ဂျៀងကန်းက သူ့အမေ ဒေါသထွက်နေမှန်း သိတာမို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပဲ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော်က တက္ကသိုလ်ရောက်ရင် လူကြီးဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ အမေက ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး ဂရုစိုက်ပေးရဦးမှာပဲလေ။"
"မင်းကို ကြည့်ရတာနဲ့တင် စိတ်ညစ်လာပြီ" ဟု ရှုမေ့လီက ပြန်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟယ်က ဝင်ပြောလိုက်သည် - "မင်းအမေက မင်းအတွက် စိတ်ပူလို့ပါဟာ၊ မင်းကများ သူ့ကို တတွတ်တွတ်ပြောတယ်လို့ ရဲရဲရင့်ရင့် ပြန်ပြောရဲသေးတယ်။"
"မဟုတ်ဘူးလေ၊ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ဒုတိယနဲ့ တတိယအစ်ကိုတွေကို မေးကြည့်ဖူးတယ်။ သူတို့ပြောတာကတော့ အမေက သူတို့ကို အဲဒီလို လိုက်ကပ်ပြီး မလုပ်ဘူးတဲ့၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့မှာ လွတ်လပ်ခွင့် အရမ်းရှိတယ် တဲ့ဗျ" ဟု ဂျៀងကန်းက ငြင်းခုံသည်။
လင်ချင်းဟယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားပြီး ရှင်းပြလိုက်သည် - "လူတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်ချင်း မတူကြဘူးလေ။ မင်းအမေက ငါနဲ့မှ မတူတာ။ ငါက အရမ်းအလုပ်များတော့ သူတို့ကို အသေးစိတ် လိုက်ကပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ မင်းအမေက အိမ်ရှင်မ အဖူထိုင်ဆိုတော့ မိသားစုနဲ့ မင်းတို့မောင်နှမတွေအပေါ် ပိုပြီး အာရုံစိုက်မိတာ သဘာဝကျတာပေါ့။"
ရှုမေ့လီမှာ ဤစကားကြောင့် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။
ဒါက အမှန်တရား မဟုတ်ပေဘူးလား။ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူမသည် အပြင်ထွက်ပြီး အလုပ်မလုပ်ဘဲ အာရုံစိုက်စရာ မှန်သမျှကို အိမ်နဲ့ ကလေးတွေဆီပဲ ပုံအောထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရင်နှင့်အမျှ အားစိုက်ထုတ်မှုများစွာ ပေးထားခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ ကလေးတွေကို လက်လွှတ်မပေးနိုင် ဖြစ်ရခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အသားစတွေ မဟုတ်ပါလား။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးပြင်းလာပါစေ၊ သူမရဲ့မျက်စိထဲမှာတော့ သူတို့က အမြဲတမ်း ကလေးတွေလိုပဲ ရှိနေဦးမှာ ဖြစ်သည်။
ဂျៀងကန်းအကြောင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင်မူ သူ၏ အရင်က မာနကြီးသော အပြုအမူများသည် ရှုမေ့လီ အလိုလိုက်ခဲ့ခြင်းနှင့် များစွာ ပတ်သက်နေပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ — အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ ဒုတိယနဲ့ တတိယအစ်ကိုတွေနဲ့ အတူနေထိုင်ပြီးနောက်ပိုင်း ပိုလို့တောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ သိသိသာသာ ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထား တစ်ခုလုံးလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အရင်ကဆိုလျှင် အလယ်တန်းကျောင်းသား သူပုန်လေးတစ်ယောက်လို ပြုမူတတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး ထိန်းသိမ်းတတ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ရှုမေ့လီသည် ကလေးများကို ခေါ်လာပြီး အတန်ကြာ ထိုင်ပြီးနောက် အချိန်လည်း နှောင်းလာပြီဖြစ်ရာ ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ကာ ကလေးများကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က ကျိုးချင်းပိုင် ကို ညစာပြင်ဆင်ရန် စတင်ခိုင်းလိုက်သည်။ စီနီ ကို အိမ်စောင့်ခိုင်းခဲ့ပြီးနောက် သူမက ဖုန်းခေါ်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
ကလေးမွေးပြီးကတည်းက သူမ အိမ်ကို ဖုန်းမဆက်ဖြစ်သေးပေ။ ကျိုးချင်းပိုင် က ကလေးမွေးပြီး နောက်တစ်ရက်မှာတင် လူတိုင်းဆီ ဖုန်းဆက်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ဖုန်းဆက် အခြေအနေမေးသင့်သည့် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက အကြီးဆုံးအစ်မတော်ထံသို့ အရင်ဆုံး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ဖုန်းကိုင်လိုက်စဥ် သူမ၏ အသံမှာ ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် တောက်လို့နေသည် - "ကဲ... အခုတော့ သမီးလေးရော သားလေးပါ ရပြီဆိုတော့ မင်းနဲ့ချင်းပိုင်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားပြီပေါ့။ မိမီကော ဘယ်လိုနေလဲ။"
