သူမရဲ့ မိသားစုက နေ့တိုင်း အသားနဲ့ ကြက်ဥ စားနေရတယ်လို့ အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး တထပ်တည်း မယူဆလိုက်ပါနဲ့။ တကယ်တော့ သူတို့လည်း အဲ့ဒီလို မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။
သူမ အသားဝယ်ခဲ့တုန်းကလည်း နည်းနည်းလေးပဲ ဝယ်ခဲ့တာပါ။ နောက်ထပ် နည်းနည်း ထပ်ထုတ်ချက်ရင်တောင်မှ အမဲသား ပမာဏက အကန့်အသတ်ပဲ ရှိတာပါ။ အိမ်မှာ ကျိုချင်းပိုင်လို လူကောင်ကြီးကြီး အမျိုးသားတစ်ယောက် ရှိနေတာဆိုတော့ မေဂျဲ ဆီက ဝယ်လာတဲ့ အသားက ဘယ်လိုလုပ် လောက်ပါ့မလဲ။
ကြက်ဥလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပါပဲ။ နေ့တိုင်း စားဖို့အတွက် ကြက်ဥကို အများဆုံး ခြောက်လုံးအထိပဲ ထုတ်သုံးခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို ထိန်းသုံးနေတာတောင် စားသုံးမှုနှုန်းက ပစ္စည်းပြတ်တာ အရမ်းမြန်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်နှစ်မှ အသား နည်းနည်းပါးပါးပဲ စားရတဲ့ ရွာထဲက လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ သူမတို့ မိသားစုရဲ့ ဘဝက ဧကန္တ ကောင်းကင်ဘုံလိုပါပဲ။
ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ သူမက ဝက်သုံးထပ်သားနဲ့ အသားလွှာအပြင် ပဲဝါနဲ့ ပေါင်းချက်ဖို့ ဝက်အမြီးတစ်ချောင်းလည်း ဝယ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါ့အပြင် နံရိုး သုံးပုံလည်း ပါသေးတယ်။ သူမက အရိုးကြီးကြီးတွေ ကြိုက်တယ်ဆိုတာ သိလို့ သူမကို အရိုးကြီး နှစ်ပုံ ပေးလိုက်တာပါ။
ဒါတွေ အားလုံးပေါင်းမှ ၇ ယွမ်ပဲ ကျသင့်တာမို့ မစျေးပါဘူး။
လင်းချင်းဟယ်က ဝက်ပေါင်ခြောက် (bacon) ပြုလုပ်ရတာကို တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေနဲ့ စိမ်ထားတာ လေးရက်ကြာပြီးနောက် အရသာတွေ အထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားတာကြောင့် နောက်ဖေးခြံထဲမှာ သွားချိတ်ဆွဲထားလိုက်ပါတယ်။
တဝက "မေမေ၊ မေမေ လုပ်ထားတဲ့ ဒီဝက်ပေါင်ခြောက်က စားလို့ ကောင်းလားဟင်" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"မေမေ လုပ်ပေးတာ မကောင်းတဲ့ ဟင်းများ ရှိဖူးလို့လား" လင်းချင်းဟယ်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
တဝက ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ "မေမေ လုပ်သမျှ အကုန်လုံး စားလို့ကောင်းပါတယ်!" လို့ ပြောလိုက်တာပေါ့။
နည်းဆုံးတော့ ရွာထဲက ဘယ်သူမှ သူ့မိသားစုထက် ကောင်းတဲ့ဟင်းတွေကို မစားနိုင်ပါဘူး။
အဲရ်ဝကတော့ ဒီဝက်ပေါင်ခြောက်ကိုပဲ စိတ်စွဲလမ်းနေပြီး "မေမေ၊ သားတို့ ဒါကို ဘယ်တော့ စားရမှာလဲ" လို့ မေးပါတယ်။
သူတို့ အကုန်လုံး မြင်ခဲ့ကြတာကိုး။ ဝက်ပေါင်ခြောက်လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီအသားကို လုပ်ဖို့ မေမေက သကြားအပါအဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထည့်ထားတာလေ။
"နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက် လိုသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် စောင့်ဉီး" လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက လေနဲ့ နှင်းတွေက မနည်းပါဘူး။ လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေရင်း သူမခြေထောက်ကို ဖက်ထားတဲ့ ဆန်းဝကို ချီလိုက်ပါတယ်။ ဆန်းဝက "အသား စားမယ်" လို့ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
