ကျိုးမိသားစုဟောင်းမှ ကျိုးရွှမ် ၏ စကားထွက်လာသောအခါ မိခင်ဂို၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် တုံ့သွားသည်။ ကျိုးမိသားစုဟောင်းဘက်တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေလိမ့်မည်မှန်း သူမ သိနှင့်ပြီးသားပင်။
"ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဂင့်ရဲ့ ဒုတိယမြောက်သားက တက္ကသိုလ်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ။ သူက ပညာဆက်သင်ဦးမယ်လို့ ကြားတယ်။ ဝေးလံတဲ့ ဆွေမျိုးမိန်းကလေးကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ငါတောင် အားနာမိသေးတယ်။ ပိုဆိုးတာက သူဘွဲ့ရဖို့ အချိန်အများကြီး လိုသေးတယ်။ အဲဒါကို ငါနောက်မှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုချက်ချင်းတော့ ဖြစ်လာစရာ မရှိသေးပါဘူး" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ပြောလေသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် အခု မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ" ဟု မိခင်ဂိုက သက်တောင့်သက်သာပင် ပြန်ပြောသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ မိတ်ဆက်ပေးပြီးရင်ရော သူက သူ့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေရမှာလဲ။ စောင့်တယ်ထားဦး၊ တက္ကသိုလ်သွားလို့ သူက ပိုကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါစဉ်းစားနေတာက ရှောင်ဂင့်ရဲ့ ဒုတိယသား ဘွဲ့ရတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ဘာပဲပြောပြော ဆွေးနွေးတော့မယ်လို့ စဉ်းစားထားတာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက အဆင့်တူတဲ့ ကျောင်းသူတွေနဲ့ တွေ့စရာ မလိုတော့ဘူး၊ အဲဒါကမှ ချိန်းတွေ့ဖို့ ပိုသင့်တော်တဲ့ အချိန်ပေါ့" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက သုံးသပ်ပြလေသည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျိုးမိသားစုဟောင်း၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေပေသည်။
ဂိုမိသားစုဟောင်း၏ မကြာသေးမီက အပြုအမူ ပြောင်းလဲလာရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူမ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ရည်ရွယ်ချက်မျိုး ရှိနေကြသည်ကို သူမ ရိပ်မိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ကူးများကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ပစ်ရန် သူမ မလိုလားပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျိုးရွှမ် မှာ ယခုအခါ ဗိုက်ကြီးသည်ဖြစ်နေပြီး ဂိုမိသားစုဟောင်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် အပြီးအပြတ် ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ အချိန်ဆွဲသည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ကလေးမွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ အရေးမပါတော့ပေ။
ကျိုးမိသားစုဟောင်း ပြောသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု မိခင်ဂိုက ခံစားရသော်လည်း သူမက ဆက်လက်၍ မလျှော့တမ်း ပြောဆိုလေသည် - "သူတို့သာ အရင်စပြီး လက်ထပ်စာချုပ် ချုပ်ထားကြမယ်ဆိုရင် သူက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။"
"ရှင်ပြောတာကို ကြည့်ပါဦး။ ကျွန်မတို့က မြို့ကြီးပြကြီး၊ ဟိုင်မြို့မှာ နေနေကြတာပါ။ လက်ထပ်ပြီးမှ ကွာရှင်းတာတွေတောင် သာမန်ဖြစ်နေပြီ၊ လက်ထပ်မတူခင် လမ်းခွဲကြတာကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ပြန်ပြောသည်။
ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အမှန်တရားပင် ဖြစ်ပေသည်။
လက်ထပ်လိုက်လျှင် တစ်သက်တာလုံးဖြစ်ပြီး ကွာရှင်းခြင်းမှာ ရှားပါးကာ ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆကြသည့် ကျေးလက်ဒေသများနှင့် မတူဘဲ မြို့ကြီးများတွင် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကွာရှင်းမှုနှုန်းများ တိုးလာခဲ့သည်။
