ဟိုင်းစီးတီးတွင် မုတ်သုံရာသီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဇွန်လသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အထူးသဖြင့် ဇွန်လဆန်းပိုင်း ကျော်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဇိုးကျင်းပေါင်တစ်ယောက် တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ရာသီဥတုအရှိန်အဝါကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ရာသီဥတုက အိုက်စပ်စပ်နှင့် အသက်ရှူကျပ်စရာကောင်းကာ လေထုဖိအားလည်း နည်းပါးလှပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချမှုများကလည်း မကြာခဏဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏သမီးငယ်လေး၏ အနှီးများနှင့် အဝတ်အစားများမှိုတက်သွားမည်ကိုပင် သူက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသေး၏။
"ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ရှိပြီလေ။ ဘာလို့ မရပ်သေးတာလဲ" ဇိုးကျင်းပေါင်က အခန်းထဲတွင် ရပ်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက်ပါပဲလေ။ မိုးက တစ်ဝက်လောက် ဆက်တိုက်ရွာနေတာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ အဒေါ်ဂျန်း ပြောတာ ကြားဖူးတယ်" လင်းချင်းဟယ်က ဟိုင်းစီးတီး၏ နာမည်ကြီး အမှတ်တရမုန့်ဖြစ်သော ဖုတ်ထားသည့် အစာသွပ်နှမ်းမုန့်ကို ဝါးရင်း လျစ်လျူရှုသလို ပြန်ဖြေသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အဝတ်အစားတွေ အလုံအလောက် ယူလာခဲ့ကြတာဖြစ်ရာ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ဖို့ အပြည့်အစုံ ရှိနေသောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။
ဇိုးကျင်းပေါင်မှာ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ရာသီဥတုနှင့် အလိုက်သား ဖြစ်အောင် နေထိုင်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူက အဝတ်အစားနှင့် အတွင်းခံများကို အလုံအလောက် ယူလာခဲ့မိသည်၊ မဟုတ်လျှင် လဲဝတ်စရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"နည်းနည်း စားကြည့်ပါဦး။ အရမ်းကောင်းတယ်" လင်းချင်းဟယ်က ကမ်းပေးသည်။
ဇိုးကျင်းပေါင်လည်း သူမနှင့်အတူ ထိုင်စားရင်း "ကြိုက်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကြိုက်တယ်" လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဘေးခန်းမှာ ဒယ်အိုးကင်မုန့် ရောင်းတဲ့နေရာတစ်ခုကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီမှာတော့ သူတို့က အဲဒါကို တခြားနာမည်တစ်ခုနဲ့ ခေါ်ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာတော့ အတော်ကောင်းသား" ဟု ဇိုးကျင်းပေါင်က ပြောပြသည်။
"ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ဝယ်ကြတာပေါ့။ ဒါကလည်း နာမည်ကြီး အမှတ်တရမုန့်တစ်မျိုးပဲဟာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သဘောတူလိုက်သည်။
ဇိုးကျင်းပေါင် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူမ၏ဗိုက်ကို လှမ်းတို့ရင်း "သမီးလေးက မိန်းမကို ဆော့သေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မဆော့ပါဘူး" လင်းချင်းဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ဇိုးကျင်းပေါင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက သူ၏သမီးငယ်လေးနှင့် အပြန်အလှန် အဆက်အသွယ်လုပ်ချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ခဏလောက် စကားပြောပြီးနောက် သူ ထရပ်ကာ မီးဖိုခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
