ကျန်းအဒေါ်ကြီးက ကျန်းမေလျန် တစ်လကို ငွေဘယ်လောက်ရှာနေတယ်ဆိုတာကို မသိပေ။ သူမက အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ကျန်းမေလျန်က ဝန်ခံပြောပြခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ရှေးယခင်ကဆိုလျှင် သူမ၏သမီးမှာ စီးပွားရေးတွင် အလွန်ပင် နှမြောတတ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ငွေကြေးသုံးစွဲရသည်မှာ အလွန်ရံ့က်သာလှပေရာ ဤလုပ်ငန်းသည် အမြတ်အစွန်း ကြီးမားနေသည်မှာ သေချာပေသည်။ အကယ်၍ ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုသာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပါက သူမသည် အိမ်သို့ ပြန်လာကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်မည်မှာ မြင်မက ကွင်းကွင်းသေချာလှပေသည်— နောင်လာမည့်လများတွင် တစ်လလျှင် ယွမ်ငါးဆယ်စီ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်များကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
မိသားစု စီမံကိန်းရေးရာ မူဝါဒများကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ကလေးအများအပြား မွေးမြူထားခြင်းကြောင့် လင်ချင်းဟဲ့ကို တိုင်ကြားရန် အကြံအစည်မှာမူ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှသော အတွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ လက်တွေ့ဘဝ၏ အခြေအနေမှန်များကို အမြဲတမ်း ချိန်ဆတတ်သူ ကျန်းအဒေါ်ကြီးက ကျန်းအဖွားကြီးကို သဘောပေါက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အဖွားကြီးမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကိစ္စမှာ သူမ၏သမီးပိုင်ဆိုင်သော အဝတ်အထည်ဆိုင်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြဿနာရှာရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သောနှစ်က နှစ်သစ်ကူးအချိန်တုန်းက ရှုရှင်းချန်က သူမအား ယွမ်ငါးဆယ်တန် အနီရောင်စာအိတ်ကို ပေးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။
ကျန်းမိသားစုတစ်စုလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားပြီး ငြိမ်ကျသွားကြပြီဖြစ်သော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့မှာမူ စိတ်အေးလက်အေး မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ သူမအနေဖြင့် သူတို့၏ စရိုက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခြင်းကလည်း အဓိက အချက်တစ်ချက် ဖြစ်နေလေသည်— ယခုအချိန်အထိ ဗိုက်မှာ သိသာထင်ရှားစွာ မကြီးသေးသော်လည်း မကြာမီတွင် ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်ကာ ဆက်လက်ဝှက်ထား၍ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် ပြန်ရောက်လာသောအခါ လင်ချင်းဟဲ့က ဤအခြေအနေကို သူ့အား ပြောပြဆွေးနွေးလေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။
"သူတို့က ကျွန်မကို ကြောက်သွားကြလို့ လောလောဆယ်တော့ ပြဿနာမရှာကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဟိုင်မြို့ကို သွားမယ့် ခရီးစဉ်ကိုတော့ အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဆိုသည်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် ကိုယ် အစီအစဉ်ဆွဲပြီးတာနဲ့ သဘက်ခါ ထွက်မယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူ့အနေဖြင့် ဟိုင်မြို့သို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်ရာ ညီငယ်နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ကျောင်းတက်နေကြရပြီး ဆိုင်ကို လည်ပတ်ရန် အချိန်မရှိကြသောကြောင့် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ကို ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မာအဒေါ်ကြီးက သူတို့မရှိခိုက် သူမတို့အတွက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ကို ကူညီစီမံပေးပါရစေဟု လေသံပျော့ပျော့ဖြင့် တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။
"အဒေါ်ကြီးရယ်၊ ဒီခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ဆိုတာ ချင်းပိုင် အချိန်ဖြုန်းဖို့ သက်သက် လုပ်ထားတာဆိုတာ အဒေါ်ကြီး သိပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။
