ဟီမြန်မြန်တစ်ယောက် ဒီတစ်ခါတော့ သူ့စကားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားရဲတော့ပေ။ "ပိုပြီး တိတိကျကျပြောရရင် ကျွန်မရည်းစားရဲ့ မိသားစုက ဘာလုပ်ငန်းတွေ လုပ်သလဲ၊ စုစုပေါင်း ဘယ်နှစ်ခုတောင် ရှိသလဲဆိုတာကိုတောင် အရင်ဆုံး မသိတာက ကျွန်မပဲ ဖြစ်နေမှာ" ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခါ သူမအမေက ကျိုးရွှမ် ရဲ့ မိသားစု ဘာလုပ်ငန်းတွေ လုပ်သလဲလို့ မေးတုန်းက သူမအနေနဲ့ သေချာပေါက် မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်တာလို့ပဲ ဖြေခဲ့ရသည်။
သူမသိတာက ဖက်ထုပ်ဆိုင်အကြောင်းပဲ ရှိသည်။ အမေက သဘောမတူဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကို လမ်းခွဲခိုင်းမှာ ကြောက်တာကြောင့် အသေးစိတ် ပြောပြရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူမက သူ့အကြောင်းကိုပဲ အသားပေးပြီး ချီးကျူးစကားတွေ ဆိုခဲ့သည်။ သူက ပညာတတ်တယ်၊ စာကြိုးစားတယ်၊ ရုပ်ရည်ကလည်း ချောမောပြီး အရပ်ရှည်တယ်၊ စကားပြောရင်လည်း ဟာသဉာဏ်ရှိတယ် စသဖြင့်ပေါ့။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူမရွေးချယ်ထားတဲ့သူက အရာရာမှာ ပြီးပြည့်စုံနေတယ်လို့ပဲ တင်စားပြောခဲ့သည်။
သူမအမေကလည်း လှည့်စားရလွယ်သူမို့ အဲဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိုးရွှမ် မှာ တကယ့်အပြစ်အနာအဆာဆိုတာ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဟီမြန်မြန်က သူ့ကို မိဘတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့အခါမှာလည်း မိဘတွေက ချက်ချင်းကို သဘောကျသွားခဲ့ကြသည်။ သူ့ပညာအရည်အချင်းကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူမအဖေဆိုရင် သူ့ကိုတောင် ပျိုးထောင်ပေးချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ သူက အတွေ့အကြုံယူဖို့အတွက် အစိုးရဌာနတစ်ခုမှာ ခေတ္တဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရင်း ပညာသင်ကြားမှုကို ခေတ္တရပ်နားထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဟီမြန်မြန်တစ်ယောက် သူ့မိသားစုရဲ့ အခြေအနေက ဒီလောက်ထိ ကောင်းမွန်နေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
သူမ တကယ်သိချင်နေတာကို မြင်တော့ ကျိုးရွှမ် က လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ရေတွက်ပြလိုက်သည်။ အဝတ်အထည်ဆိုင်တွေ၊ ဖက်ထုပ်ဆိုင်၊ အချိုရည်ဆိုင်၊ ဆေးလိပ်ဆိုင်နဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေ ရှိကြောင်း ပြောပြသည်။
"ပြီးတော့ နှစ်သစ်ကူးကာလတုန်းက ငါ ငါးဂျယ်လတင်၊ ပင်လယ်မျှော့နဲ့ ပင်လယ်သခွားသီးတွေ ဝယ်ခဲ့တဲ့ဆိုင်က အခြောက်ခံ ပင်လယ်စာတွေ ရောင်းတာလေ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ယေဘုယျအားဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
ဟီမြန်မြန်တစ်ယောက် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမရည်းစားက သာမန်မိသားစုကလို့ပဲ အမြဲထင်ထားခဲ့တာ—ဆင်းရဲတာမဟုတ်ရင်တောင် အများဆုံး ချမ်းသာတဲ့အဆင့်လောက်ပဲ ရှိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူ့မိသားစုက လုပ်ငန်းတွေ ဒီလောက်တောင် များပြားနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိပါ့မလဲ!
