ဒီကျိုးမိသားစုက မြို့တော်ကနေ လာတာဖြစ်ပြီး အခြေအနေ အတော်လေး ကောင်းပုံရသည်။
အကယ်၍ သူတို့ရဲ့သားနဲ့သာ လူချင်းတော်ပါက... သူ့သမီးကလည်း အိမ်ထောင်ပြုချိန်တန်နေပြီလေ။ မြို့တော်ဆိုတာ တောရွာဆန်ဆန် နေရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ သာယာလှပတဲ့ နေရာကောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။
ဂိုမြောင်ကျွန်းက သူမရဲ့ မိခင်ဖြစ်သူ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ကာ တစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် စိတ်လက်ကြည်သာစွာဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဝယ်ရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ ဤအရာတွေကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။ သူက ဝင်းထဲတွင် လက်ဝှေ့ပညာကို လေ့ကျင့်နေသည်။ ၎င်းမှာ အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်ကိုသုံးယောက်တို့ သင်ပေးခဲ့သည့် လက်တွေ့ဆန်ပြီး အသုံးဝင်သော လက်ဝှေ့ချက်များပင် ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ညီအစ်ကိုတွေက မကြာခဏ ရန်ဖြစ်လေ့ရှိကြပြီး တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများစွာကို ရရှိထားခဲ့ကြသည်။ ဤလက်ဝှေ့နည်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီဆိုလျှင်တော့ သူတို့အနေနဲ့ လူစုလူဝေးနဲ့ ရန်ဖြစ်ရတဲ့အခါမျိုးမှာ အရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။
ကျန်းဂျိန်း ရောက်ရှိလာပြီး ဒုတိယအစ်ကို ဖြစ်သူ လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများက မနာလိုမှုတို့ဖြင့် တောက်ပလာသည်။ "ဒုတိယအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်ကိုပါ သင်ပေးပါဦး!"
"လာလေ" ဟု ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ကို စတင်လမ်းပြပေးသည်။ သူတို့ လေ့ကျင့်နေတုန်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် ကားမောင်းပြန်လာခဲ့သည်။
သူက ပင်လယ်စာအမြောက်အမြားကို ဝယ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းဂျိန်းက အမြန်ပြောလိုက်သည် - "ဘိုးဘိုး၊ ကျွန်တော့်အမေက ဒီညအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို သူမပဲ ဝယ်မှာလို့ ပြောပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘာမှ ထပ်မဝယ်နဲ့တော့နော်။ နှစ်ဆ ပိုမဝယ်နဲ့ဦး၊ မဟုတ်ရင် လတ်ဆတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ကောင်းပြီလေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပင်လယ်စာတွေကို ရေခဲသေတ္တာထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါက အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မည်။
သူက ဆက်သွားပြီး ဝက်နံရိုးကို ပြုတ်လိုက်ကာ ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် ကြက်ဥကို ကြော်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ပုစွန်အကြီးစားတစ်ပန်းကန်ကို ရေနွေးဖျောကာတို့စရာ ပဲငံပြာရည်ပန်းကန်ငယ်လေးနှင့် တွဲဖက်ကာ တည်ခင်းလိုက်သည်။ ငါးညှီနံ့ပျောက်စေရန် ဂျင်းအမြောက်အမြားထည့်၍ ငါးခူတစ်ကောင်ကိုလည်း ချက်ပြုတ်လိုက်သေးသည်။
