"အာဝါနဲ့ ဆန်နီ တုန်းက ကိုယ်ဝန်ရှိတော့ ဘာလက္ခဏာမှကို မပြကြဘူး။ ကျုပ်ကျမှပဲ အရာရာ အရှုပ်အထွေးတွေနဲ့ ဖြစ်နေရတာ။ ကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်လောက် ပူဆာတတ်လာသလဲဆိုတာ ကြည့်ပေတော့" လို့ လင်းချင်းဟឺက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်ကလည်း ဘာတွေ ပူဆာတယ် ပြောနေရတာလဲ။ ဒီလိုဖြစ်ချင်လို့ ဖြစ်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီလို ဒုက္ခရောက်နေတာကို မြင်ရတော့ ကျွန်မလည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရတာပေါ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြန်ပြောပြီးနောက် စကားစကို ကျိုးဆယ်နီဆီသို့ ပြောင်းလိုက်လေသည်။
"ကောင်လေးက ဆယ်နီထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ သဘောမကျစရာ အပြစ်အနာအဆာဆိုလို့ ဘာမှမရှိသလောက်ပါပဲ။ သူ့မျက်နှာကို မမြင်ဖူးသေးရင်တောင် သူက ဝမ်ယွမ် ရဲ့ ပုံစံမျိုးကို ဆက်ခံထားတာ။ ဝမ်ယွမ် ထက် မချောတာတော့ မရှိဘူး၊ ပိုတောင် သမာဓိရှိသေးတယ်" ဟု လင်းချင်းဟឺက ဆက်ပြောနေပါတော့သည်။
ဝမ်ယွမ် တွင် ရှိသည်မှာ မြို့တော်မှ လူငယ်သခင်တစ်ဦး၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သွင်ပြင်လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။ အမွှားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ထောင်သည်ယောက်ျားတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘောသဘာဝက သူ့တွင် ကိန်းဝပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသာမက သူက ချောမောခန့်ညားပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသူလည်း ဖြစ်ရာ တစ်ချိန်က ကျိုးအာနီ ကို လင်းချင်းဟឺက တိတ်တဆိတ် သတိပေးခဲ့ဖူးလေသည်။
အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံးအခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုဖြစ်သော်လည်း မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပေသည်။
ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ မယားငယ်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများသည်လည်း ပေါ်ထွက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဝေးဝေးက ဥပမာတွေကို မပြောနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ ရပ်ကွက်ငယ်လေးထဲမှာကိုပဲ မယားငယ်တစ်ယောက် တကယ်ပဲ လာနေနေပါသေးသည်။
ထိုလူမှာ အခြားတစ်နေရာတွင် မိသားစုရှိနေပါလျက်နှင့် သူမကို ဤနေရာတွင် အိမ်ထောင်ခွဲကာ ထားရှိပေးထားပြီး တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် လာရောက်လေ့ရှိသည်။ ထိုမယားငယ်၏ နေထိုင်စားသောက်မှုပုံစံမှာ နည်းလမ်းတိုင်းတွင် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။
အစပိုင်းတွင်တော့ လင်းချင်းဟឺ တစ်စုံတစ်ရာ မသိခဲ့ပေ။ ရပ်ကွက်ထဲမှ သတင်းအချက်အလက် ကျွမ်းကျင်ကြသော သက်ကြီးအဒေါ်ကြီးများက ထိုအကြောင်းကို ကောလာဟလ ပြောဆိုကြရာမှ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အသေအချာပင် အဒေါ်မာကလည်း သိထားပြီး လင်းချင်းဟឺ ကြားရသမျှ ရပ်ကွက်သတင်းများ၏ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းမှာ သူမထံမှ တိုက်ရိုက် ရရှိလာခြင်းပင်တည်း။
"ကောင်လေးရဲ့ မိဘတွေကလည်းလေ ကျွန်မတို့မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတွေပါ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို တကယ်မဖုံးကွယ်ပါဘူး— ဒါဝါက သူတို့သမီးနဲ့ တွဲနေတာလေ" ဟု လင်းချင်းဟឺက စကားစလိုက်သည်။ "ဆယ်နီနဲ့ ဂိုတုန်းသာ သင့်မြတ်သွားကြမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့မိသားစုတွေက ပိုပြီးရင်နှီးတဲ့ ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့"
အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အလွန်တရာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် "အာဝါနဲ့ ဆယ်နီတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတွေက ရှင်တို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့မှ အရာထင်ခဲ့ရတာပါ" ဟု ပြောလေသည်။
"ဒါလည်း သူတို့မှာ အဲ့ဒီလို ကံပါလာလို့ပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟឺက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် ခဏတာမျှ ဆက်လက်စကားပြောဆိုပြီးနောက် လင်းချင်းဟឺသည် တယ်လီဖုန်းကို ချလိုက်ကာ ဖက်ထုပ်ဆိုင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အဒေါ်မာက ပြုံးလျက် "ရှင်လည်း အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်တာမျိုးကို ပိုလုပ်သင့်တယ်။ အမြဲတမ်းကြီး လဲလျောင်းနေလို့မှ မရတာ" ဟု ပြော၏။
"နည်းနည်းပါးပါး လျှောက်လိုက်တာနဲ့တင် မောဟိုက်လာပြီ" ဟု လင်းချင်းဟឺက မှတ်ချက်ချသည်။
"အခုထက်ထိတော့ အေးတုန်းပဲလေ။ နွေဦးရောက်လာရင်တော့ သက်သာသွားမှာပါ" ဟု အဒေါ်မာက နှစ်သိမ့်ပေးလေသည်။
"အို" ဟု လင်းချင်းဟឺက စိုးရိမ်တကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ။ ဒါက ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စလေ။ ရှောင်တန်ရဲ့ အမေလည်း နောက်တစ်ယောက် လိုချင်နေတာပဲ။ ကလေးတစ်ယောက်တည်းက နည်းလွန်းတယ်လို့ သူက ထင်နေတာကိုး" ဟု အဒေါ်မာက ပြန်ပြောသည်။
ဟွမ်ရှောင်လီယုက ကလေးတစ်ယောက်တည်းက အလွန်တရာ နည်းပါးနေသောကြောင့် နောက်တစ်ယောက်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အလိုရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လင်းချင်းဟឺ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဟွမ်ရှောင်လီယုသည် မာချန်မင်နှင့် တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးလေသည်။
ထိုကိစ္စမှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်သောကြောင့် မာချန်မင် ကိုယ်တိုင်ပင် အဒေါ်မာထံသို့ လာရောက်ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးပေသည်။
အဒေါ်မာက အံ့သြသွားကာ "မင်းတို့က သားကြော မဖြတ်ရသေးဘူးလား" ဟု မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့တွင် ကလေးတစ်ယောက်သာ ရှိနေခြင်းမှာ အခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သားကြောဖြတ်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမက ယူဆထားခဲ့သောကြောင့်ပင်တည်း။
မာချန်မင်က သူတို့သည် သန္ဓေတားနည်းကို သုံးကြကြောင်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ရှင်းပြခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အခမဲ့ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံသို့ သွားရုံမျှသာ လိုအပ်သည်ဟု ဆို၏။
အဒေါ်မာတွင်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဟွမ်ရှောင်လီယုသာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာပါက ကလေးမွေးဖွားရန်အတွက် သူမ၏ ကျေးလက်ဒေသရှိ မိဘအိမ်သို့ ပြန်သွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လစေ့သည်နှင့် ကလေးမွေးရန် ပြန်လာရပေမည်။
ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း အစောပိုင်းတွင် ပေါ်သွားပါက သူမသည် ဖမ်းဆီးခံရပြီး ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခိုင်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ လစေ့သည်အထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ပါက မွေးဖွားနှုန်းမူဝါဒကို ဖောက်ဖျက်သည့်အတွက် နောက်မှ ကြီးလေးသော ဒဏ်ကြေးငွေကိုသာ ပေးဆောင်ရပေမည်။