"နေ့တိုင်း အသား စားချင်နေတယ်၊ ကြည့်ပါဉီး ကောင်လေးရဲ့၊ မင်း တော်တော် ဝလာပြီ မဟုတ်ဘူးလား" လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဝက်အမြီးကိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ပေါင်းချက်ထားတာပါ။ ဒီနှစ်ရက်မှာတော့ နံရိုးနဲ့ အရိုးကြီးတွေ ချက်တာပေါ့။
နေ့တိုင်း အနည်းဆုံး ဟင်းတစ်နပ်ကတော့ အဆီအစိမ့် ပါတာချည်းပါပဲ။
ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောရရင် တစ်ခါမှ အိမ်ထောင်မကျဖူးခဲ့တဲ့ လင်းချင်းဟယ်က ကလေးထိန်းတာ တကယ် တော်တာပါ။ ကျိုမိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်ကိုပဲ ကြည့်လေ၊ အပြင်ထွက်ရင် ဘယ်သူက မကြည့်ဘဲ နေမှာလဲ။ သူမက ကလေးတွေကို ပြစ်ချက်ရှာမရအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားတာပါ။
ကျိုချင်းပိုင် ဆိုရင် ပိုဆိုးပါသေးတယ်။ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကျိုချင်းပိုင်က နည်းနည်း ပိုဝလာသလိုပဲလို့ လင်းချင်းဟယ် ခံစားရပါတယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။
သူက နေ့တိုင်း အပြင်မှာ ပြေးနေပေမဲ့လည်း လင်းချင်းဟယ် ကတော့ သူ့ကို သူမရဲ့ ကျွေးမွေးမှုကြောင့် တကယ် အာဟာရ ပြည့်ဝနေတယ်လို့ ခံစားရတုန်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ညဘက်မှာ စနောက်မနေဘူးဆိုရင်တော့ သူမမှာ ဘာတိုင်ကြားစရာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
မနေ့ကတည်းက သူမရဲ့ ရာသီသွေး ပြီးသွားတာကြောင့် ဆန်းဝကို ဖက်ပြီး ပါးပါးနပ်နပ် အိပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျိုချင်းပိုင် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါဘူး။
ဒါက ကျိုချင်းပိုင်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့။
"မေမေ၊ သား ဘွားဘွားအိမ်ဘက် သွားမလို့။ ဘွားဘွားက နောက်နှစ်ရက်ဆို လာပါး (Laba) ပွဲတော် ရောက်ပြီတဲ့။ လာပါး ဆန်ပြုတ် သောက်ရတော့မယ်လို့ ပြောတယ်" ကျိုတဝက အသိပေးလိုက်ပါတယ်။
"မေမေ သိပါတယ်၊ ပြင်ဆင်နေပါပြီ။ အိမ်မှာ အစားအသောက် အကုန်ရှိတယ်၊ အဲ့ကျရင် မေမေ မင်းတို့ကို အရသာရှိတဲ့ လာပါး ဆန်ပြုတ် ချက်ပေးမယ်" လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူမက ဆန်းဝကို အခန်းထဲ ပြန်ချီသွားပါတယ်။ အခုဆို အခန်းထဲက နွေးနေပါပြီ၊ ကမ်း (Kang - မြေထိုင်မီးဖိုကုတင်) ပေါ်မှာ အိပ်ရတာ ပိုသက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်။
"ကမ်းပေါ် တက်ကြ၊ စာရေး စာကျက်ရတော့မယ်" လင်းချင်းဟယ်က အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
အပြင်မှာတော့ နှင်းတွေ ကျနေပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတည်းက နေ့တိုင်း ကျနေတာပါ၊ တကယ်ကို ချမ်းစိမ့်စေပါတယ်။
ကျိုတဝက စာကျက်ဖို့ ကမ်းပေါ် ခပ်သွက်သွက် တက်သွားပါတယ်။ ကျိုအဲရ်ဝကလည်း နောက်ကလိုက်ပြီး ဘောပင်နဲ့ စက္ကူကို ယူကာ စာရေး၊ ပုံဆွဲ လိုက်လုပ်တာပေါ့။ ဆန်းဝကတော့ အစ်ကိုကြီးကို သွားရှုပ်လိုက်၊ အစ်ကိုလတ်ဆီ ပြောင်းရှုပ်လိုက်နဲ့ တော်တော် သဘောကျနေခဲ့ပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်ကတော့ သိုးမွေးဘောင်းဘီကို ဆက်ထိုးနေပါတယ်။ ဒီသိုးမွေးဘောင်းဘီက ဆန်းဝအတွက် ထိုးပေးနေတာပါ။ အကြီးနှစ်ယောက်မှာတော့ ရှိပြီးသားမို့ အအေးမကြောက်ပါဘူး။
