လင်ချင်းဟဲ့သည် အမေဝမ့်ထံမှ ပြန်လာရာတွင် တန်းပြီး အိမ်မပြန်ခဲ့ပေ။ အချိန်က စောသေးသည်ဖြစ်ရာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများဆီသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျိုးဂွေးလိုင်မှာ ဖက်ထုပ်ဆိုင်တွင် မရှိဘဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၌ မာချန်မင်နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသည်။
သူမ ကားကိုရပ်လိုက်ပြီး ဆင်းလာစဉ် သူမ၏ ဒေါက်ဖိနပ်သံများမှာ လမ်းပေါ်တွင် တတောက်တောက် မြည်ဟည်းနေသည်။
"ကျွန်တော့်အမေကြီး ဒေါက်ဖိနပ်စီးလိုက်တော့ ဟောင်ကောင်အလှမယ်ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ထွက်နေတာပဲ" ဟု သူမ လာသည်ကိုကြားသဖြင့် ကျိုးဂွေးလိုင်က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ဒေါက်နိမ့်ဖိနပ်ကို စီးထားပြီး ပခုံးတွင် ခေတ်ဆန်သော အိတ်တစ်လုံးလွယ်ကာ ဖက်ရှင်ကျသော ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်မှာ တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။
သားဖြစ်သူ၏ စနောက်စကားကို ကြားရသော် လင်ချင်းဟဲ့က "မင်းကတော့ အေးဆေးပဲနော်။ ဟိုင်မြို့က ဘဏ်ခွဲကို အလှဆင်ပြီးပြီလား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
"အလှဆင်တာ အကုန်ပြီးပါပြီဗျ။ အဘိုးကျန်းက ဖုန်းဆက်ပြီး ပြောထားပါတယ်" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ပြန်ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က မာချန်မင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ချင်းပိုင်နဲ့ ကျွန်မ နောက်လကျရင် ခရီးသွားစရာ ရှိတယ်။ အချိန်နည်းနည်းတော့ ကြာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဂွေးလိုင်နဲ့ ကျွန်တော် ဒီဘက်ကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူထားလိုက်ပါ့မယ်" ဟု မာချန်မင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် အာနီကို မန်နေဂျာတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးထားသော်လည်း မာချန်မင်၏ နေရာမှာ တည်မြဲနေဆဲဖြစ်ပြီး လင်ချင်းဟဲ့က သူ့အပေါ် အလွန်အမင်း အားကိုးသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤသည်မှာ မာချန်မင်က သူမဆီတွင် အလုပ်လုပ်လိုသည်ဆိုသည့် အခြေခံအချက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူမကလည်း သူ့ကို အထူးဂရုစိုက်ဆက်ဆံသည်။
အဒေါ်ကြီးမာမှာ ယခင်က ဟွမ်ရှောင်လျိုနှင့်အတူ ဖက်ထုပ်ဆိုင်ဖွင့်ထားရာ စီးပွားရေးမှာ အတော်လေးကောင်းသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်၏ လုပ်ငန်းများလောက် မဟုတ်သေးသော်လည်း တစ်လလျှင် ယွမ်ရာဂဏန်းခန့် ဝင်ငွေရှိပြီး ဦးလေးမာကလည်း ကူညီပေးသည်။ မိသားစုဝင်အားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်အကိုင်များ ရှိကြသည်။
သို့သော် မာချန်မင်မှာ အခြားလုပ်ငန်းခွဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ ဤနေရာတွင်သာ မန်နေဂျာအဖြစ် ဆက်နေလိုသည်။ လုပ်စရာအလုပ်များစွာရှိပြီး လင်ချင်းဟဲ့ပေးသည့် လစာမှာ သာမန်ဝန်ထမ်းများထက် များစွာသာလွန်သည်။
အခြားသူများ ယွမ် ၁၇၀ ရနေချိန်တွင် မာချန်မင်မှာ ယွမ် ၂၃၀ ရရှိပြီး ဝင်ငွေမြင့်မားသည့် အလွှာတွင် ရှိနေသည်။ သူမက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မခွဲခြားဆက်ဆံခဲ့ပါ။