"ငါသိပါတယ်။ မင်းတို့မရှိတဲ့အချိန်မှာပဲ ငါကူလုပ်ပေးမှာပါ။ မင်းတို့ပြန်လာတဲ့အခါ ကျရင် ဆိုင်ကို မင်းတို့ဘာသာပြန်လည် စီမံခန့်ခွဲဖို့ လက်လွှဲပေးလိုက်ပါမယ်၊ ငါလည်း ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်လို့ရတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒီအတိုင်း ပိတ်ထားတာ ကြာသွားရင် အလကား အဟောသိကံ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့" ဟု မာအဒေါ်ကြီးက ပြန်ပြောသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကိုယ်တိုင်ပင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်၏ စီးပွားရေး မည်မျှကောင်းမွန်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည် မဟုတ်ပါလော။ ဤသို့ ဆိုင်ပိတ်ထားရခြင်းမှာ မည်မျှ နှမြောစရာကောင်းလိုက်မည်နည်း။
"ကျွန်မလုပ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်တွေနဲ့ အဒေါ်ကြီးလုပ်တာတွေက အတူတူပါပဲ၊ အဒေါ်ကြီးရာ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"ဒါတော့ သေချာတာပေါ့။ ငါဒီနာမည်ကောင်းကို အရှက်မကွဲစေရပါဘူး!" ဟု မာအဒေါ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အခြားသူတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် ကျွန်မ သဘောတူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ကြီးဖြစ်နေလို့သာ ဒီလိုပြောရတာပါ။ ကျွန်မတို့ မရှိတဲ့အချိန်မှာ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ကို အဒေါ်ကြီးပဲ ဆက်ပြီး လုပ်ကိုင်ပါ၊ ဆိုင်ထဲက ပစ္စည်းတွေကိုလည်း အကုန်သုံးလို့ရပါတယ်။ ငှားရမ်းခကတော့ တစ်လကို ယွမ်ငါးဆယ်လို့ သတ်မှတ်ကြတာပေါ့၊ အဲဒါကို ဒုတိယကောင်လေးဆီ ပေးအပ်လိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဆိုသည်။
"တစ်လကို ယွမ်ခုနစ်ဆယ်လုပ်ပါ" ဟု မာအဒေါ်ကြီးက အမြန်ပြန်ပြောသည်။ ယွမ်ငါးဆယ်ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာမှ ချိုသာလွန်းနေသည်။
"ယွမ်ငါးဆယ်ပါပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တင်းခံပြောသည်။ "ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဒေါ်ကြီးနဲ့ မငြင်းတော့ဘူးနော်။"
မာအဒေါ်ကြီးက အဆင်မပြေပြုံးလေးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ မင်းတို့သာ ဟိုင်မြို့ကိုသွားပြီး ကိုယ်ဝန်ကို သေချာဂရုစိုက်စမ်းပါ။ ဒီကိစ္စတွေကိုတော့ စိတ်မပူနဲ့တော့။"
လင်ချင်းဟဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အများအပြား ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့မှာ လုံးဝ စိတ်မပူပေ။ သူမ၏ သားလတ်နှင့် သားငယ်တို့မှာ ဤအခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် မားချန်မင်မှာလည်း သူမကိုယ်တိုင် လက်တွေ့သင်ကြားပေးထားသူဖြစ်ပြီး သူ့အောက်ရှိ အလုပ်သမားများကလည်း ပုံမှန်အတိုင်း မည်သို့လည်ပတ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးရွှမ်၊ ကျိုးကွေ့လိုင်နှင့် ဂန်းဇီတို့ အတူတကွ ပြန်လာမှသာလျှင် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားသိကြရလေသည်။
"ဒီလောက်တောင် အစောကြီး ထွက်တော့မလို့လား" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။
"မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ အိမ်နီးနားချင်းဖြစ်တဲ့ ဟိုကျန်းမိသားစုက သိသွားကြပြီး ပါးစပ်ပေါက်ကြွယ်ကြတော့ ငါတို့ သတ်မှတ်ထားတာထက် စောပြီး ထွက်ခွာရတော့တာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ပြောသည်။
အိမ်နီးနားချင်းများ ဖြစ်ကြသည်နှင့်အညီ ကျန်းအဖွားကြီးက သူမတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သံသယဝင်မိခြင်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့သြစရာတော့ မရှိပေ။ ဤအကြောင်းကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျောင်းဘက်ကလည်း သူမအပေါ် အလွန်ပင် ကြင်နာအားနာပေးခဲ့ကြသည်။ သူမတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း တရားဝင် မသိကြသေးလျှင်တောင်မှ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ပြီးနောက် သူမ၏ အိမ်ခန်းကို ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့် ပြုထားခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်က