အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် လင်းကျင်းဖူနှင့် ဖုန်းပြောဆိုပြီးနောက် သူမ၏ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်သာ သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အိမ်သို့ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်၌ပင် သူမ၏မျက်နှာထားမှာ ကြည်လင်ပြေပြစ်ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။
သူမ၏အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သူ ကျိုးဝမ်က "အမေ၊ စိတ်မကောင်းဖြစ်မနေပါနဲ့။ အဲဒါက ဒုတိယအိမ်ထောင်စုရဲ့ ကိစ္စလေ၊ ကျွန်တော်တို့မိသားစုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဒုတိယညီမောင်လာတုန်းကလည်း လျူနီ က အရှုပ်အထွေးလုပ်ခဲ့သေးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယညီမောင်က အဲဒါကို ဘယ်တုန်းကမှ အလေးမထားခဲ့ပါဘူး" ဟု ပြော၏။
ဒါကပင်လျှင် အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို ဒေါသထွက်စေသည့်အကြောင်းရင်း မဟုတ်ပေဘူးလား။
ဒုတိယအိမ်ထောင်စုက တစ်ခါမှ ငြိမ်ငြိမ်နေတတ်သည်ဟူ၍ မရှိပေ။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဒုတိယသناီးမောင် လာရောက်လည်ပတ်စဉ်ကပင် မင်္ဂလာမဆောင်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည့်အရှုပ်အထွေးမှာ ရွာလုံးကျွတ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။
ထိုစဉ်က အကြီးဆုံးအစ်မတော် ၏မျက်နှာမှာ အရှက်ကွဲရသဖြင့် ပူစပ်သွားခဲ့ရသည်။
မိသားစုများ ခွဲထွက်ထားကြသော်လည်း ထိုမျှကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပွားလာသည့်အခါ ကျိုးမိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်နေဆဲပေတည်း။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဒုတိယသနီးမောင်က ၎င်းကို အလေးမထားခဲ့ဘဲ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ သူတို့ဘက်တွင် အတော်လေး အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်လျက်ရှိကြသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် ထိုခရီးစဉ်အတွင်း ဒုတိယအိမ်ထောင်စု၏ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် တတိယသနီးမောင်က သူမ၏ တတိယသမီးတော်နှင့်အတူ ပြန်လာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအိမ်ထောင်စုကမူ ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အပြုအမူများကို ရပ်တန့်ပေးရန် တစ်ချက်လေးမှ မစဉ်းစားကြပေ။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် မှာ မည်သို့လုပ်၍ စိတ်မမွှေမလော ဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
ထိုသို့ပြောနေဆဲပင် ဒုတိယအစ်မတော် ရောက်ရှိလာပြီး အကူအညီတောင်းခံရန် အလောတကြီး အော်ဟစ်ပြောဆိုလာတော့သည်။ "အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒီကိစ္စမှာ မင်းကူညီပေးကို ပေးရမယ်။ မြင့်မြင့် (မြောင်မြောင်) ကို ငါ့ဘက်ကနေ ဖျောင်းဖျပေးဖို့ မင်းကူညီပေးရမယ်။ ဒီအိမ်ထောင်ရေးက ကွာရှင်းတာမျိုးနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မပြီးဆုံးသွားနိုင်ဘူး!"
