၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 631: Exorbitant house price

အခန်း (၆၃၁) - အဆမတန်ဈေးကြီးသော အိမ်ခြံမြေ

လက်ရှိ ဟိုင်နန်မြို့၏ အပူချိန်မှာ ၂၃ ဒီဂရီခန့်သာ ရှိသဖြင့် နွေဦးလေညင်းကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ယခုအချိန် ဟိုင်နန်သည် နောင်လာမည့်နှစ်များလောက် မဖွံ့ဖြိုးသေးသော်လည်း ယခုနှစ်တွင် အရေးပါသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အတော်လေး စည်ကားနေပေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် မိမိလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာကြပြီး ဆိပ်ကမ်းတစ်ခွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခုနှစ်တွင် လူဦးရေမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း စည်ကားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်၌ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသူများ အလွန်များပြားနေပြီး လာမည့်နှစ်မှစတင်ကာ လူပေါင်းသိန်းနှင့်ချီ စီးဝင်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လင်ချင်းဟဲ့ သိထားသည်။

မိသားစုသုံးယောက်သည် ဦးစွာ တည်းခိုမည့်နေရာကို ရှာဖွေပြီး ပင်လယ်ရေငန်ရနံ့များ ကင်းစင်သွားစေရန် ရေချိုးလိုက်ကြကာ အပြင်သို့ အစာစားရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ပင်လယ်ပြင်ဖြင့် ဝန်းရံထားသောနေရာ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ပင်လယ်စာများမှာ အလွန်ပင် ပေါများလှသည်။ လတ်ဆတ်ပြီး အရသာရှိကာ အသားပြည့်နေသည့် ဈေးသက်သာသော ခရုကြီးများကို လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။ မိမိလေးမှာမူ ပုစွန်ဆန်ပြုတ် တစ်ပွဲကိုသာ စားနိုင်ပြီး အခြားအရာများကိုမူ အများကြီး မစားနိုင်ပေ။

သင်္ဘောစီးခဲ့ရသဖြင့် ပင်ပန်းနေဟန်တူသည်။ ကလေးမလေးမှာ ဗိုက်ဝသွားပြီးနောက် ခဏချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားကာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အေးချောစွာ အိပ်စက်သွားတော့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က သမီးဖြစ်သူကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက်တတ်သည်။ သူသည် သမီးလေး အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း အကောင်းဆုံး အနားယူနိုင်စေရန် နေရာကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ "သမီးကို ကိုယ်ကိုင်ထားပေးမယ်၊ ရှင် ဆက်စားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျိုးချင်းပိုင်က သမီးလေးကို ဇနီးဖြစ်သူထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသေးသော ပင်လယ်စာများကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ စားပွဲတစ်ပွဲလုံးရှိ အစားအစာများ၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ကျိုးချင်းပိုင်၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သူ ပင်လယ်စာကြိုက်မှန်း လင်ချင်းဟဲ့ သိပြီးသားဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ ပင်လယ်စာများမှာ တကယ်ပင် လတ်ဆတ်နေသဖြင့် သူ အားရပါးရ စားနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ရှင် စားနေတဲ့ပုံစံနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ အလေးချိန် ပေါင်နှစ်ရာ ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဟိုတယ်သို့ ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် လင်ချင်းဟဲ့က ပြုံးရယ်ကာ ပြောသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က "မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် အပြင်သွားပြေးမယ်" ဟု အေးဆေးပင် ပြန်ဖြေသည်။

ကလေးကလည်း ပင်ပန်းနေသလို လူကြီးများလည်း ပင်ပန်းနေကြသည်။ ရေချိုးပြီး အစာစားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားသဖြင့် အနားယူရန်အတွက် တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

အခြားကိစ္စဟသမျှမှာ နိုးလာမှသာ လုပ်ဆောင်၍ ရပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပေ။

မိသားစုသည် ညနေ ၅ နာရီခန့်တွင် ဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ညနေ ၅ နာရီခွဲခန့်တွင် မိမိလေး နိုးလာပြီး ပုစွန်မုန့်အနည်းငယ် စားကာ နောက်တစ်နေ့မနက်အထိ တစ်ဆက်တည်း ပြန်အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်သည် ပြေးလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ လင်ချင်းဟဲ့နှင့် မိမိလေးတို့မှာ နိုးနေကြပြီဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖြီးကာ အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် ဟိုတစ်ခေါက် လှည့်ကြည့်ပြီး အိမ်ဈေးနှုန်းတွေကို မေးကြည့်ခဲ့တယ်။ ဈေးက အခုထိတော့ အတော်လေး နိမ့်နေသေးတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က သတင်းပို့သည်။

