လင်းချင်းဟယ်က ဝမ်ကုိုးတုန်းမှာ ရိုးသားပြီး စေတနာမှန်ကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် အပြစ်တင်စရာ မရှိပေ။
ဝမ်ကုိုးတုန်းနှင့် ကျိုးစိနီတို့ ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ညစာပြင်ဆင်ရန် စတင်ကြသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ မီးဖိုချောင်တွင် ဝမ်ကုိုးတုန်းနှင့်အတူ တွဲဖက်လုပ်ကိုင်ရင်း ကျိုးစိနီကိုမူ သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်ဖြစ်သူနှင့် စကားစမြည်ပြောရန် အပြင်သို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။
လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် ဝမ်ကုိုးတုန်းအကြောင်းကို သူမအား စုံစမ်းမေးမြန်းရန် အတင်းအတပ် မလုပ်ပေ။ သူပြန်လာသောအခါ စကားပြောရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်၊ ဒီကားကို ဒီမှာ ဝယ်ခဲ့တာလားဟင်" ဟု ကျိုးစိနီက မေးမြန်းသည်။
"အင်း၊ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘွားကြီးက အဲဒီလို လက်ယဉ်ပြီး တီထွင်ရတာ ဝါသနာပါတယ်။ ငါလည်း တားလို့မရဘူးလေ၊ ပြီးတော့ ဆေးရုံကလည်း အလှမ်းဝေးတယ်လေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ပြောသည်။
ကျိုးစိနီက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက စတုတ္ထဘွားကြီးကို ချစ်လို့ ကြင်နာပြနေတာပါပဲ စတုတ္ထအဒေါ်ရာ" ထို့နောက် သူမက စတုတ္ထအဒေါ်ဖြစ်သူကို ခြေထောက်မြှောက်ပေးရန် အမူအရာဖြင့် ပြုလုပ်ကာ "သမီး နှိပ်ပေးမယ်နော် စတုတ္ထအဒေါ်။ ကိုယ်ဝန်ရှိချိန်ဆို အရမ်းကို မသက်မသာ ဖြစ်ရတာမို့လို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။
သူမက ယခင်ကလည်း အကြီးမနဲ့ ဒုတိယအစ်မတို့အတွက် အလားတူ လုပ်ပေးဖူးသဖြင့် စတုတ္ထအဒေါ်ကို ကူညီပေးခြင်းက သူမအတွက် အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။
"နောက်မှ ကုိုးတုန်းသာ ဒါကိုမြင်ရင် သနားလို့ စိတ်မသာဖြစ်နေတော့မှာပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
ကျိုးစိနီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူက အဲဒီလို ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်မှာလဲရှင်"
"တကယ်ပါပဲ၊ အဲဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံပြီး လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါ မသက်မသာ ဖြစ်ရင်လည်း မင်းရဲ့ဘွားကြီးကိုပဲ ကူညီခိုင်းလို့ရပါတယ်။ မင်းကတော့ ဒီခရီးအတွက်နဲ့ Night School (ညကျောင်း) ကနေ ခွင့်ရှည်ကြီးကို အထူးတလည် တောင်းလာခဲ့တာလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ချသည်။
"သမီးက ပြန်လေ့လာဖို့ ကျောင်းသုံးစာအုပ်တွေပါ တပါတည်း ယူလာခဲ့ပါတယ်။ နားမလည်တာရှိရင် စတုတ္ထအဒေါ်ကို မေးလို့ရတာပေါ့" ဟု ကျိုးစိနီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုစဉ် ကျိုးစိနီက "ဒီနားမှာ အများသုံးတယ်လီဖုန်းရှိလားဟင်။ အိမ်ကို ဖုန်းဆက်စရာရှိလို့၊ မေ့သွားလို့ပါ" ဟု မေးလာသည်။
"မလိုပါဘူး။ မင်း အိပ်ပျော်နေတုန်းက မင်းရဲ့ဘွားကြီးက ဖုန်းဆက်ပြီးသားပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြသည်။
ကျိုးစိနီက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘိုးဘိုး၊ ဘွားဘွားနဲ့ ဝမ်ဘိုးဘိုးတို့ အားလုံးက စတုတ္ထအဒေါ်တို့ကို သတိရနေကြတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ရက်ကဆိုရင် ဘွားဘွားက ကြက်တစ်ကောင် သတ်ပေးချင်နေတာကို ဘိုးဘိုးက တားလိုက်ရတယ်။ ဒီကို ရောက်လာချိန်ကျရင် ပုပ်သွားမှာစိုးလို့တဲ့လေ၊ တကယ်တော့ ဒီမှာလည်း ကြက်ငှက်သားတွေ မရှားပါဘူးရှင်"
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ဘွားဘွားက စဉ်းစားတတ်လိုက်တာ" သူမ၏ ယောက္ခမမှာ စကားပြောများတတ်သော်လည်း စိတ်နှလုံး မဆိုးလှပေ။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် သတိတရ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ကျိုးစိနီက ထရပ်လိုက်ပြီး ငွေထုတ်ရန် သူမ၏အိတ်ကို ရှာဖွေကာ "ဘွားဘွားက ငွေနှစ်ရာ ပေးလိုက်ပြီး စတုတ္ထအဒေါ်ဆီ ပို့ပေးဖို့ မှာလိုက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးဖြီးကာ လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။ "ငါတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ မရှားပါဘူးကွယ်"
