အခန်း ( ၅၆၁ ) - ရင်ခုန်သံများကို ရှုပ်ထွေးစေခြင်း
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကျိုးချင်းပိုင်သည် ဟိုင်မြို့သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ သူသည် အရာရာကို အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အခြေအနေများ သတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် လင်းချင်းဟော့ကို လိုက်ခေါ်ရန် ပြန်လာမည်ပေတည်း။ သူ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းအရ ရက်အနည်းငယ်ထက် ပိုကြာမည်မဟုတ်ပေ။
လင်းချင်းဟော့သည် အိမ်တွင်ပင် စောင့်နေခဲ့သည်။ နောင်တွင် သူမသည် အဘွားအို ကျန်းနှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုံမိခဲ့သော်လည်း ထိုအဘွားအိုက သူမကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။
ရပ်ကွက်ထဲတွင်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သတင်းတစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။ ဤအဘွားအိုငယ်လေးမှာ သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အညံ့ခံလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းချင်းဟော့ သိလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းမှာ ခြိမ်းခြောက်ရုံမျှသာ မဟုတ်ပေ။ အဘွားအို ကျန်းသာ အမှန်တကယ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ဖြင့် သတင်းဖြန့်ခဲ့မည်ဆိုပါက လင်းချင်းဟော့သည် ရှုရှင့်ချန်၏ လုပ်ငန်းကို အမှန်တကယ်ပင် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ကျန်းမိသားစုသည် ရှုရှင့်ချန်နှင့် ကျန်းမေလျန်တို့ထံမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာပျက်စရာကောင်းကာ မှောင်မိုက်နေသော မျက်နှာထားများ ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို မျိုသိပ်ထားကြရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြပေ။
လင်းချင်းဟော့ ခန့်မှန်းသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ အဘွားအို ကျန်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည့်ကိစ္စကို အမျိုးသမီးများအဖွဲ့ချုပ်ထံ သွားရောက်တိုင်ကြားမည်ကို လင်းချင်းဟော့က လုံးဝမကြောက်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသခဲ့သောကြောင့် အတွင်းအင်္ဂါများပင် နာကျင်သည်အထိ ဒေါသထွက်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းမေလျန်သည် ထိုလထဲတွင် မတော်တဆ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏မိခင်အတွက် ငွေကြေးများ ယူလာပေးခဲ့သည်။ ယခင်က ၂၀ ယွမ်ဖြစ်သော်လည်း ဤလတွင်မူ ကျန်းမေလျန်က ၃၀ ယွမ် ပေးခဲ့ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနေသောကြောင့်ပင်တည်း။
အဘွားအို ကျန်းသည် ငွေကို လက်ခံရရှိသောအခါ စိတ်အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ရှင့်ချန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့များ သွားတိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး!" ဟု ဆိုလေသည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမေလျန်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြချင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ဘယ်သူ့ကိုလဲ"
"ဟိုဘက်အိမ်ကလေ။ ဒီအရွယ်ရောက်နေပြီ၊ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတုန်းပဲ!" အဘွားအို ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောသည်။
ကျန်းမေလျန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် "ဆရာမလင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေလို့လား" ဟု ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမသည် 'အဒေါ်' ဟုပင် ခေါ်ချင်ခဲ့သေးသော်လည်း မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
ကျန်းမေလျန် အဝတ်အထည်ဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်လေလေ၊ အရသာကို ပိုတွေ့လေလေ ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြတ်အစွန်း ထွက်နေခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမနှင့် ရှုရှင့်ချန်တို့ နှစ်ဦးပေါင်းကာ တစ်လလျှင် ယွမ် ၆၀၀ နီးပါး ရရှိနေကြပေပြီ။
ဝင်ငွေက အလွန်တရာ အားရစရာကောင်းလှသဖြင့် ကျန်းမေလျန်သည် ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်သော ကျိုးမိသားစုဟောင်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေလိုခဲ့သည်။
ရက်အများစုတွင် ကျန်းမေလျန်သည် ရှုရှင့်ချန်အား ၎င်းတို့နှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ရန် မကြာခဏ တိုက်တွန်းလေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ရှုရှင့်ချန်မှာ အလွန်တရာ ခေါမာတတ်သည့် သဘောသဘာဝရှိပြီး သွားရန် လုံးဝ ခေါင်းမာမာဖြင့် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
သူက သွားခဲ့လျှင် ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့မှုများကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် သွားရမည်နည်းဟု ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ပိုက်ဆံရှာရသည်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေပေသည်။ ကျိုးမိသားစုဟောင်းကို ချော့မော့ရန် အမှန်တကယ် သွားစရာ လိုအပ်သလောက်လား။
ကျန်းမေလျန်ကမူ ၎င်းတို့နှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်လိုဆဲဖြစ်ပြီး ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုများကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှသာ ရှေ့သို့ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
သို့သော် ရှုရှင့်ချန်မှာ စိတ်မဝင်စားသည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။
အဘွားအို ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကိုယ်ဝန်ရှိတာက ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။ ငါ့လက်ထဲ မိသွားတာလေ!"
