ကျိုးချင်းပိုင် ဝက်ကလေးနှစ်ကောင်ကို အစာကျွေးပြီး အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာသည့်အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို နွေးထွေးသွားစေရန် ဂျင်းနှင့်သစ်တော်သီးပြုတ်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
"ခွေးက ဘယ်တော့လောက် ရောက်မှာလဲ" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာကို သတိထားမိသွားပြီး "ဒီမနက် မျက်နှာလိမ်းဆေး မလိမ်းထားဘူးလား။ ရှင်မျက်နှာက အခု မျောက်ဖင်လို နီရဲနေတာ သိရဲ့လား" ဟု ချက်ချင်းပင် အော်ပြောလိုက်သည်။
"မျောက်ဖင် ဟုတ်လား" ဟု အာဝါ က သွားဖြဲပြီး ပြန်ပြောသည်။
"ဖေဖေ့မျက်နှာက မျောက်ဖင်တဲ့" ဟု ဒါဝါက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင် ၏ အေးစက်စက် အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် ဒါဝါ၏ရယ်သံမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ လည်ပင်းကို အညှစ်ခံလိုက်ရသည့် ဘဲလေးတစ်ကောင်လိုပင် ကောင်လေးမှာ တခြားအခန်းထဲသို့ အမြန်ဆုံး တွားသွားပြီး ပြေးဝင်သွားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ၏မျက်နှာကို သုတ်ပေးရန် ရေနွေးသွားယူလိုက်ပြီးနောက် သူအတွက် လိမ်းဆေးကို ဂရုတစိုက် လိမ်းပေးလိုက်သည်။
"ညဘက်တွေမှာ ကလေးတွေကို တစ်ယောက်တည်း အိပ်ခိုင်းလိုက်တော့" ဟု သူမ လိမ်းပေးလို့ ပြီးသည့်အချိန်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် က သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ပွင့်လင်းလွန်းပြီး ပူလောင်နေသည့် အကြည့်များနှင့် ဆုံမိသည့်အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က မသိချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။ "သူတို့က ခုထိ ငယ်သေးတယ်လေ၊ နောက်ပြီး ရာသီဥတုကလည်း အရမ်းအေးနေတာ။ အဲဒီအကြောင်းကို နွေဦးကျမှပဲ စကားပြောကြတာပေါ့။"
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို အလေးအနက်ထားသည့် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ရှင် နေ့တိုင်း အဲဒီအကြောင်းပဲ တွေးနေလို့ မရဘူးလား" ဟု သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမလက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူမငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် သူ စိတ်ထိခိုက်သွားမလားဟု တွေးနေတုန်းမှာပင် သူက "ဒါဆိုရင် အဲဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
*သဘောတူတယ်?* ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ *ဘယ်သူက ရှင့်ကို သဘောတူလို့လဲ။ ကျွန်မအိပ်ခန်းထဲ ဝင်ချင်တာလား။ တံခါးတောင် ကျော်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အိပ်ရာကတော့ ဝေးရောပဲ!*
"ခွေးက နောက်နှစ်ရက်နေရင် ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က သူ၏နွေးထွေးသော လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ထပ်ပြောသည်။
"သူတို့ ဒီကို လမ်းရှာတွေ့ပါ့မလား" ဟု သူမက မေးသည်။
"သူတို့ လမ်းမေးလာလို့ ရတာပဲ။ ဒီနေရာကို ရှာရတာ မခက်ပါဘူး" ဟု သူက ပြန်ဖြေသည်။
ဇိုးကျားရွာ က တကယ်ပင် ရှာရလွယ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းမှာ နောက်တစ်နေ့ ညနေတွင် ရောက်လာသည်။
ခွေးကို အိမ်ထဲ စခေါ်လာသည့်အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့နာမည်က ဘာလဲဟု မေးလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် က သူ့ကို "ဖေးယင်း" (ပျံသန်းနေသည့် သိမ်းငှက်) ဟု ခေါ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ခွေးမှာ အခု နည်းနည်း ခွင်နေသော်လည်း သူ၏ အကောင်းဆုံးအချိန်တုန်းက အမြန်ဆုံးခွေးဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤနာမည်က သူ့နှင့် အတော်လေး လိုက်ဖက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားပြီး ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ကတော့ ပိုလို့ပင် အသည်းစွဲသွားကြသည်။
