ဒုတိယသားဖြစ်သူကရော အခုဘာတွေများ လုပ်နေပါလိမ့်။
သူကတော့ သူ့ရည်းစားရဲ့ဖခင်က စီစဉ်ပေးထားတဲ့အလျောက် သက်ဆိုင်ရာ အစိုးရဌာနတစ်ခုမှာ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါပြီ။ ဒီနှစ်မှ စတင်ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရတာဖြစ်လို့ နားမလည်သေးတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ အများကြီးရှိနေသေးပြီး အကြီးအကဲတွေဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုတွေ ရယူနေရဆဲပါ။
ကျိုးရွှမ် ရဲ့ မူလရည်မှန်းချက်က ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ လူ့ဘဝဆိုတာက ခန့်မှန်းရခက်ပါတယ်။ ဘဝရဲ့ အတက်အကျ အနည်းငယ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ မူလလမ်းကြောင်းကို အလွယ်တကူ လမ်းလွဲသွားစေနိုင်ပြီး ကျိုးရွှမ် ကိုလည်း သူ့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်ကနေ လုံးဝလမ်းကြောင်းလွဲသွားစေခဲ့ပါတယ်။
တကယ်တော့ ကျိုးရွှမ် ဟာ စကားပြောကောင်းပြီး ထက်မြက်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ လင်ချင်းဟဲကတော့ သူ့သားတစ်ယောက်ယောက်များ လမ်းမှားရောက်သွားမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
အခုတော့ အစိုးရယန္တရားထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ ချောမွေ့ပြီး လူတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ သဘာဝအရည်အချင်းတွေက ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။ သူက အောက်ကျို့ပြီး လျှာပလပ်လျှာပလပ် လုပ်စရာမလိုသလို၊ မောက်မာဝါကြွားတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း သူနဲ့အတူ လုပ်ကိုင်ရတဲ့သူတိုင်းက သူ့အပေါ် အထင်ကြီးလေးစားကြပါတယ်။
သူ့ရည်းစားရဲ့ဖခင်ကလည်း ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းက ချောမွေ့နေခဲ့ပေမဲ့ သင်ယူစရာတွေ၊ လေ့လာစရာတွေကတော့ အများကြီး ကျန်ရှိနေပါသေးသည်။
ဒီနေ့ကတော့ အားလပ်ရက်ဖြစ်တာကြောင့် သူ အိမ်ကိုပြန်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။
မြို့ပြဘဝနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေပြီဆိုပေမဲ့လည်း အိမ်ကနေ ဝေးကွာနေရတာ ကြာလာတဲ့အခါ အိမ်လွမ်းစိတ်ကတော့ အမြဲတမ်းလိုလို ဝင်လာတတ်မြဲပါ။
သူ့ရည်းစားရဲ့နာမည်က ဟယ်မြန်မြန်ပါ။ နာမည်က နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံပေါက်ပေမဲ့ သူမကတော့ အင်မတန် အားကောင်းတဲ့ စရိုက်ရှိသူတစ်ယောက်ပါ။ သူမဟာ သူတစ်ပါးကို ဖိနှိပ်တာမျိုး၊ အထင်သေးတာမျိုး လုပ်တတ်တဲ့သူမဟုတ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ စရိုက်ထဲမှာ မောက်မာတဲ့သဘာဝလေး အနည်းငယ် ပါဝင်နေတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် အနားမှာ ရှိနေတဲ့အချိန်တိုင်းမှာတော့ သူမက အင်မတန် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားတတ်ပါတယ်။
ဒီလို ဂုဏ်ယူဝါကြွားတတ်တဲ့ သူဌေးသမီးလေးဟာ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို တွေ့သွားခဲ့ပါပြီ။ ပုံမှန်ဆိုရင် သူမဟာ လေးလံတဲ့ အလုပ်တွေကို တစ်ယောက်တည်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်သူဖြစ်ပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် ရဲ့ အနားမှာဆိုရင်တော့ ရေခဲမုန့်ထုပ်လေးတောင် ကိုယ့်ဘာသာမဖွင့်နိုင်တော့သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်တတ်ပါသေးသည်။
ဒါကတော့ ချဲ့ကားပြောတာဆိုပေမဲ့လည်း အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အတူတူပါပဲ။
သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ဟယ်မြန်မြန်ကပဲ အရင်စတင် ချဉ်းကပ်ခဲ့တာပါ။ ရှေးစကားပုံအတိုင်းပါပဲ၊ ယောက်ျားလေးက မိန်းကလေးကို တောင်တက်သလို ချဉ်းကပ်ရပြီး မိန်းကလေးက ယောက်ျားလေးကိုတော့ အဝတ်စပါးလွှာလေးကို ဖောက်သလိုမျိုး လွယ်ကူပါတယ်။ ဟယ်မြန်မြန်က လှပတဲ့အပြင် မိသားစုနောက်ခံလည်း ကောင်းမွန်ပြီး ဒုတိယသားအပေါ် ထားရှိတဲ့ သူမရဲ့ သဘောထားကလည်း အပြစ်ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ သူမ သူ့အိမ်ကို လိုက်လာတဲ့အခါတိုင်းမှာလည်း သူ့ရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေဖြစ်တဲ့ ကျိုးချင်းပိုင်နဲ့ လင်ချင်းဟဲတို့အပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိပါတယ်။
