"မင်းက အလုပ်လာလုပ်ရင်၊ ကွမ်းတုန်းတို့ တသိုက်ရဲ့ တစ်နေ့သုံးနပ်စာက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဗိုက်ကိုပိုက်ပြီး ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်နေမှာလား။ အရင်တုန်းကဆို မင်းနှမက အနားမှာနေတော့ ဒီဘက်ကတစ်နပ်၊ ဟိုဘက်ကတစ်နပ်နဲ့ ပိုပြီးအဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းနေတဲ့နေရာက ဝေးတယ်လေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြလိုက်သည်။
သူမက ကျိုးစိနီ ဆက်လက်ပြီး အလုပ်လာလုပ်ရန် မထောက်ခံပေ။
ဝမ်အမေသည် အဝတ်အစားနှစ်ထည် ရောင်းချပြီးနောက် ဖောက်သည်များကို ဆက်ဆံပေးခြင်း ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ ဖောက်သည်များကို လိုက်ပို့ပြီးသည်နှင့် သူမက လျှောက်လာပြီး "အကြီးဆုံးရဲ့ဇနီးက အလုပ်လုပ်ချင်နေမှန်း ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေတို့ဘက်ကို လာလုပ်တာနဲ့လည်း အတူတူပါပဲ။ ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရတဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေမှာတော့ ဒီလိုဟိုပြေးဒီပြေးလုပ်တာ ဖြစ်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အားလုံးက မင်းအတွက် စိတ်ပူနေကြလိမ့်မယ်" ဟု ပြောဆိုလေသည်။
ကျိုးစိနီသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ကာ သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ရိုးသားပွင့်လင်းစွာဖြင့် "မင်းအမေပြောတာကို ငါလည်း လက်ခံတယ်။ မင်းက ကိုယ်ဝန်ကိုပဲ ဂရုစိုက်သင့်တယ်။ တစ်ခါတလေ ဟိုဘက်ကိုသွားပြီး အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ တခြားသူတွေကို ကိုယ့်ကိုလာပြတာမျိုး လုပ်လို့ရပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ကျိုးစိနီသည် ခေတ္တမျှ နှောင့်နှေးသွားပြီးမှ "ဒါဆိုရင် သမီး ဒီမှာပဲ ဆက်နေပါမယ်။ အချိန်ရတဲ့အခါ ဟိုဘက်ကို သွားလည်ပါ့မယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ဝမ်အမေက ပြုံးလျက် "ဒီလိုဆိုရင် အဆင်ပြေတာပေါ့။ အမေက မင်းကို လစဉ်လတိုင်း လစာဆက်ပေးမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် ဝင်ငွေမရှိမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ မင်းကလေးမွေးတဲ့အခါကျရင် အမေက မင်းကို ပိုက်ဆံအိတ်နီကြီး ပေးမယ်— အမေ ကတိပေးတယ်" ဟု ပြောလေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ" ဟု ကျိုးစိနီက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
သူမ၏ ယောက္ခမနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်တင်စရာ လုံးဝမရှိပေ။ မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သုံးနှစ်နီးပါး ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး ပြီးခဲ့သည့်နှစ် အကုန်ပိုင်းရောက်မှသာ ကိုယ်ဝန်ရခဲ့သော်လည်း ယောက္ခမဖြစ်သူက သူမအပေါ် အမြဲတမ်း ကြင်နာခဲ့သည်။ ယောက္ခမဖြစ်သူက တစ်ခွန်းတစ်ပါတောင် ညည်းညူပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့၏ ဘဝဖြစ်သည့်အတွက် ကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးဖြတ်သင့်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသူ ဖြစ်သည်။
ကလေးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သားယောက်ကျေးကို တောင်းဆိုခြင်း မရှိဘဲ သားဖြစ်ဖြစ် သမီးဖြစ်ဖြစ် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူမတွင် ရှေးရိုးစွဲ အမျိုးသားဦးစားပေး အယူအဆ လုံးဝမရှိပေ။
ကျိုးစိနီသည် စကားများများစားစား မပြောခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ရှိနေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် သူမ၏ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုကို အစပြုပေးခဲ့သော စတုတ္ထအဒေါ်ကို ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ အခြားသူတစ်ဦးနှင့်သာ လက်ထပ်ခဲ့ရပါက ယခုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သောဘဝကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ရိုးသားစွာပင် တွေးမိသည်။
