၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း ၅၈၇၊ အိမ်ဟောင်း မီးလောင်

သို့သော်လည်း သူမကို အသက်ကြီးမှ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးဖြစ်စေခဲ့သော ကျိုးချင်းပိုင်အား အပြစ်တင်၍ မရပေ။ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။

"မကြောက်ပါနဲ့။" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

"ကလေးမွေးပြီး ကိုယ့်တို့ကို လာကြိုပြီးရင် ဒီကားအကြောင်း သတင်းထုတ်လို့ရပြီ။ ဘယ်သူလိုချင်လဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး ရောင်းလိုက်တော့။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။

"ဘာလို့ ရောင်းမှာလဲ။" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က နားမလည်စွာ မေးသည်။

"မရောင်းရင် မောင်းပြန်သွားမှာလား။ အပြင်မှာ အခုဆို ရှုပ်ထွေးမှုတွေ အများကြီးပဲလို့ တတိယညီ ပြောတာ ကြားရတယ်။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ဖြေသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားရပြီး ဇနီးသည်ကို ကြည့်ကာ "ဇနီး၊ ကိုယ့်တို့ရဲ့ ထရပ်ကားကို မြို့တော်ကို ဘယ်လိုပြန်သယ်လာခဲ့လဲဆိုတာ မေ့နေပြီလား။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ တောင့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ချင်းပိုင်ကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ သူမက... ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရင် သုံးနှစ်လောက် တုံးသွားတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလား။

"အင်း၊ ဇနီး၊ ကောက်ညှင်းမုန့်မဲလေး စားမလား။" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က စကားစပြောင်းလိုက်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရန်လိုသည့် အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "တစ်ခု ပေး။" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသကို စားချင်စိတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် တစ်ခုစားမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သုံးခုကို ဆက်တိုက် စားခဲ့သည်။ စားပြီးသောအခါ သူမ အိပ်ပျော်သွားသည်။

သူမက တုံးသွားသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့သည် စာဖတ်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ အင်္ဂလိပ်စာ ကျဆင်းမသွားစေရန် ဆက်လက် ကြိုးစားနေသည်။

အမှန်စင်စစ်၊ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အင်္ဂလိပ်စကားပြောသူများ မရှိပေ။ မိခင်ဘာသာစကားဖြစ်သော တရုတ်ဘာသာစကားနှင့် မတူပေ။ ထို့ကြောင့် နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ရမည်။

စက်တင်ဘာလထဲ ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ မူလက ပူအိုက်စိုစွတ်သော ရာသီဥတုသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခင်ကလို ပူအိုက်စိုစွတ်မနေတော့ပေ။

စက်တင်ဘာလလယ်၊ လပြည့်ညနေ့တွင် လင်ချင်းဟဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ဇာတိရွာသို့ ဖုန်းခေါ်ပြီး အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် စကားပြောခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီ ကောင်မလေး လျူနီက ကျိုးမိသားစုဟောင်းရဲ့ မျက်နှာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။" အကြီးဆုံးအစ်မတော်သည် လင်ချင်းဟဲ့ရှေ့တွင် ဤအကြောင်းကို ပြောလိုခြင်း မရှိသော်လည်း မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မေးသည်။

"သူမက သူ့ခင်ပွန်းရဲ့ တတိယဦးလေးနဲ့အတူ လယ်ကွက်ထဲကို ခုန်ဆင်းသွားတယ်လို့ ကြားရတယ်။ အတော်လေး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားတယ်။" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြောပြသည်။ ဒါဟာ အမှန်တကယ်ကို ယုတ်မာဖောက်ပြန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။

လင်ချင်းဟဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒီလို ဖြစ်သွားတာလား။ သူတို့ကို လက်ပူးလက်ကြပ် ဖမ်းမိတာလား။" ကျိုးလျူနီက ကျိုးနာမည်ခံထားသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့အမြင်တွင် သူမကို အခြေခံအားဖြင့် ဖယ်ထုတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် အတင်းအဖျင်း နားထောင်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