"အဲဒါတွေက အမြတ်သိပ်မများပါဘူး။ မင်းမိသားစုနဲ့တော့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး" ဟု ကျိုးရွှမ် က မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ရှင်ကတော့ တကယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်တာပဲ" ဟု ပြောရင်း ဟီမြန်မြန်က သူ့လက်မောင်းကို အသာလေး ထုလိုက်သည်။ သူက ဘာမှမပြောပြခဲ့တာကြောင့် သူမအမေ မေးခွန်းတွေ မေးတဲ့အချိန်မှာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
"ပြောစရာမှ မရှိတာ။ အဲဒါတွေက ငါ့ဟာတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မိဘတွေရဲ့ လုပ်ငန်းတွေလေ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ပြန်ဖြေသည်။
"အန်ကယ်နဲ့ အန်တီပိုင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါတွေက ရှင်တို့ မိသားစုပိုင် ပစ္စည်းတွေပဲလေ။ ရှင် ကျွန်မကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြသင့်တာပေါ့" ဟု ဟီမြန်မြန်က တောင်းဆိုသည်။
ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါဆို သတိထားပါ့မယ်။"
"ဒါနဲ့ အန်ကယ်နဲ့ အန်တီက ဒီလောက်ချမ်းသာနေတာကို ဘာလို့ တိုက်ခန်းမှာပဲ နေနေကြတာလဲ" ဟု ဟီမြန်မြန်က မေးသည်။
"သူတို့ ဒီနှစ်ထဲမှာပဲ ခြံကျယ်ကြီး (Courtyard) ထဲ ပြောင်းနေကြတော့မှာ။ အထဲက ပရိဘောဂတွေလည်း အကုန်လုံးနီးပါး ပြင်ဆင်ပြီးပြီ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ဖြေသည်။
"ဟင်? ခြံကျယ်ကြီး (Courtyard) ထဲမှာလား?" ဟီမြန်မြန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူမကိုယ်တိုင်လည်း ခြံကျယ်ကြီးထဲမှာ နေထိုင်သူဖြစ်တာကြောင့် အဲဒီအိမ်မျိုးရဲ့ တန်ဖိုးကို သူမ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။
အဲဒီခြံကျယ်ကြီးအကြောင်း ပြောရရင် လင်ချင်းဟယ်က အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ ပထမဆုံးအိမ်ကို ဝယ်ပြီးကတည်းက ဒုတိယအိမ်ကို ဝယ်ဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်အထိတော့ ရနိုင်မယ့်နေရာ ဘယ်နေရာမှ မကြားမိသေးပေ။ ခြံကျယ်ကြီးတွေဆိုတာ တကယ်ကို ရှာရခက်လွန်းသည်။
ခြံကျယ်ကြီးရဲ့ ဈေးနှုန်းကလည်း အရင်တုန်းကလို မဟုတ်တော့ပေ။ အရင်ကဆိုရင် အိမ်ကြီးတစ်လုံးကို ယွမ် ၁၃၀,၀၀၀ ပဲ ပေးရသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို အိမ်ခြံမြေမျိုးက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တော့ပေ။ ဈေးနှုန်းတွေက အဆမတန် မြင့်တက်သွားပြီး ဈေးကွက်ထဲမှာလည်း အလွန်ရှားပါးနေသည်။ တခြားနေရာတွေမှာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ လင်ချင်းဟယ်နဲ့ ကျိုးချင်းပိုင်တို့အနေနဲ့တော့ အဲဒီလိုအိမ်မျိုးကို တွေ့ဖို့ဆိုတာ ရှားပါးလှသည်။
သူတို့က အဲဒီအိမ်ကို ဝယ်ထားတာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း လူငှားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခိုင်းထားပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ နေမနေခဲ့ကြသေးပေ။ ဒီနှစ်မှသာ ပြောင်းနေဖို့ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်း အတော်များများကို ပြန်လည်မွမ်းမံထားပြီး ပန်းခြံနဲ့ ရှုခင်းတွေလည်း အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးပြီ၊ အိမ်အကူတစ်ယောက်တောင် ငှားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ အထဲက ပရိဘောဂတွေကအစ အသစ်စက်စက်တွေချည်းပင်။
"ငါ့ကို အဲဒီလို မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ မကြည့်ပါနဲ့တော့။ ငါနဲ့ ငါ့အစ်ကိုတွေတောင် ငါ့မိဘတွေက ခြံကျယ်ကြီး ဝယ်ထားတယ်ဆိုတာ ဒီနှစ်မှ သိတာ" ဟု သူ့ရည်းစား၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ကျိုးရွှမ် က ပြောသည်။
ဟီမြန်မြန်တစ်ယောက်တော့ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်ရတော့သည်။ သူမက သူ့ကို 'မင်းသမီးလေး' လို့ ခေါ်ခဲ့သေးတာ၊ အခုကြည့်တော့ သူက တကယ့် 'သခင်လေး' ဖြစ်နေပြီး သူ့မိသားစုရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအပေါ်မှာလည်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ ရှိနေသေးသည်။
လက်ရှိအချိန်မှာ သာမန်ခြံကျယ်ကြီးတစ်လုံးကို ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ ဝန်းကျင်လောက်ရှိပြီး အကောင်းစားဆိုရင် ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ နဲ့အထက် အလွယ်တကူ ပေါက်ဈေးရှိသည်။ ခြံကျယ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်နိုင်သူဆိုတာ ချမ်းသာသူတွေဆိုတာ ငြင်းမရတဲ့ အချက်ပင်။
သူမကတော့ ဒီအချိန်အထိ သူက ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုကလို့ပဲ ထင်မှတ်မှားနေခဲ့မိတာ...
