၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 640: Wont suffer any loss nor get tricked when buying it

"ရှင် ကျွန်မကို ဘာမှမပြောပြထားဘူး" ဟု ဟယ်မြန်မြန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။

ဒီနေ့ သူမ၏ အနာဂတ်ယောက္ခမက ထိုအကြောင်းကို ပြောပြသည့်အခါ သူမ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အိမ်ထောင်ပြုစရိတ်အဖြစ် ငွေတစ်သိန်းဆိုသည်မှာ သူမမိသားစုအတွက်တော့ အလွန်များပြားသည့် ပမာဏပင်။

ဒါဟာ တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် လက်ဆောင်ပေးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ကျိုးရွှမ် က "အခု သိပြီမဟုတ်လား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ဟယ်မြန်မြန်မှာ သူ၏စကားကြောင့် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူက သူမကို နောက်ထပ် အံ့သြစရာတွေ ဘယ်လောက်များ ထပ်ပေးဦးမလဲ။

သူမက "ရှင် ဘယ်လောက်တောင် ပေါ့ဆသလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာ၊ ဒီနောက်ပိုင်းတော့ အိမ်ရဲ့ ငွေကြေးကိစ္စတွေကို ကျွန်မပဲ တာဝန်ယူတော့မယ်" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ" ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲရတာကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် သူမက တာဝန်ယူချင်သည်မှာ အဆင်ပြေလှသည်။

ဟယ်မိသားစုကြီးက ကားတစ်စီး လက်ဆောင်ပေးဖွယ်ရှိသည်ဆိုသော သတင်းမှာ ကျိုးရွှမ် မှတစ်ဆင့် ကျိုးအိမ်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိုးချင်းပိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင် ဘာပြောချင်သေးလဲ" ဟု မေးသည်။

"ဘာပြောစရာရှိမှာလဲ။ ဒါ ကျွန်တော်တို့အတွက်မှ မဟုတ်တာ" ကျိုးချင်းပိုင်က သူ၏သမီးလေးကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

လင်းချင်းဟယ်က "ရှင် အခုထိ အပြင်ထွက်ဦးမလို့လား။ နေ့လယ်စာစားချိန်တောင် နီးနေပြီ" ဟု ဆူလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် တစ်နာရီလောက် လိုသေးတယ်။ ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့မယ်" ကျိုးချင်းပိုင်က နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏သမီးငယ်လေးကို အပြင်ခေါ်သွားမည်ဟု ကတိပေးထားမိသဖြင့် နေ့လယ်စာစားချိန် နီးကပ်နေသော်လည်း သူက ကလေးကို အပြင်ခေါ်ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဟယ်မိသားစုပေးမည့် မင်္ဂလာလက်ဆောင်ကားအကြောင်းကို လင်းချင်းဟယ်ရော ကျိုးချင်းပိုင်ပါ အပြင်မှာ လိုက်မပြောကြပေ။

ဟယ်မိသားစု၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဒုတိယသားနဲ့ ဟယ်မြန်မြန်တို့မှာလည်း ကားတစ်စီး အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်ပင်။ ကားရှိနေလျှင် အသွားအလာ အလွန်အဆင်ပြေသွားမည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း သားအကြီးနဲ့ ဝမ်မေ့ကျားတို့မှာ ကားမလိုအပ်ပေ။ သူတို့လိုအပ်သမျှကို စခန်းမှာတင် ရနိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့နယ်များသို့ သွားလာလျှင်လည်း အထူးကားများ ရှိနေသည်။ သူတို့အတွက်တော့ ကားဆိုသည်မှာ တကယ်ကို မလိုအပ်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်မိသားစုကြီး၏ ငွေကြေးအခြေအနေမှာလည်း အတော်အတန်ရှိသော်လည်း ဟယ်မိသားစုနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ မမီပေ။ ထိုကိစ္စများမှာ လူကြီးပိုင်းဖြစ်သော သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အထူးတလည် ဟိုလူ့ပြောဒီလူ့ပြော လုပ်နေစရာ မလိုပေ။