ဖေးယင်း က ကျိုးချင်းပိုင် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူက ကလေးတွေဆီမှတစ်ဆင့် သူ့သခင်၏ ရင်းနှီးသည့်အနံ့ကို ရသွားပုံရပြီး သူတို့ကို အလွန်ပင် နူးညံ့ကာ ကာကွယ်ပေးသည့်ပုံစံမျိုး ပြသသည်။ သူက အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ထားသည့်၊ အသိဉာဏ်ရှိသော ဝံခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
"သူ့ကို ခေါ်လာပေးတာ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်သွားမှာပဲ၊ ဝမ်ချွမ်း" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီညတော့ ပြန်မသွားပါနဲ့တော့။ နှင်းတွေကလည်း အရမ်းကျနေတာ၊ ဒီမှာပဲ တည်းခိုပြီး နားလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ကျိုးချင်းပိုင် ကို ခေါ်ပြီး ကားဂိတ် လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။"
ဝမ်ချွမ်း က ပြုံးပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို စိတ်ရင်းနှင့် ကြိုဆိုနေသည်ကို ခံစားမိသည့်အတွက် သူ အလွန်အကျွံ အားနာနေစရာ မလိုတော့ပေ။ သူနှင့် ကျိုးချင်းပိုင် မှာ အသက်ပေးပြီး ပေါင်းသင်းလာသည့် သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပြီး ဖုန်းဆက်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် သူက ချက်ချင်းလာရန် စေတနာအလျောက် ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူ့သူငယ်ချင်း အိမ်တွင် အခက်အခဲ ဖြစ်နေမလားဟု စိုးရိမ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ချင်သည်လည်း ပါသည်။ အခုတော့ အိမ်၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် သူ့စိုးရိမ်မှုများမှာ မလိုအပ်ကြောင်း၊ ကျိုးမိသားစုဟောင်း ၏ ဇနီးသည်ဆီမှ ဘာညည်းညူသံမှ ထွက်လာစရာ မရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ထိုညတွင် ဟင်းကောင်း သုံးမျိုး ချက်ပြုတ်ပေးသည်။ သူတို့က ကန်အိပ်ရာကြောင့် နွေးထွေးနေသည့် ကလေးများ၏ အခန်းထဲတွင်ပင် စားသောက်ကြသည်။ သူမက အာလူးနှင့် ဝက်သားစွပ်ပြုတ်၊ ကော်ခေါက်ဆွဲနှင့် ဝက်သားသုံးထပ်သား၊ ပြီးတော့ ဝက်သားပေါင်း တစ်ပွဲကို တည်ခင်းပေးသည်။ သူမက အသားများကို ကြိုတင်မှာယူထားပြီး ကျိုးချင်းပိုင် က သူ၏သူငယ်ချင်း ရောက်လာမည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ကာ အိမ်နီးချင်း ချန်တာကဲ ဆီမှ ထိုမနက်မှာပင် သွားယူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဟင်းလျာများနှင့်အတူ အရက်လည်း ပါသည်။ ကလေးများကို အစာကျွေးပြီးသည့်နောက် လင်ချင်းဟဲ့ က စားပွဲကို အမျိုးသားနှစ်ယောက်ဆီ ထားခဲ့ပေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည့်အခါ ဝမ်ချွမ်း က "မမက ဒီလောက်တောင် သီလရှိတာ မြင်ရတော့မှပဲ စိတ်အေးရတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပူနေခဲ့ကြလဲ ရှင်သိမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ အိမ်မှာ အကုန်လုံး အဆင်ပြေပါတယ်"
"အခုတော့ ကိုယ်တိုင်လည်း တွေ့လိုက်ရပြီဆိုတော့ ဘာစိတ်ပူစရာ ရှိတော့မှာလဲ။ ဟားဟား၊ လာ၊ သောက်ကြရအောင်!" ဟု ဝမ်ချွမ်း က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
အမျိုးသားနှစ်ယောက်က ခွက်ချင်းတိုက်ပြီး အရက်ပုလင်းကို အကုန်သောက်လိုက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ပျားရည်ရည် တစ်ခွက်စီ ယူလာပေးပြီး အိပ်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ထိုညတွင် ကျိုးချင်းပိုင် က ဝမ်ချွမ်း နှင့် တခြားအခန်းတွင် အိပ်ခဲ့ရသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ဆီမှ အရက်နံ့ရသည်ကို စိတ်ပျက်ပြီး အခန်းပြင် ထုတ်ပစ်လိုက်သဖြင့် သူ အရက်မူးပြီး ဘာမှ လုပ်ခွင့်မရခဲ့ပေ။
နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် လင်ချင်းဟဲ့ က မန်တို (ပေါင်းမုန့်) တွေ ပေါင်းပြီး ပုစွန်ဟင်းရည် ချက်သည်။ သူမက အမျိုးသားများကို အစာကျွေးပြီးသည့်နောက် ကျိုးချင်းပိုင် ကို ဝမ်ချွမ်း အား ကားဂိတ်ထိ လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။
သူက ကိုးနာရီကျော်လောက်မှ ပြန်ရောက်လာသည်။ အဲဒီအချိန်တွင် ဝက်များကို အစာကျွေးပြီးပါပြီ။ ဖေးယင်း လည်း ဗိုက်ဝနေပြီး ကလေးများနှင့် ကစားနေသည်။ သူက ကျိုးချင်းပိုင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သည့်အခါ အမြီးကို ပျော်ရွှင်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဖေဖေ၊ ဖေးယင်း သူ့အသိုက်နဲ့ ရင်းနှီးသွားပြီလား" ဟု အာဝါ က မေးသည်။
