"ဗိုက်ထဲက အသံမြည်လာတယ်"
လင်ချင်းဟဲ့ က ကလေးသုံးယောက်ကို တည်တင်းတဲ့အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူမရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ ကျယ်လောင်တဲ့အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
ကျိုးတာဝါ၊ ကျိုးအာဝါ နဲ့ တစ်နှစ်အရွယ် ကျိုးဆန်းဝါ တို့ကတော့ သူတို့အမေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။ အငယ်ဆုံး ကျိုးဆန်းဝါ ကတော့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်ပြီး ဗိုက်မြည်သံကို တုပကာ ပူစီဖောင်းလေးတွေ မှုတ်ထုတ်နေပါတော့တယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အရင်စားကြရအောင်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေအရ အခုက နေ့လယ်စာစားချိန်ပါ။ အခုချက်ချင်းသာ အစာမကျွေးရင် ကျိုးတာဝါ က အိမ်ပြန်လာဖို့ စိတ်ဝင်စားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူက အစာစားချိန်ဆိုရင် အမြဲတမ်း အချိန်မှန်တတ်သူဖြစ်လို့ပါ။
"အမေ ဘာတွေဝယ်လာခဲ့တာလဲ" လို့ ကျိုးတာဝါ က ကန့်လန့်ကာပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ အထုပ်ကြီးကို မျက်စိကျရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အထုပ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံမျှ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
မူလပိုင်ရှင်က ဒီနေ့မနက် ၅ နာရီခွဲလောက်ကတည်းက ခရိုင်ဈေးကို သွားခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီအထုပ်ထဲမှာ သူမအတွက် ဝတ်စုံအသစ်ချုပ်ဖို့ ဝယ်လာတဲ့ အထည်စတွေနဲ့ ဝါဂွမ်းနှစ်ပေါင် ပါဝင်ပါတယ်။ အထုပ်ကတော့ အကြီးကြီးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေအတွက် တစ်စမှမပါပါဘူး။ မူလပိုင်ရှင်က အကုန်လုံးကို သူမတစ်ယောက်တည်းအတွက်ပဲ ရည်ရွယ်ပြီး ဝယ်လာခဲ့တာပါ။
"အရသာရှိတဲ့ဟာတွေလေ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ခေါင်းကို ဟိုဘက်လှည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
"အမေ ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်မနေပါနဲ့။ အမေ ဈေးသွားပြီး အထည်တွေဝယ်လာတိုင်း အမေက ဒါတွေက အစားအစာတွေပါလို့ပဲ ပြောနေကျပဲ" လို့ အနာဂတ်လူဆိုးဖြစ်လာမယ့် ကျိုးတာဝါ က ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ ပြောပါတယ်။ သူက သူ့အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် အတော်လေး ထက်မြက်သူပါ။
တကယ်တော့ မူလပိုင်ရှင်က သူမရဲ့သားသုံးယောက်အပေါ်မှာ လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ သူတို့ ဗိုက်မဆာရုံလောက်ပဲ ကျွေးမွေးပြီး ကျန်တာကိုတော့ လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရွယ်ကလေးတွေဆိုတာ မိခင်အပေါ်မှာ သဘာဝအတိုင်း တွယ်တာတတ်ကြတဲ့စိတ်ရှိကြပါတယ်။ နောက်ပြီး သူတို့က အစားအစာနဲ့ ချော့လိုက်တာနဲ့ အငြိုးအတေးတွေကို ချက်ချင်းမေ့ပစ်တတ်တဲ့ အရွယ်တွေလေ။
အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျိုးအာဝါ လည်း သူမရဲ့အင်္ကျီစကို လွှတ်လိုက်ပြီး အမေ့ရဲ့ လိမ်တတ်တဲ့အကျင့်တွေကို ပြန်သတိရသွားပုံရပါတယ်။
