ကျိုးအဖွားက လင်းချင်းဟឺတစ်ယောက် သူမရဲ့သားတွေကို ဘယ်လိုပျိုးထောင်ခဲ့လဲလို့ မေးမြန်းရင်း “ဒုတိယကောင်နဲ့ တတိယကောင်ရဲ့ အရပ်ကိုကြည့်ပါဦး။ တကယ်ကို မြင့်လာကြတာပဲ” လို့ မှတ်ချက်ချလိုက်ပါတယ်။
ဒီခေတ်မှာ လူတွေက အာဟာရချို့တဲ့နေကြတာများတဲ့အတွက် အခုလိုဆိုစရာတောင်မလိုဘဲ အနာဂတ်ကာလတွေမှာဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့အရပ်အမောင်းက အရပ်မြင့်သူတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမှာ အသေအချာပါပဲ။ သူတို့ရဲ့အရပ်အမောင်းက လူတွေအလယ်မှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေတာတော့ အမှန်ပါပဲ။
လင်းချင်းဟឺက သူမရဲ့စကားကို ရင်းရင်းနှီးနှီးလက်ခံလိုက်ပြီး ကလေးတွေရဲ့ ငယ်ဘဝအကြောင်းကို ပြောပြလေသည်။ အဲဒီတော့မှသာ ကျိုးအဖွားက လင်းချင်းဟឺဟာ မြို့တော်ကဇာတိမဟုတ်ဘဲ စာမေးပွဲများကို ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့ကာ ကောလိပ်ရဲ့ အထူးခွင့်ပြုချက်နဲ့ စောစောဘွဲ့ရရှိပြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားရပါတယ်။
“ရှင်က တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ” လို့ ကျိုးအဖွားက အံ့သြချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။
ပြောရရင်တော့ ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ဇနီးသည်ကို ရရှိဖို့က အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒါက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအထိ သာယာဝပြောမှုကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ပါတယ်။
လင်းချင်းဟឺက ပြုံးလိုက်ရင်း “ကျွန်မက ဒီလောက်ကြီး အရည်အချင်းရှိလှတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ ရွာသားတွေအားလုံးက ကျွန်မကို ပျင်းရိတယ်လို့ ပြောနေကြချိန်မှာတောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ချင်းပိုင်က ကျွန်မကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးပြီး ပံ့ပိုးပေးခဲ့လို့ပါ” ဟု ပြောပြပါတယ်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျား ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပဲလေ။ နောင်ကျရင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီပေါ့” လို့ ကျိုးအဖွားက အားပေးစကားဆိုပါတယ်။ သူမဟာ မြို့တော်ကို ရောက်ဖူးပြီး အမြင်ကျယ်ခဲ့သူဖြစ်တာနဲ့အညီ ဆိုင်ခန်းပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရပါတယ်။ လင်းချင်းဟឺကတော့ အောင်မြင်မှုရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
လင်းချင်းဟឺကတော့ သူမဟာ အစကတည်းက စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခဲ့ပေမယ့် အခုအခါမှာ သူမရဲ့ဝမ်းဗטןထဲမှာ နောက်ထပ် အသက်ငယ်ငယ်လေးတစ်ခု ကြီးထွားလာနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် လုံးဝပေါ့ပေါ့ဆဆတော့ မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးမိလိုက်ပါတယ်။
ကလေးတစ်ယောက်ကို စားရေးသောက်ရေးပိုင်းမှာ ကြည့်ရှုပေးဖို့က လွယ်ကူပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ထိန်းကျောင်းရတာကတော့ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့လုပ်ဖူးသူတွေသာလျှင် ပါဝင်ပတ်သက်ရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း လင်းချင်းဟឺက လူတွေ့သမျှကို ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မညည်းညူခဲ့ပါဘူး။ ကလေးက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးသားဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ဝမ်းဗטןထဲမှာ တိတ်တဆိတ် ကြီးထွားလာနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်လိုလုပ် မမွေးဘဲနေနိုင်မှာလဲလေ။ သူမနဲ့ ကျိုးချင်းပိုင်တို့ကြားက အချစ်ရဲ့သီးပွင့်မှု ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတဲ့ ရိုမန်တစ်ဆန်တဲ့ အယူအဆမျိုးတွေတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ သားသုံးယောက်ကတော့ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသားအရေနဲ့ သွေးသားတွေဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုစိမ်းကားကွာဟမှုမျိုးမှ မရှိပါဘူး။
ကျိုးအဘိုးကတော့ အစောပိုင်းတည်းက အပြင်ကိုထွက်သွားခဲ့ရာကနေ ဆီစက္ကူနဲ့ထုတ်ထားတဲ့ နှမ်းလှော်မုန့်တွေကို ဝယ်ယူလာခဲ့ပါတယ်။
လင်းချင်းဟឺက ပြုံးလိုက်ရင်း “ဦးလေး၊ ဘာလို့ နှမ်းလှော်မုန့်တွေ အများကြီး ဝယ်လာရတာလဲ” ဟု မေးလိုက်ပါတယ်။
“ကြိုက်တယ်ဆိုရင် စားလိုက်ကြပေါ့။ ဒုတိယကောင်က ဒါမျိုးကို မစားဖူးသေးဘူးလေ၊ သူက တကယ်စားချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတာနဲ့ ငါဝယ်လာခဲ့တာ” လို့ ကျိုးအဘိုးက ပြန်ပြောပါတယ်။
ဒီကနေ့ ခရီးထွက်ခဲ့စဉ်အတွင်းမှာ သူဟာ ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အထطبမျိုး ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့က အမှန်တကယ် ဆွေမျိုးသားချင်းတွေဖြစ်ပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိသင့်ကြပါတယ်။ သူက သူတို့ကို လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေလို့ သဘောထားတဲ့အတွက် သူတို့စားချင်တာရှိရင် ဝယ်ကျွေးမှာပါပဲ။
လင်းချင်းဟឺက သဘောကျစွာဖြင့် “သူ့မှာ တကယ် သတ္တိရှိတာပဲ။ စားချင်ရင် သူဟာသူ ဝယ်ပေါ့။ ဦးလေးကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ဘာမှမဝယ်ပေးဘဲ သူ့အတွက် အစားအသောက်တွေ ဝယ်ခိုင်းရသလား” ဟု နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
“မုန့်အနည်းငယ်ပါပဲကွာ။ ဒီရက်ပိုင်း ခရီးသွားကြတုန်းက အကုန်အကျခံပြီး ပိုက်ဆံအထုပ်ကိုထုတ်ကာ ငါတို့ဘက်က ပိုက်ဆံပေးခွင့်တောင် မပေးဘဲ အကုန်ရှင်းပေးခဲ့တာက ဒုတိယကောင်ပဲလေ” လို့ ကျိုးအဖွားက ဝင်ပြောပေးပါတယ်။
လင်းချင်းဟឺလည်း ဘာမှဆက်မပြောတော့ပါဘူး။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း စားချင်စိတ်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ခုကိုယူပြီး စားလိုက်ရာကနေ နောက်ထပ် မုန့်အချို့ကိုပါ ဆက်တိုက်စားပစ်လိုက်ပါတယ်။ သူမ ဘယ်လိုမှ တားဆီးလို့မရတော့ဘဲ စားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အိမ်ထဲကိုဝင်ပြီး ရွှေဖီလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သွားခပ်သောက်လိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရွှမ်ကတော့ နံနက် ၁၁ နာရီခန့်မှာ ကားမောင်းပြီး အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူက ဝယ်ယူလို့ရနိုင်မယ့် တည်နေရာကောင်းတဲ့ ဆိုင်ခန်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အိမ်ခြံမြေတွေ ရှိမရှိ လှည့်လည်စုံစမ်းနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့အတွက် ချိန်းဆိုမှုတွေ လုပ်ထားပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် သွားရောက်ကြည့်ရှုတော့မှာပါ။