"မိသားစုထဲမှာ တခြားဆွေမျိုးတွေ ရှိသေးလား? ရှင် ကျွန်မကို အကုန်ပြောပြရမယ်" ဟု ဟီမြန်မြန်က တိုက်တွန်းသည်။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ သူမက သူ့ရဲ့ အနာဂတ်လက်တွဲဖော် ဖြစ်တာကြောင့် သိထားသင့်တယ်လို့ ယူဆကာ အားမလိုအားမရနဲ့ပဲ အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။
အရင်နေခဲ့တဲ့ နယ်မြို့မှာတော့ ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေနဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေ အနည်းငယ် ရှိပေမဲ့ မိသားစုရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းကတော့ မြို့တော်မှာပဲ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ အဲဒီမြို့ဟောင်းကို ပြန်ဖြစ်တာ အရမ်းရှားသွားပြီမို့ပါ။
"ငါ့မိဘတွေက ဒီအိမ်ကို ဝယ်ထားတာ ကြာပြီ။ အခုဆို ငါ့အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အထိန်းဖခင်က အတူတူ နေကြတယ်။ ဘေးအိမ်ကတော့ ငါ့ရဲ့ အငယ်ဆုံးဦးလေးနဲ့ အငယ်ဆုံးအဒေါ်တို့အိမ်—မင်းကို နောက်မှ ခေါ်သွားပြီး ပြမယ်။ ပြီးတော့ အမြွှာပူးမွေးထားတဲ့ ဒုတိယအစ်မဝမ်းကွဲနဲ့ သူ့ယောက်ျားလည်း ရှိသေးသည်။
"ငါ့အငယ်ဆုံးအဒေါ်တို့ မိသားစုက ပေါက်စီဆိုင် ဖွင့်ထားပြီး ငါတို့ရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာလည်း ရှယ်ယာအနည်းငယ် ပါဝင်ထားသည်။ ငါ့အမေက သူ့ကို အရမ်းခင်တာကြောင့် အလုပ်ထဲကို ခေါ်ထားတာ။ ဒုတိယအစ်ကိုဝမ်းကွဲရဲ့ မိသားစုကတော့ ပိုပြီး အရှိန်အဝါကြီးတယ်။ သူတို့က နိုင်ငံရေးလောကထဲမှာ အပြည့်အဝ ရှိနေတာ။ မင်းမိဘတွေတောင် သူတို့အကြောင်း ကြားဖူးကောင်း ကြားဖူးလိမ့်မယ်။ ဒုတိယအစ်ကိုဝမ်းကွဲကတော့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းအနေနဲ့ အလုပ်သမား တစ်ထောင်နီးပါးရှိတဲ့ အဝတ်အထည်စက်ရုံတစ်ခု ဖွင့်ထားတယ်။
"ငါ့အစ်ကိုအကြီးဆုံးအကြောင်း ပြောရရင်တော့ ဒီနှစ်မှာ ရာထူးတိုးမလား မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့လေသံအရဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများသည်။ ဒီနှစ်မှာ ရာထူးတိုးရင်တော့ သူက ဗိုလ်မှူးဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သူလည်း ဒီနှစ်ထဲမှာပဲ ငယ်ငယ်ကတည်းက ချစ်သူနဲ့ လက်ထပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်သည်။ မေကျားအစ်မကို အားလုံး သိကြမှာပါ၊ သူက သူနာပြုအုပ် လုပ်နေတာလေ။"
အဲဒါတွေကတော့ အဓိက အချက်တွေပါပဲ။ ကျန်တာကတော့ ထူးထူးခြားခြား ပြောစရာ မရှိတော့ပါ။
ကျိုးရွှမ် က သူ့မိဘတွေဟာ ဟိုင်ရှီမှာလည်း အိမ်ခြံမြေတွေ အများကြီး ဝယ်ထားတယ်ဆိုတာ သိသော်လည်း အဲဒီအကြောင်းကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ပေ။ တစ်ခါတည်းနဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ပေးပြီး သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်တာကြောင့် နောက်မှပဲ ပြောပြတော့မယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ကြားလိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့ သူ့မိသားစုရဲ့ နောက်ခံအခြေအနေက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဒီနေ့မတိုင်ခင်အထိ ဟီမြန်မြန်တစ်ယောက် သူ့မိသားစုအပေါ် ထားရှိတဲ့ အမြင်က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"ရှင်ကတော့ တကယ်ကို နှိမ့်ချလွန်းတဲ့ ဒုတိယသခင်လေးပါပဲ" ဟု ဟီမြန်မြန်က ရယ်ရမလို ငိုရမလိုဖြင့် ဆိုသည်။