"ဘယ်လောက်တဲ့လဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က စပ်စုကာ မေးသည်။

"တစ်ထောင့်သုံးရာကျော်တယ်။ နေရာကောင်းတွေဆိုရင် တစ်ထောင့်လေးရာကနေ တစ်ထောင့်ငါးရာအထိ ရှိတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဖြေသည်။

ဤဈေးနှုန်းမှာ တကယ်ပင် ဈေးကြီးလှကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ လက်ရှိ လစာအဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှ ရှိနေသနည်း။ မြို့တော်၏ လစာနှုန်းထားမှာ နိုင်ငံအတွင်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း တစ်လလျှင် ယွမ် ၁၀၀ ခန့်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ယွမ်တစ်ထောင်ကျော်နေပေပြီ။ သာမန်လစာစားသူများအနေဖြင့် စတုရန်းမီတာ တစ်မီတာစာဖိုးကိုပင် မည်သို့များ စုဆောင်းနိုင်ကြမည်နည်း။

"နောက်မှပဲ လျှောက်ကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဆိုသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူမတွင် တိကျေသော လုပ်စရာ အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ အိမ်မှာ ပျင်းနေသည်မို့ အပြင်ထွက်ကာ သူမမှတ်မိထားသည်များ လက်တွေ့တွင် ရှိမရှိ သွားရောက်ကြည့်ရှုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် ငွေကြေးများစွာ ရှိပြီး တစ်လလျှင် သိသာထင်ရှားသော ဝင်ငွေများ ရရှိနေကြသော်လည်း ငွေကို ဤကဲ့သို့တော့ ဖြုန်းတီးပစ်၍ မရပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာသည် မြို့တော်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။ သူတို့သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်ဆိုပါက ပြတ်သားသည့် ဆုံးချက်ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် ပြန်လာစရာမလိုသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ရပေမည်။ မဟုတ်ပါက စိတ်ပူစရာမလိုအောင် အရောင်းအဝယ် မလုပ်ဘဲ နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ငွေကို ဤနေရာ၌ လာရောက်ပစ်မြှုပ်မည့်အစား မြို့တော်တွင် ချေးငွေယူကာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သဘောကျသည့် မြေကွက်ကို ဝယ်ယူခြင်းက ပို၍ ပင်ပိုင်ဆိုင်ရာ မြတ်စွန်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခြင်းကတော့ အပြစ်မရှိပေ။

ကျိုးချင်းပိုင်သည် ပြေးလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ထား၍ ချွေးစို့နေသဖြင့် ရေတစ်ခါ ထပ်ချိုးလိုက်ပြီးနောက် မိသားစုလိုက် ပင်လယ်စာဆန်ပြုတ် သောက်ရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ဟိုင်နန်ရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အိမ်ခြံမြေများကို စတင်လေ့လာကြည့်ရှုကြသည်။ ဤနေရာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး ဤစီးပွားရေးဆိုင်ရာ အိမ်ရာများမှာလည်း ခေတ်မီကာ လှပနေသည်။

လက်ရှိ ခေတ်ရေစီးကြောင်း၏ အလှအပ စံနှုန်းများအရ ဆိုလျှင်မူ ၎င်းတို့မှာ အပြစ်တင်စရာ လုံးဝ မရှိပေ။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ဘာများ မေးစရာရှိသေးလဲ၊ ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု လူငယ်လေးတစ်ဦးက သူတို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရင်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြောသည်။

လင်ချင်းဟဲ့က စကားစလိုက်သည် - "ဟိုင်နန်က ဒီနှစ်မှာ အတော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖွံ့ဖြိုးလာတယ်။ ဒီအိမ်တွေကို ဘယ်တုန်းက ဆောက်ခဲ့တာလဲ၊ ကျွန်မတို့ အရင်က လာတုန်းက ဒီအိမ်တွေ မရှိဘူး"

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ဒီကို ရောက်တာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာမှ ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်သစ်တွေပါ။ နေထိုင်ဖို့အတွက် အထူးသင့်လျော်တယ်၊ အထု့းသဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စိမ်းလန်းစိုပြေနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရာသီဥတုနဲ့ဆိုရင်ပေါ့။ ဒီ့ထက်ပိုကောင်းတဲ့ နေထိုင်စရာနေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး" ဟု ထိုလူငယ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဖြေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့က ရယ်မောကာ "ကျွန်မတို့က ဝယ်မလား၊ မဝယ်ဘူးလားတောင် မသိသေးဘူး။ ရှင်ကတော့ အားတက်သရောပါလား၊ အချိန်ကုန်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။