"မိန်းမရေ၊ ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ် ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုနေလဲ" ဇိုးကျင်းပေါင်က လှမ်းအော်မေးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ငါ့အတွက် ဟင်းရွက်တစ်ပြား ပြုတ်ပေးပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ပြောသည်။
"အင်း" ဟု ဇိုးကျင်းပေါင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ကြက်စွပ်ပြုတ်ကို မီးနှေးဖြင့် တည်ပြီး ခေါက်ဆွဲပြုတ်လိုက်သည်။
ဇနီးဖြစ်သူ စားချင်သည့် ဟင်းရွက်ပြုတ်အတွက်မူ သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ဆေးကြောကာ ရေပස්တွင် ဖျောပြီး ရေစစ်ထားလိုက်ကာ အပေါ်မှ ပဲငံပြည်ရည် အနည်းငယ် ဆမ်းလိုက်သည်။
အရသာ အလွန်ပေါ့ပါးသည့် အစားအစာများကို စားသုံးရသည်မှာ သူ၏အတွက် အနည်းငယ် အကျင့်မဖြစ်သေးသော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူကမူ ကြိုက်နှစ်သက်လေသည်။
လင်မယားနှစ်ယောက်သား မနက်စာအဖြစ် ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို အတူစားသုံးကြပြီးနောက် နေ့ခင်းဘက်တွင် တစ်ရေးတစ်မော အိပ်စက်ကြသည်။ ထိုနေ့ ညနေပိုင်းတွင်မူ မိုးက နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။
ဇိုးကျင်းပေါင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မိုးက တစ်စက်စက်နှင့် အဆုံးမရှိ ရွာနေခဲ့သော်လည်း ရာသီဥတုက နောက်ဆုံးတော့ သာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒုတိယနဲ့ တတိယသားက နောင်လကျရင် ကျောင်းပိတ်ပြီ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
"တတိယသားကို လာခိုင်းပြီး ဒုတိယသားကိုတော့ ဟိုမှာပဲ ထားလိုက်မယ်" ဟု ဇိုးကျင်းပေါင်က အကြံပြုသည်။
လင်းချင်းဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ညစာစားပြီးနောက် သူမက ဂျန်းကိန်း ရောက်လာမည့်အချိန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ကျူရှင်သင်ခန်းစာများကို စတင်ပေးလေတော့သည်။
"အဒေါ်လင်း၊ ကျွန်တော် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ နေ့တိုင်း လာချင်တယ်" ဟု ဂျန်းကိန်းက ကြေညာသည်။
"ရတာပေါ့။ ငါ့သားလည်း နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ လာမှာပဲ။ တခြားဘာသာရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိရင် သူ့ကို မေးလို့ရတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သဘောတူလိုက်သည်။
"သူ ဘတ်စကတ်ဘော ကစားတတ်လား" ဟု ဂျန်းကိန်းက မေးသည်။
"သူက ဘတ်စကတ်ဘောရော ဘောလုံးပါ နှစ်ခုစလုံး သိတယ်" လင်းချင်းဟယ်က ভ্রုတစ်ဖက် ပင့်လိုက်သည်။
"တော်တော် ထူးချွန်တာပဲ" ဟု ဂျန်းကိန်းက မှတ်ချက်ချသည်။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ အဲဒါ ငါ့သားပဲဟာ" လင်းချင်းဟယ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောသည်။
"ဘယ်လိုမှကို နှိမ့်ချမပြောဘူးနား" ဂျန်းကိန်းက ခေါင်းခါရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မာနမကြီးလှဘူးလို့ ထင်ထားပေမဲ့ ဒီအမျိုးသမီးကတော့ အားလုံးထဲမှာ အထွတ်အထိပ်ပဲ ဖြစ်နေပုံရသည်။
လင်းချင်းဟယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံး စာမေးပွဲမှာ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိမယ်လို့ ထင်လား"
သူ့ရဲ့ အခြေခံ အနေအထားက ညံ့ဖျင်းသည်ဖြစ်ရာ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်ကလည်း အလွန်အမင်း မကြီးမားပေ။ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက် ရရင်ကို အတော်လေး ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
