ဂန်းဇီက ဆိုင်ကို ဝယ်ယူလိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး အလုပ်တွေကို အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ကိုင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဟူဇီ ကတော့ စနစ်တကျနဲ့ ဆိုင်ခန်းဖွင့်လှစ်ပြီး လုပ်ကိုင်နေပေမဲ့ ဂန်းဇီကတော့ လမ်းဘေးဈေးသည်အဖြစ်သာ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေဆဲပါ။ သူဝယ်ထားတဲ့ ဆိုင်ခန်းကို ပြင်ဆင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ရောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တစ်လလျှင် ယွမ်တစ်ဆယ်နှုန်းနဲ့ ငှားရမ်းထားလိုက်ပါတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ ဂန်းဇီဟာ ငွေကြေးတွေ အများကြီးစုဆောင်းပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသုံး အဆောက်အအုံတစ်လုံး ဝယ်နိုင်ဖို့အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေပါတယ်။ သူက လမ်းဘေးဈေးသည်ပဲ လုပ်လုပ်၊ ဆိုင်ခန်းဖွင့်ပြီးပဲ ရောင်းရောင်း သူ့အတွက်တော့ အရေးမကြီးလှပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လမ်းဘေးဈေးသည်လုပ်ငန်းကလည်း အတော်လေး အဆင်ပြေနေလို့ပါပဲ။
မျက်နှာသစ်၊ လက်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ အစာစားဖို့ ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဂန်းဇီက ထမင်းစားရင်းနဲ့ "ဒီနှစ်က မနှစ်ကထက်စာရင် အရောင်းအဝယ် ပိုဖြစ်နေသလိုပဲ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက နေ့တိုင်း နေရာအမျိုးမျိုးကို ပြောင်းပြီး ဈေးရောင်းနေရတာဖြစ်လို့ လူအမျိုးမျိုးနဲ့ တွေ့ဆုံရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တွေးခေါ်မှုတွေကလည်း ပိုပြီး ထက်မြက်လာခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။ သူက အစကတည်းက လူမိုက်မဟုတ်တဲ့အပြင် အခုဆိုရင် အပြောင်းအလဲတွေကိုပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပြုမိနေပါပြီ။
"မကြာသေးခင်ကမှ လစာတွေ ဘယ်လောက်တောင် တိုးလာလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦးလေ" လို့ သားဒ်က ကြက်သားတစ်တုံးကို ယူရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးကွေ့လိုင် လည်း ဒီနှစ်မှာ အရောင်းအဝယ်တွေ ပိုကောင်းလာတယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သူတို့မိသားစုရဲ့ လုပ်ငန်းတွေမှာပေါ့။ နွေဦးပေါက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ဝင်ငွေတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တိုးတက်လာခဲ့တာပါ။
အရင်ကဆိုရင် တစ်လကို ဝင်ငွေ ၁၅၀,၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ မနေ့က သူ့မိဘတွေက မဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မိသားစု ဝင်ငွေစာရင်းကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တစ်လကို ၁၈၀,၀၀၀ လောက်အထိ ရနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားတဲ့ ဝင်ငွေလဲဆိုတာကို သူ သိလိုက်ရပါတယ်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေက ဝင်ငွေအများဆုံး ဖြစ်ပေမဲ့ ရုပ်ရှင်ရုံနားက အဖျော်ယမကာဆိုင်လိုမျိုး တခြားလုပ်ငန်းတွေကလည်း တသမတ်တည်း တိုးတက်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။
အခုဆိုရင် သူတို့က တစ်နေ့တစ်ခါ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပြန်ဖြည့်နေရပြီဖြစ်လို့ အရောင်းအဝယ် သွက်နေတာကို သိသာထင်ရှားစေပါတယ်။
"ကြိုးစားလုပ်ပါ။ အခုတော့ ပင်ပန်းနေရဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျရင်တော့ သက်သောင့်သက်သာနဲ့ နေရတော့မှာပါ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို ပြောပြပါတယ်။
"သက်သောင့်သက်သာ နေဖို့ကတော့ စောပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်တောင် အိမ်ထောင်မပြုရသေးတာ" လို့ ဂန်းဇီက ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က နားလည်သဘောပေါက်စွာနဲ့ "နင့်အဒေါ်ကို အိမ်ထောင်ဖက် ရှာခိုင်းချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ကိုယ်တိုင် ရှာပေးမယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်ယူပြီး သေချာရွေးပေးရမှာနော်" လို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြောပါတယ်။
"အဒေါ် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်မှာ အခုလောလောဆယ် ဘာမှ သိပ်မရှိသေးဘူးလေ။ အိမ်ထောင်ဖက် ခေါ်လာရင်တောင် နေစရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" လို့ ဂန်းဇီက ခေါင်းခါရင်း ပြောပါတယ်။
"နေစရာမရှိဘူးဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ။ ဒီနေရာက ကျယ်ဝန်းတာပဲ။ နင် အိမ်ဝယ်ပြီးမှ ပြောင်းသွားလည်း နောက်မကျပါဘူး" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ သူ့ရဲ့ တူနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဟူဇီ နဲ့ ဂန်းဇီတို့အပေါ် အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ပေးသူပါ။ အိမ်က ကျယ်ဝန်းပြီး အခန်းတွေလည်း များပြားတာကြောင့် ချွေးမဖြစ်လာမယ့်သူ ခေတ္တနေထိုင်ဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး။
"ဟဲဟဲ၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ယောက် တွေ့မှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်" လို့ ဂန်းဇီက ပြုံးစစနဲ့ ပြောပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ဒီအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဂန်းဇီအတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖွေပေးဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂန်းဇီက ကလေးမဟုတ်တော့ဘဲ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်တဲ့အရွယ် ရောက်နေပြီလေ။
ဒါ့အပြင် သူက မြို့တော်ရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းဝင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒေသခံမိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုရင် သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် အဆင်ပြေမှာပါ။ ဒီတူလေးက မဆိုးပါဘူး၊ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မတရားလုပ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟူဇီ နဲ့ ချန်ရှန်းရှန်း ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ရွှင်နေကြသလဲ။
သူတို့မှာ ဆိုင်လည်းရှိ၊ အိမ်လည်းရှိနေပြီ။ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရလာရင်တော့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသုံး အဆောက်အအုံတစ်ခု ဝယ်ပြီး သူတို့ရဲ့ တိုက်ခန်းကို ပြန်ရောင်းလိုက်လို့ရပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပါတယ်။
သူတို့ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြတဲ့အချိန်မှာပဲ နောက်တစ်နေ့မှာ အိမ်အကူအမျိုးသမီးရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ရောက်လာပါတယ်။ သူမရဲ့နာမည်က အာဒိုင်း ဖြစ်ပြီး ဂန်းဇီနဲ့ အရွယ်တူလောက် ဖြစ်ပါတယ်။
အာဒိုင်းက တစ်လမှ တစ်ခါသာ လာလေ့ရှိပြီး ဒီနေ့တော့ သူ့အမေကို ကူညီပြီး ခြံဝင်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးဖို့ ရောက်လာတာပါ။
တစ်လတစ်ခါ လုပ်ရတဲ့ သန့်ရှင်းရေးက အလုပ်အလွန်များတာကြောင့် အိမ်အကူအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေတဲ့ သူ့အမေတစ်ယောက်တည်းနဲ့ဆိုရင် ပင်ပန်းလွန်းပါတယ်။ ဒါကို မြင်တဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က အာဒိုင်းကို ပြုံးရင်းနဲ့ "အာဒိုင်း အခုလက်ရှိ အလုပ်လုပ်နေလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"သခင်မ" လို့ အာဒိုင်းက ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီး ခေါင်းခါပြပါတယ်။
သူမက အလုပ်မရှိဘဲ အိမ်မှာပဲ ကူလုပ်ပေးနေတာပါ။ သူ့အမေကတော့ အရမ်းကောင်းတဲ့ မိသားစုတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေရပြီး လစာနဲ့ ခံစားခွင့်တွေကလည်း ကောင်းတာကြောင့် သူတို့မိသားစုရဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် အများကြီး သက်သာသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီကျေးဇူးကြောင့်ပဲ အာဒိုင်းက အလကားလာကူပေးနေတာပါ။
အိမ်အကူအမျိုးသမီးက အရင်က နိုင်ငံပိုင်ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဟိုတယ်တွေ အများကြီး ပိတ်သိမ်းသွားတဲ့အခါမှာတော့ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတယ်။ အခုဒီအလုပ်ကို ရလိုက်တာက သူမအတွက်တော့ အလုပ်ပြန်ရလိုက်တာပါပဲ။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူမကို ရွေးချယ်ခဲ့တာကတော့ အဓိကအားဖြင့် ဟင်းချက်ကောင်းတာနဲ့ သန့်ရှင်းမှုရှိတာကြောင့်ပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အိမ်စည်းကမ်းတွေကိုတော့ အစကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြထားပါတယ်။ စည်းကမ်းမရှိရင် ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူးလေ။
အခုအချိန်အထိတော့ လင်ချင်းဟဲ့ က အိမ်အကူအမျိုးသမီးအပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်နေပါတယ်။
"အာဒိုင်းမှာ အလုပ်မရှိသေးဘူးဆိုရင် ဒီမှာ သူ့အမေနဲ့အတူ လာလုပ်မလား" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ အကြံပေးလိုက်ပါတယ်။