ကျိုးချင်းပိုင်က မိမိကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ပြန်လာသည့်အခါ ကျန်းကန်းကိုပါ ခေါ်လာခဲ့သည်။

"အားလပ်ရက်လား။ ဒီနေ့ ဒေါ်လေး ကြက်သားဟင်း ချက်ထားတယ်။ ခဏနေရင် သောက်လိုက်ဦး" လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏ နို့စားသားကို မြင်သည်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒေါ်လေး၊ ဒီကို ပညာလာသင်ကတည်းက ကြက်သားတွေကို အများကြီး စားနေရတာ" ဟု ပြောသည်။

"မင်း မလာလည်း ငါတို့က ပုံမှန်စားနေကျပါပဲ။ မင်းအတွက် အထူးလုပ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှိတာလေး ဝေစားကြတာပါ" လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "တနင်္ဂနွေနေ့မှ ပြန်မှာလား။"

"တနင်္လာနေ့မှပါ။ ဒီမှာ နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် ထပ်နေဦးမယ်။ ဒီမှာက သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး တိတ်ဆိတ်တယ်" ဟု ကျန်းကန်းက ဖြေသည်။

သူ၏ ဒေါ်လေးနဲ့ ဦးလေးတို့ ဝယ်ထားသည့် ဤခြံကျယ်ကြီးမှာ နေရတာ ဘယ်လောက်တောင် သက်သောင့်သက်သာရှိသလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ပင် မရနိုင်ပေ။

"ဒီနှစ်ထဲမှာ မင်း နည်းနည်း ပိုရှည်လာတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ဒေါ်လေး အဝတ်အစားဆိုင်ကို သွားပြီး မင်းအတွက် အင်္ကျီအသစ် နှစ်စုံလောက် ဝယ်ပေးမယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အဝတ်တွေက အခုထိ ဝတ်လို့ရပါသေးတယ်။ နောက်မှပဲ လုပ်ပါ" ဟု ကျန်းကန်းက ဆိုသည်။

လင်းချင်းဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သားအငယ်နဲ့ ဂန်းစီတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သားအငယ်က "ဖေဖေ၊ ဖေဖေက ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကို ဆက်ဖွင့်ဦးမှာလား။ ဖေဖေ လုပ်နေပုံက ငါးဖမ်းသမားလိုပဲ၊ နှစ်ရက်ပိုက်ကွန်လှမ်းပြီး သုံးရက်ငါးဖမ်းနေသလိုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က "အချိန်ရရင် သွားမှာပေါ့" ဟု အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေသည်။ ဒီနေ့ သမီးလေး အားလပ်ရက်ဖြစ်နေသဖြင့် သမီးလေးကို အပြင်ခေါ်သွားခြင်းကို ဦးစားပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။

"ကန်းရေ! ဘာလို့ ဒီလောက် စောပြန်လာတာလဲ။ မင်းမှာ နေ့လယ်ဘက် အတန်းနှစ်ခု ကျန်သေးတယ်လေ" ဟု ကျိုးကွေးလိုက်က မေးသည်။

"ကျွန်တော့်အတန်းတစ်ခုက မနက်ဘက်ကို ပြောင်းသွားပြီး နောက်တစ်ခုက နေ့လယ်ဘက်မှာ ရှိပေမဲ့ အကြောင်းအရာက အရေးမကြီးတော့ မတက်တော့တာပါ" ကျန်းကန်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"ဖေဖေက ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းပျင်းနေတာ။ ဒါဆို ဒီနေ့လယ်ကျရင် ကျွန်တော့်ဆီ လာပြီး ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာ ကူလုပ်ပေး" ဟု ကျိုးကွေးလိုက်က ချက်ချင်းပင် လုပ်အားကို စုဆောင်းရန် ကြိုးစားသည်။

"အေးလေ" ကျန်းကန်းက သဘောတူလိုက်သည်။

"မင်း အစ်ကို့ကို အဝတ်အစားဆိုင် ခေါ်သွားပြီး အင်္ကျီအသစ် နှစ်စုံလောက် ရွေးပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်" လင်းချင်းဟယ်က မှာလိုက်သည်။

