လင်းချင်းဟယ်သည် အာဝါ ပြန်လာပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့်အတူ ဟိုင်းမြို့သို့ သွားသည့် ရထားကို စီးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်တို့ လင်မယားမှာ ဟိုင်းမြို့သို့ အချောအမော ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့မှသာ သူမ၏ ရင်သွေးကို လွယ်ထားရန်နှင့် သမီးငယ်လေး၏ မွေးဖွားလာမှုကို ကြိုဆိုရန်အတွက် ဖြစ်သော ခြံဝင်းကျယ်ပါသည့် အိမ်ကို လင်ချင်းဟယ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် တစ်ယောက် အဘယ်မျှ ဝမ်းသာနေသည်မှာ အံ့စရာတော့ မရှိပေ။ ဤအိမ်က အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး ရှေးပိုင်ရှင်မှာ သပ်ရပ်မှုကို အလွန်နှစ်သက်သူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အစားထိုးစရာရှိသည်များကို လဲလှယ်ပေးပြီး ပရိဘောဂအသစ်များ တင်သွင်းထားခဲ့သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်အနေဖြင့် အိမ်အတွင်းပိုင်းကို ဤမျှကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဖေးတွင်လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းလေး တစ်ခု ပါရှိသည်။
"ငါတို့ ကြက်ပေါက်လေးတွေ ဝယ်ပြီး မွေးကြမလား" လင်ချင်းဟယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိုးချင်းပိုင်ကို ပြုံးပြလျက် မေးလိုက်သည်။
"မဝယ်တော့ပါဘူး။ စားချင်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး ဝယ်လို့ရတာပဲလေ" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းခါပြသည်။
သူ့ဇနီးက သပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတတ်မှန်း သူသိပြီးသားဖြစ်ကာ ကြက်မွေးသည်ဆိုကတည်းက အနံ့အသက်ကိစ္စတွေ ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်ကြက်မှ မမွေးတော့ဘဲ ငှက်သား သို့မဟုတ် ကြက်သားစားချင်လျှင် ဈေးထဲသို့သာ တိုက်ရိုက်သွားဝယ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အရင် အနားယူလိုက်ဦး။ မနက်ကျရင် ကိုယ် လိုက်ပြမယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြောသည်။
သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်မှာ တစ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာပြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်ဘဝအတွက် လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံးက အနီးအနားတွင်ပင် ရှိနေသည် — မဟုတ်ပါက သူက ဤနေရာကို ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့မည်နည်း။
လင်ချင်းဟယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် မူးဝေပင်ပန်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ အနားယူရန်အတွက် သူမ၏ ဖန်တီးရှင် ဖယ်ရှားရေးနယ်မြေ (dimensional space) ထဲမှ ယပ်တောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လေပြည်လေး တိုက်ခတ်နေစဉ် သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိန်းမများက ပင်ပန်းလွယ်တတ်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ဤမျှ ရှည်လျားသော ခရီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာရပြီးနောက်ပိုင်းဆို ပိုဆိုးပေမည်။ ခရီးသွားစဉ်က အိပ်ခဲ့ရသော်လည်း သူမမှာ အင်အားများ ကုန်ခမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က အိမ်ကို စတင်သန့်ရှင်းရေး လုပ်တော့သည်။
ယခင်က သူသည် ပင်မအိပ်ခန်းကိုသာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ပရိဘောဂများ အစားထိုးခဲ့ရုံသာ ရှိသေးရာ အခြားအခန်းများအတွက် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သို့သော် ရှေးပိုင်ရှင်က အလွန်သပ်ရပ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် နေရာက အလွန်ကြီးတော့ ညစ်ပတ်နေခြင်း မရှိပေ။