ကျိုးစိနီ မသိခဲ့သည်မှာ ဝမ်ဂွမ်းတုန်းနှင့် ဝမ်အမေတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူမအား ဇနီးတစ်ဦးနှင့် ချွေးမတစ်ဦးအနေဖြင့် အပြည့်အဝ သဘောကျကျေနပ်နေကြခြင်းပင်တည်း။
ဝမ်မိသားစုသည် အခြေအနေကောင်းမွန်သော ချမ်းသာသည့် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အိမ်ထောင်စုမျိုးက အိမ်ကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်နိုင်မည့် ချွေးမမျိုးကို သဘာဝကျကျပင် လိုလားကြသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ စိနီသည် စံပြအိမ်ရှင်မပစ္စည်း ဖြစ်နေပေသည်။ သူမသည် အရသာရှိသော အစားအစာများကို ချက်ပြုတ်ရာတွင် ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချက်အပြင် တက်ကြွလှုပ်ရှားကာ သင်ယူလိုစိတ်လည်း ရှိသူဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မိန်းကလေးမျိုးကို မည်သူက မကြိုက်ဘဲ ရှိမလဲ။
သဘာဝကျကျပင် မနာလိုသူများက အပြစ်ရှာရန် ကြိုးစားနိုင်ကြသော်လည်း မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ကြပေ။
ကျိုးစိနီ၏ အလုပ်ကိစ္စ အဆင်ပြေသွားသောအခါ လင်းချင်းဟယ်သည် ဝမ်အမေနှင့် တခြားကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက်ပြောဆိုခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း ဝမ်အမေသည် ငွေကြေးအမြောက်အမြားကို သဘာဝကျကျပင် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်လလျှင် ပျမ်းမျှ ယွမ်တစ်ထောင်ခန့် ရရှိနေခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဝတ်အထည်ဆိုင်များသည် သူမ၏ ရောင်းအားကို မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြဘဲ အမြတ်အစွန်းရရန် ကြိုးစားခြင်းကိုပင် မေ့ထားလိုက်ကြတော့သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ငွေကြေး သိသိသာသာကို စုဆောင်းမိထားခဲ့သည်။
"ဂွမ်းတုန်းပြောတာ ကြားလိုက်ရတယ်။ သူက မကြာခင်မှာ အကျိုးခံစားခွင့် အိမ်ရာ တိုက်ခန်းတွေ ချပေးခံရတော့မယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲ့ဒါ ဟုတ်သလား ဟင်" ဟု ဝမ်အမေက ကျိုးစိနီကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကျိုးစိနီက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "ချပေးမှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းတို့လက်ထပ်ခဲ့ကြသည့် အချိန်မှစ၍ ဝမ်ဂွမ်းတုန်းသည် အကျိုးခံစားခွင့် အိမ်ရာအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီနေခဲ့ပြီး ၎င်းကို တိုက်ခန်းဟုလည်း အများအားဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဤခေါ်ဆိုလေ့ရှိသော တိုက်ခန်းဆိုသည်မှာ အတော်အတန် ပြည့်စုံသော အဆောက်အအုံများနှင့်အတူ သီးသန့်လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထိုနေရာတွင် မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်းနှင့် အိပ်ခန်းတို့ ပါဝင်သည်။
အိမ်ရာ အကျိုးခံစားခွင့် ခွဲဝေပေးရေး မူဝါဒကြောင့် ထိုအချိန်က အိမ်ခြံမြေ ဈေးနှုန်းများသည် အလွန်နှေးကွေးစွာသာ မြင့်တက်ခဲ့သည်။ လူအများအပြားသည် အိမ်ချပေးမည့်အချိန်ကို မျက်စိစုံမှိတ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကျိုးခံစားခွင့် အိမ်ရာများ ရှိနေခြင်းကြောင့် အိမ်များ၏ စီးပွားရေးတန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကန့်သတ်ခံထားရသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အိမ်ရာ အကျိုးခံစားခွင့် ခွဲဝေပေးသည့် စနစ်သည် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအကုန်တွင် အပြီးအပိုင် ဖျက်သိမ်းခံရမည် ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်မှာ "ဂွမ်းတုန်းကတော့ သေချာပေါက် ကောင်းတာတစ်ခုကို ရွေးထားမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။