မိခင်ဂို တွေဝေသွားသည်။ "ကျိုးမိသားစုက အဲဒီလို လူစားမျိုးတွေနဲ့ မတူပါဘူး။"
"အဲဒီစကားတွေက နားထောင်လို့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဒုတိယရောက်ရတာက မိန်းကလေးဘက်ကပါပဲ" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ထောက်ပြပြောဆိုသည်။
မိခင်ဂိုသည် စိတ်ထဲမှပင် သဘောတူလိုက်မိသည်။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက သူမ၏သမီးမှာ နစ်နာသွားမည် မဟုတ်ပေလောက်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျိုးမိသားစုဟောင်းသာ သူမ၏သမီးကို ဒုတိယပေးဝံ့မည်ဆိုပါက သူမတို့မိသားစုမှာ လွယ်ကူသူများ မဟုတ်ကြောင်း မကြာမီ သိရှိသွားလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမအနေဖြင့် အိမ်တစ်လုံးကို လျော်ကြေးအဖြစ် တောင်းဆိုမည်ပင်။
ထို့ကြောင့် မိခင်ဂိုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "အရင်ဆုံး စာချုပ်ချုပ်ထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ အဒေါ်ကြီး၊ ကျွန်မရဲ့ မီယာကျွင်းကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။"
ကျိုးမိသားစုဟောင်းမှာ ဂိုမိသားစုဟောင်းကို စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူမက အလွန်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ဤမိန်းမမှာ မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတ်ခွာရမည်ကို နားမလည်သေးပေ။
ထိုစဉ် ကျိုးရွှမ် သည် သခွားသီး အနည်းငယ် ခူးစားရန် လျှောက်လာခဲ့သည်။ မိခင်ဂိုကို မြင်သောအခါ သူက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "အဒေါ်ကြီး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ကျိုးမိသားစုဟောင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "အဘွားကျိုး၊ ကျွန်တော် သခွားသီးတစ်လုံး သွားခူးစားမလို့" ဟု ပြောလေသည်။
"သွားခူးလေ" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ဆိုသည်။
မိခင်ဂိုသည် သူ့ကို မြင်သောအခါ မေတ္တာရှေ့ထားသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် "အဲဒါတွေကို ခူးစရာမလိုပါဘူး။ ငါ အများကြီး ယူလာခဲ့တယ်။ ဒါတွေကို ယူပြီး စားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလေသည်။
ကျိုးရွှမ် ပြန်မပြောရသေးမီမှာပင် ကျိုးမိသားစုဟောင်းက "နောက်ဖေးခြံထဲ သွားပြီး ခူးလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ အဒေါ်ကြီး ပြန်သေချာယူသွားနိုင်အောင် ပိုများများ ခူးခဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် ဂိုမိသားစုဘက်မှ အစားအစာများကို စားခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
[[NAMNAMELOCK_005]] (ဤနေရာတွင် ဇာတ်ကောင် အမှတ်အသားကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်) ကျိုးရွှမ် သည် နောက်ဖေးခြံထဲသို့ သွား၍ သခွားသီး လေးငါးလုံး ခူးလာကာ တစ်လုံးကို ဆေးကြော၍ ချက်ချင်းကိုက်စားလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည်များကို မိခင်ဂိုအတွက် ချန်ထားခဲ့သည်။
မိခင်ဂိုက တဟီးဟီး ရယ်မောရင်း "လူငယ်လေး၊ ငါတောင် မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်မှန်း မသိသေးဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"အဒေါ်ကြီးကလည်း ယဉ်ကျေးနေလိုက်တာ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ကျိုးရွှမ် ပါ" ဟု ဒုတိယသားဖြစ်သူက သခွားသီးကို ဝါးစားရင်း ဖြေကြားသည်။
"ကျိုးရွှမ် ရေ၊ မင်းက တက္ကသိုလ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်လို့ အဘွားကျိုး ပြောတာကို ငါကြားလိုက်ရတယ်" မိခင်ဂိုက ပြုံးလျက် မေးသည်။
"အင်း" ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ချစ်သူရော ရှိနှင့်ပြီလား" ဟု မိခင်ဂိုက ဆက်မေးသည်။
