ကုန်ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က ဂိုဒေါင်ဆီ သယ်ဆောင်ပြီး သိုလှောင်ထားလိုက်ပါတယ်။
သူကတော့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ဆီ တန်းသွားပြီး ဆိုင်ရှင်ကို ဖုန်းဆက်ကာ "နောက်တစ်သုတ် ထပ်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒီတစ်ခေါက် အရည်အသွေးအတိုင်းပဲဖြစ်ရမယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ခင်ဗျားက အများကြီး ထပ်လိုချင်လို့လား" လို့ ပင်လယ်စာဆိုင်ပိုင်ရှင်က အံ့သြတကြီး မေးလာပါတယ်။
"အင်း။ ဈေးကောင်းကောင်းပေးပါ။ တခြားဘယ်ဖောက်သည်ကမှ ကိုယ့်လို ဒီလောက် အများကြီး ပမာဏများများ မဝယ်ကြဘူးလေ" လို့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"သေချာတာပေါ့ဗျာ။ ဈေးကလည်း အခုမှ အရမ်းကို နိမ့်နေပြီသားပါ" လို့ ပင်လယ်စာဆိုင်ပိုင်ရှင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောပါတယ်။
"ငါတို့ တာလီယန်ကို သွားကြည့်ဖြစ်တယ်။ ဟိုမှာလည်း ကုန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ" လို့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က ထည့်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ညီအစ်ကိုရေ၊ ကျွန်တော့်စက်ရုံကနေ ခင်ဗျားဆီ ပို့ပေးတဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေက တကယ်ကို အနိမ့်ဆုံးဈေးနဲ့ပါ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖောက်သည်ကြီးလေ။ တခြားလူတွေကို မချိုသာပေးရင်တောင် ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ် မချိုသာဘဲ နေမလဲဗျာ။ ဒီလိုလုပ်ကြစို့— ခြောက်သွေ့ပြီးသား မင်တניင်ငါး (cuttlefish) ဈေးကို နောက်ထပ် ငါးဒိတ် (ငါးဆယ်ပြား) လျှော့ပေးမယ်။ ကျန်တဲ့ဟာတွေအတွက်တော့ ဘာမှ ထပ်လုပ်ပေးလို့ မရတော့ဘူး" လို့ ပင်လယ်စာဆိုင်ပိုင်ရှင်က ကမ်းလှမ်းလာပါတယ်။
သူ့အနေနဲ့ မြို့တော်က ဒီဖောက်သည်ကြီးကို လက်လွှတ်မခံချင်ပါဘူး။ ဂျိုးကျင်းပိုင်က သူ့ရဲ့ အကြီးဆုံးဖောက်သည် အစစ်တော့ မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မှာယူမှုပမာဏက အများဆုံးစာရင်းထဲမှာ ပါတာကြောင့် သူ့ကို ဆက်ထိန်းထားချင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍သာ မြို့တော်က ဝယ်လက်တွေဟာ တာလီယန်ဆိပ်ကမ်းဆီကို ကုန်ပစ္စည်းတွေအတွက် တိုက်ရိုက်သွားကြတော့မယ်ဆိုရင် သူဟာ ဖောက်သည်ကြီးတစ်ဦးကို လက်လွှတ်ရမှာ သေချာပါတယ်။
"ရပါတယ်။ ပို့လာရင်တော့ ကျုပ်ဆိုင်ဖွင့်ချိန်အတွင်းမှာ ဖုန်းလှမ်းဆက်လိုက်ပါ။ တခြားအချိန်တွေမှာ ကျုပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က မှာကြားလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင် ဘော့စ်၊ ခင်ဗျားပုံမှန် ရှိနေတတ်တဲ့ အချိန်တွေကို ပြောပြပါဦး" လို့ ပင်လယ်စာဆိုင်ပိုင်ရှင်က မေးလာပါတယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က ဆိုင်ဖွင့်ချိန်တွေကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ တစ်ဖက်လူကလည်း မှတ်သားထားလိုက်ပြီး "ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ပို့ခိုင်းလိုက်ပါမယ်" လို့ ဆိုပါတယ်။
"၂၀ ရက် မတိုင်ခင် ရောက်လာရင် ရပါပြီ" လို့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင်လည်း အိုကေပါပဲဗျာ" လို့ ပင်လယ်စာဆိုင်ပိုင်ရှင်က ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း လက်ခံလိုက်ပါတယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်လည်း ဖုန်းချလိုက်ပြီး အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ လင်ချင်းဟอကတော့ သူတို့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးလေးနဲ့အတူ နေ့လယ်ခင်း အိပ်စက်နေခဲ့ပေမဲ့ ကလေးမလေးကတော့ တကယ်တမ်း အိပ်မပျော်သေးဘဲ သူ့ဘာသာသူ ကစားနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