ကျိုးစိနီက ပြုံးလျက် "သူ့ကိုကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ပြီးပြီ၊ အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ မကြာခင် အဲဒီဘက်ကို ပြောင်းတော့မှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ယခုလောလောဆယ်တွင်မူ သူမနှင့် ဝမ်ဂွမ်းတုန်းတို့သည် အငှားအိမ်တွင် နေထိုင်နေကြသည်။ နေရာအကျယ်ကြီး မဟုတ်သော်လည်း အိမ်နေရာကိုယ်တိုင်က ဆိုးလှသည်တော့ မဟုတ်ဘဲ သာမာန်ထက် ကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဂွမ်းတုန်းပြောပြခဲ့သော ထိုအကျိုးခံစားခွင့် တိုက်ခန်းကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့သည်။
"ဂွမ်းတုန်းက ကောင်းတယ်လို့ ပြောတယ်ဆိုမှတော့ သေချာပေါက် ကောင်းမှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဝမ်အမေက ပြုံးဖြီးလျက် "အိမ်ခွဲဝေပေးတာ ရှိလို့ တော်သေးတာပေါ့။ တကယ်လို့သာ သူ့ရဲ့လစာနဲ့ ပင်စင်ထောက်ပံ့ကြေးတွေကိုပဲ အဓိကထားရမယ်ဆိုရင် သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ ကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခုကို ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ။ သူ့မှာ တည်ငြိမ်တဲ့ အလုပ်အကိုင် ရှိတာပဲ။ ငွေကြေး မလုံလောက်ရင် ချေးငွေယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆပ်လို့ရတာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"စီးပွားရေးအတွက် ချေးငွေယူတာတော့ ငါကြားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ဝယ်ဖို့ ချေးငွေယူတာမျိုးကိုတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး" ဟု ဝမ်အမေက ပြောသည်။
"ကဲ... အခုတော့ ငါ့ဆီကနေ ကြားလိုက်ရပြီပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
ထိုအကြောင်းအရာကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် စကားဝိုင်းသည် ကျိုးခိုင် နှင့် ဝမ်မေ့ကျားတို့ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဝမ်အမေက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "အဲဒီစုတ်ထိုးကောင်နှစ်ကောင်က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အိမ်ထောင်ကျကုန်ကြတယ်။ ဒီနှစ်ကျမှ Xiaokai နဲ့ Meijia ရဲ့အလှည့် ရောက်လာတော့တယ်။ ငါ ဒါကိုစောင့်နေရတာ ကြာလှပြီ" ဟု ပြောလေသည်။
"မေ့ကျား လက်ထပ်သွားတာနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဟိုဘက်ခြမ်းမှာပဲ သွားနေကြတော့မှာ။ အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ကို သိပ်ပြီးမတွေ့ရတော့ဘူး၊ သိပ်လည်း မစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တော့ဘူးပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ပြောသည်။
"မေ့ကျားဆီကနေ ငါကြားတာတော့ သူ့ရဲ့အနီးအနားမှာ မူကြိုကျောင်းတစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။ ကလေးက တွားသွားနိုင်တာနဲ့ အဲဒီမှာ ကျောင်းအပ်လို့ရတယ်။ နောင်တစ်ချိန် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီး ကလေးမွေးလာရင် သူက မီးဖွားခွင့် ၇ လ၊ ၈ လ ယူလိုက်မယ်။ ကလေးက တွားသွားနိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ သူက အလုပ်ကို ပြန်သွားလို့ရပြီ။ ကလေးကို မူကြိုကျောင်းမှာ ထားခဲ့လို့ရတာပဲ" ဟု ဝမ်အမေက ပြောပြသည်။
"မင်းက အဲဒါကိုပါ မေးထားသေးတာလား။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချရရဲ့လား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးလိုက်သည်။
"ရပ်ကွက်ထဲမှာ တိုက်ရိုက်ရှိတာလေ၊ ဒေသခံကလေးတွေကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် သီးသန့်ဖွင့်ထားတာ။ သေချာပေါက် စိတ်ချရပါတယ်။ သူတို့က နို့တိုက်တယ်၊ ဘီစကစ်ကျွေးတယ်၊ အစားအစာအပြည့်အစုံ ကျွေးတယ်— အားလုံးကို ဂရုစိုက်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းလခကတော့ နည်းနည်းတော့ ကြီးတယ်၊ တစ်လကို ယွမ်ငါးဆယ် ပေးရတယ်" ဟု ဝမ်အမေက ရှင်းပြသည်။
မကြာသေးမီက လူအများအပြား၏ လစာများ မြင့်တက်လာခဲ့ကြသော်လည်း တစ်လလျှင် ယွမ်ငါးဆယ်ဆိုသည်မှာ အတော်လေး များပြားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ကလေးကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးသမျှ ကာလပတ်လုံး ယွမ်ငါးဆယ်ဆိုတာ အဆင်ပြေပါတယ်။ အဲဒါကို အမတို့ဘက်က ရှင်းပေးမယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တည်ကြည်စွာ ပြောကြားခဲ့သည်။