"အာ!" လို့ အငယ်ဆုံး ကျိုးဆန်းဝါ က အပြောအဆိုတွေကို နားမလည်ပေမဲ့ အထုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ထရပ်လိုက်ပြီး ဟိုယိုင်ဒီယိုင်နဲ့ လမ်းလျှောက်သွားပါတော့တယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို အမြန်ချီလိုက်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် လဲကျသွားနိုင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ သူမက ကျိုးအာဝါ ကို ကြည့်ပြီး "ဘယ်သူက သားကို ကန့်လန့်ကာပေါ် တင်ပေးလိုက်တာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
အတ္တကြီးတဲ့ မူလပိုင်ရှင်က ဈေးကို အစောကြီးသွားခဲ့တာပါ။ နောက်ကျရင် သူမစုထားတဲ့ အထည်ဝယ်ကူပွန်တွေနဲ့ အကောင်းဆုံးအထည်စတွေကို ဝယ်မရမှာကို ကြောက်လို့ပါ။ မနက်က သူမထွက်သွားတုန်းက ဒီကလေးတွေကို အစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာပဲ ထားခဲ့တာပါ။ ကျိုးတာဝါ ကတော့ ကစားဖို့ ချက်ချင်းထွက်သွားပြီး ကျိုးအာဝါ ကတော့ အိမ်မှာကျန်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ညီလေးကို အိပ်ဖို့အတွက် ကုတင်ပေါ်တင်ပေးနိုင်လောက်အောင် အားမရှိပါဘူး။
"အဘွားတင်ပေးသွားတာ" လို့ ကျိုးအာဝါ က စိတ်မပါ့တပါနဲ့ ပြန်ဖြေပါတယ်။
သူပြောတာကတော့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ ယောက္ခမဖြစ်သူ အမေကျိုး အကြောင်းပါ။
မိသားစုဆက်ဆံရေးကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း လင်ချင်းဟဲ့ က သူမရောက်ရှိနေတဲ့ "အသေးစား အမြောက်စာ" (cannon fodder) ဘဝကို စိတ်ထဲကနေ ဝေဖန်မိပါတယ်။ ကျိုးမိသားစုက သေးငယ်တဲ့မိသားစုမဟုတ်ပါဘူး။ သူမရဲ့ခင်ပွန်း ကျိုးချင်းပိုင် က အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားပါ။ သူ့အထက်မှာ အစ်ကိုကြီးသုံးယောက်နဲ့ အစ်မကြီးနှစ်ယောက်ရှိပြီး သူ့အောက်မှာတော့ ခရိုင်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အိမ်ထောင်မရှိသေးတဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ ဒါက အဲ့ဒီခေတ်အခါက အတော်လေး ဂုဏ်ရှိတဲ့အလုပ်တစ်ခုပါ။
အစ်ကိုကြီးသုံးယောက်စလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုတွေ ရှိကြပေမဲ့ မူလပိုင်ရှင်ရသလောက် အလိုလိုက်ခံရတဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိပါဘူး။ အကြောင်းကတော့ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့က သူတို့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသား ကျိုးချင်းပိုင် ကို အရမ်းချစ်လွန်းလို့ပါ။
ဒီလိုမျက်နှာလိုက်မှုတွေကြောင့် မူလပိုင်ရှင်က အိမ်ထောင်ကျတဲ့ ပထမဆုံးနေ့ကတည်းက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခဲ့ပါတယ်။ မင်္ဂလာဦးညပြီးတာနဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အရေးပေါ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်သွားရလို့ သူမတစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ပြီး အရှက်ရခဲ့ရတဲ့အချက်ကို အသုံးချပြီး ယောက္ခမတွေကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာပါ။ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့က သူတို့သားက သူမကို စောစောစီးစီး စွန့်ခွာသွားခဲ့လို့ အားနာနေကြတာမို့ သူမက ဘာပဲပြောပြော ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောရဲကြပါဘူး။
မူလပိုင်ရှင်က အဲ့ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မိသားစုနဲ့ ခွဲနေဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ငွေကြေးတွေကို ကိုယ်တိုင်စီမံချင်လို့ပါ။ ကံကောင်းတာတစ်ခုက တစ်လအကြာမှာ သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရတာပါပဲ။