သူမအား လာရောက်တွေ့ဆုံကာ တစ်နှစ်တိတိ အနားယူပြီးမှ ပြန်လာရန် ပြောကြားခဲ့ဖူးပေသည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး အမှန်တကယ် သိထားသည်ကို လင်ချင်းဟဲ့က အတိအကျ မသိရသော်လည်း သူမကတော့ မသိဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ အမှန်တကယ် သိရှိထားခဲ့သည်— ဦးလေးဝမ်က သွားရောက်ကာ ကြိုတင်သတိပေးခဲ့သောကြောင့်သာ သူတို့အား ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့် ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့က ၎င်းကို ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ လက်တွေ့တွင် ခေတ္တခဏ အလုပ်နားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်နေပေသည်။ ကလေးအလွန်အကျွံ မွေးဖွားသည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ့ထံသို့ တရားဝင် တိုင်ကြားလာခြင်း မရှိသမျှကာလပတ်လုံး သူက လုံးဝမသိဟန်ဆောင်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင် မည်သူကများ အခြားတစ်မျိုး ပြောနိုင်မည်နည်း။
ကျိုးရွှမ်၊ ကျိုးကွေ့လိုင်နှင့် ဂန်းဇီတို့က ကျန်းမိသားစုကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားခဲ့ရကြောင်း သိရှိသွားကြသောအခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။
"ဒေါသထွက်လို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ဟိုဘက်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပဲလေ၊ နည်းနည်းစောပြီး သွားလိုက်ရုံပါပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောသည်။ "မင်းတို့သားတွေလည်း နောက်ဆိုရင် ကိုယ့်စားစရာ ကိုယ်စီစဉ်ကြရတော့မယ်။ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်က ခတ္တခဏဆိုသလို မာအဒေါ်ကြီး လက်ထဲမှာ ရှိနေတော့ မင်းတို့အဘိုးအဘွားတွေဆီ သွားပြီး အစားအသောက် သွားစားကြပေါ့။"
ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင် အပေါ်ထပ်တွင် နေထိုင်နေသော စီနီနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမအနေဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ရန် မလိုအပ်ပေ။ မာအဒေါ်ကြီးက အပေါ်ထပ်သို့ တက်မည်မဟုတ်သောကြောင့် သူမအနေဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်ပေသည်။
"အမေက ဒီလောက်တောင် အမြန်ကြီး သွားစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အမေနဲ့ အဖေက ဘယ်ကိုသွားကြမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့က စိတ်မချရဘူးလေ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပြောသည်။
"ငါတို့အတွက် မင်းတို့ စိတ်ပူပေးစရာ မလိုပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ပြောသည်။
ကလေးများကို အကြောင်းကြားပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်က နောက်တစ်နေ့တွင် အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး၊ ကျိုးရှောင်မေနှင့် ဆူဒါလင်တို့ထံ သွားရောက်ကာ ဤသတင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဝမ်အဒေါ်ကြီးဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
"ဘာလဲ။ ဟိုင်မြို့ကို ဒီလောက်တောင် အစောကြီး သွားတော့မလို့လား" ဟု ဝမ်အဒေါ်ကြီးက အံ့သြတကြီး မေးထုတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ဟိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့မည့် သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ယခင်ကတည်းက ပြောပြဖူးသဖြင့် ဝမ်အဒေါ်ကြီးမှာ သိရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ဖြစ်သွားသည်ကိုမူ အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေရသည်။ ယခုအခါ မည်သည့်လသို့ ရောက်ရှိနေပြီနည်း။
"မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ အိမ်နီးနားချင်းဆိုးက မျက်စိရှင်လွန်းလို့ သိသွားတော့ ငါလည်း အစောကြီး သွားရတော့တာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ရှင်းပြသည်။
