"အိုး၊ ကျွန်တော်လည်း အိမ်ထောင်ပြုဖို့ လူတစ်ယောက်ရှာချင်ပြီ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ဝင်ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ။ မင်းလည်း အခုဘွဲ့ရပြီးပြီပဲ။ ရှာချင်ရင် ရှာပေါ့။ အခြေချဖို့ငွေပေးတာက မိသားစုကို ခွဲတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းသာ ရင်းရင်းနှီးနှီးရှိပြီး ငါတို့လင်မယားကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘူးဆိုရင် အိမ်မှာပဲနေလို့ရတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။
အမေဟဲ့နှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့တို့မှာ ဝင်မပြောဘဲနေလိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဘယ်လိုများ နားမလည်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့သည် သူမ၏ ညီမငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ညီမငယ်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
ညီမငယ်လေးကို မိသားစုက မိတ်မဆက်ပေးချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့လည်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှ သူမစိတ်ကြိုက် မတွေ့ခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ မျက်စိက အမြင့်ကိုပဲ ကြည့်နေတာ။
ပထမအကြည့်မှာပင် စာရွက်စာတမ်းပို့ရန် ရောက်လာသည့် ကျိုးရွှမ်ကို သူမ ချစ်မိသွားခဲ့သည်။ သူမက ရိုးရိုးသားသားပင် ထိုလူကို လိုက်ခဲ့သည်။ တော်တော်လေး ရဲရင့်တာပဲ။
သို့သော် သူမ ဝန်ခံရမည်မှာ ကျိုးရွှမ်တွင် ချွတ်ယွင်းချက် တစ်ခုမှ မရှိပေ။ ပညာရေးအရည်အချင်း၊ သူ့ကိုယ်သူ သို့မဟုတ် သူ့မိသားစုဖြစ်စေပေါ့။
ပြီးတော့ သူမ၏ ညီမငယ်လေး၏ ယောက္ခမလောင်းကလည်း အတူနေထိုင်ရန် လွယ်ကူသူဖြစ်သည်။ ပညာတတ်ကြီးတွေကတော့ ကွာခြားတာပေါ့။
ဒီသတို့သားရဲ့ မိသားစုက မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အပြင် တခြားပစ္စည်းတွေပါ ပေးချင်တာ။ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြတယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြောရရင်တော့ ထူးထူးခြားခြားကို ရက်ရောတာပဲ။
ဒါက သူမ ဟဲ့မိသားစုကို လက်ထပ်တုန်းကထက် အများကြီး ပိုများတယ်။
ဟဲ့မိသားစုမှာ အခြေချဖို့ ပေးတဲ့ငွေလို့ ပြောစရာမျိုး မရှိခဲ့လို့ပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့လည်း အများကြီးပေးခဲ့ပေမယ့် သူမအတွက် မပြည့်စုံဘူးလို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။
အထူးသဖြင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းက အစွမ်းအစရှိသူပါ။ အခုဆို သူက လေးလံသောစက်မှုလုပ်ငန်း စက်ရုံကို ဦးဆောင်နေပြီ။
သို့သော် ညီမငယ်လေး၏ မင်္ဂလာပွဲမှာ မနှစ်သက်စရာ ဘာမှမရှိခဲ့ပါ။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြောရရင် အဆင့်နှိမ့်ချ လက်ထပ်တာလို့လည်း မယူဆနိုင်ဘူး။ အဆင့်အတန်းတူ လက်ထပ်တယ်လို့ပဲ ယူဆတယ်။
ဟဲ့မြန်မြန်၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့နှင့် အမေဟဲ့တို့သည် နံနက် ၉:၃၀ တွင် ရောက်လာပြီး ၁၁:၀၀ အထိ ပြန်မသွားကြသေးပေ။ လင်ချင်းဟဲ့က သူတို့ကို ထမင်းစားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ယောက္ခမလောင်း (အမေဟဲ့) ပြန်သွားချင်နေသည်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ပြင်ဆင်ထားသည့် လက်ဆောင်များကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ငါးကော်၊ ပင်လယ်သခွားနှင့် ဝင်ဗုတို့ကို သေတ္တာအနည်းငယ်ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည်။ တကယ့်ကို ကြီးမားသည့် လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အိမ်သို့ ကားမောင်းပြန်လာသောအခါ အမေဟဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "အမေ၊ စိတ်မပူနဲ့တော့။ သမီးလည်း နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီလိုယောက္ခမမိသားစုမျိုး ရှာချင်တယ်" ဟု ပြောသည်။