"နည်းနည်းတော့ ခက်မယ်ထင်တယ်။ အခွင့်အရေးက သိပ်များမယ် မထင်ဘူး" ဟု ဂျန်းကိန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"အင်္ဂလိပ်စာ ရေးဖွဲ့မှုအတွက် သုံးလေ့ရှိတဲ့ ဝါကျတည်ဆောက်ပုံတွေနဲ့ အခြေခံတွေကို ငါ သင်ပေးပြီးပြီပဲ။ ကွက်လပ်ဖြည့် စာမေးပွဲတွေမှာ သဒ္ဒါကို နည်းနည်း ပိုအာရုံစိုက်လိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အကြံပြုသည်။
ဂျန်းကိန်းသည် သူ၏ ပြန်လည်လေ့လာမှုကို အဆုံးသတ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးမှ အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဂျန်းအဘွားနှင့် ဂျန်းအဘိုးတို့မှာ ထိုနေ့က သူတို့၏ မြေးမလေး ဂျန်းယု၏ မွေးနေ့ဖြစ်သောကြောင့် သားဖြစ်သူ၏အိမ်သို့ လာရောက်စားသောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂျန်းအဘွားက စကားစတစ်ခုကို အစပျိုးလာခဲ့သည် - "အကြီးဆုံးရဲ့မိန်းမရေ၊ ရှောင်ကိန်းကို လစ်တယ်ကျိုးနဲ့ ချင်းဟယ်တို့ရဲ့ မိဘအရင်းသဖွယ် သတ်မှတ်ခိုင်းသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လား"
ရှဲ့မေလီ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် "အဲဒါ မဆိုးတဲ့ အကြံပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမက ခင်ပွန်းသည်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ရှင်ကော ဘယ်လိုထင်လဲ အချစ်" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမက လင်းချင်းဟယ်ကို စစ်မှန်သော လေးစားမှု အပြည့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဇိုးကျင်းပေါင်က စစ်မှုထောက်ဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးကလည်း မြို့တော်မှ လာကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဂျန်းက သူ၏မိခင်အနေဖြင့် ထိုလင်မယားအပေါ် ထိုမျှလောက် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ "ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်က ဘယ်လိုသဘောရမလဲ မသိဘူး"
သူ့သားအတွက် မြို့တော်မှ မိဘအရင်းသဖွယ် ဆက်ဆံမည့်သူ ရှိနေခြင်းက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်ပေမည်။ ထိုကောင်လေးက စစ်ဘက်လမ်းကြောင်းကို လိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုက်သည်ဖြစ်စေ ထိုကဲ့သို့သော အဆက်အသွယ်မျိုး ရှိနေခြင်းက ဆိုးကျိုးမရှိနိုင်ပေ။ အဲဒါက ဘဝအတွက် နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေဘူးလား။
"မင်းတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးဆိုရင် ငါ ပြန်သွားတဲ့အခါ ချင်းဟယ်ကို မေးကြည့်မယ်" ဂျန်းအဘွားက ပြုံးလိုက်ပြီး မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ "ရှောင်ကိန်း၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဂျန်းကိန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ "ကျွန်တော့်ကို သစ်သီးတောင် မပါဘဲ လက်ဗလာနဲ့ အတန်းတက်ဖို့ လုပ်ခိုင်းနေတာလား"
"ဒီကောင်လေး ပြောတာကို ကြားကြစမ်းပါဦး! ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါက သစ်သီးချည်းသက်သက် ယူသွားတာက လုံလောက်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးနေတာပါ" ဟု ရှဲ့မေလီက ပြန်ပြောသည်။
သူ့သားက ကျူရှင်သင်ခန်းစာတွေ သင်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် တောင် နှစ်လတောင် မပြည့်သေးပေမဲ့ သူ၏ အင်္ဂလိပ်စာ အမှတ်တွေက တဖြည်းဖြည်း တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမအနေဖြင့် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။ သူ၏ အင်္ဂလိပ်စာ တိုးတက်မှုတွေ ဆက်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး အနာဂတ်မှာ တက္ကသိုလ်ကောင်းတစ်ခုဝင်ဖို့က ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပေ!