"နှစ်သစ်ကူးတုန်းက ကျန်းမိသားစုက အဘွားကြီး ပြောနေတာကို ငါကြားလိုက်ရတယ်" ဟု အဒေါ်မာက အသံကို တိုး၍ ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟឺက မေးသည်။
"ཞူရှิ่งချန်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့ ကျန်းမေလျန် အကြောင်းလေ။ အခုထိ သူ ကလေးမရသေးဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ဖြစ်ရမယ်" ဟု အဒေါ်မာက ကောလာဟလ အနေဖြင့် ပြောပြသည်။
အဘွားကြီးကျန်းသည် သန္ဓေအောင်စေမည့် လျှို့ဝှက်ဆေးနည်းများကို လူတိုင်းထံ လိုက်လံမေးမြန်းနေကြောင်း သူမ ကြားသိခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူမ၏ အခြားသော ချွေးမမှာမူ သမီးနှစ်ယောက် မွေးဖွားပေးပြီး ဖြစ်လေသည်။
ရပ်ကွက်ထဲတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားနေပြီး လူတိုင်း ရွံရှာကြသော တောကြက်မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် အကြီးဆုံးသမီးအကြောင်းကိုမူ ထည့်တောင် မပြောတော့ပေ။
ထို့နောက် အငယ်ဆုံးသမီးဖြစ်သော ကျန်းမေလျန် ရှိသေးသည်။ နှစ်သစ်ကူးတုန်းက အိမ်ပြန်လာစဉ်ကတည်းက သူမသည် ကိုယ်ဝန် မရခဲ့ပေ။
လင်းချင်းဟឺက နှာမှုတ်လိုက်ုံသာ လုပ်လိုက်သည်။ "အိမ်ထောင်ကျပြီးသွားပြီပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ သည်းခံရမှာပဲလေ"
သူမက သူမအစ်ကိုနဲ့ အတူတူပါပဲ — နှစ်ယောက်စလုံးက အလွန်တရာ စိတ်မရှည်ကြဘူး။ အခုတော့ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝနဲ့ သူတို့ နေနေကြပြီဖြစ်လို့ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး။
ထိုမောင်နှမနှစ်ယောက်က ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် မျက်နှာမပြကြတော့ဘဲ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းက ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ ကင်းဝေးစေကာ စိတ်ဖိစီးမှုများကို ကင်းစင်စေခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင်ဖြင့် နေ့တိုင်းလိုလို ပြဿနာရှာနေကြဦးမည်သာတည်း။
"သူမက ဘာလို့ ကိစ္စတွေကို သေချာ စဉ်းစားမလဲ။ သူမ လုပ်ခဲ့တာတွေကို ရပ်ကွက်ထဲက လူတိုင်း သိနေကြပါလျက်နဲ့ သူမရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူကို အဲ့ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အထဲကို တကယ်ပဲ ပြန်ပြီး လက်ထပ်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်" ဟု အဒေါ်မာက မှတ်ချက်ချသည်။
လင်းချင်းဟឺက ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမသည် ဖရဲစေ့တစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူကာ ဝါးစားလိုက်ပြီး တစ်ဝက်ကို အဒေါ်မာအား ဝေငှပေးလိုက်သည်။
စားပြီးနောက် လင်းချင်းဟឺမှာ အိပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ကာ အိပ်စက်လိုက်လေသည်။
ကျိုးကွေးလေးနှင့် ကျိုးရွှမ် တို့က အိမ်သို့ အစောဆုံး ပြန်ရောက်လာကြသည်။ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ အမေမှာ အိမ်တွင် ရှိမနေကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ ဖက်ထုပ်ဆိုင်သို့ သွားနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။
မှန်ပေသည်၊ သူတို့ လျှောက်သွားကြသည့်အခါ အမေဖြစ်သူမှာ အပေါ်ထပ်တွင် အသံတိတ် ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။