ထိုမျှဖြင့် နေ့လယ်စာအတွက် ပြင်ဆင်ပြီးသွားကာ ပင်လယ်ပုစွန်များက အပေါဆုံး ဖြစ်နေလေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က အားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသောအခါ လင်ချင်းဟယ်ကို နိုးရန် သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဗိုက်ကြီးမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပို၍ကြီးလာကာ ပို၍လည်း အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းလာတတ်သည်။
သူမ ထလာပြီး မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် လက်ဝှေ့လေ့လာနေသည့် တပည့်နှစ်ဦးကို စားပွဲဝိုင်းသို့ လာစားရန် ခေါ်လိုက်သည်။
"မေမေ၊ ကယ်လ်ဆီယမ်အတွက် ပုစွန်တွေ ပိုစားပေးပါ" ဟု ကျိုးရွှမ် က သူမအတွက် ပုစွန်တစ်ကောင်ကို အခွံခွာပေးရင်း စားဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်ကလည်း သူမအတွက် ပုစွန်များ အခွံခွာပေးနေပြီး လင်ချင်းဟယ်က သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် သားဖြစ်သူတို့၏ ဂရုစိုက်မှုကို ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ သူမက "မင်းတို့စားကြတော့။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အခွံခွာစားလို့ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပင်လယ်ပုစွန်များက သဘာဝအတိုင်း အရသာရှိလှသလို ခရာပုတီးသားကလည်း အရသာရှိလှရာ နှစ်မျိုးစလုံးက အာဟာရဓာတ် အလွန်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများ ဖြစ်ကြသည်။ ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် ကြက်ဥတို့ကလည်း လူကြိုက်များကြသည်မှာ အမှန်ပင်။
စားသောက်ပြီးနောက် ကျိုးရွှမ် က စားပွဲကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဂျိန်းနှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။
"ဒုတိယအစ်ကို၊ ဒီနေ့ ဟွမ်ထန်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်ရအောင်။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ကျွန်တော် အစ်ကိုသုံးယောက်နဲ့ သွားတုန်းက ကျွန်တော် နောက်ဆုံးရောက်ခဲ့တာနဲ့စာရင် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အဲဒီမှာ ရှိနေတုန်း အစ်ကို့ပုံကောင်းကောင်းလေးတွေ အနည်းငယ် ရိုက်ပေးမယ်လေ" ဟု ကျန်းဂျိန်းက အကြံပြုသည်။
"ကောင်းပြီလေ" ကျိုးရွှမ် က သူ့ရဲ့ ကင်မရာကိုပါ ယူလာခဲ့သည်။ သူ လာလည်နေတာဖြစ်လို့ အမှတ်တရအနေနဲ့ ဓာတ်ပုံကောင်းကောင်းတွေ ရိုက်ထားဖို့ သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး လမ်းလျှောက်သွားစဉ် ဂိုအဒေါ်ကြီး သူမတို့အိမ်ရှေ့တံခါးဝတွင် ပဲတောင့်ရှည်သန့်စင်နေသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။ သူမက သူမ၏ သမီးဖြစ်သူပြောခဲ့သော စကားများကို နားထောင်ထားပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ တကယ်တမ်း ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်လေးမှာ ကျန်းဂျိန်းက "ဒုတိယအစ်ကို" ဟု ခေါ်လိုက်သူပင်တည်း။ သူက ကျိုးမိသားစု၏ ဒုတိယသား ဖြစ်ရပေမည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခါက "အစ်ကိုသုံးယောက်" အကြောင်း ပြောဆိုနေသံကို သူမ ကြားခဲ့ရသူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုလူငယ်လေးက အလွန်ချောမောခန့်ညားပေသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထင်ရှားသော ရုပ်ရည်ရှိကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပညာတတ်အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်!