သူတို့က အဖေကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုမိသားစုမျိုးလဲဆိုတာ သိဖို့ မိသားစုရဲ့ အမျိုးသမီး အကြီးအကဲ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရုံပဲ။
အမျိုးသမီးအကြီးအကဲက မိသားစုရဲ့ ဖန်းရွှေပဲ။ ကောင်းမွန်တဲ့ ဖန်းရွှေက ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုကို ဆိုလိုတယ်။
အမေဟဲ့က သူမ၏သမီးကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်လိုက်ပြီး "နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ မျက်စိတစ်ခါတော့ ကောင်းကောင်းမြင်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒီလိုမိသားစုဝန်းကျင်မျိုး။ တကယ်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။
ဟဲ့မြန်မြန်က ပြုံး၍ "အန်တီလင်က အမေတို့ကို ကောင်းတာတွေ အများကြီး လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာနော်" ဟု ပြောသည်။
"သားကြီးရဲ့မိန်းမ၊ အတူတူစားကြရအောင်။ ယောက္ခမအမေက သူ့ကိုယ်သူ ဂရုစိုက်တာကို ငါသတိထားမိတယ်။ ကျိုးရွှမ်ရဲ့ အမေလို့ တစ်စက်ကလေးမှ မထင်ရဘူး။ ငါသူမကို စတွေ့တုန်းက သူ့အစ်မကြီးလို့တောင် ထင်ခဲ့တာ" ဟု အမေဟဲ့က မှတ်ချက်ပြုသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့က ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ပထမဆုံး မြင်တုန်းက ထိုသို့ပင် ထင်ခဲ့ရသည်ကို ဝန်ခံရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အလွန်နုပျိုနေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်က ကောင်းမွန်သည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ ဟန်ပန်အငွေ့အသက်ကလည်း ထူးခြားသည်။
"ကျိုးရွှမ်ကို ကြည့်တာနဲ့ သူ့မိသားစုက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါအကြာကြီးကတည်းက ခံစားခဲ့ရတယ်။ သာမန်လူတွေက အဲဒီလို မချေမငံမဖြစ်၊ မာန်လည်းမပါတဲ့ စိတ်နေသဘောထားမျိုးကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်ဟဲ့က ပြောသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးတွင် ယောက္ခမလောင်း၏ အိမ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အမေဟဲ့၏ စိတ်နှလုံးသည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။
သူတို့အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ၁၂ နာရီကျော်နေပြီ။ အဖေဟဲ့က အိမ်မှာရှိနေသည်။ မျက်မှန်တပ်ပြီး သတင်းစာဖတ်နေရင်း နေ့လယ်စာအတွက် ပြန်လာမည့် သူတို့ကို စောင့်နေသည်။
သူသည် ယနေ့အလုပ်များ၍ ထိုနေရာသို့ မသွားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ဇနီးနှင့် အကြီးဆုံးချွေးမတို့ အဘယ်ကြောင့် သွားကြသည်ကို သူသိသည်။
သူတို့ စကားပြော ရယ်မောရင်း ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ကာ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အဖေဟဲ့ နားလည်သွားသည်။
သူ တခြားဘာမှ မပြောတော့ပေ။ အိမ်အကူကိုသာ ထမင်းပြင်ခိုင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် တစ်မိသားစုလုံး စားသောက်ကြသည်။ သူတို့ အခန်းထဲပြန်၍ အနားယူပြီးနောက် အဖေဟဲ့က မေးလိုက်သည်။