"မမိပါဘူး။ လူတွေ ပြောနေကြတာပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စက ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး။" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြောသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးသည် ရေလှိုင်းမထလျှင် လှိုင်းမထနိုင်ပေ။ အခြေအမြစ်မရှိသော ကောလာဟလများ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်။ မဖြစ်ခဲ့လျှင် လူများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များကို ပြောဆိုကာ နာမည်တပ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမကို လက်ပူးလက်ကြပ် မဖမ်းမိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန် ရှက်စရာကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒုတိယမျိုးနွယ်စုရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုလဲ။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မေးသည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုက အမျက်ဒေါသ ထွက်နေတယ်။ ဒုတိယအစ်မတော်က လျူနီကို တန်းပြီး ရိုက်နှက်ခဲ့တယ်။" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက ကျိုးရှရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို ပါဝင်ပတ်သက်မိမှာ စိုးလို့ ဖြစ်တယ်။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် အကျဉ်းချုပ် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့။ မူလက ကျိုးရှရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်က ဒီဘက်ကို သိပ်မကျေနပ်ခဲ့ဘူး။ ဒီနှစ် အိမ်အသစ်ဆောက်မှာဖြစ်ပြီး ကျိုးရှလည်း နောင်မှာ အိမ်ပြန်လာနေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မြင်တော့မှ သူမ လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တာ။ အခု ဒုတိယအစ်မတော်က သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားတယ်။ ဒီလို ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်ရင် မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ် မဟုတ်လား။" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြောသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မိသားစုက စောစီးစွာ ခွဲခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် တခြားမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ပါဝင်ပတ်သက်မိမှာပဲ။ အခုတော့ ဒုတိယမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာပဲ ပျက်စီးသွားတာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ အရင်ကတည်းက ပြောခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို သေချာ ထိန်းချုပ်မသင်ပြရင် စောစီးစွာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု ဖြစ်လာမှာပဲလို့။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။ "ယောက်ျားဘက်က ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ။"

"ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ မိသားစုကွဲသွားတယ်။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကတော့ ဘာမှမရှိဘူး။" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ဖြေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့သည် ဤအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ ဘဲမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းအကြောင်းကို မေးသည်။

သူမ၏ အလုပ်အကြောင်း ပြောရလျှင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်သည် ရွှင်လန်းတက်ကြွလာသည်- "အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ဒီဘဲတွေက အပြင်မှာ ဥဥရတာကို ကြိုက်တယ်။ ဂရုမစိုက်ရင် ဥတစ်လုံးတောင် ပျောက်သွားနိုင်တယ်။"

ထို့နောက် သူတို့သည် တတိယညီ၏ မိသားစုနှင့် သူမ၏ တတိယအစ်ကို၏ မိသားစုအကြောင်းကို စကားပြောခဲ့ကြသည်။ တတိယညီ ပြန်လာချိန်တွင် သူမ၏ဖခင်က သူမ၏ အစ်ကိုနှစ်ဦးကို ခေါ်လာပြီး ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသည်မှလွဲ၍ တခြားဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

လင်ချင်းဟဲ့သည် ထိုကိစ္စများကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။ သူမ၏ တတိယအစ်ကိုသည် သူ့ကိုယ်သူ ဒုက္ခပင်လယ်ထဲ ဖြတ်ကျော်ပြီး သူမ၏ အစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့် ထိုဖခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာများသည် မည်သည့်အဆင့်အတန်းတွင် ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်သင့်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ် အဆုံးပိုင်း သူမ ပြန်ရောက်ချိန်က မြင်ခဲ့ရသည့်အတိုင်း သူတို့အပေါ်ထားသည့် သူ့ခံစားချက်များက ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မိသားစုကို အရေးကြီးသည်ဟု ထားခြင်းသည် ကောင်းသော စရိုက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ဖက်လူပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျိုးရှောင်မေကို ဖုန်းခေါ်သည်။ သူမက ဖုန်းချလိုက်ပြီး သူဌေးကို ပြန်ခေါ်ရန် စောင့်ဆိုင်းသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ ထပ်ခေါ်ပြန်ရာ ကျိုးရှောင်မေက ဖုန်းဖြေသည်။

"စတုတ္ထအစ်မတော်၊ လပြည့်ညနေ့မှာ အစ်မ ပြန်ခေါ်မှာကို ကျွန်မ သိပါတယ်။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြုံးပြုံးရယ်ရယ်ဖြင့် ပြောသည်။

"အဖေ၊ အမေ၊ ဦးဝမ်တို့ ဘယ်လိုလဲ။ ကျန်းမာရေးတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြုံးကာ မေးသည်။

"အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ စတုတ္ထအစ်မတော် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ အချိန်တွက်ကြည့်ရင် အစ်မရဲ့ လတွေက တော်တော် မြင့်နေပြီ။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြန်ဖြေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့သည် ကျိုးချင်းပိုင် ထိုဘက်သို့ လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖုန်းခေါ်ဖို့ အပြင်ထွက်သွားတာ ကြာနေပြီလို့ သူခံစားရတာကြောင့် ထွက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

အမှန်တကယ်ပင် ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျိုးရှောင်မေနှင့် စကားဆက်ပြောသည်။ "အမျိုးသားနေ့လောက်မှာ မွေးဖွားဖို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။"