သာ၍ ကွာရှင်းကြရမည်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် အရှက်ကွဲရတော့မည်။ သူမ၏ သားကြီးမှာ မြို့သူတစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ကျရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့ရပြီး ယင်းကပင် သူမ၏ လူမှုအဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကာ ရွာထဲတွင် ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး နေနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့က မည်သို့လုပ်၍ ကွာရှင်းကြမည်နည်း။ အကယ်၍သာ ကွာရှင်းကြရမည်ဆိုလျှင် သူမမိသားစုပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးမှာ လုံးဝ ပြိုကျသွားတော့မည်သာတည်း။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် မှာမူ သူမကို အလွန်တရာ စိတ်ပျက်မုန်းတီးနေပြီဖြစ်ကာ "ဒုတိယအဒေါ်ကြီး၊ ကျွန်မကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားလွန်းနေပါပြီ။ သင့်ရဲ့ချွေးမ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ဝင်လာကတည်းက ဒီအိမ်ထဲကို ခြေတစ်ဖလှမ်းတောင် မချဖူးပါဘူး။ သူမရဲ့စိတ်နေသဘောထားကို မသိတဲ့သူတွေဆိုရင် သူမကို အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ မင်းသမီးလေးတစ်ပါးလို့ ထင်ကြမှာပါ။ သင့်လို မိတူဘက်က မိခင်ဖြစ်သူတောင် သူ့မျက်စိထဲမှာ အလေးအနက်မထားခံရပါဘူး။ အဲဒီတော့ ဒီကိုလာပြီး ကျွန်မကို ဒါတွေ လာပြောနေလို့ကော ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ" ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် ဒုတိယအစ်မတော် ကို စိတ်ပျက်သည်သာမက ကျိုးရှ ၏ ဇနီးအပေါ်၌လည်း အမြင်မကြည်လှပေ။ သို့သော်လည်း မိသားစုတိုင်းက ကိုယ့်ဘဝကိုယ်တည်ဆောက်ကြပြီး ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ်သာ ဂရုစိုက်ကြသည်ဖြစ်ရာ ကြီးကြီးမားမား အရေးမပါလှပေ။
သို့သော် သူမကို သွားရောက်ဖျောင်းဖျပေးရန် တောင်းဆိုနေသလော။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူမအနေဖြင့် မလိုဘဲနှင့် အရှုပ်အထွေးထဲသို့ ဆွဲထည့်ခံရရန် ပြဿနာရှာလိုစိတ် မရှိပေ။
"ဒုတိယအဒေါ်ကြီးမှာ တခြားပြောစရာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ပြန်တော့တာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မမှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် မှာ အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ရှိသော်လည်း ထွက်သွားရုံမှတပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ သားအကြီးဆုံးဘက်၌ မြို့တော်မှ သနီးမောင်တစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စုကို ဆွေမျိုးရင်းချာများအဖြစ် မျက်နှာငယ်ပေးလိုစိတ် မရှိကြဘဲ ဤမျှသေးငယ်သော အကူအညီလေးကိုတောင် မကူညီလိုကြဟု တွေးတောနေလေသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကမူ ဒုတိယအစ်မတော် ၏ အတွေးများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ သိခဲ့ရလျှင်တောင် အချိန်ကုန်ခံပြီး ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းက ဒီအရွယ်ရောက်နေကြပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အတုအယောင် ဟန်ဆောင်မှုမျိုးများ လိုအပ်သေးသလော။
အဆင်ပြေလျှင် အဆက်အသွယ်လုပ်ကြမည်၊ အဆင်မပြေလျှင် မေ့ထားလိုက်ကြရုံသာတည်း။
သူမ၏ တတိယမြောက် သနီးမောင်လောင်း လာရောက်လည်ပတ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် သည် အစ်ကြီးဖြစ်သူကို ဘီးတပ်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် ခိုင်းစေကာ ခရိုင်မြို့ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လုံးဝအသစ်စက်စက် မည်သူမျှ မသုံးစွဲဖူးသေးသော အိပ်ရာခင်း အသစ်စက်စက် နှစ်ထည်ကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေပေသည်။
ထိုသို့သွားစဉ်အတွင်း သူမသည် တတိယညီမတော်၏ ဆိုင်သို့လည်း ဝင်ရောက်ခဲ့သေးသည်။
နှစ်ကုန်ပိုင်းကာလဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အတွက် အပြေးအလွှား ပြင်ဆင်နေကြသဖြင့် လုပ်ငန်းများမှာ အလွန်တရာ အလုပ်ဖြစ်နေကြဆဲပင်ဖြစ်ရာ အထွတ်အထိပ်ကာလကြီးမှာမူ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