ဂိုအဒေါ်ကြီးက သူမ၏ သမီးဖြစ်သူကို အမြန်လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ဂိုမြောင်ကျွန်းက ရေတစ်ပုံးကို ကိုင်ရင်း ထွက်လာကာ "မေမေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်" ဟု မေးသည်။
"ငါ သူ့ကို အခုလေးတင် မြင်လိုက်ရတယ်" ဟု ဂိုအဒေါ်ကြီးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဂိုမြောင်ကျွန်းက သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ ဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်သွားသည်။ ဂိုအဒေါ်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး "သမီးရဲ့ မျက်စိကတော့ မှန်သားပဲ" ဟု ပြောသည်။
သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုလူငယ်လေးကို အတော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်သူတစ်ဦးဟု ထင်မြင်နေသည်။
"မေမေ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့တော့။ ကျွန်မလို လူမျိုးကို သူကများ ကြိုက်ပါ့မလား ဘယ်သူသိမှာလဲ" ဟု ဂိုမြောင်ကျွန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့ မကြိုက်ရမှာလဲ။ ငါတို့က ဟိုင်စီးကလူတွေလေ၊ မြို့တော်က ဘယ်သူနဲ့မဆို အတူတူပဲ တော်တာပဲ။ အဲဒီအပြင် သမီးက လုံ့လဝီရိယရှိပြီး အိမ်မှုကိစ္စ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သမီးကို လက်ထပ်ရတဲ့သူက ကံကောင်းမှာပါပဲ" ဟု ဂိုအဒေါ်ကြီးက ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုများ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူမ၏ သမီးသာ ကျိုးမိသားစု၏ သားနဲ့ အဆင်ပြေသွားခဲ့ပါက မြို့တော်သို့ ပြန်သွားကြသည့်အခါ ကျိုးမိသားစု၏ အိမ်ကြီးက လွတ်သွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
အကယ်၍ အိမ်က လွတ်နေမယ်ဆိုရင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမတို့ မိသားစု ကိုယ်တိုင် ဝင်မနေနိုင်ကြဘူးလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် သူမတို့အနေနဲ့ ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ ကုန်ကျစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။
ဂိုမြောင်ကျွန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ရဲတက်လာသည်။ ကျိုးရွှမ် ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမက သူနှင့် နီးကပ်စွာ မသွားရဲဘဲ သူမကို သတိမထားမိမှာကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။
"သမီးက တက်ကြွရမယ်။ သူ့ကို စကားများများပြော။ သမီးလို သာယာလှပတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးကို ဘယ်လူငယ်ကမှ မကြိုက်ဘဲ မနေပါဘူး" ဟု မိခင်ဖြစ်သူက တိုက်တွန်းသည်။
ဂိုမြောင်ကျွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပူထူနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤအကြံအစည်ဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ ဂိုအဒေါ်ကြီးက လင်ချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ ဇနီးမောင်နှံ နောက်ပိုင်းတွင် လျှောက်လာကြစဉ် ရွှင်လန်းစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်မှာ တွေဝေမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ဟောင်းနွမ်းနေသော ဂိုမိသားစုအတွင်းရှိ ကြာရှည်နေပြီဖြစ်သော ပဋိပက္ခများမှာ မိသားစုခွဲဝေမှု မလုပ်ရသေးသောကြောင့် ယခုထိ မပြေလည်သေးပေ။ လက်ရှိတွင် သူတို့က သူမတို့၏ အိမ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်ပေမည်။
"သူ ဘာကြံနေတာလဲ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က သူတို့ ရှေ့ကို ရောက်သွားသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်အား တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
တကယ်ပါပဲ။ အတိတ်တုန်းကဆိုရင် သူတို့ ဖြတ်သွားတိုင်း ဂိုအဒေါ်ကြီးက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်တတ်သည် သို့မဟုတ် မျက်စိစောင်းတတ်သည်။ ဒီနေ့တော့ နေ დასავლက ထွက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်၊ သူမက အမှန်တကယ်ပဲ အပြုံးနဲ့ နှုတ်ဆက်လာခဲ့တယ်။
"သူ့ကို သိပ်အာရုံမစိုက်နဲ့" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက သူ၏ ဇနီးသည်နှင့်အတူ စီးပွားရေး လမ်းမကြီးဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆိုင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသစ်ဆောက်လုပ်ထားသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အလုပ်ချိန် ဖြစ်နေသေးသောကြောင့် နေရာက အတော်လေး တိတ်ဆိတ်နေပြီး ညဘက်ရောက်မှသာ လူပိုထွက်လာကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤတိတ်ဆိတ်မှုက လမ်းလျှောက်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်စေသည်။