သူ့၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများမှာ အလကားသက်သက် ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယခုနှစ်တွင် လင်းချင်းဟော့၏ စာသင်ကြားရေးလုပ်ငန်းမှာ ရုတ်တရက်ကြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့ရခြင်းကို သူမက အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရထွက်သွားပုံ မပေါ်ပေ။ အကယ်၍ ရထွက်သွားခဲ့ပါက ဟိုဘက်အိမ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် လင်းချင်းဟော့မှာ မကြာသေးမီက ကိုယ်အလေးချိန် အနည်းငယ် တက်လာခဲ့သည်ကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ အခြားတစ်ဖက်သား၏ ဗိုက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်စဉ်က ပထမတော့ သူမ သေချာပေါက် မသိခဲ့ပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ လင်းချင်းဟော့က သူမ၏ပါးစပ်ကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ဟကာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့လေသည်။
အဘွားအို ကျန်းသည် ဤကိစ္စကို တွေးမိတိုင်း အလွန်တရာ ဒေါသထွက်လာရသည်။
"သာမန်ဆိုရင် မင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကို ငဲ့ညှာနေလို့ပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ခွင့်မပြုထားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို မွေးတာနဲ့ ငါသွားတိုင်ပြလိုက်မှာပေါ့!" ဟု အဘွားအို ကျန်းက ဆဲဆိုလေသည်။
လင်းချင်းဟော့မှာ အမှန်တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း ကျန်းမေလျန် ကြားလိုက်ရသောအခါ ကလေးအဝတ်အစားအချို့ကို သွားပို့သင့်မသင့် တွေးတောနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏မိခင် နောက်ဆက်တွဲပြောလိုက်သော စကားများကမူ သူမအား အဆင်သင့်မဖြစ်ဘဲ ကြုံတွေ့စေခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ ကြောက်လန့်သွားစေမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
"အမေ၊ မိုက်မဲတဲ့အလုပ်တွေ ဘာမှမလုပ်နဲ့နော်။ ရှုရှင့်ချန်နဲ့ ကျွန်မတို့က ဒီအဝတ်အထည်ဆိုင်ကို အမှီပြုပြီး စားသောက်နေရတာလေ!" ကျန်းမေလျန်က မျက်လုံးအပြဲသားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏မိခင်က သူမကို ဆက်ပြီး တိုင်ကြားချင်နေသေးသလော။ ကျန်းမေလျန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ၏မိခင်သာ သွားတိုင်ခဲ့ပါက ဤကိစ္စမှာ တိတ်တဆိတ် ပြီးဆုံးသွားမည်လော။
လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းက အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာမည်သာတည်း။ သူမနှင့် ရှုရှင့်ချန်တို့၏ အဝတ်အထည်ဆိုင်သည် တစ်လလျှင် ၆၀၀ ယွမ် ဝင်ငွေရရှိနေပေသည်!