"နို့စို့လိုက်၊ အိပ်လိုက်၊ နိုးလာလိုက်၊ အိပ်လိုက်နဲ့ပါပဲ။ ဘာဂျာမှမရှုပ်ပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"မီးတွင်းလည်း သန့်စင်သွားပြီဆိုတော့ မြို့တော်ကို ဘယ်တော့ ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားထားလဲ။ ငါတို့ရဲ့ မိဘတွေနဲ့ တခြားသူတွေက မင်းတို့ကို တကယ် လွမ်းနေကြပြီထင်တယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြောသည်။
"လာမယ့်ရက်ပိုင်းအတွင်းတော့ စဉ်းစားနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချင်းပိုင်က သူက သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားကြတာပေါ့၊ အရေးတကြီး မဟုတ်သေးပါဘူး တဲ့" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြန်ပြောသည်။
အသက်တစ်လသာ ရှိသေးသော ကလေးငယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်လွန်းလှသည်။ လင်ချင်းဟယ်က လာမယ့်လကျမှ ပြန်ရန် စဉ်းစားထားသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ရာသီဥတုက ပိုအေးလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ကလေးကို အဝတ်တွေ ထူထူထပ်ထပ် ဝတ်ဆင်ပေးထားသမျှ ကာလပတ်လုံး ပြဿနာမရှိနိုင်ပါ။
*နှစ်သစ်ကူးအတွက် ဟိုင်ရှိမှာပဲ ဆက်နေကြမှာလား။* လုံးဝ မနေပါ။ အငယ်ဆုံးသမီးလေးပါ တိုးလာပြီဆိုမှတော့ သင့်တော်တဲ့ မိသားစုဆုံစည်းမှုတစ်ခုအတွက် မြို့တော်ကို သေချာပေါက် ပြန်ကြရမည် ဖြစ်သည်။
"ရထားက အရမ်းဆူညံတာဆိုတော့ မင်း သူ့ရဲ့ နားတွေကို သေသေချာချာ ဖုံးအုပ်ပေးရမယ်နော်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က သတိပေးသည်။
"သိပါတယ်။ ရှင်၊ အဟမ်း... အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးအတွက်ဆိုရင် စီနီ က ဂိုတုန်းကို ခေါ်လာလိမ့်မယ် ထင်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြောပြသည်။
"အေးပါ၊ ငါတို့ ကြည့်ရအောင် ခေါ်လာခဲ့လေ!" အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ အသံမှာ ပို၍ ပျော်ရွှင်လာသည်။ သူမ၏ တတိယသမီးလေးသာ မြို့တော်မှာ အခြေတကျ ဖြစ်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဘဝက အလွန်တရာ ပြည့်စုံသွားပေလိမ့်မည်။
"ဒါနဲ့ ဒါနီက ဟိုတုန်းက တော်တော်စောစော လက်ထပ်ခဲ့တာနော်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် မှတ်ချက်ချသည်။
"လက်တော့ လက်ထပ်ခဲ့တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူလည်း အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
သူမ၏ အကြီးဆုံးသမီး လက်ထပ်ခဲ့စဥ်က စတုတ္ထအဒေါ်ဖြစ်သူမှာ မြို့တော်တွင် အခြေမကျသေးသဖြင့် သူမ ကူညီချင်လျှင်တောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏ အကြီးဆုံးသမီးယောက်ဖမှာ ဆိုးရွားလှသူ မဟုတ်ပေ။ မြို့ပေါ်မှာ ဘဲမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေကြတာ ဘယ်လောက် အဆင်ပြေနေတယ်ဆိုတာကို မြင်တော့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လက ပြန်လာခဲ့ပြီး နောင်နှစ်မှာ ဘဲမွေးမြူရေး စတင်လုပ်ကိုင်တော့မယ့် အစီအစဉ်တွေကို ကြေညာခဲ့သည်။
လူငယ်စုံတွဲမှာ မိသားစုကြီးမှ ခွဲထွက်ပြီး သီးခြား တည်ထောင်နေထိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဝက်မွေးကြပြီး ကိုယ်ပိုင်လယ်မြေမှာ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြို့တော်မှာ နေရသလောက်တော့ မချမ်းသာသော်လည်း ဘဝက ဆိုးရွားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် အတန်ကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်က ကျိုးရှ အိုမေထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ကျိုးရှ အိုမေမှာ ဖုန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ပုံရသည်၊ သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် မောဟိုက်နေသည်။