ကျိုးကွေးလိုက်က မှာကြားချက်ကို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နေ့လယ်စာစားရင်း စကားဝိုင်းမှာ ဟိုင်မြို့အကြောင်းသို့ ရောက်သွားသည်။ ကျိုးကွေးလိုက်က နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဟိုင်မြို့သို့ ပြန်ပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရဦးမည်ဟု ပြောသည်။

မူလက တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သွားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း လုပ်ငန်းမှာ အစပျိုးခါစသာ ရှိသေးသဖြင့် ကျိုးကွေးလိုက်က အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ချင်နေသည်။

လင်းချင်းဟယ်က "အဘိုးကျန်းအတွက် အုန်းသီးမှုန့်ဘူး နှစ်ဘူး ယူသွားလိုက်" ဟု ပြောသည်။

"မေမေ၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ အုန်းသီးမှုန့် ဘယ်လောက်တောင် ဝယ်ထားတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ ကုန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ" ဟု ကျိုးကွေးလိုက်က မှတ်ချက်ပြုသည်။

"အဲ့ဒီမှာ အသိတစ်ယောက် ရှိတယ်။ နောက်ထပ် လိုချင်ရင် လူလွှတ်ပြီး ပို့ခိုင်းလိုက်ရုံပဲ" လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။

သူမက အုန်းသီးမှုန့်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သဖြင့် အများအပြား ဝယ်ယူကာ သူမ၏ အာကာသနယ်မြေထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ နှစ်ဘူး ယူသွားလိုက်မယ်။ ပြောရဦးမယ်၊ မမြန်မြန် လာတုန်းက သူနဲ့ တစ်ဘူးလောက် ထည့်ပေးလိုက်ပါရောလား" ဟု ကျိုးကွေးလိုက်က ထောက်ပြသည်။

"မေ့သွားလို့ပါ။ ဒုတိယသား နောက်တစ်ခေါက် အားလပ်ရက်နဲ့ ပြန်လာမှပဲ ပေးလိုက်တော့မယ်" လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် မိသားစုဝင်များမှာ ရုပ်မြင်သံကြား ကြည့်ရန် စုဝေးကြသည်။ ဂန်းစီက "အငယ်ဆုံး ဒေါ်လေး၊ ဒေါ်လေးက ကျွန်တော့်အတွက် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ရှာပေးထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နည်းနည်း တွေဝေနေတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဘယ်နေရာလဲ" လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။

"အရှေ့ဘက်ခြမ်းပါ" ဂန်းစီက ပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒီနေရာက တော်တော်ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ" လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။

"နေရာကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ခန်းက နည်းနည်း သေးတယ်။ ကျွန်တော် သွားကြည့်တာ သိပ်ပြီး သဘောမကျဘူး" ဟု ဂန်းစီက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းရဲ့ ဦးလေး အခု အားနေတယ်။ ခဏနေရင် သူနဲ့အတူ သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ" လင်းချင်းဟယ်က အကြံပေးသည်။

ဂန်းစီက သူ၏ဦးလေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အငယ်ဆုံးဦးလေး၊ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ကြည့်ပေးမလား။"

"သုံးနာရီ၊ သွားမယ်" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် သူသည် သမီးလေးနဲ့ ခဏလောက် ဆော့ကစားပြီးနောက် နေ့လယ်အိပ်တန်းတက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

လင်းချင်းဟယ်လည်း အနားယူရန် လာလှဲသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ခြံကျယ်ကြီးထဲသို့ ပြောင်းလာရခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းလှသည်၊ နေရာက အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။ အရင်က အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ နေခဲ့ရတာက အဆင်မပြေလှသဖြင့် အခုတော့ ပြန်သွားရမည်ကိုပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တော့ပေ။

"သားအငယ် ဟိုင်မြို့က ပြန်လာရင် ကျွန်မ သူနဲ့အတူ တောင်ဘက်ကို လိုက်သွားဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ပြောသည်။