ခဏအကြာတွင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က သွားဖွင့်လိုက်ရာ ဂေါ်ဖီထုပ်တစ်ဆုပ်ကို ကိုင်ထားသည့် အဘွားအိုတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ပြုံးလျက် "သစ်စိမ်းကိုင် မစ္စတာကူရဲ့ အိမ်ကို ဝယ်တဲ့ အိမ်နီးနားချင်း အသစ်တွေလား။ အဖွားက ညာဘက်ခြမ်းမှာ နေတာ။ လူတွေက အဘွားကို ကျန်းအဘွားလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ဒါက ကိုယ့်ခြံထဲမှာ ကိုယ်စိုက်ထားတဲ့ ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလေ။ ယူလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ၎င်းကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး "အဘွားကျန်း၊ ကျွန်တော်က ကျိုးဆိုတဲ့မျိုးရိုးပါ။ ကျွန်တော့်ဇနီးက အခု အိပ်ပျော်နေပါတယ်။ တစ်နေ့ကုန် ခရီးသွားလာခဲ့ရလို့ပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒါ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သားလည်း ဝင်ပြီး အနားယူလိုက်ပါဦး" ဟု အဘွားကျန်းက ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
သူမသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်မလာဘဲ သူမ၏ နေအိမ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
အဘွားကျန်း အိမ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်းပင် "သူတို့က တကယ်ပဲ အပြင်ကလာတဲ့ သူစိမ်းတွေပဲ၊ ဒေသခံတွေ မဟုတ်ဘူး" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးလေးကြီးကျန်းက "ကိုယ်ပြောသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က မယုံဘူး။ သူ့စကားဝိုင်း အသံထွက်ကို ကြည့်ရတာ မြို့တော်ဘက်က ဖြစ်မယ်ထင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"မြို့တော်က လူတွေက ဒီအိမ်ကို ဝယ်ဖို့ ဒီအထိ အဝေးကြီး လာကြမယ်တဲ့လား" ဟု အဘွားကျန်းက အံ့သြတကြီး မေးသည်။
"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ရပ်ကွက်က အဲဒီလောက်ထိ ဆိုးလို့လား။ မျက်စိရှင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီနေရာကို သဘောကျမှာပဲ" ဟု ဦးလေးကြီးကျန်းက ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကူအဘိုးကြီးရဲ့ မိသားစုကတော့ အဲဒါကို သိပ်သဘောကျမယ် မထင်ဘူး"
"မကျေနပ်ဘူး ဟုတ်စ။ ဘာကို မကျေနပ်စရာ ရှိလို့လဲ" ဟု အဘွားကျန်းက မေးသည်။
"သူတို့က ဒီအိမ်ကို ကြာပြီလေ။ ပြန်ဖ်မိသားစုက သူတို့သားနဲ့ သွားနေဖို့ ပြောင်းသွားမယ်ဆိုတာ သိလိုက်ကတည်းက ကူမိသားစုက အဲဒါကို ဝယ်ချင်နေခဲ့တာ" ဟု ဦးလေးကြီးကျန်းက ရှင်းပြသည်။
အဘွားကျန်းက "ပြန်ဖ်မိသားစုက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ဈေးကွက်တင်ထားတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျိုးလေး ရောက်လာပြီး ငွေအပြည့်ပေး ဝယ်လိုက်တဲ့အထိ ဘယ်သူမှ မဝယ်ကြဘူးလေ။ ဘာကြောင့် ကူမိသားစုမှာ မကျေနပ်စရာ ရှိရမှာလဲ" ဟု ပြောသည်။
"ရှင် မသိသေးလို့ပါ။ ကူအဘိုးကြီးရဲ့ မိသားစုက ပြန်ဖ်မိသားစုကို ဈေးနှိမ်ချပြီး ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းခိုင်းဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ။ ရက်အတော်ကြာတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ မဝယ်ကြတော့ ပြန်ဖ်တို့ကလည်း ဈေးလျှော့ပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီလေ။ အခုတော့ ကျိုးလို့ခေါ်တဲ့ ဒီကောင်လေးက ဈေးအပြည့်ပေးပြီး ဝယ်လိုက်တော့ သူတို့ ဝမ်းသာမယ်လို့ ထင်သလား" ဟု ဦးလေးကြီးကျန်းက အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြသည်။