တကယ်ပြောရရင်တော့ ကုမ္ပဏီကပေးထားတဲ့ တိုက်ခန်းရဲ့ နေထိုင်မှုအခြေအနေက ရိုးရှင်းပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် သူမကို ခေါ်သွားတဲ့အခါမှာ သူမဘက်က ဘာမှမကျေနပ်ချက်မျိုး မပြခဲ့ပါဘူး။ အရေးကြီးတာက သူမရဲ့ အကြည့်တွေက သူတစ်ပါးကို အကဲဖြတ်တဲ့ အကြည့်မျိုး မဟုတ်တာပါပဲ။
ကျိုးရွှမ် က သူမကို တကယ်သဘောကျတာပါ၊ မဟုတ်ရင် သူ သူမကို အိမ်ခေါ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ မိသားစုဝင်တွေကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ကန့်კွက်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
"ဒီနေ့ အိမ်ပြန်မှာလား" ဟယ်မြန်မြန်က မနက်စောစောမှာ သူ့ဆီကို ရောက်လာပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရွှမ် က မိသားစုနဲ့ ပြန်လည်ထိတွေ့ဖို့ မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့လာပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ မင်္ဂလာမကမ်းလှမ်းရသေးပါဘူး။ သူကတော့ ဒီနှစ်ထဲမှာ ကျင်းပမယ့် အစ်ကိုကြီးရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးမှ သူတို့ရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီး နောက်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နောက်တစ်နှစ်လောက်မှ လက်ထပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။
လောလောဆယ်တော့ သူက အလုပ်ကပေးထားတဲ့ တိုက်ခန်းလွတ်တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်နေတာပါ။ အခန်းကတော့ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းပါတယ်။
"အိမ်ပြန်တာ ကြာပြီလေ။ အိမ်ကိုသွားပြီး အခြေအနေလေးတွေ ကြည့်လိုက်ဦးမှပါ" လို့ ကျိုးရွှမ် က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆို ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ဖို့ စိတ်မကူးတော့ဘူးပေါ့။ ရှင်က နေ့တိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ ကျွန်မကလည်း ရှင် အလုပ်ရှုပ်မှာစိုးလို့ မနှောင့်ယှက်ဘဲ နေခဲ့တာပါ၊ ဒီနေ့က ရှားရှားပါးပါး အားလပ်ရက်လေးကို" လို့ ဟယ်မြန်မြန်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောပါတယ်။
"ကိုယ် အိမ်ကိုပြန်ပြီး နေ့လည်ပိုင်းလောက် ပြန်လာခဲ့မယ်လေ။ ညနေကျရင် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြတာပေါ့" လို့ ကျိုးရွှမ် က ကမ်းလှမ်းလိုက်ပါတယ်။
ဟယ်မြန်မြန်ကတော့ စျေးဝယ်သွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခု လုပ်ချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ မိသားစုဆီ သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။ သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "ဒါဆို ကျွန်မလည်း လိုက်မယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူမကပဲ လိုက်မယ်လို့ ပြောနေတော့ သူတို့နှစ်ယောက်အတူတူ သွားကြတာပေါ့။ ဟယ်မြန်မြန်က သူမမိသားစုရဲ့ ကားကို မောင်းလာခဲ့ပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် က "အစ်ကိုကြီးကို မေးစရာ မလိုပါဘူး—" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးကို မေးပြီးပြီ၊ ဒီနေ့တစ်ရက်လောက်တော့ သုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်" လို့ ဟယ်မြန်မြန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ ထပ်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပါဘူး။ သူက ယာဉ်မောင်းခုံမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ခရီးဆက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ရောက်မှပဲ သူ့မိဘတွေက သူ့ညီမငယ်လေးကို ခေါ်ပြီး ခရီးထွက်သွားမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