တံခါးသံကို ကြားလိုက်ရတော့ လင်ချင်းဟอ ထလာပြီး "အကုန်ပြီးသွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်ပါတယ်။
"အင်း။ နည်းနည်း ထပ်အိပ်လိုက်ဦး" လို့ ဂျိုးကျင်းပိုင်က ပြန်ပြောပါတယ်။
"ရှင်ပဲ အိပ်လိုက်ပါတော့" လို့ လင်ချင်းဟอက သန်းဝေရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက တစ်နာရီကျော်လောက် အိပ်ပြီးပြီမို့ လုံလောက်နေပါပြီ။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က သူ့သမီးလေးကို ငေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ကလေးမလေးက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မြောက်ပေါက်စလေးလိုပါပဲ။ ဖေဖေ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတာကို သိလိုက်တာနဲ့ ပွစိပွစိ လုပ်လာပြီး အချွဲနွဲ့ခံချင်နေပုံ ပေါ်ပါတယ်။
"ရှင် အပြင်ထွက်သွားတုန်းက သူက တော်တော်ကို ယဉ်ကျေးလိမ့်နာခံပါတယ်။ ရှင် ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူက အူယားဖားယားနဲ့ အချွဲနွဲ့စပြုတော့တာပဲ" လို့ လင်ချင်းဟอက တပြုံးပြုံးနဲ့ မှတ်ချက်ချလိုက်ပါတယ်။ ကလေးမလေးက အလွန်ကို ထက်မြက်ပါတယ်။ အခုချိန်မှာ ဘာမှ သိပ်မနားလည်သေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဗီဇကတော့ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။ ဘယ်သူက သူ့အပေါ် ကောင်းလဲဆိုတာကို သိနေပုံရပြီး သူတို့ရှေ့မှာဆိုရင် ချက်ချင်းပဲ အချွဲနွဲ့ပြတတ်ပါတယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က သူ့ရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပါတယ်။ သမီးငယ်လေးကို ချက်ချင်း မချီသေးဘဲ သမီးလေးဘေးမှာ လှဲချလိုက်ပြီး စကားတွေ ပြောပေးနေပါတယ်။
လင်ချင်းဟอက ထလာပြီး ရေနွေးတစ်ခွက်သောက်ကာ ပန်းသီးတစ်လုံးစားပြီးနောက် သူ့ရဲ့ ဘာသာပြန်အလုပ်ကို ထိုင်လုပ်ပါတော့တယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က အထဲမှာ သမီးလေးနဲ့အတူ ရှိနေရင်းကနေ သမီးလေးနဲ့အတူ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး အငယ်ဆုံးသမီးလေးကတော့ မစားရသေးခင်မှာတင် သူ့ရဲ့ ချော့မြူသိပ်တာကို ခံရရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။
ကျိုးရွှမ် နဲ့ ကျိုးကွေ့လိုင်းတို့ကလည်း ခဏအကြာမှာ ပြန်ရောက်လာကြပါတယ်။ ကျိုးကွေ့လိုင်းကတော့ ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ဆီကို တန်းသွားခဲ့ပါတယ်။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ ညီမငယ်လေးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ လင်ချင်းဟอက သူ့ကို "ဖေဖေ သတိရအောင် နှိုးလိုက်ဦး။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ" လို့ ညွှန်ကြားလိုက်ပါတယ်။
ကြမ်းပြင်တွန်းထိုးခြင်း (push-up) နဲ့ ဝမ်းဗိုက်လေ့ကျင့်ခန်း (sit-up) လိုမျိုး လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို အိမ်မှာတင် အလွယ်တကူ လုပ်လို့ရပြီး တော်တော်လေးလည်း ထိရောက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို မနှိုးလိုက်ရပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိမိလေးက ဗိုက်ဆာလာလို့ ငိုယိုလာတာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျိုးကျင်းပိုင်က သူမရဲ့ အနှီးကို လဲပေးပြီး ချော့မြူလိုက်ကာ သူ့ဇနီးကို အထဲဝင်ပြီး နို့တိုက်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
"လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ချိန် ရပြီ။ ဘယ်တစ်ရက်မှ မကျော်သွားစေနဲ့" လို့ လင်ချင်းဟอက မှာလိုက်ပါတယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ သူက ရာသီဥတုကို ကြည့်ဖို့ အပြင်ကို ထွက်ခဲ့ပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆီးနှင်းတွေ ကျဆင်းနေပြီး ပြေးဖို့အတွက် လုံးဝကို မသင့်လျော်ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် သူ အပြင်ထွက်ပြီး ပြေးဖြစ်မှာပါ။
အဲဒီလို မလုပ်နိုင်တော့တာနဲ့ အိမ်မှာပဲ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်လိုက်ပြီး အားစိုက်ထုတ်ရတာကြောင့် သူ့ရဲ့ မျက်နှာလေးတွေ ရဲတက်လာပါတော့တယ်။
"ဖေဖေ၊ ဖေဖေရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုက အခုတော့ အတော်ညံ့သွားပြီနော်။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ဒီလို လေ့ကျင့်ခန်းမျိုး လုပ်ပြီးလို့ မောတောင် မမောဘူးလေ" လို့ ကျိုးရွှမ် က ဖေဖေ ဝမ်းဗိုက်လေ့ကျင့်ခန်း (sit-up) လုပ်တဲ့အခါ ခြေထောက်ကို ဖိကိုင်ပေးရင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ စနောက်လိုက်ပါတယ်။
ဂျိုးကျင်းပိုင်က သူ့ကို တစ်ချက် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ဝန်မခံချင်ပေမဲ့ ဒါက အမှန်တရားပါပဲ — သူ အသက်ကြီးလာပြီဖြစ်ပြီး အသက်နှစ်ဆယ်တုန်းကနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တော့ပါဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းကဆိုရင် ဒီလို လေ့ကျင့်ခန်းတွေလုပ်တာ ချွေးတောင် မထွက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပါပြီ။
"ဖေဖေ၊ ရေမိုးချိုးချင်သေးလား" လို့ ကျိုးရွှမ် က မေးလိုက်ပါတယ်။
"အင်း" ဂျိုးကျင်းပိုင်က ရေမိုးမချိုးတာ နှစ်ရက်လောက် ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူ့ဇနီးက သန့်ရှင်းမှုကို နှစ်သက်သူဖြစ်တာကြောင့် ရေမချိုးဘဲနဲ့ဆိုရင် ကုတင်ပေါ်တောင် တက်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူ့ဇနီးကို အသိပေးပြီးနောက် သူက ရေချိုးခန်းဆီ ကားမောင်းသွားခဲ့ပါတယ်။ သေချာရေစင်အောင် တိုက်ချွတ်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ လန်းဆန်းသွားခဲ့ပါတယ်။
သားအဖနှစ်ယောက် ပြန်လာကြတဲ့အခါ လင်ချင်းဟอက "ရှင်တို့သားအဖနှစ်ယောက် အချိန်ရရင် ရေပူစမ်းသွားစိမ်ပါလား။ ကျွန်မက အရင်က အဒေါ်ဝင်း၊ ရှောင်မေ့နဲ့ အာနီတို့နဲ့အတူ သွားဖူးတယ်၊ တော်တော်လေး စိတ်လက်ပေါ့ပါးပြီး အပန်းပြေတာပဲ" လို့ အကြံပြုလိုက်ပါတယ်။
"အစ်ကိုကြီး ပြန်လာတာကို စောင့်လိုက်ရအောင်၊ ဒါမှ အားလုံး အတူတူ သွားလို့ရမှာ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟอလည်း သားကြီး ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ အသားခြောက်တွေကိုလည်း လေလှန်းဖို့ ချိတ်ဆွဲထားပြီးသား ဖြစ်ကာ ဂျိုးကျင်းပိုင်ကို "အချိန်တန်ရင် ဝက်သားသည်ဆီက ဝက်အူ အနည်းငယ် ထပ်မှာထားလိုက်ပါဦး" လို့ မှာကြားလိုက်ပါတယ်။
"အမေက အဲ့ဒါကို နှစ်တိုင်း လုပ်တာပဲ။ အစ်ကိုကြီး ပျင်းသွားတော့မှာပေါ့" လို့ ကျိုးရွှမ် က စနောက်လိုက်ပါတယ်။
"တစ်နှစ်ကိုမှ အနည်းငယ်ပဲ စားရတာပါ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ့ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာအောင် ငါးဂျယ်လီ (fish gelatin) နည်းနည်း ချက်ကျွေးရမယ်" ဟု လင်ချင်းဟอက ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဆီးနှင်းတွေ တောက်လျှောက် သည်းထန်စွာ ကျဆင်းနေခဲ့ပါတယ်။ ဟူဇီနဲ့ ကန်းဇီတို့လည်း လမ်းဘေးဈေးဆိုင် မခင်းနိုင်ကြပါဘူး။