ရက်ရောသည့် လစာအပြင် မာချန်မင်သည် ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှစ်သက်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်လုပ်ရသည်ကို ပျော်နေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့၊ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် တတိယသားဖြစ်သူတို့မှာ မောက်မာခြင်းမရှိသလို ဘယ်သူ့ကိုမျှ မတရားမဆက်ဆံကြပါ။ သူ့ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံသဖြင့် သူကလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"ဝန်ထမ်းသစ်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့အပြင် ဟိုင်မြို့ဘဏ်ခွဲအတွက် မန်နေဂျာ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်လောက်ကိုပါ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ အချိန်တော့ နည်းနည်းယူရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ဟိုဘက်က အကုန်အဆင်ပြေသွားပြီဆိုရင်တော့ ဒီကိုပြန်လာပြီး တာဝန်ယူပေးပါ ချန်မင်။ တတိယသား၊ မင်းက ဟိုင်မြို့က နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်လိုက်။ စားဖို့သောက်ဖို့ကတော့ အဘိုးကျန်းအိမ်မှာပဲ တည်းခိုလိုက်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မှာကြားသည်။
ကျိုးဂွေးလိုင်ကလည်း ဘာပြဿနာမှမရှိကြောင်း ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့က "အာနီရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးသည်။
"အစ်မအာနီက ဒုတိယအစ်ကို့ရဲ့ စက်ရုံဘက်ကို သွားတယ်" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ပြုံးရင်းဖြေသည်။
သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး လင်ချင်းဟဲ့က မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ "မင်း အကောင့်တွေရှင်းဖို့ သွားတဲ့အခါ မသင့်တော်တဲ့ စကားတွေ သွားပြောထားသေးလား"
"အမေကလည်း၊ ကျွန်တော့်ကို အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်တော် အဲ့လောက်ထိ မိုက်မဲတာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က စာရင်းကိုင်သစ်နှစ်ယောက်ကို သွားစစ်တာပါ" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ငြင်းဆိုသည်။
သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုတော့ စိုးရိမ်စရာမလိုပါ၊ သူမက အသက်ပိုကြီးပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း သာမန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ယောက်မှာမူ ရုပ်ရည်မှာ အတော်လေးပြေပြစ်ပြီး စာရင်းကိုင်ရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမ၏ အရည်အချင်းကြောင့်ပင် ကျိုးအာနီက ခေါ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမတွင် ရည်းစားရှိသော်လည်း ထိုရည်းစားမှာ ကျိုးအာနီ၏ ခင်ပွန်းလောက် မတော်သဖြင့် ကျိုးဂွေးလိုင်က အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘောင်မကျော်ခဲ့ပေ။
လင်ချင်းဟဲ့က သူ့ကို ဆက်မဆုံးမတော့ပါ။ အာနီကိုယ်တိုင်က ထိုအမျိုးသမီးကို ခေါ်ရဲသည်ဆိုမှတော့ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အလွန်အကျွံ ဝင်မစွက်ဖက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မသိလိုက်သည်မှာ တတိယသားဖြစ်သူသည် အစောပိုင်းက ဝမ်ယွမ် နှင့် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောခဲ့ပြီး သူ၏ အကြီးဆုံးအစ်ကိုမှာ ယခုနှစ်တွင် ရာထူးတိုးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း မသိမသာ ပြောပြခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးအစ်ကို အိမ်ထောင်ကျပြီးလျှင် ဒုတိယအစ်ကို့အလှည့် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူက နိုင်ငံရေးဝန်ကြီးတစ်ဦး၏ သမီးနှင့် တွဲနေသည်ဖြစ်ရာ ပို၍သေချာသည်။
တတိယသားက မနာလိုဟန်ဆောင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောသော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် ဝမ်ယွမ် ကို သတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်ယွမ် က ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး လုံးဝ အားငယ်သွားမိသည်။ *ငါက တတိယသားကတောင် သတိပေးရလောက်တဲ့အထိ မိန်းမရှုပ်တဲ့သူလို့ ထင်ခံနေရတာလား*