ဒုတိယကောင်က ဂျียงကျင့်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး နေ့လယ်စာကို အိမ်မှာ စားကြပါတယ်။ “ဟိုင်စီးက မြို့တော်နဲ့ ဘာမှမကွာခြားပါဘူး။ လမ်းပေါ်က ကားတွေဆိုရင် ပိုတောင်များသေးတယ်” လို့ ပြောပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာ ဟိုင်စီးမြို့က ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီးသား ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးကို အဓိက အားထားနေရတာဖြစ်ပြီး နောင်အနာဂတ်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်တိုးတက်သွားမှာကတော့ အထူးပြောစရာပင် မလိုတော့ပါဘူး။
လင်းချင်းဟឺက “မင်းက ဒီရက်ပိုင်း တစ်ယောက်တည်း ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်နေခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ကျင့်ကတော့ စာသင်ဖို့ လိုသေးတယ်လေ” ဟု ဆိုပါတယ်။
ကျียงကျင့်က ချက်ချင်းပင် မျက်နှာငယ်လေး လုပ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်က ခရီးပြသမလုပ်ရသေးဘူးလေ။ တတိယကောင် လာတုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော် သူနဲ့အတူ မြို့ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ခဲ့တာပေါ့” ဟု ပြောပါတယ်။
“မင်းရဲ့ဒုတိယအကိုက လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ သူ လမ်းပျောက်မှာကို မင်းက ကြောက်နေတာလား။ မြန်မြန်သွားပြီး စာအုပ်ကိုသာ ကိုင်လိုက်တော့” လို့ လင်းချင်းဟឺက တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။
“ဘုရားသခင်ရဲ့မိခင် (ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်ရသော မိခင်)၊ ကျွန်တော် နောင်ကျရင် မြို့တော်မှာ တက္ကသိုလ်တက်လို့ ရမလားဟင်” လို့ ကျียงကျင့်က မေးမြန်းပါတယ်။
“အဲဒါ ဘာမှပြဿနာမရှိပါဘူး။ မင်းသဘောကျရင် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွေကို ဖြေဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ မင်းအနေနဲ့ မိဘတွေနဲ့တော့ အရင်ဆွေးနွေးဖို့ လိုတာပေါ့ကွယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့တော်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုခုကိုသာ ဝင်ခွင့်ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်ရဲ့မိခင်က မင်းရဲ့စားစရိတ်နဲ့ နေစရိတ်ကို တာဝန်ယူပေးမယ်” လို့ လင်းချင်းဟឺက မျက်ခုံးပင့်ကာ ကတိပေးလိုက်ပါတယ်။
ကျียงကျင့်က ပြုံးဖြဲသွားပေမယ့် ခဏအကြာမှာတော့ မျက်နှာပြန်ညှိုးသွားပြီး “အမေက လက်ခံမယ်မထင်ဘူး။ သူက ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ တက္ကသိုလ်တက်စေချင်နေတာ” ဟု ပြောပါတယ်။
“မင်းအမေက မင်းအမေပဲ၊ ငါကလည်း မိခင်တစ်ယောက်ပါပဲ။ သူမရဲ့ခံစားချက်ကို ငါ လုံးဝနားလည်ပါတယ်။ မင်း မိဘတွေနဲ့ သေချာဆွေးနွေးကြည့်ပါဦး။ ဘုရားသခင်ရဲ့မိခင်အနေနဲ့ အဲဒီကိစ္စကို အများကြီး ဝင်မပါပေးနိုင်ဘူးပေါ့ကွယ်။ အကယ်၍ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွေမှာ လာလည်လို့ရပါတယ်— ကြိုပြီးတော့သာ ဖုန်းဆက်လိုက်၊ မင်းရဲ့ဒုတိယအကို ဒါမှမဟုတ် တတိယအကို့ကို လာခိုင်းလိုက်ပေါ့” လို့ လင်းချင်းဟឺက အကြံပေးပါတယ်။
“နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်က ဘလောက်ကြာလဲဟင်။ ကျွန်တော် ထပ်လာချင်လို့ပါ” လို့ ကျียงကျင့်က ပြောပါတယ်။
ညနေပိုင်းမှာတော့ ရှုမေလီနဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျียงတို့က ကျียงယွီနဲ့အတူ ကုန်စုံအိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ဆွဲပြီး ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။