"မင်းက ဘာတွေလျှောက်တွေးနေတာလဲ။ ငါက တကယ်ပဲ သွားတိုင်လိုက်လို့လား" ဟု အဘွားအို ကျန်းက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြောသည်။
ကျန်းမေလျန်က အမြန်ပင် "မတိုင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ အမေ။ သာ သွားတိုင်လိုက်ရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကို ဆက်လုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ ဆရာမလင်းက ရှုရှင့်ချန်ကို တွေ့တိုင်း အမြဲတမ်း မျက်စိနောက်နေခဲ့တာ။ ကျွန်မတို့အတွက် မစဉ်းစားရင်တောင် အမေ ကျွန်မဆီကနေ တစ်လကို ငွေ ၃၀ ယွမ် ယူနေတာကိုတော့ စဉ်းစားသင့်တယ်။ ကျွန်မဆိုင်မှာ ပိုက်ဆံမမြတ်တော့ဘူးဆိုရင် ဒီလောက်များတဲ့ငွေသားတွေကို ကျွန်မ ပြန်ယူလာပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကဲပါ၊ ကဲပါ၊ ငါ မတိုင်ပါဘူး!" ဟု အဘွားအို ကျန်းက ပြန်ပြောသည်။
သူမသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ငရဲတမျှ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူမသာ ထိုမိန်းမအား ကလေး အလွန်အကျွံမွေးသည်ဟု သွားတိုင်ကာ ဆေးရုံသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး အဓမ္မ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခိုင်းလိုစိတ် အလွန်တရာ ဖြစ်မိပေမည်။ ၎င်းက သူမကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
သို့သော် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ကပ်ထဲကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရဦးမည်ဖြစ်ရာ အဘွားအို ကျန်းအနေဖြင့် မကျေနပ်ချက်များကို မျိုသိပ်ထားရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ပေ။
ကျန်းမေလျန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ အိမ်သို့ အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေသည်၊ မဟုတ်လျှင် ဆိုးဝါးလှသော ဘေးဥပဒ်တစ်ခုခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားသွားနိုင်ပေသည်။
သူမက လင်းချင်းဟော့ကို ဂရုစိုက်လို့ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အဝတ်အထည်ဆိုင် လုပ်ငန်းတွင် ထိခိုက်နစ်နာသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေရုံမျှသာတည်း။ အကယ်၍သာ ဤအချက်သာ မဟုတ်ခဲ့ပါက လင်းချင်းဟော့အား အခက်အခဲတွေ့အောင် လုပ်ပေးရန် သူမ အမှန်တကယ် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ဖော်ပြရလျှင် လင်းချင်းဟော့သည် ယခင်က သူမအား သဘောထားတင်းမာမှုများစွာ ပြသခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏မိခင်က သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ လင်းချင်းဟော့သာ နောက်ပိုင်းတွင် တိုင်ကြားခံရမည်ဆိုပါက သူမသည် သူမ၏မိခင်ကို ချက်ချင်း သံသယဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမေလျန်ကိုယ်တိုင်လည်း ပတ်သက်မိသွားပေလိမ့်မည်။
ဤကိစ္စကို စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းမေလျန်သည် ဤကိစ္စကို လွှတ်ထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှ အကျိုးအမြတ် တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိသည့်အပြင် ဤဖြစ်စဉ်တွင် သူမကိုယ်တိုင်၏ လက်ချောင်းများပင် မီးလောင်သွားနိုင်ခြေ အလွန်တရာ များပြားသောကြောင့်ပင်တည်း။
သို့ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းမေလျန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ လင်းချင်းဟော့၏ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည့်ကိစ္စကို ရှုရှင့်ချန်အား ပြောပြခဲ့ဆဲပင်။
ရှုရှင့်ချန်က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် "ငါ့ကို ဘာလို့ လာပြောနေတာလဲ။ သူမ ကလေးမွေးမမွေးက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု ဆိုသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် ကျန်းမေလျန်က သူ့ကို အနည်းငယ် ချော့မော့ပြောဆိုခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ယခုမူ သူမ၏မိခင်က ခြိမ်းခြောက်ခံရသည့်အကြောင်း ပြောပြပြီးနောက် သူမက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ကံကြမ္မာက မရောက်လာသေးလို့ပေါ့။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဆေးစစ်ဖို့သွားတော့ ဆရာဝန်က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ ပြောတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါက လိုချင်တာမဟုတ်ပေမယ့် ငါ့အမေကတော့ လိုချင်နေတာလေ" ဟု ရှုရှင့်ချန်က ဆိုသည်။