ကျိုးအာနီ နောက်ပိုင်းတွင် လက်ဖက်ခြောက် နှစ်ပိဿာ ယူလာပေးသောအခါ ဝမ်ယွမ် က ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောပြသည်။ "ခုနက တတိယသား ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို စကားတွေ အများကြီး ပြောသွားတယ်"
ကျိုးအာနီက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် "သူ ဘာတွေပြောသွားလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
"သူက သူ့အစ်ကိုကြီး ရာထူးတိုးတော့မယ်၊ ဒုတိယအစ်ကိုကလည်း အရာရှိကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ သမီးနဲ့ လက်ထပ်တော့မှာဆိုတော့ နိုင်ငံရေးလောကထဲ ဝင်တော့မယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို မိန်းမရှုပ်တာမျိုးတွေ၊ မင်းကို အနိုင်ကျင့်တာမျိုးတွေ မလုပ်ဖို့၊ မဟုတ်ရင် အဆင်မပြေဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သတိပေးသွားတယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က ပြန်ပြောပြသည်။
"အာဆွမ်းက အဲ့လိုမျိုး ပြောမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျိုးအာနီက မယုံကြည်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဝမ်ယွမ် က ပြုံးလိုက်သည်။ "စကားလုံးချင်းတော့ ကွာနိုင်ပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အဲ့ဒါပဲ"
"ဒါဆိုရင်လည်း အဲ့စကားကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထားပါ။ ကျွန်မမှာ နောက်ကွယ်က အားပေးမယ့် မိသားစုမရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မတို့ မိသားစုအတွက် ဒီအချက်ကို သတိရထားပါ" ဟု ကျိုးအာနီက သူ့ရင်ဘတ်ကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမ ခင်ပွန်းကို ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်ပါစေ၊ သူ တစ်ပါးအမျိုးသမီးများနောက် ပါသွားခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းကို ဘယ်သောအခါမှ သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ သစ္စာဖောက်ဖူးပါက သူမ ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပါ။ သစ္စာဖောက်ခြင်းမှာ တစ်ကြိမ်ဖြစ်လာလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကျော်လွန်၍မရသော စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဝမ်ယွမ် ၏ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်အတွင်း လျင်မြန်သော အောင်မြင်မှုများကြောင့် ကျိုးအာနီမှာ တစ်ခါတစ်ရံ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်မိသည်။ မူလက သူတို့၏ နောက်ခံအခြေအနေမှာ အလွန်ကွာခြားပြီး သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းမှာ အမြင့်သို့ တက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။
သို့သော် သူမ ထိုစိုးရိမ်စိတ်များကို ဘယ်သောအခါမျှ အပြင်သို့ ထုတ်မပြောခဲ့ပါ။ သူမသည် အချစ်ရေးကိစ္စများကြောင့် ပူဆွေးသောကရောက်နေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ဘဲ မိမိလုပ်စရာရှိသည်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်သာ အာရုံစိုက်သူဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးမှ သူ့ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူးဆိုလျှင်လည်း သူမ လက်ခံရုံသာရှိသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ကျိုးအာနီသည် သတိပေးစရာကောင်းသော ဇာတ်လမ်းများစွာကို ကြားသိခဲ့ရသည်။
မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ဖုန်းပြောသည့်အခါ ရွာသားအချို့မှာ အလုပ်လုပ်ရန် မြို့တက်သွားပြီးနောက် ကျေးဇူးကန်းသော အမျိုးသားမှာ ငယ်ရွယ်လှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် တွဲကာ ကိုယ်ဝန်ရသွားသည့်အထိ ဖြစ်ပြီးမှ ပြန်လာကြောင်း ကြားရသည်။ အချို့မှာမူ စီးပွားရေးသမားအဖြစ် အောင်မြင်လာသောအခါ ဇနီးသည်နှင့် ကလေးများကို စွန့်ပစ်ပြီး အသစ်ထပ်ယူကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများမှာ ကျေးလက်ဒေသတွင်သာမက မြို့ကြီးပြကြီးများတွင်ပါ အလွန်ပေါများလှသည်။
ကွာရှင်းခြင်းမှာ လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ဖြစ်လာနေသည်။ အထူးသဖြင့် ငွေကြေးချမ်းသာလာသောအခါ ပို၍ဆိုးသည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာလည်း ချမ်းသာလာနေသည်မဟုတ်လော။ ဝမ်ယွမ် ၏ တစ်နှစ်တာဝင်ငွေမှာ သူမ တစ်သက်လုံး ရှာနိုင်မည့် ပမာဏထက် များစွာပိုနေမည်ကို သူမ သိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကွာရှင်းချင်သည်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် သူ့ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
"ဒီနှစ်ထဲမှာ ကားမောင်းတတ်အောင် သင်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးမယ်။ မင်း စက်ရုံကို သွားပြီး စစ်ဆေးချင်ရင် ဘယ်အချိန်မဆို သွားလို့ရတယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က ကမ်းလှမ်းသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ရှင်ကပဲ အရင်ဆုံး သင်ပေးရမယ်" ဟု ကျိုးအာနီက ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် ကားစီးခြင်းကို စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ စတုတ္ထအဒေါ်ဖြစ်သူ ကားမောင်းသွားလာနေသည်ကို မြင်ရတိုင်း သူမ အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်ရသည်။
"ကောင်းပြီလေ" ဟု ဝမ်ယွမ် က သဘောတူလိုက်သည်။
ကျိုးအာနီသည် သူ့နောက်သို့ အောက်ထပ်သို့ လိုက်သွားပြီး ကွင်းပြင်ကျယ်တွင် ကားမောင်းလေ့ကျင့်သည်။ ဒုတိယထပ်တွင်တော့ လှပသော စာရင်းကိုင်အမျိုးသမီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အောင်မြင်သော သူဌေးတစ်ယောက်က ဘာကြောင့်များ ရုပ်ရည်ပင် သိပ်မလှသည့် ကျေးလက်သူဇနီးသည်အပေါ်တွင် အဲ့ဒီလောက်ထိ သစ္စာရှိနေရသလဲဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝနားမလည်နိုင်ပေ။
သူမ သူတို့ကို ကြည့်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူဌေးမှာ ဇနီးသည်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ပြီး အပြင်ထွက်၍ ပွေလီခြင်းမျိုးလည်း မရှိသလောက်ပင်။ သူမမှာ သူနှင့်အတူ အပြင်လိုက်သွားရန် အခွင့်အရေးရှာခဲ့သော်လည်း တစ်ခါမျှ အပေါက်မပေါက်ခဲ့ပေ။
သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ကျိုးအာနီထက် ပိုသာသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ပညာအရည်အချင်းဆိုလျှင်လည်း ကျေးလက်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူမနှင့် ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။
*သူမက အမြွှာကလေးနှစ်ယောက် မွေးပေးထားလို့သာ ဒီနေရာမှာ နေရာရနေတာမဟုတ်လား* ဟု သူမက စက်ရုံ၏ ကြီးမားသော ဝင်ငွေများကို စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ရင်း ခါးသီးစွာ တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုအတွေးမှာ သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပို၍တောက်လောင်စေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့်သာ ပေါင်းသင်းရမည်ဆိုလျှင် သူမ တစ်သက်လုံး ငွေကြေးအတွက် ပူစရာမလိုတော့ပေ။ ယခုလက်ရှိ ရည်းစားထက် အဆပေါင်းရာချီ၍ သာလွန်ပေလိမ့်မည်။