"တကယ် ရယ်စရာပဲ။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် ဈေးနှုန်းက မကြီးလှပါဘူး — တကယ်တမ်းဆို ဈေးတောင် တန်နေသေးတာ။ ပြန်ဖ်မိသားစုက အမြန်ပြောင်းချင်နေလို့သာ မဟုတ်ရင် တစ်သောင်းယွံထက် တောင် ပိုကုန်ကျမှာ။ ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို သဘောမကျဘဲနဲ့ အိမ်ကို တခြားလူ့လက်ထဲ ပါသွားအောင် လုပ်မိပြီး အခုတော့ အပြစ်ရှာချင်နေသေးတာပေါ့။ ကျိုးလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းမှုကို ကြည့်ရတာတော့ သူက အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်လူမျိုး မဟုတ်ဘူး" ဟု အဘွားကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်တစ်ယောက် တခြားသူ၏ ကြံစည်မှုကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဖျက်ဆီးမိလိုက်မှန်း လုံးဝ မသိပေ။ သူ အိမ်ဝယ်စဉ်က ဈေးနှုန်းမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် သင့်လျော်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်ခြင်းမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ငွေချေကာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပူပန်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သူသည် အိမ်ကို အတွင်းရော အပြင်ပါ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ရေကျိုလိုက်သည်။ သူ့ဇနီးက သပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတတ်ပြီး နိုးလာသည့်အခါ ရေချိုးချင်မည်မှာ သေချာသည်။
ဤနေရာတွင် ကျောက်မီးသွေးကို သုံးရပြီး ယခင်ပိုင်ရှင် ထားခဲ့သည့် ကျောက်မီးသွေး အချို့ ကျန်ရစ်နေသော်လည်း အများကြီး မရှိပေ။ သူ မနက်ဖြန်ကျလျှင် အများကြီး ထပ်ဝယ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ရေဆူလာသောအခါ သူကိုယ်တိုင် ရေချိုးပြီးနောက် ဇနီးဖြစ်သူကို နိုးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်မှာ တစ်နာရီကျော်မျှ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ လန်းဆန်းသွားသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် "ငါ့ကို ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် ပြုတ်ပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် ကြက်ဥခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကို အမြန်ပြုတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်သည် ရေချိုးခန်းထဲမှ သက်တောင့်သက်သာနှင့် ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် စားသုံးတော့သည်။ ပန်းကန်လုံးကြီးထဲတွင် အစားအစာများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမသည် နောက်ဆုံးတစ်စက်အထိ ကုန်စင်အောင် စားပစ်လိုက်သည်။
"ခေါင်းက နည်းနည်း ယားနေသလိုပဲ" ဟု စားသောက်ပြီးနောက် ကျေနပ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် လင်ချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီနေ့တော့ နှောင်းသွားပြီ၊ အခု ဆေးလိုက်ရင် အချိန်မီ မခြောက်တော့ဘူး။ မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် ကိုယ် ဆေးပေးမယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟယ်က ငြင်းခုံမနေဘဲ စာအုပ်စဖတ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က အဝတ်လျှော်ရန် သွားသည်။ မနက်ဖြန်ကျလျှင် အိမ်သုံးပစ္စည်းများဖြစ်သည့် အဝတ်လျှော်စက်၊ ရုပ်မြင်သံကြားစက် စသည်တို့ကို မဖြစ်မနေ ဝယ်ရပေမည်၊ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ထက်ပိုသော အချိန်ကို ကုန်ဆုံးရမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
လင်ချင်းဟယ် စာဖတ်နေစဉ် ကျိုးချင်းပိုင်က အလုပ်လုပ်သည်။ ပြီးသွားသည့်အခါ သူက တစ်နေရာတည်း ထိုင်မနေဘဲ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ တန်းဝင်သွားသည်။
"ရှင် အခု ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က မေးသည်။
"မင်းအတွက် သရေစာ လုပ်မလို့" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ဖြေပြီး သူ၏ တူမဖြစ်သူ ကျိုးအာနီ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်က အစားအသောက် အလွန်စားကောင်းခဲ့ပုံကို ပြန်သတိရသွားသည်။