"ဘွားဘွားပြောတာက ယောက္ခမတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာမှကို မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့။ သူမက အားနာနေပြီး စတုတ္ထအဒေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်နိုင်ဖို့ သေချာသုံးပါလို့ မှာလိုက်ပါတယ်" ဟု ကျိုးစိနီက ရှင်းပြသည်။
လင်းချင်းဟယ်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ၎င်းငွေကို လက်ခံလိုက်သည်။
ဝမ်ဘိုးဘိုးက ငွေတစ်ထောင် ပေးခဲ့ပြီး ယောက္ခမက ငွေနှစ်ရာ ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပမာဏ အတိအကျကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူကြီးများ၏ စေတနာမေတ္တာကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဝမ်ဘိုးဘိုး၏ လက်ဆောင်က ခြွင်းချက်အနေဖြင့် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ယောက္ခမက ငွေနှစ်ရာ ပေးခြင်းပင်လျှင် အတော်လေး ရက်ရောလှပေပြီ။
"အိမ်မှာရော တခြား ဘာအထူးအဆန်းမှ ရှိသေးလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"ဘာမှ သိပ်မရှိပါဘူးရှင်။ အကုန်လုံး အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ကျိုးစိနီက ဖြေသည်။
"အမွှာနှစ်ကောင်နဲ့ ဆန်းနီရဲ့ ပန်းပန်းတို့ရော ဘယ်လိုနေကြလဲ"
ကျိုးစိနီက ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့အားလုံးက လူညောင်းစရာတွေချည်းပါပဲ၊ နေရာတကာမှာ အလုပ်ရှုပ်ခံနေကြတာ"
ဆန်းနီ၏ ပန်းပန်းမှာ အသက်တစ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်ပြီး အမွှာနှစ်ကောင်ကမူ အသက်ဆယ်လကျော်ခါစ ဖြစ်ကာ သူမတို့ထက် အနည်းငယ် ငယ်ကြသည်။ သူတို့က လျင်မြန်စွာ တွားသွားတတ်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်သွားတတ်ကြပြီးသားဖြစ်၍ အမြဲတမ်း အထူးကြပ်မတ် စောင့်ကြည့်နေရသည်။
လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ပုံဖော်ကြည့်နိုင်ပေသည်။ အမွှာရရှိခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာလည်း နှစ်ဆတိုးလာမည်သာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခေတ်ကာလမှ ကလေးများကို ရှေးယခင်က မွေးဖွားခဲ့သော ကလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် သားသမီးသုံးယောက်စလုံးမှာ ခြောက်ဆယ်စုနှစ်များအတွင်းက မွေးဖွားခဲ့ကြရာ မျိုးဆက်တစ်ခုစာလောက်ပင် ကွာဟသွားသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။
ခဏကြာသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် ဝမ်ကုိုးတုန်းတို့ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားကြသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်မှာ လက်တွေ့လုပ်ငန်းများကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိသည့် ပညာတတ်တစ်ဦးပုံစံ ပေါက်နေသော ဝမ်ကုိုးတုန်းအပေါ်၌ အနည်းငယ် ဆက်ဆံရေး ကျဉ်းမြောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က မြို့တော်သို့ မပြောင်းရွှေ့မီအချိန်အထိ ကိုယ်တိုင်လုပ်တတ်သည်မှာ ခေါက်ဆွဲထုပ် လုပ်နည်းသက်သက်သာ ရှိခဲ့ပြီး မြို့တော်သို့ရောက်မှသာ ထမင်းချက်ခြင်းကို မိမိဘာသာ အစအဆုံး သင်ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။
ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ငါးတစ်ပိုင်း ထည့်ပေးပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်က ထမင်းစားဝိုင်းတွင် ဝမ်ကုိုးတုန်းအား "မင်းတို့ နှစ်ယောက် သီးခြားခွဲနေဖို့ ပြောင်းသွားကြပြီလို့ ကြားပါရပါလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကုိုးတုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်လိုက်ကြတဲ့အခါ အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာကနေ အိမ်ရာချပေးမှာလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဆက်မေးသည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သင့်လျော်သော စုံတွဲတစ်တွဲဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး လူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် လိုအပ်သော မေးခွန်းများကို မေးမြန်းရပေမည်။