လင်ချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ လျှောက်သွားကာ ပိုးသားပဝါ နှစ်ထည် ဝယ်ခဲ့ကြသည်။ လင်ချင်းဟယ်က နှစ်ထည်စလုံးကို သဘောကျပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ သူတို့က ဂိုမြောင်ကျွန်းနဲ့ ထပ်ဆုံခဲ့ကြတယ်။ ဂိုမြောင်ကျွန်းက သူတို့ကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်နှာတွေ ရဲတက်လာပြီး တာဝန်သိစွာနဲ့ "ဦးလေး၊ အဒေါ်" လို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်က ဤအရာကို ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဂိုမိသားစုကြီးမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။
အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်က ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းအဘွားကြီးက ဖိနပ်ခုံပြင်စရာအချို့ကို ကိုင်ကာ ရောက်လာခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က "အဒေါ်ကြီး၊ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဂိုမိသားစုက အိမ်တစ်หลังကို ရှာတွေ့သွားလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုအိမ်လဲ" ကျန်းအဘွားကြီးက တွေဝေသွားကာ မေးသည်။
"နေစရာနေရာလေ။ သူတို့က ကျွန်မမိသားစုအပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်စက် ဆက်ဆံတတ်ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ကျွန်မတို့ကို အပြုံးကြီးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်လာကြတယ်။ သူတို့အတွက် နေရာသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီလို့ ကျွန်မ ထင်မိလို့ပါ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။
"အဲဒီလို ဘာမှ မကြားရသေးပါဘူး" ဟု ကျန်းအဘွားကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူတို့ကို အာရုံမစိုက်ပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံးက ရိုးရိုးသာမန် လူတွေပါပဲ၊ သူတို့ ဘယ်လိုပြဿနာမှ ရှာဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
လင်ချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မနေ့ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား၊ အဘွားကြီး"
"အို၊ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ပါတယ်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ တန်းပြီး အိပ်ပျော်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အသက်ကြီးလာပြီဆိုတော့ ဟိုသွားဒီသွား လုပ်တာတွေ သိပ်မခံနိုင်တော့ဘူးလေ" ဟု ကျန်းအဘွားကြီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
"အေးလာတဲ့အခါကျရင် အလည်ပြန်လာခဲ့ပါဦး။ ဒီမှာက အခုလောလောဆယ် အရမ်းပူနေလို့ပါ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
ခရီးစဉ်က သုံးရက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း နောက်ခေတ်တွေလို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက အဲဒီလောက် မလွယ်ကူသေးသောကြောင့် သူတို့ မသွားရောက်နိုင်သေးသော နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။
ကျန်းအဘွားကြီးက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "ဒါဆိုရင် နွေဦးပေါက်ကျရင် ငါ တကယ်ပဲ ပြန်လာခဲ့ရမလား" ဟု ဆိုသည်။
"နွေဦးပေါက်မှာ မဟုတ်ဘဲ ဆောင်းဦးပေါက်မှာ လာပြီး ရနံ့တောင်က သစ်ချင်းနီရွက်နီတွေကို လာကြည့်လို့လည်း ရပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က အကြံပြုသည်။
"ဒီနှစ်တော့ ငါ့ရဲ့ အရိုးအိုကြီးတွေက ခရီးသွားတာကို မခံနိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နွေဦးပေါက်ကျရင်တော့ သေချာပေါက် လာခဲ့မှာပါ" ဟု ကျန်းအဘွားကြီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းအဘွားကြီးက ဆက်ပြောသည် - "မင်းရဲ့ သားသုံးယောက်ထဲမှာ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတာ။"
"သူက အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ။ ကျွန်မကတော့ နှစ်ကုန်ခါနီးရင် သူ့ကို နှစ်ခါ သို့မဟုတ် သုံးခါလောက်ပဲ မြင်ခွင့်ရတယ်။ သူ့ကို တကယ် လွမ်းတယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။