“ရှင်တို့ကိုယ်တိုင် လာတာနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီဟာကို။ ဘာလို့ ရှောင်ကျင့်ကို မနက်ကတည်းက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ တာဝန်ယူပါမယ်လို့ ပြောခိုင်းရတာလဲ။ ကျွန်မတို့အိမ်ကို စားပြီး ကုန်သွားအောင် လုပ်မှာကို ကြောက်လို့လား” လို့ လင်းချင်းဟឺက နောက်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။
“ရှင်တို့နဲ့ ကျိုးအဘိုးတို့ ဆင်းရဲသွားမှာကိုတော့ မကြောက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အလကားပဲ လာစားနေလို့မှ မရတာလေ” လို့ ရှုမေလီက ပြုံးရင်းပြောပါတယ်။
လင်းချင်းဟឺက ယောက်ျားဖြစ်သူ ကျိုးချင်းပိုင်၊ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျียงနဲ့ ဒုတိယကောင်ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး “ဒီဟာတွေကိုတော့ ရှင်တို့ယောက်ျားတွေပဲ တာဝန်ယူလိုက်ကြပါတော့” ဟု ဆိုပါတယ်။
“ဒါက ရှောင်ကျင့်ရဲ့ ဒုတိယအကိုလား။ အရမ်းလည်း ချောတာပဲ” လို့ ရှုမေလီက ကျိုးရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့သြချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။
“အတင်းမချီးကျူးပါနဲ့ Auntie (ဒေါ်လေး) ရယ်။ ကျွန်တော့်ရုပ်က အမေ့ဆီကနေ အပြည့်အဝ မျိုးရိုးလိုက်လာတာပါ” လို့ ကျိုးရွှမ်က ရိုးရိုးသားသား ပြန်ပြောပါတယ်။
ရှုမေလီက အူမြူးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါ အမှန်ပဲမဟုတ်လား။ ရှောင်ကျင့်ရဲ့ တတိယအကိုက သူ့အဖေနဲ့ တစိုးတစိတောင် တူနေပြီး၊ မင်းကျတော့ အမေ့ကို လိုက်တာပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမိသားစုထဲက လူတွေက အကုန်ချောကြတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်လေးတွေ နှစ်ယောက်စလုံးကလည်း အလွန်တက်ကြွနေကြတယ်။ ဒီသားတွေအကုန်လုံးကို ဘယ်လိုပျိုးထောင်ခဲ့လဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို မင်းအမေဆီက မေးမြန်းရမယ်” ဟု ဆိုပါတယ်။
“ကဲပါ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောကြပါဦး Auntie ရယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဟင်းချက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြဦးမယ်” လို့ ကျိုးရွှမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
ထို့နောက် သူဟာ ကျียงကျင့်ကို ခေါ်ပြီး အထဲကိုဝင်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူနဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျียงတို့ကို ဝင်ရောက်ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ပင်လယ်စာ ပုစွန်တွေနဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျียง မနက်ပိုင်းက ဝယ်လာခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေအပါအဝင် လိုအပ်တဲ့ ဟင်းချက်စရာ ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ရှုမေလီက သူတို့ကို ကြည့်ရင်း လွန်စွာ သဘောကျနေပြီး “မင်းတို့သားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေရုံနဲ့တင် ငါ့မျက်စိတွေ အစာကျွေးပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ အကြီးဆုံးကောင်ကိုတော့ မတွေ့ရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေမိတယ်” ဟု ပြောပါတယ်။
“သူက တတိယကောင်နဲ့ နည်းနည်းတူပါတယ်။ နည်းနည်း ပိုမြင့်ပြီး ပိုတည်ကြည်တယ်” လို့ လင်းချင်းဟឺက ပြုံးရင်း ပြောပြပါတယ်။
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကြီးထွားလာအောင် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာလဲ။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အရမ်းကို အရပ်မြင့်ကြတာပဲ” လို့ ရှုမေလီက အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေပါတယ်။