သူမရည်းစားမှာ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါရှိတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူမ အမြဲသိခဲ့သည်။ သူက သဘာဝအတိုင်းကိုပဲ မွန်မြတ်တဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလေ။ အခုတော့ အဲဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"နှိမ့်ချတာမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဘဝကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားနေတာပါပဲ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ပြန်ဖြေသည်။
သူကတော့ ဘာမှထူးခြားတယ်လို့ မခံစားရပေ၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူ အဲဒီလိုဘဝမျိုးနဲ့ ကြီးပြင်းလာလို့ ဖြစ်မယ်။ ပိုအရေးကြီးတာက သူက ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်ရမယ်လို့ ယုံကြည်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ့မိဘတွေက သူ့ကို ပျော်ရွှင်စရာ ကလေးဘဝနဲ့ ကြီးပြင်းလာချိန်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေ ပေးခဲ့ပေမဲ့ ကျန်တာတွေကတော့ သူကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရမှာ ဖြစ်သည်။ အဲဒါက သူ့မိဘတွေ အမြဲပြောလေ့ရှိတဲ့ အချက်တစ်ခုပင်။
အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက ဟီမြန်မြန်ကို မိသားစုအကြောင်း အသေးစိတ် မပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့လည်း ဟီမြန်မြန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အခုမှပဲ အေးချမ်းသွားတော့သည်။ ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုနောက်ခံနဲ့ ဒီလောက်စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေတာကြောင့် သူမအမေအနေနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် တွဲတာကို ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းလုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ခဏအကြာတွင် အဖေကျိုး နှင့် အဘိုးဝမ်တို့ ပန်းခြံမှာ စစ်တုရင်ကစားပြီး ပြန်ရောက်လာကြသည်။ အိမ်ထဲဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ ကျိုးရွှမ် နှင့် ဟီမြန်မြန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အဘိုး၊ အထိန်းဖခင်" ဟု ကျိုးရွှမ် က နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဟီမြန်မြန်ကို သူတို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ဟီမြန်မြန်ကလည်း ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "မင်္ဂလာပါ အဘိုး၊ မင်္ဂလာပါ အထိန်းဖခင်။ ကျွန်မ ဟီမြန်မြန်ပါ" ဟု နှုတ်ဆက်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အဖေကျိုး နှင့် အဘိုးဝမ်တို့က သူတို့မြေးရဲ့ ချစ်သူဆိုတာကို ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး သူမအတွက် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးရန် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကျိုးရွှမ် က လက်ဖက်ရည် ဖျော်သည့်အလုပ်ကို ဝင်လုပ်ပေးလိုက်သည်။ အဘိုးနှစ်ယောက် ပြန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အမေကျိုး လည်း လတ်ဆတ်တဲ့ ငါးတွေနဲ့ သတ်ပြီးသား ကြက်သားတွေကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။