လင်ချင်းဟယ်က "မလိုပါဘူး။ ညစာ အများကြီး စားထားတာဆိုတော့ ဗိုက်မဆာလောက်ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်က ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ နံရိုးနှင့် ကြာစေ့ယာဂုတစ်ပန်းကန်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ဘေးမှာ ချထားလိုက်သည်။ လတ်ဆတ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ရန် အချိန်မရှိသဖြင့် သူသည် လင်ချင်းဟယ်၏ ဖန်တီးရှင် ဖယ်ရှားရေးနယ်မြေထဲမှ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က သူသည် မလိုအပ်ဘဲ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ဟု တွေးလိုက်သော်လည်း ည ၉ နာရီခန့် အိပ်ရာဝင်ခါနီးတွင် သူမသည် ဗိုက်အနည်းငယ် ဆာလာသလို ခံစားရပြီး အနည်းငယ် စားချင်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ယာဂုပန်းကန်ကြီးကို ကုန်စင်အောင် စားသုံးလိုက်တော့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညစာကို ည ၆ နာရီတည်းက စောစော စားထားမိတာပဲလေ။
သူမကိုယ်သူမ အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်ပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်သည် မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မတွေးဘဲ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ စိတ်ကြည်လင်နေသော ကျိုးချင်းပိုင်သည်လည်း သူ့ဇနီးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ထားရင်း အိပ်မောကျသွားလေတော့သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် လင်ချင်းဟယ်က ထပ်မံ အိပ်ရာထနောက်ကျခဲ့သည်။ သူမ နိုးလာချိန်တွင် ကျိုးချင်းပိုင်က မနက်ဈေးသို့ သွားပြီး မီးဖိုချောင်ထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အသားလှီးသံများကို ကြားနေရရင်း လင်ချင်းဟယ်က ဤမျှ ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် ရရှိလာသော ကိုယ်ဝန်ကို လွယ်ထားရခြင်းမှာ ဆိုးရွားလှသည့် ကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းက သူမ၏ ခင်ပွန်းဟောင်း၏ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဘက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ခွင့် ရစေခဲ့သည်။
သူမ ဘာမှ လက်ညှိုးတောင် ထိုးစရာ မလိုဘဲ အရာအားလုံးကို ဂရုစိုက်ပေးနေသည်။
သူမ ထလာပြီး မျက်နှာသစ် သန့်စင်ပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်က "ဘာလို့ နည်းနည်း ပိုပြီး မအိပ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးသည်။
"တော်လောက်ပါပြီ။ ဒီနေ့တော့ လမ်းလျှောက်ထွက်သင့်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြန်ပြောသည်။ သူမ၏ စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝလာပြီဖြစ်ရာ အိမ်နီးနားချင်းများထံ သွားရောက်လည်ပတ်သင့်သည်ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် မိသားစုအတွက် ကြီးမားသော အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ လိုအပ်နေဆဲဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ကို ကုန်တိုက်ကြီးထဲတွင် ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ နံနက်စာစားပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်တို့ လင်မယားမှာ အတူတကွ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်ကို အိမ်ရောင်းခဲ့သည့် လူက အနီးအနားရှိ အဓိကနေရာများကို ညွှန်ပြပြီးသား ဖြစ်သည် - ဈေး၊ ဈေးဝယ်စခန်းကြီး၊ ကျောင်းနှင့် ဆေးရုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရပ်ကွက်အတွင်း အဆင်ပြေသော နေရာများတွင် တည်ရှိနေကြသည်။
မဟုတ်ပါက ကျိုးချင်းပိုင်၏ လိုအပ်ချက်တိုင်းနှင့် ကိုက်ညီနေသော ဤခြံဝင်းကြီးက ဤမျှ ကံကောင်းထောက်မစွာ တိုက်ဆိုင်နေသည်ဟု ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။