"အဲဒီလို ဘာလို့ အသည်းအသန် ပြေးလာရတာလဲ။ ဖုန်းက ဘယ်မှ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြုံးပြီး ပြောသည်။
"စတုတ္ထအစ်မတော်ရေ၊ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုနေလဲဟင်။ ကျွန်တော့် တူမလေးက ကျွန်တော့်ကို တူလား၊ ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထအစ်ကို့ကို တူလား" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။
"လူတိုင်းကတော့ ငါ့ကို ပိုတူတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ" လင်ချင်းဟယ်က ပြုံးရင်း ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် အလွန်လှတဲ့ အလှလေး ဖြစ်လာမှာပဲ။ စတုတ္ထအစ်ကိုကတော့ သူ့ကို ရူးမတတ် ချစ်နေတော့မှာပဲနော်။ တစ်နေ့ကုန် သူ့ဘေးနားမှာပဲ အမြဲကပ်နေမှာ သေချာတယ်" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
"မင်းခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်။ မနက်ပိုင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက် သွားဝယ်ပြီး ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ သူအရင်ဆုံး လုပ်တဲ့အလုပ်က အခန်းထဲ တန်းဝင်ပြီး သူ့ကို သွားကြည့်တာပဲ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က အားမလိုအားမမ ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ရပါတယ်လေ! စတုတ္ထအစ်ကိုက အဲဒီလို အစောင့်အရှောက်ကောင်းကောင်းနဲ့ လုပ်ပေးနေမှတော့ စတုတ္ထအစ်မတော်လည်း စိတ်အေးလက်အေး နေလို့ရတာပေါ့" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ "ဘယ်တော့ ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားထားလဲဟင်။ လူတိုင်း စောင့်နေကြပြီနော်။"
"လာမယ့်လကျမှလေ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က သူမကို ပြောပြသည်။
"လာမယ့်လဆိုရင် သူက နှစ်လပဲ ရှိသေးတာလေ။ အဲဒီလောက်ကြီး အရေးတကြီး အဟောတပါး သွားစရာ မလိုပါဘူး။ အာဝါနဲ့ တခြားသူတွေလည်း ရှိနေတာပဲဟာ။ နှစ်ကုန်ခါနီးမှသာ ပြန်လာကြတာပေါ့၊ အဲဒီကျရင် နှစ်သစ်ကူးအတွက် သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ မိသားစုပြန်လည်ဆုံစည်းမှု လုပ်လို့ရတာပေါ့" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက ပြုံးရင်း ပြောသည်။
နောက်ထပ် ခဏလောက် စကားပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကာ သတင်းကောင်း ဖြန့်ရန် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
"သူတို့အတွက် ကြက်တွေ အများကြီး မွေးပေးထားတာ၊ ငါတောင် တစ်ကောင်မှ မစားရသေးဘူး" ဟု အမေကျိုး က သတင်းကို ကြားပြီးနောက် တတွတ်တွတ် တချိုတချို ပြောလေသည်။
"စတုတ္ထအစ်ကို ရှိနေမှတော့ စတုတ္ထအစ်မတော်အတွက် စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ ပြတ်သွားစရာ အကြောင်းကို မရှိတာ" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ဒါ့အပြင် မိမီက ခရီးသွားဖို့အတွက် သေးငယ်လွန်းသေးတယ်။ စတုတ္ထအစ်မတော်ကို အဟောတပါး မလုပ်ဘဲ နှစ်ကုန်ခါနီးမှ ပြန်လာဖို့ ကျွန်တော် ပြောထားပြီးပြီ။"
"ဒါဆိုရင် စီနီ ကို ဟိုမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းလိုက်ပေါ့။ သူလည်း အဟောတပါး ပြန်လာစရာ မလိုပါဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ကို ကူညီပေးရဦးမယ်၊ စတုတ္ထဦးလေးလို လူကြီးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အရာရာကို လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ" ဟု အဖေကျိုး က ဝင်ပြောသည်။
"ဖေဖေက စတုတ္ထအစ်ကို့ကို အထင်သေးနေတာပဲ။ ကျွန်တော် စတုတ္ထအစ်မတော်ဆီက ကြားတာကတော့ စီနီ က လက်ညှိုးတောင် ထိုးစရာ မလိုဘူး တဲ့ — စတုတ္ထအစ်ကိုက အကုန်လုပ်ပေးတယ်။ အိမ်အလုပ်မှန်သမျှ သူပဲ လုပ်တာ။ သူက တော်တော်လည်း စွမ်းပါတယ်" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက အပျော်သဘောဖြင့် ပြန်ပြသည်။