ဆန်းဝအတွက် ထိုးပြီးရင်တော့ သူမ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ထိုးဉီးမှာပါ။ လှလှပပ မဟုတ်ပေမဲ့ အဓိကက အဝတ်အစားက နွေးဖို့ပဲလေ။
ဒီရာသီဥတုက အိပ်ယာထဲကနေ နေ့တိုင်း မထချင်အောင် ဖြစ်စေတာပါ။ သားအဖတွေအတွက် ဟင်းချက်ပေးဖို့ ဘယ်လို သတ္တိမျိုးတွေကို မွေးမြူခဲ့ရလဲ ဆိုတာ တကယ် မခန့်မှန်းနိုင်ပါဘူး။
"ဖေဖေ ဘာလုပ်နေတာလဲဟင်" မေမေ ပေးထားတဲ့ အိမ်စာတွေ ပြီးသွားလို့ မေမေ့ဆီ စစ်ဆေးဖို့ ယူလာပေးရင်း ကျိုတဝက မေးလိုက်ပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်က စစ်ဆေးကြည့်ပြီး အမှား နှစ်ခုကို ထောက်ပြလိုက်ပါတယ်။ ငါးကြိမ် ပြန်ကူးခိုင်းပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်တာက "မင်းဖေဖေ ဘာလုပ်နေလဲ မေမေလည်း မသိဘူး" တဲ့။
တကယ်တော့ ကျိုချင်းပိုင် ကွန်မြူနတီရဲ့ တို့ဖူးအလုပ်ရုံကို ပဲဖတ်တွေ သွားယူနေမှန်း သူမ သိပါတယ်။
သူက ဝက်မွေးဖို့ ဒါတွေကို ပြန်သယ်လာတာပါ။ ခဏလောက် အစာကျွေးပြီးတဲ့နောက် ဝက်ကလေး နှစ်ကောင်က တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကြီးထွားလာကြပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်မှာလည်း အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့ဖူးတာပါ။ အရင်တုန်းက အဘွားနဲ့ နေတုန်းက ဝက်မွေးရင် ဒါမျိုး သုံးတယ်လို့ အိမ်နီးနားချင်းတွေ ပြောတာ သူမ ကြားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြောင်းဖူးမှုန့်နဲ့ ဖွဲနု ထည့်ပြီး ချက်ပေးရတာပေါ့။ ဝက်တွေက ဒါကို အရမ်း ကြိုက်ကြပါတယ်။
ဒါကြောင့် သူမက ကျိုချင်းပိုင်ကို စမ်းကြည့်ဖို့ စမ်းယူခိုင်းခဲ့တာပါ။
ဒီအချိန်မှာတော့ ဒါမျိုး အစာကျွေးတဲ့နည်း ခေါ်တာ မရှိသေးပါဘူး။ တို့ဖူးအလုပ်ရုံက ပဲဖတ်တွေကို မြေဩဇာအဖြစ်ပဲ သုံးကြတာပါ။ ကျိုချင်းပိုင်က ကြက်ဥတွေ ယူသွားပေးလိုက်တာနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ။
သူက ပဲဖတ် နှစ်အိတ် ပြန်သယ်လာခဲ့ပါတယ်။
"ကြက်ဥ တစ်ပိဿာ (jin) နည်းနည်းလေးနဲ့ ဒီလောက် ပဲဖတ်အများကြီး လဲလို့ရတာလား" လင်းချင်းဟယ် နည်းနည်း အံ့ဩသွားပါတယ်။ ဒါက ဆယ်ရက်ကနေ ခွဲလလောက်အထိ ကျွေးလို့ရတာလေ။
သူတို့က ဝက်ကလေးတွေပဲ ရှိသေးလို့ အများကြီး အစာမစားနိုင်သေးလို့ပါ။
"နောက်တစ်ခါ ထပ်လဲဖို့ သူတို့ ပြောလိုက်တယ်" ကျိုချင်းပိုင်က ဒီလို ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။
ဒါက ဟိုဘက်ကလူလည်း ဝမ်းသာသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပဲဖတ်က ဝက်တွေကို ကောင်းကောင်း ကြီးထွားစေမလားဆိုတာ သူ မသိပါဘူး။ သူ့ဇနီးက စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ်လို့ ပြောထားတာပါ။ ကျိုချင်းပိုင်က အခုဆို သူမကို ယုံကြည်နေပြီမို့ စမ်းကြည့်ဖို့ နည်းနည်း သွားဝယ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
စမ်းကြည့်ရုံပါပဲ၊ ဘာပြဿနာမှ ကြီးကြီးမားမား မရှိနိုင်ပါဘူး။ အဆင်မပြေရင်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လုပ်လို့ ရတာပဲလေ။
