြာပြီဖြစ်လို့ အလည်အပတ်သွားရမှာကို စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။
"ပြီးတော့ ဝူနီ၊ တတိယအစ်ကိုတို့အိမ်ကို သွားပြီး အရှူး လိုက်ချင်သလားဆိုတာ မေးကြည့်ပေးပါဦး။ သူလိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဝူနီနဲ့အတူ ခေါ်ခဲ့လိုက်ပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ထပ်ပြောလိုက်ပါတယ်။
အရှူးဆိုတာ တတိယအစ်ကိုလင်ရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးပါ။ သူမ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက မြို့တော်ကို လာလည်ချင်နေတာပေမဲ့ အချိန်မရခဲ့ပါဘူး။
"ဟုတ်ကဲ့။ သမီး အဲဒီကို အရင်သွားပြီး ပြောလိုက်ပါ့မယ်။ သူလိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အချိန်ကျရင် ခေါ်ခဲ့ပါ့မယ်။ ဒီဖုန်းနံပါတ်က စတုတ္ထအဒေါ်အိမ်က ဖုန်းနံပါတ်မလား" လို့ ကျိုးဝူနီက မေးပါတယ်။
"အင်း။ မင်းတို့ မထွက်ခွာခင် ဒီနံပါတ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်, ဒါဆိုရင် တတိယကို မင်းတို့ကို ဘူတာရုံမှာ လာကြိုခိုင်းထားလိုက်မယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က မှာလိုက်ပါတယ်။
အကြာကြီး စကားပြောပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဖုန်းချလိုက်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်းဆိုရင် လင်ချင်းဟဲ့က အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာပါ, ဒါပေမဲ့ တတိယက အခုလေးတင်ပဲ ပြန်ရောက်လာတာပါ။
"ကျန်းဟန် လာမယ့်လကျရင် လာမှာတဲ့။ သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးရဦးမှာဆိုတော့ အလုပ်ရှုပ်နေလိမ့်မယ်" လို့ တတိယက ပြောပါတယ်။
"ဘာအလုပ်ရှုပ်တာလဲ။ လူတစ်ယောက် လာကြိုပေးရုံသက်သက်ပါ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
တတိယက ပြန်မငြင်းပါဘူး။ လင်ချင်းဟဲ့ကတော့ "အစ်မက ဝူနီအတွက် မြို့တော်မှာ အိမ်ထောင်ဖက် ရှာပေးချင်နေတာ။ ဒုတိယအစ်ကို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဒါမှမဟုတ် အတန်းဖော်တွေထဲက သင့်တော်မယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ဝူနီသာ မြို့တော်မှာ အိမ်ထောင်ကျသွားရင် အတော်လေး ကောင်းမှာပါ။ ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ တူမတွေက အနီးအနားမှာပဲ အခြေချနေကြမှာ မဟုတ်လား။