"နောင်ကျရင်တော့ အိမ်ရာချပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သီးသန့်လွှဲပြောင်းလစာနဲ့ ပုံမှန်လစာတွေလည်း ရှိနေတာကြောင့် အိမ်ရာဈေးကွက်ဘက်ကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။ တကယ်လို့ ကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခုခု တွေ့ခဲ့ရင်တော့ ဝယ်လိုက်မှာပါပဲ" ဟု ဝမ်ကုိုးတုန်းက ပြန်ဖြေသည်။
ယခုလောလောဆယ်တွင် လူပျိုတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အလုပ်ဌာနက အိမ်ရာချပေးရေးကို ဦးစားပေးမည် မဟုတ်ပေ။ လက်ထပ်လိုက်ကြလျှင်တောင်မှ ကောင်းမွန်သော အိမ်ရာများ ရှားပါးလှသဖြင့် ဌာနအနေဖြင့် သင့်လျော်သော တိုက်ခန်းတစ်ခန်းကို ချက်ချင်း ချပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အိမ်ခြံမြေကို သီးခြားလွတ်လပ်စွာ ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ အမှန်တကယ် လက်ထပ်မည့်အချိန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက ထပ်မံအတင်းအကျပ် မမေးမြန်းတော့ပေ။
ဝမ်ကုိုးတုန်းကမူ သူ မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း မမေးတော့သည့်အခါ ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောဘဲ လွှတ်ထားလိုက်သည်။
သူက သုံးရက်ကြာ တည်းခိုပြီးနောက် ရထားဖြင့် ပြန်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က သူ့အား ရထားဘူတာရုံအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး လင်းချင်းဟယ်ကမူ အိမ်တွင် ကျိုးစိနီနှင့်အတူ ဝမ်ကုိုးတုန်းအကြောင်းကို စကားစမြည်ပြောဆိုရန် ကျန်ရစ်ကာ အဓိကအားဖြင့် အမျိုးသမီးငယ်၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို သိရှိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိုးစိနီက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် ပုံစံဖြင့် "စတုတ္ထအဒေါ်ရယ်၊ သမီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း အဒေါ်လိုပါပဲ။ တကယ်တော့ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်မှာ ပြောစရာ ဘာဘုံအကြောင်းအရာမှ သိပ်မရှိလှပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပညာတတ်ကြီးလေ၊ ကျွန်မကတော့ ကျောင်းတောင် အတန်းအနည်းငယ်ပဲ ပြီးထားတာပါ။ ပြီးတော့ ကျေးလက်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာဆိုတော့ ကျွန်မလို လူနဲ့ သူ့လို လူငယ်လေးကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်ကြီး ရှိနေတာ ဘယ်သူမဆို မြင်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီ 'လူငယ်လေး' က ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ အပြုအမူတွေ လုပ်ပြနေတာလဲ။ မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဒီအထိ လိုက်ပို့ပေးပြီး စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ အလုပ်ထဲကို တန်းပြီး ပြန်သွားတာလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အပြုံးဖြင့် စနောက်လိုက်သည်။
ကျိုးစိနီက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ သမီး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့အနေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပိုပြီး နားလည်ဖို့ လိုသေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက ကျွန်မရဲ့ မိသားစုအိမ်ကိုတောင် တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးပါဘူး။ တကယ်လို့ သူ သဘောမကျခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
သူမအနေဖြင့် ဝမ်ကုိုးတုန်းအပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုကနဦး ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူမက သူ့အပေါ် နှစ်နှစ်ကာကာ သဘောကျနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသားတစ်ဦးအပေါ် မည်သူကများ မုန်းတီးနိုင်မည်နည်း။