ဟူဇီက သူ့ရဲ့အဒေါ်ဆီကို လာခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခန်းကိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိမ်တစ်လုံးကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဝယ်သင့်လားဆိုတာကို ဆွေးနွေးဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။
"မင်းတို့ လက်ထပ်တော့မလို့လား" လို့ လင်ချင်းဟอက မေးလိုက်ပါတယ်။
"လာမယ့်နှစ်မှာ လက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်ထားကြပါတယ်" လို့ ဟူဇီက ဖြီးဖြီးလေး ပြုံးရင်း ဖြေပါတယ်။
"တကယ်တော့ အိမ်အရင်ဝယ်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ မင်းက မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာဆိုတော့ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း လိုအပ်တယ်လေ — အိမ်ထောင်ကျတာနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေး တစ်လုံးတော့ ရှိရမယ်၊ ငါတို့အိမ်နဲ့ ဆင်ဆင်မျိုးပေါ့။ မင်း ငါ့ဆီမှာ ထားခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံက နှစ်ထောင်နီးပါး ရှိတယ်။ မင်းမှာ စုထားတာ ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" လို့ လင်ချင်းဟอက မေးလိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော် လေးထောင်ကျော် စုထားမိပါပြီ" လို့ ဟူဇီက ဖြေပါတယ်။
"အိမ်ဈေးတွေက အရင်ကထက် နည်းနည်း ကြီးပေမဲ့ အိမ်ငယ်ငယ်လေးဆိုရင် ရပါတယ်။ မင်းရဲ့ယောက္ခမနဲ့ တခြားသူတွေကို အကူအညီတောင်းလိုက်ပါ။ သူတို့က အဆက်အသွယ် အကောင်းဆုံးတွေပဲ။ အဲ့ဒါ အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင် ရှန်းရှန်းက လာမယ့်နှစ်မှာ ပြောင်းလာလို့ရပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာလည်း ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေး ရှိသွားပြီပေါ့။ ကျန်တဲ့ဟာတွေအတွက်တော့ ဆက်ပြီး ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေပေါ့" လို့ လင်ချင်းဟอက အကြံပေးပါတယ်။
ဟူဇီလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ရင်ထဲမှာတော့ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဘယ်လူငယ်ကများ လက်ထပ်ရမှာကို မပျော်ဘဲ ရှိမလဲ၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းလို ရင်းနှီးခဲ့ရတဲ့ စေ့စပ်ထားသူ ချန်ရှန်း ရှန်းနဲ့ လက်ထပ်ရမှာ ဖြစ်တာကြောင့် ပိုလို့တောင် ရင်ခုန်နေပါတယ်။
"အစ်ကို၊ ခင်ဗျား မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာဆိုတော့ ခင်ဗျားထွက်သွားမယ့်နေရာကို ကျွန်တော့်ကို ငှားပေးပါလား" လို့ ကန်းဇီက ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ကော်ဒုန်နဲ့ ဆီနီတို့လည်း လာမယ့်နှစ်မှာ လက်ထပ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်က လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းက ဆူညံတာကို မကြောက်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီကို တန်းပြောင်းသွားလို့ရတယ်။ နောက်ပြီး မိန်းမရလာတဲ့အခါမှ အဲဒီကနေ ထပ်ပြောင်းပေါ့" လို့ လင်ချင်းဟอက သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင် အစ်မဆီနီ လက်ထပ်တဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော် ပြောင်းသွားမယ်" လို့ ကန်းဇီက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လာမယ့်နှစ်မှာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွေ အများကြီး ရှိတော့မှာပဲ" လို့ ဆိုပါတယ်။