တတိယညီမတော်က သူမ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဝင်လာရသနည်းဟု မေးမြန်း၏။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ကျိုးဆန်းနီ သူမ၏ချစ်သူကို အိမ်သို့ခေါ်လာမည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သောအခါ တတိယညီမတော်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် "အဲဒါ တကယ်ကောင်းတာပဲ! အာနီရော၊ ဆန်းနီပါ နှစ်ယောက်စလုံး မြို့တော်ကို တက်သွားကြတော့မှာပဲ!" ဟု ပြောဆိုလေသည်။
ပြောဆိုနေစဉ် သူမ၏အသံတွင် အားကျသည့်အရိပ်အယောင်လေးများ ပါဝင်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏သမီး ဝူနီလည်း မြို့တော်သို့ အိမ်ထောင်ကျသွားစေရန် လျှို့ဝှက်စွာ ဆန္ဒပြုမိသော်လည်း ထိုခေါင်းမာသောကောင်မလေးမှာ စကားနားမထောင်ဘဲ ကြီးမားသောမြို့ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုစိတ်မရှိဘဲ ဤခရိုင်ငယ်လေးထဲတွင်သာ စာသင်ကြားရန် ပိုမိုနှစ်သက်နေပေသည်။
ထို့နောက် အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဒုတိယအိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေများကိုပါ ဆက်လက်ပြောပြခဲ့သည်။ မာမြောင်မြောင်၏ ဆိုးသွမ်းသော စိတ်နေသဘောထားအရ ဤပဋိပက္ခမှာ ရှည်ကြာသွားဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ တတိယသနီးမောင် မရောက်လာမီအတွင်း ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားစေရန်သာ သူမ ဆုတောင်းမိပြီး မဖြေရှင်းရသေးဘဲ ဖြစ်နေမည်ကိုမူ စိုးရိမ်မိပေသည်။
တတိယညီမတော်က ထိုကိစ္စကို ကြားသိရသောအခါ သူမအနေဖြင့် ရွာထဲတွင် မနေထိုင်သည်ဖြစ်၍ သက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူတို့သာ ရွာထဲတွင် နေထိုင်ကြပြီး သနီးမောင်တစ်ဦး လာရောက်လည်ပတ်သည့်အချိန်မျိုးတွင် ဤကဲ့သို့သော အရှုပ်အထွေးမျိုး ပျံ့နှံ့သွားမည်ဆိုလျှင်မူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာပေသည်။
"ငါက စကားခဏလာပြောတာပါ။ အိပ်ရာခင်းတွေနဲ့ စောင်တွေ သွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြော၏။
"သွားပါဦး" ဟု တတိယညီမတော်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ထိုကိစ္စကို နေ့စဉ်ကုန်စည်များ ပို့ဆောင်ပေးနေရပြီး ကောလာဟလများကို ကြားသိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သော တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူအား ပြောပြခဲ့သည်။ တတိယအစ်ကိုက "ငါ ရှာရှာရဲ့ လူတွေ့ကို တစ်ခါကြုံဖူးတယ်။ သူမက ခက်ထန်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက တကယ်ပဲ လျူနီ ကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ခိုင်းချင်နေတာလား။ လျူနီ က သူမအလိုအတိုင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးတယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။
သူ့စကားမှာ မှန်ကန်ပေသည်။ မာမြောင်မြောင်က ကျိုးလျူနီကို ဒူးထောက်ပြီး သူမအား တောင်းပန်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း ခြိမ်းခြောက်ခဲ့လေသည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးလျူနီက သူမကို လုံးဝ အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။ ယခင်က မာမြောင်မြောင် ကလေးပျက်ကျသွားချိန်လေးတွင် ကျိုးလျူနီမှာ လက်ခုပ်တီးကာ အားရပါးရ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ဖူးပြီး ပွဲခံမီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ရန်ပင် နီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်။
မာမိသားစု၏ မိဘများမှာလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ သဘောထားမှာ အတော်အတန် သင့်တင့်လျောက်ပတ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယအစ်မတော် သည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချေခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏သမီးတွင် မည်ကဲ့သို့သော စိတ်နေသဘောထားမျိုး ရှိသည်ကိုလည်း ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျိုးရှ ကို ရိုးသားမှုနှင့် လက်သမားပညာ ကျွမ်းကျင်မှုအတွက်သာမက မာမြောင်မြောင် မည်ကဲ့သို့သောသူဖြစ်သည်ကို နားလည်သောကြောင့် သနီးမောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မာမြောင်မြောင်သာ ထိုစဉ်က ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို လုံးဝမသိဘဲ မနေခဲ့ပါက ဤမျှအထိ ရမ်းကားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမကလည်း ငယ်သေးသည်ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို လွှတ်ပေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မာမြောင်မြောင်က သဘောမတူဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူမက ကျိုးလျူနီကို ဒူးထောက်တောင်းပန်ခိုင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး အကယ်၍ သူမအလိုအတိုင်း မဖြစ်လာပါက ကွာရှင်းမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့လေသည်။