သို့သော် လက်ထပ်မည့်အရေးနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါတွင်မူ ကျိုးစိနီက နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ နောင်တရသွားမလားဆိုသည့် အကြောက်တရားကို ဖယ်ရှားမရနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် လက်ထပ်ပြီးသွားသောအခါ သူမက သူထင်ထားသလောက် အံ့မခန်း မကောင်းကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခြုံပြောရလျှင် ကျိုးစိနီ၏ စိတ်ထဲတွင် နိမ့်ကျသည်ဟူသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မိမိကိုယ်ကို နှိမ်ချသည့် သတိကြီးမှုကြောင့်ပင် သူမက သူမ၏ ခုခံအားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်သဖြင့် လင်းချင်းဟယ်က နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည် - "အဲဒီလောက်အထိ အများကြီး မပူပန်ပါနဲ့ကွယ်။ မင်းရဲ့ အစ်မနဲ့ ဒုတိယ အစ်ကိုတော်ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းတွေမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်ကြီး ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်မရဲ့ ယောက္ခမကတောင် ပထမပိုင်းမှာ သူမကို သဘောမကျခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး - သူနဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုတော်တို့ဟာ လူလေးယောက်ပါတဲ့ မိသားစုလေးနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ကျိုးစိနီက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒုတိယအစ်မက ထက်မြက်ပြီး ရုပ်လည်း လှတာကိုး"
"မင်းအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဲဒီလို မနှိမ့်ချသင့်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်မက ထက်မြက်ပေမဲ့ မင်းကလည်း မညံ့ပါဘူး။ တကယ်လို့သာ မင်းညံ့တယ်ဆိုရင် သူ့အမေက မင်းကို ချီးကျူးပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဘာလို့ ခေါ်လာမှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းက မိသားစုကို ဦးစားပေးတတ်တယ်၊ ကုိုးတုန်းကလည်း အိမ်ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မယ့် မင်းလို လူမျိုးကို လိုအပ်နေတာလေ။ မင်းအနေနဲ့ သူ့ကို လက်ခံဖို့ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ တကယ်လို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့ လူကြီးတွေက မင်းကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အကြံပေးသည်။
ဝမ်ကုိုးတုန်း သို့မဟုတ် ဝမ်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်တင်စရာ လုံးဝ မရှိပေ။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှာဘဲ နေမည်ဆိုပါက ထိုကဲ့သို့သော မိသားစုထဲသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်ခြင်းက ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုကို အာမခံချက် ပေးပေလိမ့်မည်။
ကျိုးစိနီက နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "သမီးက ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်တို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘာဝကျကျ ယုံကြည်ပါတယ်ရှင်"
"ဒီနှစ်ကုန်ခါနီးကျရင် ကုိုးတုန်းကို အိမ်ခေါ်သွားပြီး မင်းရဲ့ မိဘတွေကို ပြသလိုက်ပါလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ အကြံပြုသည်။
ကျိုးစိနီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "အဲဒီအချိန်ကျရင် သေးသေးလေးက အရမ်းငယ်သေးတယ်။ အဒေါ်လည်း အားလွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"အဲဒီအချိန်ဆိုရင် ဒုတိယနဲ့ တတိယတို့က ကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်နေပြီလေ။ ကုိုးတုန်းကို သာ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ ကလေးအတွက် မင်းကို လိုအပ်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တထစ်ချ ပြောဆိုသည်။
ကျိုးစိနီက တွေဝေလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင်မူ သူ့အား အိမ်သို့ လည်ပတ်ရန် ခေါ်သွားခြင်းက ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်ဆဲဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရဆဲပင်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသာ သူမ၏ မူလအမြစ်များကို မြင်တွေ့သွားရပါက သူမသည် သူအမှန်တကယ် လက်ထပ်လိုသည့် မိန်းကလေးမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။