"ဟာ၊ ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်နဲ့ လွဲသွားပြီ" လို့ ဟယ်မြန်မြန်က ပြောပါတယ်။
"တတိယသားကရော ဘယ်ရောက်သွားလဲ" လို့ ကျိုးရွှမ် က မေးလိုက်ပါတယ်။
"တတိယသားက ဟိုင်ချန်းကို သွားတယ်။ အဲ့ဒီမှာရှိတဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လုပ်ငန်းက ကြည့်ရှုဖို့ လိုအပ်နေလို့ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ဝန်ထမ်းတွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ သွားတာ" လို့ မာချန်မင်က ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ဘာလို့ သူနဲ့အတူ မလိုက်သွားတာလဲ" လို့ ကျိုးရွှမ် က မေးပါတယ်။
"တတိယသားက ကျွန်မကို မလိုက်ခဲ့နဲ့လို့ ပြောတယ်။ သူ တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ဒီမှာပဲနေပြီး အခြေအနေလေးတွေ ကြည့်ပေးဖို့ မှာခဲ့တယ်" လို့ မာချန်မင်က ရှင်းပြပါတယ်။
"သူ့ကို လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်မှာ လေ့ကျင့်ခိုင်းတာ ကောင်းပါတယ်" လို့ ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖခင်နဲ့ မိခင်က ခရီးထွက်နေကြပြီး ညီဖြစ်သူက ဟိုင်ချန်းမှာ ရောက်နေကာ အစ်ကိုကြီးကလည်း အိမ်ကို ပြန်မရောက်သေးတဲ့အတွက် နောက်ဆုံးတော့ ကျိုးရွှမ် ဟာ ဟယ်မြန်မြန်ကို ခေါ်ပြီး သူ့ရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ဘိုးဘိုးဆီကို သွားလည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
အမေကျိုး က ဟယ်မြန်မြန်ကို မတွေ့ဖူးသေးပါဘူး၊ သူမကလည်း မနှစ်က မြို့ကို မလာခဲ့တာကြောင့် သူမရဲ့ မြေးဖြစ်သူမှာ ရည်းစားရှိနေမှန်း လုံးဝမသိရှာပါဘူး။
ရုတ်တရက် သူ့မြေးဖြစ်သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ရောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့ ဝမ်းသာမှုကို စကားနဲ့ ဖော်ပြလို့မရနိုင်တော့ပါဘူး။ သူမက ဟယ်မြန်မြန်ရဲ့ လက်ကို ချက်ချင်းဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "အာဝါ ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်ပျောက်နေတာလဲလို့ တွေးနေတာ။ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေတာကိုး! အခုတော့ ငါ စိတ်အေးရပါပြီ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"အာ... အာဝါလား" ဟယ်မြန်မြန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ရည်းစားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"အဟမ်း၊ ငယ်ငယ်က ခေါ်တဲ့ နာမည်ပြောင်ပါ" လို့ ကျိုးရွှမ် က အခက်သားနဲ့ ချောင်းဟန့်လိုက်ပါတယ်။
အမေကျိုး က ဟယ်မြန်မြန်ကို အိမ်ထဲဆွဲခေါ်သွားပြီး သူမကို နွေးနွေးထွေးထွေး ချီးကျူးစကားဆိုပါတယ်။ "သမီးနာမည်က ဘာလဲကွယ်။ သမီးလက်လေးတွေက ဖြူပြီး နူးညံ့လိုက်တာ"
"အဘွား၊ ကျွန်မနာမည်က မြန်မြန်ပါ" လို့ ဟယ်မြန်မြန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"သမီးက တိုက်ခန်းမှာ နေတာမလား။ စဉ်းစားကြည့်တော့ အဘွားတို့က ဧည့်ဝတ်မကျေခဲ့ဘူးနော်။ အာဝါ့မိဘတွေက သူတို့သမီးလေးကို ခေါ်ပြီး ခရီးထွက်သွားကြတယ်၊ သူတို့က နှစ်တိုင်းလိုလို ခရီးထွက်နေကြတာ၊ အိမ်က လုပ်ငန်းတွေကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ သမီးတို့ လက်ထပ်ပြီးရင်တော့ လုပ်ငန်းတွေကို ကူညီစီမံပေးရမှာနော်" လို့ အမေကျိုး က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပါတယ်။
ဟယ်မြန်မြန်က ကျိုးရွှမ် ရဲ့ ညီဖြစ်သူက ဟိုင်ချန်းမှာ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်နေတယ်ဆိုတာ ကြားဖူးပေမဲ့ အခုလို အဘွားအိုဆီကနေ ကြားရတဲ့အခါမှာတော့ "မိသားစုလုပ်ငန်းက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ကြီးမားတာလား" လို့ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။
"သမီးကို ဘာမှမပြောပြထားဘူးလား" လို့ အမေကျိုး က သူ့မြေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက သူတို့မိသားစုလောက် မချမ်းသာပါဘူး" လို့ ကျိုးရွှမ် က ချောမွေ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