လူငယ်လေးတွေက သူတို့ဖြစ်သင့်တဲ့အတိုင်း လန်းဆန်းတက်ကြွပြီး တက်ကြွလှုပ်ရှားတဲ့ ပုံစံရှိနေကြပါတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး အသက်ဝင်နေတာကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။
“နွားနို့များများသိုက်ခိုင်းပါ၊ တစ်နေ့ကို အာဟာရပြည့်ဝတဲ့ အဓိကစာသုံးနပ် စားဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ။ ဥပမာ- ဆန်လုံးညို ပေါက်ပေါက်ဆုပ်၊ ခေါက်ဆွဲ စတာတွေကို ပမာဏ ကန့်သတ်မထားဘဲ ကျွေးပါ။ ပြီးတော့ ဘတ်စကက်ဘော၊ ဘောလုံး ကစားခိုင်းပြီး ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုတွေ များများ လုပ်ခိုင်းပါ” လို့ ရှုမေလီက အကြံဉာဏ်တောင်းဆိုလာတဲ့အတွက် လင်းချင်းဟឺက သူမရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဝေမျှပေးလိုက်ပါတယ်။
သားသုံးယောက်စလုံး အရပ်တွေ အများကြီး မြင့်လာခဲ့ကြတာကတော့ လင်းချင်းဟឺ အမှန်တကယ် ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့လို့ပါပဲ။ အဲဒီတုန်းက အရင်းအမြစ်တွေ အကန့်အသတ်ရှိခဲ့ပေမယ့် သူမက သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ အငတ်မခံခဲ့ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ အသားနဲ့ ဥတွေကို ရှာဖွေကျွေးမွေးနိုင်အောင် ကြိုးစားပေးခဲ့ပါတယ်။
“သူတို့ရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေတွေအရဆိုရင် အဲဒါက မလွယ်ကူလှပါဘူး” လို့ ရှုမေလီက မှတ်ချက်ချပါတယ်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ကျွန်မရဲ့ စာပြဆရာမလစာ အကုန်လုံးကို သူတို့အတွက်ပဲ သုံးပစ်ခဲ့တာဆိုတော့ ပိုက်ဆံဆိုလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မကျန်ခဲ့ဖူးဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ယောက္ခမကလည်း နောင်ကျရင် သူတို့သားမယား ကောက်ယူဖို့အတွက် ပိုက်ဆံစုထားပါလို့ အမြဲတမ်း တsk တsk နဲ့ ပြောနေတတ်တာ” လို့ လင်းချင်းဟឺက ပြန်ပြောပြပါတယ်။
“ဒါဖြင့် ဘလို့ မစုခဲ့တာလဲ” လို့ ရှုမေလီက မေးပါတယ်။
“ဘာလို့ စုရမှာလဲ။ ရှောင်ကျင့်ကို မိသားစုတစ်ခုကို ထောက်ပံ့နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် ကောင်းကောင်းပျိုးထောင်ပေးလိုက်ရင် သူ့အတွက် မိန်းမရဖို့ကို ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်စရာလိုမယ်လို့ ထင်လို့လား” လို့ လင်းချင်းဟឺက ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။
ရှုမေလီက သဘောတူညီစွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “အဲဒါတော့ အမှန်ပဲ” ဟု ဆိုပါတယ်။
“ကျွန်မက သူတို့ကို စာကျွေးဖို့ကိုပဲ အဓိကထားပြီး လေ့ကျင့်ပေးပေမယ့် လုပ်ရမယ့် အိမ်အလုပ်တွေကိုလည်း လုပ်ခိုင်းပါတယ်။ စာပညာတစ်ခုတည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်လို့ မရပါဘူး။ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကသာ သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး အကျိုးရှိစေမှာပါ” လို့ လင်းချင်းဟឺက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
ပညာရေးနဲ့ပတ်သက်လာရင်တော့ ရှုမေလီက လင်းချင်းဟឺနဲ့ ယှဉ်လို့ ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ပေမယ့် နားထောင်ဖို့တော့ လွန်စွာ ဆန္ဒရှိနေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လင်းချင်းဟឺရဲ့ ကလေးသုံးယောက်ကို ဒီလောက် ထူးချွန်ထက်မြက်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာဖြစ်တဲ့အတွက် အတွေ့အကြုံက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။