ပထမအိမ်ထောင်စုရော တတိယအိမ်ထောင်စုပါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုစိတ် မရှိကြဘဲ ဒုတိယအိမ်ထောင်စု ကိုယ့်အရှုပ်ကိုယ် ကိုယ်ရှင်းရန်သာ ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျေးလက်ဒေသတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေချိန်၌ ကျိုးခိုင် နှင့် ဝုမေကျားတို့မှာ မြို့တော်သို့ ပြန်မည့်ရכار (ရထား) ပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လေသည်။
စစ်တပ်စခန်းမှ မြို့တော်သို့ ခရီးရှည်ကြီးမှာ အပြည့်အဝ သုံးရက်တိတိ ကြာမြင့်ပေသည်။
ရထားဘူတာရုံမှ ထွက်လာကြစဉ် ကျိုးခိုင် က "ငါတို့ အိမ်ကို အရင်သွားကြမလား၊ မင်းတို့အိမ်ကို အရင်သွားကြမလား" ဟု မေးမြန်း၏။
"အန်တီလင်းနဲ့ မင်းရဲ့အမေ့ကို အရင်သွားတွေ့ကြရအောင်။ ပြီးမှ ငါ့ကို အိမ်လိုက်ပို့ပေါ့" ဟု ဝုမေကျားက ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒါ မင်းရဲ့အမေလည်း ဖြစ်တာပဲလေ" ဟု ကျိုးခိုင် က ပြုံးလျက် ဝင်ပြော၏။
ဝုမေကျားလည်း အပြုံးဖြင့် သူနှင့်အတူ ဘတ်စ်ကားစီးကာ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ဆီသို့ တန်းတရိုက္ရာ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့ပြန်လာမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်ဖုန်းဆက်မထားခဲ့ကြသဖြင့် ငယ်ရွယ်သော လင်မယားနှစ်ဦး ဆိုင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် လျှောက်ဝင်လာကြသောအခါ ကျောင်းပိတ်ရက်မို့ ဆိုင်ကိုလွှဲပြောင်းယူထားသော ကျိုးကွေ့လိုင်မှာ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ "မနေ့ကမှ အမေက ခင်ဗျားတို့ ပြန်လာကြတော့မှာလားလို့ တွေးနေတာ။ ဒီနေ့ တကယ်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး!"
"စကားခဏရပ်ထားစမ်းပါ။ ငါတို့ကို ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန် အရင်ပေးဦး" ဟု ကျိုးခိုင် က ခရီးဆောင်အိတ်များကို ချထားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မမ၊ ဘာစားချင်လဲ။ သိုးသားခေါက်ဆွဲပြုတ် ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က မေးမြန်း၏။
ဝုမေကျားက မျက်လုံးလေးကစားကာ "မင်းကလည်း စကားများလိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့မှာ သိုးသားခေါက်ဆွဲပြုတ်၊ မှိုနဲ့အဆီမပါသောအသား ခေါက်ဆွဲပြုတ်၊ ကြက်ဥနဲ့အဆီမပါသောအသား ခေါက်ဆွဲပြုတ်၊ ပြီးတော့ တရုတ်နံနံ ခေါက်ဆွဲပြုတ်တွေ ရှိတယ်။ ဘာလိုချင်လဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် မေး၏။
"ငါ့အတွက် တရုတ်နံနံခေါက်ဆွဲပြုတ်ပေးပါ" ဟု ဝုမေကျားက ပျော်ရွှင်စွာ ဖြေကြားသည်။
"ငါ့ကို သိုးသားခေါက်ဆွဲပြုတ်ပေး" ဟု ကျိုးခိုင် က ဆိုသည်။
"ခင်ဗျားတို့ အရင်သွားထိုင်နှင့်ကြ။" ကျိုးကွေ့လိုင်လည်း ခေါက်ဆွဲပြုတ်ရန် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်တော့သည်။
ကျိုးခိုင် က သူနောက်သို့ လှမ်းခေါ်ကာ "ငါ့ညီမလေးက လိမ္မာရဲ့လား။ ကပ်စေးကပ်စေး လုပ်တတ်သေးလား" ဟု မေး၏။
"အရမ်းလိမ္မာတာပေါ့။ ဗိုက်ဝပြီး သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ရှိနေရင် သူမက မငိုပါဘူး။ ကပ်တော့ကပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေကို မဟုတ်ဘူး—အဖေတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကပ်တာ၊ အထူးသဖြင့် အဖေ့ရှေ့မှာဆို အလိုလိုက်ခံချင်တဲ့ စရိုက်က ပိုဆိုးတာပေါ့" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ရယ်မောရင်း ပြောပြသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးခိုင် ၏ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လွမ်းဆွတ်တောင့်တမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်က "ဘာကို အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ။ အရင်စားလိုက်ဦး။ ပြီးရင် ရေချိုးခန်းသွားပြီး ရေချိုးလိုက်၊ ပြီးမှ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူ့ကို ပွေ့ချီပေါ့။ မဟုတ်ရင် အဖေက ခင်ဗျားကို ကိုင်ခွင့်တောင် ပေးမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု အကြံပြုလေသည်။