"ဒီလိုမိသားစုဆိုးမျိုးကတော့လေ! သူတို့သာ ပြဿနာရှာရဲရင် လူတစ်ယောက်ယောက်က သူတို့သမီးရဲ့ စားဝတ်နေရေးကို ဖြတ်တောက်ပြစ်သင့်တယ်!" ဟု ဝမ်အဒေါ်ကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် လင်ချင်းဟဲ့က ကြိုတင်အကြောင်းကြားလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်အဒေါ်ကြီးမှာ ကျန်းမိသားစု၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ရှုရှင်းချန်က သူတို့၏ သသမီးကို လက်ထပ်ယူထားကြောင်းလည်း သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
"မနေ့ကတော့ ငါ သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်လလောက်ဆိုရင် ကိုယ်ဝန်က ဝမ်းဗိုက်မှာ ကြီးလာတော့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အစောကြီး ထွက်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ပြောသည်။
ဝမ်အဒေါ်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဟိုရောက်သွားရင်တော့ အသိအကျွမ်းမရှိတဲ့ နေရာသစ်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။"
"ရပါတယ်၊ ချင်းပိုင်လည်း လိုက်သွားမှာဆိုတော့ အကုန်လုံးကို သူပဲ တာဝန်ယူ စီစဉ်ပေးမှာပါ။ ငါဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
"ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ" ဟု ဝမ်အဒေါ်ကြီးက မေးသည်။
"ချင်းပိုင်က မနက်ဖြန် အရင်သွားမယ်။ သူအကုန်အစင် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပြီးသွားရင် ပြန်လာပြီး ငါ့ကို သွားခေါ်မှာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဖြေသည်။
ဝမ်အဒေါ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အဲဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ မင်းလည်း ဒီလောက်တောင် အလည်အပတ် လှည့်ပတ်နေရတာ သက်သာတာပေါ့။ သူဆေးရုံနဲ့ နီးတဲ့နေရာကောင်းတစ်ခုကို သေချာရှာခိုင်းလိုက်ပါဦး။"
"ချင်းပိုင်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြောပါတယ်" လင်ချင်းဟဲ့က ဝမ်အဒေါ်ကြီးနှင့် အနည်းငယ် ထပ်မံစကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူမ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျိုးရှောင်မေက စတုတ္ထအစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ သတင်းကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ လာခဲ့တာလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မေးသည်။
"ကျွန်မ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ပါပဲ! ဟိုနားက ပုပ်သိုးနေတဲ့ မိသားစုကြောင့်လေ!" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "သူတို့က ဘာမှတော့ တကယ် မပြောကြပါဘူး။"
"အမေလည်း သိသွားတော့ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ပြီး ရှုရှင်းချန်ကို ဝင်ဆဲပြစ်လိုက်သေးတယ်" ဟု ကျိုးရှောင်မေက သတင်းပို့သည်။
အမေကျိုးမှာ ယခုအကြိမ်တွင် စစ်မှန်စွာပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းမိသားစု၏ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ မရှိခြင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆဲရေးကန့်ကွက်ကာ ပုပ်သိုးနေသော သစ်သီးများနှင့် တင်စားခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ သူမက ဝေးလံသော ဆွေမျိုးများထက် အိမ်နီးနားချင်းကောင်းက ပိုကောင်းကြောင်း၊ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့် အိမ်နီးနားချင်းဖြစ်နေရခြင်းမှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း ညည်းတွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ရှုရှင်းချန်ဆိုလျှင် အမေကျိုးထံမှ အပြင်းအထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံခဲ့ရပေသည်။
"ဒုတိယကောင်လေးနဲ့ တတိယကောင်လေးတို့လည်း နောင်ဆိုရင် ဒီမှာပဲ အစားအသောက် စားကြတော့မှာပါ။ သူတို့ရဲ့ စားစရိတ်တွေကိုတော့ သေချာပေးဆောင်ဖို့ ပြောထားလိုက်ဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မှာကြားသည်။
"အဲဒါကိုတောင် ပြောစရာ လိုသေးလို့လား" ဟု ကျိုးရှောင်မေက ပြန်ပြောသည်။ "ဟိုင်မြို့ကို ရောက်သွားရင်လေ စတုတ္ထအစ်ကို့ဇနီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာဂရုစိုက်နော်။ ဒါက စတုတ္ထအစ်ကို တောင့်တနေခဲ့ရတဲ့ သမီးလေးလေ။ လုပ်စရာရှိတာရှိရင် သူ့ကိုပဲ အလုပ်ခိုင်းလိုက်၊ ကိုယ်တိုင်တော့ ပင်ပန်းမခံနဲ့နော်။"