"ရှင့်အမေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီလိုမျိုးကိစ္စမျိုးကို လိုချင်နေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး။ ထို့အပြင် ကျွန်မက ဆက်ပြီးတော့ ရှင်နဲ့အတူ နှစ်ယောက်တည်း ကမ္ဘာလေးကို အချိန်အကြာကြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းချင်သေးတာ။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ ဘယ်လောက်တောင် အံ့သြစရာကောင်းလဲ။ ကလေးတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတာနဲ့ အလွန်တရာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ကျန်းမေလျန်က ပြောလေသည်။
ရှုရှင့်ချန်က ဤကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကလေးများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ၊ ဖုန်းထဲတွင် သူ့အမေ ပြောခဲ့သည်များကိုသာ သူက ပြန်ပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူက ဤအကြောင်းအရာကို ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမေလျန် စိတ်အေးသွားပြီး စကားဝိုင်းကို ရှုရှင့်မေဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"တကယ်တော့ ရှင့်အမေ... ဟိုလေ၊ ကျွန်မတို့က မိသားစုတစ်ခုတည်း ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ဆက်ပြီးတော့ အိမ်ကိုလာပြီး ဆက်ဆံဖို့ မလုပ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ကျွန်မ သူမကို သွားတွေ့တော့ ကျွန်မကို ကောင်းတဲ့မျက်နှာနဲ့ တစ်ချက်လေးမှ မကြည့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ မောင်နှမတော်စပ်တဲ့သူကတော့ မဆိုးပါဘူး" ဟု ကျန်းမေလျန်က မှတ်ချက်ပြု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကျောက်ကျွင်း၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော သဘောထားမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ပေသည်။ သူမ နောက်ဆုံးအကြိမ် သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်က သူမကို အိမ်ရှေ့အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး အလည်အပတ်ရှိသည့်အခါ ဆိုင်ဘက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ဦးမည်ဖြစ်ကြောင်းပင် ပြောခဲ့သေးသည်။
သူ၏ စိုက်ကြည့်ပုံမှာ လူများကို ပါးပြင်နီရဲစေပြီး ရင်ခုန်သံများကို ပိုမိုမြန်ဆန်လာစေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်ခြင်းက အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းပြီး ရင်ခုန်သံများကို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်ပေသည်။
ရှုရှင့်ချန်က "ကျွန်တော့်ရဲ့ မောင်နှမတော်စပ်တဲ့သူက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ကျွန်မတို့ သောက်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံခြားဝိုင်ပုလင်းကို သူက ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တာလေ။ အဲဒါကို ခင်ဗျားမြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ပြန်ယူလာပေးပါလို့ သူက ကျွန်တော့်ကို အထူးတလည် ပြောခဲ့တာ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ကျန်းမေလျန်၏ မျက်လုံးများ လှည့်သွားကာ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ "ဒါဆိုရင် တစ်ခါတလေကျရင် ကျွန်မတို့တွေ မောင်နှမတော်စပ်တဲ့သူကို အိမ်မှာ ထမင်းလာစားဖို့ ဖိတ်သင့်တယ်"
"ဖိတ်သင့်တာပေါ့။ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာကတည်းက ကျွန်တော့်ကို အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံပြီး အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့သူက မောင်နှမတော်စပ်တဲ့သူပဲ" ဟု ရှုရှင့်ချန်က သဘောတူလိုက်သည်။
သူ့အဘွား၊ အဘိုး၊ မိခင်ဘက်က ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များကဲ့သို့သော အခြားဆွေမျိုးများမှာမူ သူ့အား အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့ကြပြီး သူ့ခေါင်းကို မော့မထားနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပေသည်။