"ဝယ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဝယ်သည်ဖြစ်စေ၊ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးက ချမ်းသာတဲ့သူတွေမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ သူငယ်ချင်းလို ရင်းနှီးသွားတာတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး" ဟု ထိုလူငယ်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဝင်မေးသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည် လင်ယွမ်ပါ" ဟု ထိုလူငယ်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ဖြေသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ကျွန်မလည်း လင်ပဲ။ ကျွန်မကို အစ်မကြီးလင်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဆိုကာ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် သမီးဖြစ်သူကိုပါ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ရင်းနှီးသွားကြပြီးနောက် လင်ယွမ်က "အစ်ကိုကြီးကျိုးနဲ့ အစ်မကြီးက ဒီကို အလည်လာတာလား" ဟု စပ်စုမေးမြန်းသည်။

"အလည်လာတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။ ဟိုင်နန်က ဒီနှစ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖွံ့ဖြိုးလာသလဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ပြီး အံ့သြမိရုံပါပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ဖြေသည်။

လင်ယွမ်မှာ လက်ရှိတွင် အလုပ်မရှုပ်လှပေရာ စကားပြောရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ သူတို့ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ ငွေကြေးကျပ်တည်းသူများ မဟုတ်ကြောင်း၊ သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် ဟန်ပန်များကပင် ဖော်ပြနေကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ အမှန်တကယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဟိုင်နန်၏ မကြာသေးမီက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခြေအနေများကို အစအဆုံး ပြောပြပြီးနောက် "အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီး၊ တစ်လုံးလောက် ဝယ်ထားလိုက်ပါလား။ ဒီမှာ အိမ်ဝယ်ထားရင် နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အသေအချာ ပြောရဲတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလေ။ ကျွန်တော့်မှာသာ ပိုက်ဆံရှိရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝယ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်မှာ သေချာတယ်" ဟု နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

"ဒီအိမ်က တစ်သိန်းတန်တယ်။ တကယ်တော့ မပေါလှပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မှတ်ချက်ချသည်။

သူမတို့ မိသားစု၏ တစ်လဝင်ငွေမှာ ယွမ်တစ်သိန်းကျော် ရှိနေသော်လည်း သူမက ဤဈေးနှုန်းကို မပေါဟု ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းတော့ ဈေးကြီးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နောင်ကျရင် တန်ဖိုးက အများကြီး ထပ်တက်လာဦးမှာပါ" ဟု လင်ယွမ်က ရှင်းပြသည်။

"မင်းက ဒေသခံဆိုတော့ ဟိုင်နန်အကြောင်း အသိဆုံးဖြစ်မှာပဲ။ ကျွန်မတို့ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်နေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ကျွန်မတို့ကို လမ်းပြလုပ်ပေးဖို့များ စဉ်းစားမလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

လင်ယွမ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "အစ်မကြီးရာ၊ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်ရဦးမှာဗျ"

ကျိုးချင်းပိုင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ လစာက ဘယ်လောက်လဲ" ဟု တိုတိုတုတ်တုတ် မေးလိုက်သည်။

ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့ မေးလိုက်မှန်း မသိသော်လည်း လင်ယွမ်က ရိုးသားစွာပင် "ကျွန်တော့်လစာက တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ လစာမှာ မနည်းလှသော်လည်း ဇနီးနှင့် ကလေးများကို လုပ်ကျွေးပြုစုနေရသည့် အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက်မူ လုံးဝ မလုံလောက်ပေ—အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူနိုင်လောက်သည့် ငွေပမာဏမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

လင်ချင်းဟဲ့က ယွမ်တစ်ရာတန် စက္ကူငွေစက္ကူကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ဒါက ယွမ်တစ်ရာပါ။ မင်း အလုပ်ကနေ တစ်ပတ်လောက် ခွင့်ယူပြီး ကျွန်မတို့ကို လိုက်ပြပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

လင်ယွမ်မှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူသည် ငွေစက္ကူကို ငေးကြည့်နေမိပြီးမှ သွားကိုကြိတ်ကာ ငွေကို ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးက အလည်အပတ် လာကြတာပါ၊ ကျွန်တော် လိုက်ပြပေးတာက သဘာဝကျတဲ့ကိစ္စပဲလေ။ ပိုက်ဆံ မလိုပါဘူးဗျာ။ နောက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ရက် ရှိနေတာမို့လို့ပါ။ ခုနစ်ရက်လောက် ခွင့်ယူလိုက်တာက နောက်လ လစာအတွက် ဘာမှ မဖြစ်သွားပါဘူး"