"အဒေါ်ကြီးက နောက်နေပြီထင်တယ်ဗျာ။ အခုမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် ချစ်သူရှိမှာလဲ။ ကျွန်တော်က ကျောင်းတက်နေတုန်းပဲလေ။ အစောဆုံးအနေနဲ့ ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်ရတဲ့အထိ စောင့်ရဦးမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံမှ မရှိတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ချစ်သူကို ထောက်ပံ့နိုင်မှာလဲ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ချောမွေ့စွာ ပြန်ဖြေလေသည်။
ကျိုးမိသားစုဟောင်းက စိတ်ထဲမှပင် သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ *ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား*
မိခင်ဂိုက မည်သို့လုပ်၍ လွယ်လွယ်ဖြင့် လက်လျှော့မည်နည်း။ အကယ်၍ သူမသာ လက်လျှော့မည်ဆိုလျှင် သူမ မဟုတ်တော့ပေ။ "ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုပြောရတာလဲ။ မင်းတို့မိသားစုမှာ ပိုက်ဆံ မရှားပါဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"အဒေါ်ကြီး မှားနေပြီ။ ကျွန်တော့်မိသားစု အခြေအနေက သာမန်ပါပဲ။ တခြားတစ်ဖက်မှာလည်း ချစ်သူရည်းစားထားတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စလေ။ ကျွန်တော့်မိသားစုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု ကျိုးရွှမ် က သခွားသီးကို တစ်ကိုက်ကိုက်ရင်း ပြောသည်။
မိခင်ဂိုက စိတ်ထဲတွင် သူ့အား ဘာမှနားမလည်သေးသည့် အလျင်စလို လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ချစ်သူရည်းစားထားရာတွင် တစ်ဖက်လူ၏ မိသားစုအခြေအနေကို မကြည့်ဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။ မိသားစုနောက်ခံဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးပေသည်။
"စာသင်တာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ဝင်ပြောသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ လူအများကြီးက ကျွန်တော့်ကို လူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်ကြပေမဲ့ အဲဒီလို စဉ်းစားချက်မျိုး ကျွန်တော့်မှာ အခုထိ မရှိသေးပါဘူး။ နောက်ပိုင်းကျမှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်" ဟု ကျိုးရွှမ် က ဆိုသည်။
မိခင်ဂိုသည် သူမ၏သမီးကို ရှေ့တန်းတင်ပေးရန် မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို အရှုံးတစ်ရပ်အဖြစ် မယူဆခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ဆက်လက်၍ ပညာသင်ကြားနေရဆဲဖြစ်ရာ ယခုလက်ရှိတွင်မူ ဘာမှတတ်နိုင်သည် မရှိသေးပေ။ လောလောဆယ်တွင် မိသားစုနှစ်ခုအနေဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဆက်ဆံသွားကြမည်။ အကယ်၍ နောင်တွင် သူမ၏သမီးအတွက် သင့်တော်သည့်သူ မတွေ့သေးပါက ထပ်မံကြိုးစားရန် နောက်ကျသွားမည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် မိခင်ဂို ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးရွှမ်သည် သခွားသီးစားပြီးနောက် ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကိုပါ ခူးစားရင်း ကျိုးမိသားစုဟောင်းအား "အဘွားကျိုး၊ ကျွန်တော် အရင်ပြန်နှင့်မယ်နော်" ဟု ပြောလေသည်။
"သွားတော့လေ" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူမအနေဖြင့် ဂိုမိသားစုဟောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သူ့အား မပြောပြခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက မကြာမီ ရုံးတော်သို့ ပညာသင်ရန် ပြန်သွားရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။
ယင်းအစား သူမသည် ကျိုးရွှမ် ပြန်လာရန်ကိုသာ စောင့်နေခဲ့သည်။
ကျိုးရွှမ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့မှာ မိနစ်လေးဆယ်ကျော် လမ်းလျှောက် အပြေအလွှာ ထွက်ပြီးမှ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှကြီးမားသော ဗိုက်နှင့်ဆိုလျှင် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းကမူ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ပေသည်။