"ရှင်က ဒီနေ့ အဲဒီကို မသွားခဲ့ဘူး။ ယောက္ခမအမေနဲ့ပတ်သက်လို့ ဘာမှပြောစရာမရှိဘူး။ သူက စကားပြောလည်း လိမ္မာပါးနပ်ပြီး၊ အေးဆေးတည်ငြိမ်တယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး သူက အရမ်းနုပျိုတယ်။ ခြံဝင်းအိမ်က ငါတို့အိမ်ထက် မသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် အဆောက်အအုံပုံစံနဲ့ အစီအစဉ်ချထားပုံကတော့ ငါတို့အိမ်ထက် ပိုကောင်းတယ်" ဟု အမေဟဲ့က ပြောပြသည်။
အဖေဟဲ့သည် ဤယောက္ခမလောင်းကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သည်။ အမှန်တော့ သူ့မိသားစုက သိပ်မဆိုးသရွေ့တော့ သူက သူ့သမီးကို လက်ထပ်တာကို တားဆီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူက နောင်မှာ ဒီဘက်မှာပဲ အတိုးတက်လုပ်ကိုင်လာမှာ ဖြစ်လို့ သူ့မိသားစုနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ သူ့ဇနီးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမက ဒီယောက္ခမလောင်းရဲ့ မိသားစုကို အရမ်းကျေနပ်နေတာ ရှင်းနေပါတယ်။
"သားသုံးယောက်စလုံးက အံ့မခန်းပဲ။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့ မိသားစု ပညာရေးကောင်းကောင်းရထားတဲ့သူတွေမှန်း သိသာတယ်။ ယောက္ခမအမေက စေ့စပ်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီ" ဟု အမေဟဲ့က ပြောသည်။
သူမသည် လင်ချင်းဟဲ့ ဖော်ပြခဲ့သည့် မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အားလုံးကို စာရင်းပြုစုခဲ့သည်။ အခြေချငွေလည်း ပါသည်။
အခြေချငွေနှင့်ပတ်သက်၍ အဖေဟဲ့က ဒီအိုကျိုးမိသားစုက တကယ်ကို ချမ်းသာပြီး ရက်ရောတယ်ဟု ခံစားရသည်။
ထို့နောက် မေးခွန်းပေါ်လာသည်- "သူ့မိသားစုက လက်ဆောင်တွေ ဒီလောက်များများပေးတာ။ ငါတို့ ဘာကို သတို့သမီးပါပစ္စည်း အဖြစ် ပေးရမလဲ။ ကျိုးမိသားစုက ဒါကို ပြောခဲ့လား"
ကျိုးမိသားစုက မိသားစု အခြေချရန်အတွက် ထပ်ဆောင်းပေးသည့် ယွမ်တစ်သိန်းသည် လက်ဖွဲ့ငွေတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း အဖေဟဲ့ နားလည်ခဲ့သည်။
မိသားစု ခွဲတာမဟုတ်လို့၊ သတို့သား သတို့သမီးအသစ်အတွက် ပေးတာဖြစ်လို့ပဲ။
"သူမ ဒါကို မပြောခဲ့ဘူး။ ငါတို့ကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ သူမက ဒါကို ဂရုစိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး" ဟု အမေဟဲ့က ပြန်ဖြေသည်။
"သူတို့က ဂရုမစိုက်ပေမယ့်၊ ငါတို့က သမီးပေးစားရတာဆိုတော့ ငါတို့မိသားစုကရော ဂရုမစိုက်ရဘူးလား" ဟု အဖေဟဲ့က ပြောသည်။
"ငါသိတယ်။ မပေးဘူးလို့ ငါမပြောခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုသူတို့ ဘာတွေလိုနေတာလဲ။ မြန်မြန်ပြောတာ ကြားရတာကတော့ ကျိုးရွှမ်က အိမ်ရှာနေပြီတဲ့။ သူက ဝယ်ဖို့ ငွေလည်း အနည်းငယ်ရှိသေးတယ်။ သူတို့ ငါတို့ကို မလိုအပ်ဘူး။ ကျန်တာကတော့ သမီးကို ရွှေထည်လေးတွေ ပေးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ ကြည့်လို့မကောင်းဘူး" ဟု အမေဟဲ့က ပြန်ဖြေသည်။
သတို့သားဘက်က မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့က ငွေအများကြီးပဲ။ သတို့သမီးဘက်ကတော့ ခက်ခဲတယ်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် (တန်ဖိုး) ပိုနည်းနိုင်ပေမယ့် အရမ်းများလွန်းလို့တော့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့သမီးရဲ့ မျက်နှာက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ထို့အပြင် သတို့သမီးပါပစ္စည်းကို ယောက္ခမက သိမ်းဆည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့သမီးနဲ့ သားမက်တို့ နေထိုင်စားသောက်ဖို့အတွက်ပဲ။ ဒါကြောင့် လိုက်ဖက်အောင် ကြည့်ရမယ်။