"သခင်မ၊ လူပိုလိုသေးလို့လား" လို့ အိမ်အကူအမျိုးသမီးက ဝမ်းသာအားရနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ရတာ ပင်ပန်းလွန်းပါတယ်။ အာဒိုင်းကို ကူလုပ်ခိုင်းတာ မမှားပါဘူး။ သူ့လစာကလည်း ခင်ဗျားနဲ့ အတူတူပဲရမယ်။ သဘောတူရင် ဒီနေ့ကစပြီး လုပ်လို့ရမလား" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးရင်း မေးပါတယ်။
"သမီး သဘောတူပါတယ်!" လို့ အာဒိုင်းက အမြန်ဖြေလိုက်ပြီးမှ ရှက်သွားပါတယ်။ "ဒါပေမဲ့ သခင်မ၊ ကျွန်မ... ကျွန်မကို လစာဒီလောက် များများစားစား မပေးပါနဲ့"
သူ့အမေရဲ့ လစာက အတော်လေး များပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အာဒိုင်းက သူ့အမေလောက် ဟင်းမချက်တတ်သလို တခြားအလုပ်တွေကို လုပ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့အမေလောက်တော့ မတော်ဘူးလို့ ခံစားနေရပါတယ်။
"ဒီအိမ်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့သူတိုင်းက ဒီလစာပဲ ရရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ကြီးရေ၊ အိမ်စည်းကမ်းတွေကိုတော့ ယောင်ဒိုင်းကို သေချာရှင်းပြပေးလိုက်ပါဦး" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က မှာကြားပါတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လို့ အိမ်အကူအမျိုးသမီးက ဝမ်းသာစွာ ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ယောင်ဒိုင်းကိုလည်း အစားအသောက်နဲ့ နေစရာ ပံ့ပိုးပေးပါမယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ဖြည့်စွက်ပြောပါတယ်။
အဲဒီလိုနဲ့ပဲ အိမ်မှာ အကူအသစ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ရှောင်ဒိုင်း ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ရှောင်ဒိုင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးနဲ့ စကားနည်းပေမဲ့ အလုပ်ကြိုးစားပြီး ဈေးဝယ်ထွက်တာမျိုးတွေကို အလွယ်တကူ လုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့သူပါ။
ပိုပြီး အရေးကြီးတာက သူမက အပ်ချုပ်ရာမှာ အလွန်တော်ပါတယ်။ အလုပ်ပေးတဲ့အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ သူမက မီမီအတွက် ဝါဂွမ်းထည့်ထားတဲ့ အရုပ်လေးတွေကို ချုပ်ပေးခဲ့ပြီး မီမီကလည်း အဲဒီအရုပ်လေးတွေကို အရမ်းသဘောကျပါတယ်။
သူမက တကယ်ကို ထက်မြက်ပြီး လိမ္မာတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်တာကို သိသာပါတယ်။
ဒါ့အပြင် သူမက သူ့အမေရဲ့ မှာကြားချက်အတိုင်းပဲ သားဒ်နဲ့ ဂန်းဇီတို့နဲ့တော့ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းထားတတ်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်ကို သိဖို့က အချိန်လိုပြီး စကားလုံးထက် လုပ်ရပ်က ပိုအရေးကြီးတယ်လေ။
ဇွန်လမှာတော့ လင်ချင်းဟဲ့ မှာထားတဲ့ လက်ဖက်ခြောက်တွေ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပါတယ်။
သားဒ်က မားချန်မင် နဲ့ ဝန်ထမ်းနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး သယ်ယူဖို့ စီစဉ်ပါတယ်။ လက်ဖက်ခြောက် လှည်းလေးစီးကို သယ်ယူလာခဲ့ပြီး တခြားလက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွက် ကုန်ပစ္စည်းတွေကတော့ နောက်ရက်အနည်းငယ်မှ ရောက်လာမှာပါ။
လက်ဖက်ခြောက် အများအပြားကို ဂိုဒေါင်ထဲမှာ အပိုင်းလိုက် ခွဲပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်ပါတယ်။
ဂိုဒေါင်ကိုတော့ ကျိုးချင်းပိုင် က ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားတာဖြစ်ပြီး အရင်က ကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာကို အကြီးနဲ့ အသေးဆိုပြီး အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားပါတယ်။
ပိုကြီးတဲ့ ဂိုဒေါင်ကတော့ လက်ဖက်ခြောက်တွေ သိမ်းဖို့ဖြစ်ပြီး အသေးကတော့ ငါးခြောက်တွေအတွက် သီးသန့်ထားပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပစ္စည်းရောက်လာတာကို စစ်ဆေးဖို့ ရောက်လာပြီး အရည်အသွေးကို ကျပန်းစစ်ကြည့်ပါတယ်။ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး အရည်အသွေးညံ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရောမနေပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ ရေရှည်လက်တွဲရမယ့် လုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး သဘောတူထားတဲ့ ဈေးနှုန်းကလည်း သင့်တော်ပါတယ်။
လက်ဖက်ခြောက် လုပ်ငန်းကလည်း အရောင်းအဝယ် သွက်နေတာကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းအသစ် ရောက်လာပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားတာနဲ့ ဝမ်ယွမ် က ကားနဲ့ တကူးတက မောင်းလာခဲ့ပါတယ်။
"စတုတ္ထဦးလေးရေ၊ လက်ဖက်ခြောက်အသစ် ရောက်လာပြီဆို" လို့ ဝမ်ယွမ် က ပျော်ရွှင်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အကုန်လုံး အဲဒီဘက်မှာ ရှိတယ်" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း လက်ဖက်ခြောက်စင်ဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပါတယ်။