"သူ့ကို ချန်မင်နဲ့ပဲ သွားခိုင်းလိုက်ပါ" ကျိုးချင်းပိုင်က သူ၏ဇနီးကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"ကျွန်မ လုံကျင်းလက်ဖက်ခြောက်ကို သွားကြည့်မလို့။ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကြည့်မှပဲ စိတ်အေးရမှာ" လင်းချင်းဟယ်က တင်းမာစွာ ပြောသည်။

သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ရေရှည်လုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ငွေရဖို့အတွက် လုပ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားရမည်။

သူမသည် ဤလုံကျင်းလက်ဖက်ခြောက်အသုတ်ကို ယမန်နှစ်ကတည်းက မှာယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က လိုက်ပါချင်သည့်အရိပ်အယောင် ပြသသော်လည်း လင်းချင်းဟယ်က "မလိုက်နဲ့တော့။ အိမ်မှာပဲ နေပါ။ ကျွန်မ သားအငယ်နဲ့ပဲ သွားမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူတို့မှာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမြဲတမ်း နောက်ကလိုက်နေစရာ မလိုပေ။

ကျိုးချင်းပိုင်က "ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ဟု ရေရွတ်သည်။

လင်းချင်းဟယ်က ရယ်မောရင်း "ဒီနေ့လယ်ကျရင် အဲ့ဒီဆိုင်ခန်းကို သေချာကြည့်ခဲ့ပါ။ အဆင်မပြေရင် မဝယ်နဲ့တော့၊ ဂန်းစီကို တခြားတစ်ခု ရှာခိုင်းလိုက်" ဟု ဆူလိုက်သည်။

"အင်း" ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ဖြေသည်။

နေ့လယ် သုံးနာရီတွင် သူသည် ဂန်းစီကို ခေါ်ပြီး ဆိုင်ခန်းကို သွားကြည့်သည်။ အရှေ့ဘက်မြို့ထဲတွင် တည်ရှိသော်လည်း ဆိုင်ခန်းမှာ နည်းနည်းဟောင်းနွမ်းနေပြီး နေရာကတော့ ကောင်းမွန်သော်လည်း အနည်းငယ် သေးငယ်နေသည်။

အကယ်၍ သရေစာများ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားပါက အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ပြီး နေရာအကျယ်ကြီး မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် သူက ပိုကြီးသည့်ဆိုင် ဖွင့်ချင်သည် သို့မဟုတ် တခြားလုပ်ငန်းတစ်ခုခု လုပ်ချင်သည်ဆိုပါကတော့ အလွန်ကျဉ်းကျပ်သွားလိမ့်မည်။

"မင်းသဘောပဲ။ ဝယ်ထားရင်တော့ အရှုံးမရှိသလို အလိမ်လည်း မခံရဘူး" ကျိုးချင်းပိုင်က သူ၏တူဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောသည်။

အကယ်၍ သူက မြေယာကို ရွှေလို တန်ဖိုးထားပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအနေနဲ့ ဝယ်ထားမည်ဆိုလျှင်တောင် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တူဖြစ်သူ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဝယ်လိုက်ရမလား" ဂန်းစီက ခေါင်းကုတ်ရင်း မေးသည်။

"ဝယ်လိုက်။ ဝယ်ပြီးရင် ပြန်ပြင်လိုက်ပေါ့။ အဲ့ဒီမှာ ဆိုင်မဖွင့်ဖြစ်ရင်တောင် တခြားသူကို အငှားချထားလို့ ရတာပဲ" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

အနာဂတ်တွင် မြို့တော်၏ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ မည်မျှမြင့်တက်လာမည်ကို သူသိထားသဖြင့် အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ထားရန် အမြဲတမ်း အကြံပေးလိမ့်မည်။ အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ထားခြင်းဖြင့် ဘယ်တော့မှ အမှားမဖြစ်သလို အလိမ်လည်း မခံရနိုင်ပေ။