"ဒါဆို နောက်တစ်ခါ ထပ်လဲလိုက်ပေါ့" လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောတာက "ဒီနည်းလမ်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့ဉီး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ဝက်တွေအတွက် အစာရဖို့ လွယ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" တဲ့။
"ကောင်းပါပြီ" ကျိုချင်းပိုင် ဘာမှမတတ်နိုင်ပါဘူး၊ ဝက်ကလေးတွေ ဒါကို စားချင်ပါ့မလား ဆိုတာ သူ မသိပါဘူး။
လင်းချင်းဟယ်လည်း သူ့ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူက တို့ဖူး နှစ်ပိဿာပါ ပြန်ယူလာခဲ့တာပါ။ ဒီညတော့ သူတို့ ပြောင်းဖူးမုန့်၊ အရိုးစွပ်ပြုတ်နဲ့ တို့ဖူးဟင်း သောက်ကြမှာပါ။
ကျိုချင်းပိုင်က ပဲဖတ်၊ ဖွဲနုနဲ့ ပြောင်းဖူးတွေကို အစာအဖြစ် စမ်းသပ် ကျွေးကြည့်နေပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်က အချိုးအစားနဲ့ အချဉ်ဖောက်တဲ့ နည်းလမ်းကို ပေးထားပြီး ကျန်တာတော့ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူမရဲ့ နည်းလမ်းက အရမ်းကောင်းတာမို့ ဝက်က ပိဿာ နှစ်ရာ (၂၀၀ jin) အထိ ကြီးလာနိုင်ပါတယ်။
တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ရွာထဲက ဝက်တွေကို ဘယ်နှစ်ပိဿာအထိ ကြီးအောင် မွေးနိုင်ကြလို့လဲ။
ပိဿာ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက် ရောက်ရင်ပဲ တကယ့် အဆီယှက်တဲ့ ဝက်ကောင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါပြီ။ အဲဒါတောင် တစ်နှစ်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ခဲ့ရတာပါ။
သူမအိမ်က ဝက်တွေကို သူမနည်းနဲ့ မွေးရင်တော့ တစ်နှစ်ကို ပိဿာ နှစ်ရာအထိ သေချာပေါက် ကြီးလာမှာပါ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ကောင်းကောင်း စားရရင် ဝက်ကလေးတွေ ရောဂါ ဖြစ်ရလွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
ရွာထဲက တခြားသူတွေလည်း အိမ်မှာ ဝက်မွေးကြတာပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကဆို အချို့လူတွေမှာ ဝက်ကလေးတွေတောင် မရှိကြပါဘူး။
သူမအိမ်က ဝက်ကလေး နှစ်ကောင်ကတော့ တကယ်ကို အမွှေးတွေ ပြောင်လက်ပြီး ကြည့်လို့ အရမ်းကောင်းနေပါပြီ။
ခဏခဏ ဆိုသလို လင်းချင်းဟယ်က သူမရဲ့ အရင်ဘဝက အမှတ်တရတွေကို သုံးပြီး အရာရာကို ကြည့်တတ်တာမို့ ဒါကို ပုံမှန်ပဲလို့ ခံစားရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေသခံတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျိုချင်းပိုင် ကတော့ ဒီအချိန်မှာ ဝက်မွေးဖို့ ပြောင်းဖူး သုံးရတာကို ဖြုန်းတီးတယ်လို့တောင် မတွေးခဲ့ပါဘူး။
ဇွန်းတစ်ဇွန်းစာလေးပဲ ဆိုပေမဲ့ ပြောင်းဖူးမှုန့်ကလည်း သီးနှံကောင်း တစ်ခုပါပဲ။
တောင်သူတွေက ဒယ်အိုးဆေးရေနဲ့ပဲ ဝက်မွေးကြတာပါ။ သားသတ်ရုံ ပို့ခါနီးမှ အသားတိုးအောင် ပြောင်းဖူးမှုန့် နည်းနည်း ကျွေးကြတာပါ။ တခြားအချိန်တွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဂရုစိုက်ခံရပါ့မလဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျိုချင်းပိုင်ရဲ့ အရင် တာဝန်ကျခဲ့တဲ့ နေရာမှာတော့ သူတို့ ကိုယ်တိုင်စားဖို့ မီးဖိုချောင် နောက်ဘက်မှာ ဝက်မွေးလေ့ ရှိကြပါတယ်။ သူတို့လည်း ဒီလိုပဲ ကျွေးကြတာမို့ ကျိုချင်းပိုင်က လင်းချင်းဟယ် ဖြုန်းတီးနေတယ်လို့ မခံစားရပါဘူး။ အဲဒီအစား စာအုပ်ထဲက သူမရဲ့ နည်းလမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရတယ်လို့ အမှန်အတိုင်း တွေးခဲ့ပါတယ်။