"မင်းတို့ သတိမထားမိဘူးလား။ သူက သူ့ရဲ့ မွေးစားမိခင်ဘက်ကနေ စကားပြောနေပြီလေ" ဟု ဂျန်းအဘွားက ပျော်ရွှင်စွာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူတို့မိသားစုမှာ ထိုကိစ္စကို သူတို့ဘာသာသူတို့ အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုနောက်တွင် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ဇိုးကျင်းပေါင်တို့ထံ တိုက်ရိုက်သွားရောက် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
"ဒီနေ့ အတူတူစားကြတုန်းက ငါ့ရဲ့ချွေးမက မိသားစု ဆွေမျိုးဆက်နွယ်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ရုတ်တရက် အဆိုပြုလာတယ်လေ - ရှောင်ကိန်းကို မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ မွေးစားဖခင်နဲ့ မွေးစားမိခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခိုင်းဖို့ပေါ့။ အဲဒါက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံတစ်ခုလို့ ငါထင်တယ်" ဟု ဂျန်းအဘွားက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပြသည်။
အစတုန်းကတော့ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အစပျိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမအနေဖြင့် အဲဒီလို မပြောနိုင်ပေ။ ချွေးမဖြစ်သူဆီကနေ ထွက်လာတာက ပိုပြီး နားထောင်လို့ ကောင်းပေသည်။
ဂျန်းအဘိုးက အနီးတွင် ထိုင်ရင်း ရုပ်မြင်သဍ္ဍာကြည့်နေသည်။ သူလည်း လိုက်ပါလာခြင်းက ဤကိစ္စအပေါ် မည်မျှ အလေးထားကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ဇိုးကျင်းပေါင်တို့မှာ သဘာဝကျစွာပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် "ဒါက ရှောင်ကိန်းကို ကျွန်မတို့ရဲ့ မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံဖို့ ပြောတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မင်းနဲ့ လစ်တယ်ကျိုးတို့က ငါတို့ကို အထင်သေးမလားလို့ စိုးရိမ်နေမိတာပါ။ ဒီကောင်လေးက နည်းနည်း ဆိုးသွမ်းတတ်တယ်လေ" ဟု ဂျန်းအဘွားက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
"လူငယ်တစ်ယောက်က နည်းနည်း ဆိုးသွမ်းတာ သဘာဝပါပဲ။ ကလေးက စိတ်ထားကောင်းပါတယ်။ သူရော သဘောတူရဲ့လား။ പിന്നെ သူ့အဖေရော ဘယ်လိုလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
သူမမှာ မွေးစားသား တစ်ယောက်မှ မရှိသေးရာ မွေးစားသား တစ်ယောက် လက်ခံခြင်းက ဆိုးရွားသည့် အကြံတော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျန်းမိသားစုက အတော်အတန် အနေအထား ရှိကြသည် - ဂျန်းကိန်း၏ ဖခင်က ဤနေရာတွင် ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင်လည်း ရာထူးတက်ဖို့ သေချာပေါက် ရှိနေသည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ဇိုးကျင်းပေါင်တို့က မြို့တော်ရှိ သူတို့၏ စက်မှုလုပ်ငန်း သို့မဟုတ် မိသားစု နောက်ခံအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ ကြွားဝါခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဇိုးကျင်းပေါင်က ဘေကျင်းတက္ကသိုလ်၏ နိုင်ငံခြားဘာသာဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့တွင် သားသုံးယောက် ရှိကြောင်းကိုသာ ပြောပြခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဂျန်းမိသားစုကြီးက မိသားစု ဆွေမျိုးဆက်နွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ရိုးသားစွာဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ချွေးမက အစပျိုးခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သေချာပေါက် ဆွေးနွေးပြီးကြလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ရှောင်ကိန်းကလည်း မျက်နှာရဲပြီး ဟုတ်ကဲ့ပါလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်" ဟု ဂျန်းအဘွားက ပြုံးဖြီးလျက် ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ။ အားလုံးက သဘောတူတယ်ဆိုတော့ ဒီမွေးစားဆက်ဆံရေးကို ကျွန်မတို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံပါတယ်။ ကျွန်မတို့ဘက်က မွေးစားသား ရတာဆိုတော့ ဧည့်ခံကျွေးမွေးသင့်တာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ရှောင်ကိန်းက မွေးစားဖခင်နဲ့ မွေးစားမိခင်ကို ရတာလေ။ ကျွန်မတို့ဘက်ကပဲ အိမ်ရှင်အဖြစ် ဧည့်ခံသင့်တာပေါ့" ဟု ဂျန်းအဘိုးက တုံ့ပြန်သည်။
"အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငြင်းမနေကြနဲ့တော့။ ဘယ်နေ့ အားကြတယ်ဆိုတာ ကြည့်ပြီး ကျွန်မတို့အိမ်မှာပဲ စုဝေးကြတာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က နွေးထွေးစွာ အကြံပြုသည်။
"သဘက်ခါကျရင် ငါ့သားမှာ ခွင့်ရက်ရှိတယ်၊ ရှောင်ကိန်းလည်း ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လုပ်လို့ရတာပေါ့" ဟု ဂျန်းအဘွားက အဆိုပြုလိုက်သည်။