"မြန်မြန်ကို သူဘာလိုချင်လဲဆိုတာ သွားမေးကြည့်ပါလား" ဟု အဖေဟဲ့က သူမကို ကြည့်ကာ အကြံပြုသည်။
"သမီးကို ဘယ်လိုများ သူဘာ သတို့သမီးပါပစ္စည်းလိုချင်လဲလို့ မေးရမလဲ" ဟု အမေဟဲ့က မျက်စောင်းထိုးကြည့်ကာ "ငါ့အမြင်မှာတော့ ကားတစ်စီးကို သတို့သမီးပါပစ္စည်းအဖြစ် ပေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒီနည်းနဲ့ မြန်မြန်က သူ့အစ်ကိုအကြီးဆုံးရဲ့ ကားကို အမြဲငှားစီးနေတာကို ရှောင်ရှားနိုင်တယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး ယောက္ခမအိမ်ကို အသွားအပြန်လုပ်ဖို့လည်း အဆင်ပြေတယ်" ဟု ပြောသည်။
"အင်း၊ တကယ်ကို ထောင်ပေါင်းများစွာပဲ" အဖေဟဲ့ပင် နာကျင်မှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
"ထောင်ပေါင်းများစွာဆိုတာက မင်းသမီးနဲ့ သားမက်မောင်းဖို့အတွက်ပဲ။ ဒီထက်ပိုပြီး မင်းရဲ့သားမက်က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီမှာပဲ မကြာခဏ လာနေလိမ့်မယ်။ ငါတို့သားတစ်ယောက်နဲ့ အတော်လေး တူသွားတာပေါ့။ ဘာကိစ္စလဲ။ ဝယ်လိုက်!" ဟု အမေဟဲ့က သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောသည်။
သူမသည် ယနေ့ ယောက္ခမနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းကို တကယ်ပင် ကျေနပ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့ဘက်က ဒီလောက် ရက်ရောနေမှတော့ သူတို့လည်း ရက်ရောသင့်သည်။ ဒီလိုဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံး ကြည့်ကောင်းတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။
အဖေဟဲ့မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်။ သို့သော် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်- "ကောင်းပြီလေ"။ သူသည် ဤသားမက်ကိုသာ သင်ကြားပေးနိုင်တော့မည်။ သားအကြီးဆုံးက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းထဲ ဝင်သွားပြီး၊ ဒုတိယသားက ပြည်ပမှာ ပညာသင်နေသည်။ သားမက်ကို ကောင်းကောင်းပျိုးထောင်ပေးရင် သူက သားတစ်ဝက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
ဒီတော့ အခြေအနေတွေက ကျိုးချင်းပိုင်ရဲ့ မူလစီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
အိုဟဲ့မိသားစုက သတို့သမီးပါပစ္စည်းအဖြစ် ခရီးသွားရန် ဆီဒင်ကားတစ်စီး လက်ဆောင်ပေးတော့မည်။ ဟဲ့မြန်မြန် သိလိုက်သောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမက ကျိုးရွှမ်ကို သီးသန့်တီးတိုးပြောလိုက်သည်- "ကျွန်မထင်တယ်၊ ကျွန်မအမေက အန်တီလင်ကြောင့် စေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ဖြစ်သွားတာလို့။ မဟုတ်ရင် သူမက ငါတို့အတွက် ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးဖို့ သေချာပေါက် တွန့်ဆုတ်နေမှာ။ ကားတစ်စီးတောင်!"
"သတို့သမီးပါပစ္စည်း အကြောင်းရောက်သွားပြီလား" ကျိုးရွှမ်က ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် သိသွားကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်း အရင်ကတည်းက သိနေတာလား" ဟဲ့မြန်မြန်က အံ့သြစွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်သည်။
"အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မတော်ကြီးတို့ စေ့စပ်တုန်းကလည်း စောစောစီးစီးပဲ။ အဲဒီတုန်းကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ ကျွန်တော့်မိဘတွေက ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ကို ကြိုပြောထားခဲ့တာ" ဟု ကျိုးရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။