ကလေးဘက်ခြမ်းရှိ လစာငွေများမှာ အတော်အတန် များပြားကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျိုးခိုင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တစ်လကို ထောက်ပံ့ကြေး ယွမ်ရာပေါင်းများစွာ ရရှိနေသူဖြစ်သည်။ ဝမ်မေ့ကျား၏ တစ်လလျှင် ယွမ်နှစ်ရာကျော် ဝင်ငွေနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက ကလေးတစ်ယောက်ကို မွေးမြူရန်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုတော့ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ လအနည်းငယ်အတွက်သာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ကလေးကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ကို ထိန်းသိမ်းရ ပိုမိုလွယ်ကူလာမည့်အတွက် ကျောင်းလခမှာလည်း အများကြီး သက်သာသွားမည် ဖြစ်သည်။ အလွန်ငယ်သေးသည့် ကလေးငယ်များဘက်တွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ရှုပ်ရပေသည် — သူတို့က ဘာကိုမှ နားမလည်ကြသေးဘဲ အထူးသဖြင့် ဆီးသွားခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးတွေမှာ ပိုဆိုးပေသည်။
"သူတို့တောင် လက်ထပ်ရသေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ အမေနဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ကတော့ ဒီကိစ္စကို ကြိုပြီး ဆွေးနွေးနေကြပြီ" ဟု ကျိုးစိနီက ၎င်းကို အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။
"သူတို့က ဒီနှစ်ထဲမှာ လက်ထပ်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အိမ်ထောင်ရေး အတည်ကျတာနဲ့ ကလေးကိစ္စကို စတင်စဉ်းစားရတော့မှာပေါ့" ဟု ဝမ်အမေက ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒါက သူတို့ဆီမှာပဲ လုံးဝမူတည်ပါတယ်။ သူတို့က ကလေးယူချင်ရင် ယူမယ်။ အခုချက်ချင်း မယူချင်သေးရင်လည်း မယူဘူးပေါ့။ မေ့ကျားကို ဖယ်လိုက်ရင် ငါတို့ဘက်က လုပ်ပေးနိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် ပါဝင်နိုင်တာ အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်။ သူတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပါစေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်အမေသည် ပိုမို၍ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သူမက ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "ကျိုးမိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာရတာ မေ့ကျားအတွက်တော့ ကုသိုလ်ကံအကြီးကြီးပါပဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ကျွန်မရဲ့ အကြီးဆုံးသားက မေ့ကျားလို မိန်းကလေးမျိုးကို ဇနီးအဖြစ် ရတာကမှ သူ့ရဲ့ကုသိုလ်ကံပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်လည်ချေပခဲ့သည်။
သူမတို့နှစ်ဦးသားသည် ကျိုးစိနီပင် နားထောင်ရ ခجင်းစာရသည်အထိ အပြန်အလှန် ချီးကျူးပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။
လုပ်ငန်းကိစ္စများ ငြိမ်ကျသွားသောအခါ လင်းချင်းဟယ်က "ငါ သဘက်ခါကျရင် ရေပူစမ်းသွားစိမ်မလို့ စဉ်းစားထားတယ်။ အချိန်ကျရင် လမ်းကြုံဝင်ပြီး မင်းကိုပါ ခေါ်သွားမယ်" ဟု ပြောလေသည်။
"အကြီးဆုံးရဲ့ဇနီးက ဒီမှာဆက်နေပြီး ကူညီပေးဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရှိနေတော့ အမက ဘယ်အချိန်မဆို အလွတ်ပါပဲ။ ဘယ်အချိန်မဆို လာခဲ့လို့ရပါတယ်၊ အချိန်မရွေး ထွက်သွားလို့ရတယ်" ဟု ဝမ်အမေက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါက ဧည့်ခံမှာနော်။"
"ငါက ရှောင်မေနဲ့ အာနီကိုပါ ခေါ်လာဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ မင်းက ဈေးဘေလ်ကို မကြောက်ဘူးဆိုရင်တော့ ပေးခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က စနောက်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် အားလုံးအတူတူ သွားကြတာပေါ့" ဟု ဝမ်အမေက ပြုံးဖြီးလျက် ဆိုလေသည်။