သူမရဲ့ခယ်မတွေက သူမရဲ့ "တော်တဲ့ဝမ်းဗိုက်" ကို လျှို့ဝှက်စွာ မနာလိုဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့ မူလပိုင်ရှင်ကတော့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုကစားရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ကိုယ်ဝန်ရှိမှန်းသိတာနဲ့ သူမက အစာငတ်ခံဆန္ဒပြပြီး အသက်ရှင်ချင်စိတ်မရှိတော့သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ အမေကျိုး ကတော့ လိုက်လျောပေးချင်စိတ်မရှိပေမဲ့ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပါဘူး။ မူလပိုင်ရှင်က လက်ရှိမှာ စစ်မျက်နှာပြင်မှာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ သူမရဲ့ချစ်လှစွာသော အငယ်ဆုံးသားရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သွေးသားကို လွယ်ထားတာကိုး။
စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေတဲ့ ယောက္ခမတွေက နောက်ဆုံးမှာ ခွဲနေဖို့ သဘောတူလိုက်ရပြီး ကျိုးမိသားစုဝင်တွေကိုပါ ခိုင်းစေကာ သူမအတွက် အခန်းနှစ်ခန်းပါတဲ့ အိမ်တစ်လုံး ဆောက်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ရွာထဲမှာတော့ အတော်လေး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားပေမဲ့ မူလပိုင်ရှင်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူမက ဒီကျေးလက်ဒေသမှာ တစ်သက်လုံးနေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့လို့ပါ။
သူမမှာ တကယ့်ကျွမ်းကျင်မှုဆိုလို့ ဘာမှမရှိပေမဲ့ သားယောက်ျားလေးတွေ မွေးပေးနိုင်တာက သူမရဲ့ ရွှေလက်မှတ်ပါပဲ။ သူမက သားသုံးယောက် ဆက်တိုက်မွေးပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဖေကျိုး တောင် သူမကို ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ပါဘူး။ အစ်ကိုကြီး ကျိုးချင်းမူ မှာ သမီးသုံးယောက်မွေးပြီးမှ သားတစ်ယောက်ရတာ၊ အဲ့ဒီကလေးကမှ နှစ်နှစ်ပဲရှိသေးတာပါ။ အစ်ကိုလတ် ကျိုးချင်းလင် မှာလည်း သမီးနှစ်ယောက်မွေးပြီးမှ သားတစ်ယောက်ရတာ၊ သူက သုံးနှစ်ပဲရှိပါသေးတယ်။ အစ်ကိုသုံး ကျိုးချင်းဆန်း မှာတော့ သမီးတစ်ယောက်ပဲရှိပြီး သူ့ဇနီးက ကလေးမွေးရင်း ကျန်းမာရေးချို့တဲ့သွားလို့ အခုမှပဲ ကိုယ်ဝန်ပြန်ရထားတာပါ။
ဒီလိုအခြေအနေတွေကြောင့် သားသုံးယောက်ရှိတဲ့ မူလပိုင်ရှင်က ကျိုးမိသားစုထဲမှာ ခေါင်းမော့ပြီး နေနိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီလိုကျေးလက်ခေတ်မှာ သားယောက်ျားလေးဆိုတာ အစာအပြည့်စားရတာထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ သူမက သူတို့လိုချင်တဲ့ မြေးတွေကို မွေးပေးထားတာမို့ အမေကျိုး က သူမကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့လည်း ကလေးတွေကို စိုးရိမ်တဲ့စိတ်နဲ့ မကြာခဏဆိုသလို လာကြည့်တတ်ပါတယ်။ အခုလို ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်မှာတောင် အမေကျိုး က အချိန်ပေးပြီး လာလည်နေတာပါ။
"အမေ၊ ဘာလို့ ငေးနေတာလဲ။ ကျွန်တော် ဗိုက်အရမ်းဆာနေပြီ!" လို့ ကျိုးတာဝါ က စိတ်မရှည်စွာနဲ့ တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ပြီး သူ့ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "နောက်တစ်ခါ အမေ့ကို အော်ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ထမင်းတစ်လုပ်တောင် မစားရစေရဘူး!"
သူက အနာဂတ်မှာ လူဆိုးဖြစ်လာမလားဆိုတာ သူမ ဂရုမစိုက်ပါ။ အခုလောလောဆယ်တော့ သူက သူမစိတ်ကြိုက် ပုံသွင်းလို့ရတဲ့ ပဲစေ့လေးတစ်စေ့သာ ဖြစ်ပါတယ်။