"အဲ့ဒါက တကယ်ကို မြန်တာပဲ။ ကျွန်မ နောက်မှ သွားတွေ့လိုက်ပါ့မယ်။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြောသည်။

"မလိုပါဘူး။ မင်းမိသားစုကိုပဲ သေချာ ဂရုစိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကို ရှိနေပါတယ်။" လင်ချင်းဟဲ့သည် ကျိုးရှောင်မေ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိသည်။ သူမကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုက တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ။ စိတ်ချရအောင် ကျွန်မ အဲ့ဒီကို သွားရမှာပါ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ ဒါလင်နဲ့ ကျွန်မမိဘတွေကို ပြောထားပြီးသားပါ။ သူတို့အားလုံး သဘောတူကြတယ်။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ဆက်ပြောသည်။

"မင်း ဒီကိုလာရင် မင်းယောက်ဖပဲ ပေါင်မုန့်ဆိုင်မှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။ သူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မှာလား။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။

"ဆိုင်မဖွင့်ခိုင်းပါဘူး။ စတုတ္ထအစ်မတော် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မ ဒီလထဲ အစ်မအတွက် လာစောင့်ကြည့်ရမှာပါ။ ယောက်ဖက ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်မတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက အာမခံသည်။

"စီနီကို လွှတ်လိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က အကြံပြုသည်။

အမှန်စင်စစ်၊ သူမ၏ ချင်းပိုင်မှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ သို့သော် သူတို့မိသားစုက စိတ်ပူနေကြသည်။ ကျိုးရှောင်မေ လာမည့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်ပစ်နိုင်ပါသည်။ ကလေးများနှင့် ပေါင်မုန့်ဆိုင်တို့က သူမကို လိုအပ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးစီနီကိုသာ စဉ်းစားနိုင်သည်။

"ကျွန်မ မသွားခင် အရာအားလုံးကို စီစဉ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အစ်မက စီနီကို အဲ့ဒီကို သွားစေချင်တာဆိုတော့ ဒီည သူလာစားတဲ့အခါ သူ့ကို အသိပေးလိုက်ပါ့မယ်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်နဲ့ အာနီတို့ ဖုန်းနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြောခဲ့ကြပြီး စီနီကို လာခိုင်းဖို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ စီနီကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို ပြောဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကော်တုန်းဘက်ကို ထည့်စဉ်းစားတဲ့အခါ ကျွန်မ သွားဖို့ပဲ စဉ်းစားခဲ့တာ။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြောသည်။

"ကော်တုန်းက ဒီတစ်ခါတော့ မနေနိုင်ဘူးလား။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"စတုတ္ထအစ်မတော်၊ အဲ့လို မပြောပါနဲ့။ ကော်တုန်းက သူ့အိမ်ဟောင်း မီးလောင်နေသလို အရမ်းကို ချစ်ခင်စွဲလမ်းနေတာ။ သူက ၂-၃ ရက်တစ်ခါ လာနေတယ်။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြုံးပြသည်။

"သူမကို တကယ် သဘောကျနေတာလား။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီက သပ်ရပ်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပါ။ အိမ်ကိုလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ်။ ကျွန်မတို့ အိမ်က သန့်ရှင်းသပ်ရပ်တယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မချစ်ပဲနေနိုင်မှာလဲ။ သူ့မှာ မျက်စိကောင်းတယ်။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြောသည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး- "စီနီ။ ဒီကောင်မလေးက။ ကျွန်မကတော့ သူက အလေးအနက် မထားသေးဘူးလို့ ထင်တယ်။"

"သူက မကြာခဏ ရောက်လာနေပြီကို စီနီက စိတ်မပါသေးဘူးလား။" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က အံ့ဩစွာ မေးသည်။

"ကော်တုန်းက သူ့ကို တကယ် အလေးအနက်ထားချင်တယ်ဆိုတာကို သူ အခုထိ မယုံသေးဘူး ဖြစ်မယ်။ ကျွန်မထင်တာတော့ သူက အစကတည်းက ကော်တုန်း ချစ်သူရှာတာ ရပ်သွားတဲ့အထိ ဒီအတိုင်းပဲ နေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာလို့ ထင်တယ်။ သူမက ကော်တုန်းက သူ့ကို တကယ် သဘောကျလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ရယ်မောစွာ ပြောသည်။

လင်ချင်းဟဲ့က စီနီက ဝမ်ကော်တုန်းကို အရင်ဆုံး သဘောကျသွားမှာကို သူမ စိုးရိမ်ခဲ့တာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ စီနီကို ချစ်မိသွားသူက ဝမ်ကော်တုန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။