"အာဝါ က ဖေးယင်း ကို အခန်းထဲ ခေါ်အိပ်ချင်နေတာ" ဟု ဒါဝါက ချက်ချင်း ပြောချလိုက်သည်။
အာဝါ က ဘာမှ မပြောဘဲ ခွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖေဖေ့ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးများနှင့် ကြည့်နေသည်။
"ငါနဲ့ အိပ်မယ်!" ဟု ဆန်ဝါ က အနိုင်ယူသည့်လေသံဖြင့် ကြေညာသည်။
"အိပ်မက်မက်နေတာ" ဟု အာဝါ က မျက်လုံးလှန်ပြီး ပြန်ပြောသည်။
"ရိုက်မယ်နော်!" ဟု ဆန်ဝါ က သူ၏အစ်ကိုကို ရိုက်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူက အာဝါ နှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ တစ်ချက်တွန်းလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။ ကလေးကလည်း မာပါတယ်၊ မျက်ရည်တစ်ပေါက်မှ မကျဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ထလာသည်။
"သူ ကားဂိတ်ကို ရောက်သွားရဲ့လား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ဆီ လှည့်မေးလိုက်သည်။ သူမက ညီအစ်ကိုတွေ ရန်ဖြစ်နေသည်ကို သတိမထားမိပေ။ ကလေးတွေ ရန်ဖြစ်တာက သာမန်ပါပဲ၊ အခြေအနေ မဆိုးရွားသရွေ့ ဝင်မပါရန် သူမ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
"အင်း" ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မျက်လုံးများက သူမဆီတွင် စူးစိုက်နေပြီး မနေ့ညက ဧည့်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ဒီမနက် ဂရုစိုက်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်စကားများကို မျက်လုံးနှင့်ပင် ပြောနေသည်။
"ရှင် ဒီညလည်း တခြားအခန်းမှာပဲ အိပ်ရမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးစေ့ကို ပင့်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ ဖေးယင်း နှင့် ကလေးများကို ခေါ်ပြီး ရွာတစ်ပတ် လမ်းလျှောက်ရန် ထွက်သွားသည်။
ခြေထောက် နည်းနည်း ခွင်နေပေမဲ့ ဖေးယင်း ကတော့ ပထမတန်းစား စောင့်ရှောက်ရေးခွေးတစ်ကောင်ပါ။ သူက အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုပြီး သတိဝီရိယ ရှိသည်။ သူရှိနေသည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် မရှိသည့်အချိန်မှာပင် စိတ်အေးလက်အေး အိပ်စက်နိုင်မည်ဆိုသည်ကို သူမ သိသည်။
ခွေးအကြောင်း သတင်းက ကျိုးမိသားစုဟောင်း ဆီကို ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။ အစ်ကိုကြီးနှင့် တခြားမောင်နှမများအားလုံး ကြည့်ရန် ရောက်လာကြသည်။ ဒီလိုခေတ်ကာလတွင် ကလေးတစ်ယောက်ကိုပင် မနည်းမနော ပြုစုပျိုးထောင်နေရတာ၊ ခွေးတစ်ကောင်ကိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် မွေးနိုင်မှာလဲ။
"ဒီခွေးက တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ခွေးပဲ" ဟု အစ်ကိုကြီးက ချီးကျူးလိုက်သည်။
ဒုတိယနှင့် တတိယညီအစ်ကိုတို့ကလည်း သဘောတူသည်။ ဒီလိုခွေးမျိုး စောင့်နေသည်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ မကောင်းတာလုပ်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ ညီအစ်ကိုတို့တောင် ခွေး၏ စူးရှပြီး မဖော်ရွေသည့် အကြည့်အောက်တွင် စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်။
"သူ့နာမည်က ဖေးယင်း!" ဟု ဒါဝါက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို 'ခွေး' လို့ မခေါ်နဲ့—ဒါက မကောင်းတဲ့စကားလုံးပဲ။ ဖေးယင်း မှာ နာမည်ရှိတယ်!" ဟု အာဝါ က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
"ဖေးယင်း" ဟု သေးသေးလေး ဆန်ဝါ က ခွေးကို ဖက်တွယ်ထားရင်း ပြန်ပြောသည်။
ညီအစ်ကိုသုံးယောက်က ဖေးယင်း ကို လမ်းလျှောက်ခေါ်သွားကြပြီး ရွာထဲက ကလေးများနှင့် ဆယ်ကျော်သက်တိုင်း၏ မနာလိုမှုကို ရရှိသွားသည်။ ခြေထောက် နည်းနည်း ခွင်နေပေမဲ့ ဖေးယင်း က အင်အားကြီးမားသည့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ပါ။ သူက တပ်ဦးတွင် အပြစ်အနာအဆာကင်းရန် လိုအပ်သည့်အတွက် အနားယူခဲ့ရခြင်းသာဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာပင် သူက အလွန်ခန့်ညားသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။