တစ်ပတ်ပတ်ပြီးနောက် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဆာလောင်လာသလို ခံစားရကာ စားချင်စိတ် ပေါ်လာပြန်သည်။
ထွက်မသွားမီလေးတွင်ပင် ကန်စွန်းဥတစ်လုံးနှင့် ပြောင်းဖူးတစ်ဖူး စားပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။
"ဆာနေပြီလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က အပြုံးဖြင့် မေးသည်။
ကျိုးရွှမ်က သူ့အား မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်မှာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မုန့်ဖက်ဆီသီး (ပဲစိမ်းစပ်ရည်) တစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
မုန့်ဖက်ဆီသီးမှာ အေးမြစေသော သတ္တိရှိသော်လည်း ရေခဲစိမ်ထားခြင်း မဟုတ်သမျှကာလပတ်လုံး ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများအနေဖြင့် ပမာဏအနည်းငယ်ကို ပြဿနာမရှိဘဲ စားသုံးနိုင်ပေသည်။
ချိုအိနေသော မုန့်ဖက်ဆီသီးမှာ ဆာလောင်မှုကို လုံးဝ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော်လည်း စားရသည်မှာ အလွန်ပင် အရသာရှိလှသည်။ နှစ်ပန်းကန်ကုန်အောင် စားပြီးနောက် သူမသည် တီဗီကို ခဏခဏကြည့်နေခဲ့ရာ အတော်လေး ကျေနပ်ဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးချင်းပိုင်မှာ ညစာအတွက် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။
ငါးခူဝါ၊ ဖရုံသီးနှင့် ဝက်နံရိုးစွပ်ပြုတ်၊ ရုံးပတေသီးကြော်၊ အာလူးချက်တို့ ပါဝင်ပြီး ထမင်းနှင့်အတူ တည်ခင်းထားသည်။
ညစာစားပြီးနောက် ကျိုးရွှမ်သည် ညစာစားပြီး အစာကြေစေရန် လေ့ကျင့်ခန်းအဖြစ် ကျိုးမိသားစုဟောင်း၏ အိမ်ဘက်သို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ အိမ်ချင်းကပ်လျက်ဖြစ်သောကြောင့် ကျိုးချင်းပိုင်က လိုက်မသွားခဲ့ပေ။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူသည် ကျိုးမိသားစုဟောင်းထံမှ ဂိုမိသားစုဟောင်းအကြောင်းကို ကြားခွင့်မရခဲ့ပေ။
အကြောင်းစုံကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးရွှမ်သည် ဂိုမိသားစုဟောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့သည်။
*သူတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိတော့ဘူး* ဟု သူမက စဉ်းစားလိုက်သည်။ *ငါ့ရဲ့ ဒုတိယသားကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာကိုး။*
သူမသည် ဂိုမီးယာကျွင်းကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ စရိုက်ကို သူမအနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်သော်လည်း သူမ၏ ဒုတိယသားအတွက်မူ သင့်တော်သည့် ဖက်စပ်တစ်ဦးတော့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ သင့်တော်သည်ဆိုဦးတော့ သူမအနေဖြင့် နှစ်ခါသုံးခါ စဉ်းစားရပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဂိုမိသားစုဟောင်းမှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ပြဿနာရှာတတ်မည့်သူများကဲ့သို့ ထင်ရသောကြောင့်ပင်တည်း။
"မင်းရဲ့ဗိုက်က အခုမှတော့ အလွန်ကြီးနေပြီ၊ ကိစ္စတွေကို ပိုဆိုးသွားအောင် မလုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒီအတိုင်း အချိန်ဆွဲထားလိုက်ပြီးမှ နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ တချို့ဆိုရင် သူမရဲ့သမီးက မစောင့်နိုင်ဘဲ အစောကြီး လက်ထပ်သွားချင်သွားမှာပေါ့" ဟု ကျိုးမိသားစုဟောင်းက အကြံပြုသည်။
ကျိုးရွှမ်က ထပ်မံ၍ ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျိုးမိသားစုဟောင်း ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် မိခင်ဂိုက အရိပ်အမြွက်ပြပြီး မကြာမီမှာပင် ပွဲစားတစ်ဦးသည် ဂိုမိသားစုဟောင်း၏ တံခါးကို လာခေါက်ကာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတစ်ခုကို လာရောက်တောင်းဆိုခဲ့လေတော့သည်။