"စတုတ္ထ... စတုတ္ထအစ်ကိုက... တကယ်ပဲ... သူ့ရဲ့ သမီးလေးကို... တကယ် မျှော်နေခဲ့တာ..." ဟု ဆူဒါလင်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟယ်က ဒီတစ်ခါမှာ သမီးလေး မွေးဖွားလာတဲ့အတွက် လူတိုင်းက စုံတွဲအတွက် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဝမ်းသာပေးနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ သားသုံးယောက် ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ရာ နောက်ထပ် သားတစ်ယောက် ထပ်မလိုတော့ဘဲ သမီးလေးတစ်ယောက်ကတော့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော တိုးဝင်လာမှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ယခုအခါ သူမ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဆန္ဒများ အမှန်တကယ် ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"လူအများစုကတော့ သားလိုချင်ကြပေမဲ့ ချင်းပိုင်ကတော့ အမြဲတမ်း သမီးလိုချင်နေခဲ့တာ" ဟု အမေကျိုး က ပျော်ရွှင်စွာ မှတ်ချက်ချသည်။
သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားလေး၏ မိသားစုမှာ ယခုအခါ သားရောသမီးပါ ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ရာ အရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့သွားပြီဟု သူမ ခံစားရသည်။
ညနေပိုင်းတွင် ယောက်ျားလေးများ ညစာစားရန် ရောက်လာကြသောအခါ ကျိုးရှ အိုမေက သူတို့အမေ ဖုန်းဆိုင်ကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့သေးလားဟု မေးမြန်းသည်။
"အဘွားမာ ပြောတာတော့ ဖုန်းခေါ်ပြီး ခဏလောက် စကားပြောသွားတယ်တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ဖုန်းလွဲသွားလို့ မမီလိုက်ဘူး" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြန်ဖြေသည်။ "အငယ်ဆုံးအဒေါ်၊ အမေတို့ ဘယ်တော့ ပြန်လာမယ်လို့ ပြောသေးလဲ။"
"မင်းတို့ရဲ့ ညီမလေးက သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတော့ မင်းတို့အမေက နောက်မှ ပြန်လာမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ကုန်ခါနီးတော့ သေချာပေါက် ပြန်လာကြမှာပါ" ဟု ကျိုးရှ အိုမေက သူတို့ကို ပြောပြသည်။
"ကျောင်းပိတ်ရက် မရောက်ခင် သူတို့ မပြန်လာကြဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ပဲ ဟိုဘက်ကို သွားမယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ကြေညာသည်။
လက်တလောတွင် သူနှင့် သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုတို့မှာ အတန်းများနှင့် ပတ်မိနေသည်။ အားလပ်ရက်များတွင်ပင် ခရီးသွားချိန်က လုံလောက်မှု မရှိသေးသောကြောင့် သူတို့မှာ စောင့်ဆိုင်းရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
မိသားစုထဲသို့ အသစ်ရောက်လာသော ညီမငယ်လေးနှင့် တွေ့ဆုံချင်ဇောဖြင့် ရူးမတတ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင် သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ သည်းခံ စောင့်ဆိုင်းခြင်းသာ ရှိတော့သည်။
သူတို့၏ အဖေမှာ အနည်းဆုံးတော့ အသိတရားလေး ရှိပြီး သူတို့ရဲ့ ညီမငယ်လေးကို စောစောစီးစီး အိမ်သို့ ခေါ်လာပေးလိမ့်မည်ဟုသာ သူတို့ မျှော်လင့်နေကြတော့သည်။
ထင်ရှားသည်က ကျိုးချင်းပိုင် တွင် ထိုသို့သော အသိတရားမျိုး မရှိပေ။ အတိအကျဆိုရလျှင် ထိုအချိန်၌ သူသည် သမီးဖြစ်သူ၏ ဖင်ကို သေသေချာချာ သုတ်ပေးနေပြီး တေလ်ကမ်မှုန့်များ ခြယ်သပေးကာ အနှီးအသစ် တစ်ထည် လဲလှယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အငယ်ဆုံးသမီးလေးကို အကြွင်းမဲ့ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတို့ဖြင့် ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သမီးငယ် မိမီက ထိုသို့ ပွေ့ဖက်မှုကို အလွန်တရာ သဘောကျနေသည်။ သူမသည် ဖေဖေ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လုံးဝ လုံခြုံစိတ်ချမှု ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကလေးမလေးက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ပွင့်ကာ ဖေဖေဖြစ်သူကို တည့်တည့်ကြည့်ရင်း သွားမပေါ်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။
အသက်လေးဆယ်ပြည့်ပြီဖြစ်သော ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့ရင်ထဲတွင် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားရတော့သည်။