သူကတော့ သူ့မိသားစုရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေကို ဟယ်မြန်မြန်နဲ့ တကယ်ပဲ မဆွေးနွေးဖူးသလို သူမကလည်း မမေးမြန်းခဲ့ပါဘူး။ သူ့မိသားစုရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းက ရှုပ်ထွေးတာမျိုးလည်း မဟုတ်တဲ့အတွက် သူက အထူးတလည် ဝါကြွားစရာမလိုဘူးလို့ တွေးထားတာပါ။
မိသားစုလုပ်ငန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ လုပ်ငန်းအနည်းငယ် ရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် ကတော့ ဒါကို အထူးတလည် ပြောစရာမလိုဘူးလို့ ယူဆပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ဟယ်မြန်မြန်က သူ့ရည်းစားရဲ့ မိသားစုကို ချမ်းသာတဲ့သူတွေလို့ မထင်ဘဲ အတော်အတန် အဆင်ပြေတဲ့ မိသားစုလို့ပဲ အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့တာပါ။
ဟယ်မြန်မြန်က သူမရည်းစားကို အပြစ်တင်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"သမီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးလုပ်တဲ့ အလုပ်လောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ကျိုးရွှမ် က ရိုးသားစွာ ထပ်ဖြည့်ပြောပါတယ်။
သူမရဲ့ အစ်ကိုကြီးက စက်မှုလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေတာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒါက တကယ့် စက်မှုလုပ်ငန်းကြီးပါ။ အဲ့ဒါနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သူ့မိသားစုရဲ့ အသေးစားလုပ်ငန်းတွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။
"မြန်မြန်ရဲ့ မိသားစုက အဲ့လောက်တောင် ချမ်းသာတာလား" လို့ အမေကျိုး က ဟယ်မြန်မြန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ထက် အများကြီး ပိုချမ်းသာပါတယ်" လို့ ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ဟယ်မြန်မြန်ကတော့ လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "အဘွား၊ သူ့စကားတွေကို မယုံပါနဲ့။ ကျွန်မမိသားစုက သူပြောသလို အဲ့လောက်ကြီး ချမ်းသာတာ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ပြောပါတယ်။
အမေကျိုး က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သမီး ဒီနေ့ အဘွားတို့အိမ်မှာ နေ့လည်စာ စားသွားရမယ်။ အဘွား ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး စွပ်ပြုတ်လုပ်ကျွေးမယ်၊ သမီး အားရှိအောင်လို့" လို့ ပြောပါတယ်။
ဟယ်မြန်မြန်က ကျိုးရွှမ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူက ဘာမှမပြောတာကို မြင်တော့ သူမက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆို အဘွားကို အလုပ်ရှုပ်စေတော့မှာပေါ့" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
"ဘာမှ အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး! သမီးက အာဝါနဲ့အတူ လာပြီး ထမင်းစားပေးတာကိုပဲ အဘွားက အရမ်းဝမ်းသာနေတာ" လို့ အမေကျိုး က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောပါတယ်။
မြေးဦးက သူနာပြုတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေပြီး အာဝါကလည်း သူဌေးသမီးလေးကို ရထားတဲ့အတွက် အမေကျိုး ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အင်မတန် ပျော်ရွှင်နေပါတယ်။
"သမီးတို့နှစ်ယောက် ထိုင်ပြီး နားနေကြဦး။ အဘွား ဈေးသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်" လို့ အမေကျိုး က ထရပ်လိုက်ပါတယ်။
သူမက ခြင်းတောင်းကို ကိုင်ပြီး အိမ်နောက်ဖေးကို သွားကာ ကြက်တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ပြီး အိမ်နီးချင်းတစ်ယောက်ကို သတ်ခိုင်း၊ သန့်ရှင်းခိုင်းပြီးနောက် ဈေးကို အမြန်သွားလိုက်ပါတယ်။ သူမက ဟင်းအတွက် ငါးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဝယ်ဖို့ ကျန်နေသေးလို့ပါ။
"ရှင် ကျွန်မကို ဘာတွေ ထပ်ဖုံးကွယ်ထားသေးလဲ" လို့ ဟယ်မြန်မြန်က ကျိုးရွှမ် ကို မျက်စောင်းထိုးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မိသားစုလုပ်ငန်းလေးတွေက ဒါတွေပါပဲ။ တကယ်ပါ၊ တခြားဘာမှ မရှိပါဘူး" လို့ ကျိုးရွှမ် က ရိုးသားစွာ ပခုံးတွန့်ရင်း ဖြေလိုက်ပါတယ်။