"အမေ ကိုယ်ဝန်ရှိတာက တကယ်ကို မလွယ်ကူပါလား" ဟု ကျိုးကွေးလေးက ခေါင်းယမ်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင် သူတို့၏အမေသည် ဓားမကြီးတစ်လက်ဖြင့် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ တောဝက်တစ်ကောင်ကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်လောက်သည့် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိပြီး ရဲတင်းခိုင်မာသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်ဟန်ကို ပြုမူတတ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမသည် နုနယ်သိမ်မွေ့သော လင်းတိုင်းယုတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။
သူမသည် အထူးသဖြင့် ပျို့အန်တတ်သည်။ နံနက်စောစောပိုင်းတွင် သူတို့အားလုံးသည် သူမအတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့် ရေများကို အပြေးအလွှား သွားယူပေးကြရသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ သူတို့တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မကျေနပ်ချက် ရှိနေ၍ မဟုတ်ပါ — လုံးဝ မညည်းညူကြပေ။ သူမအတွက် အလွန်တရာ ခက်ခဲပင်ပန်းနေသည်ဟုသာ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။
"မိန်းမတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရှိရတာ ဘယ်တော့မှ မလွယ်ကူပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် မင်းတို့အမေက အသက်လည်း ကြီးနေပြီ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာတွေကလည်း ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတဲ့အခါမျိုးမှာပေါ့။ မင်းတို့ကောင်တွေက အများစုအချိန်တွေမှာ သူမကို စိတ်တိုင်းကျ လိုက်လျောပေးကြရမယ်၊ နားလည်ရဲ့လား" ဟု အဒေါ်မာက သတိပေးလေသည်။
"နားလည်တာပေါ့၊ သေချာပေါက် လိုက်လျောပေးရမှာပေါ့။ သူမက အခု လက်ရှိမှာတော့ ဘုရင်မကြီးလို ဖြစ်နေပြီလေ" ဟု ကျိုးကွေးလေးက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
အဒေါ်မာက သဘောကျစွာဖြင့် တခิกခิก ရယ်မောလိုက်လေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က သစ်သားဇွန်းကို ဒုတိယမြောက်ညီထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ လင်းချင်းဟឺမှာ ပါးပြင်များ နီရဲနေလျက် အသံတိတ် ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်နေ၏။ တစ်နာရီကျော်မျှ အိပ်ပျော်ပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင်က ယခုလို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အိပ်နေပါက ညဘက်တွင် အိပ်မပျော်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမကို ညင်သာစွာ နှိုးလိုက်သည်။
"ဒီည ဘာတွေ စားကြမှာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟឺက သန်းဝေရင်း မေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ရေနွေးတစ်ခွက် သွားငှဲ့ပေးရင်း "ဘာစားချင်လဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။
"ထူးထူးဆန်းဆန်း ဘာမှ မစားချင်ဘူး" ဟု လင်းချင်းဟឺက တတွတ်တွတ်ပြောရင်း သူ့ရဲ့ ပေါင်ပေါ်ကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။
"ဒါဆို ခေါက်ဆွဲ စားမလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က အကြံပြုသည်။
"စွပ်ပြုတ်က အရမ်း မလေးစေနဲ့နော်" ဟု လင်းချင်းဟឺက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ပြီးတော့ ပါးစိမ်းကို များများ ထည့်ပေးပါ" ဟု မှာသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က "ထပြီး စားပွဲမှာ ထိုင်နေလိုက်။ ကိုယ် သွားပြီး ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် လုပ်ပေးမယ်" ဟု သဘောတူ ပြောဆိုသည်။
လင်းချင်းဟឺ ထိုင်လိုက်ရာ ကျိုးချင်းပိုင်က သူမ၏ အပြင်ဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပေးလေသည်။ လင်းချင်းဟឺ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ "ဒါက ငါ့ရဲ့ အစာအိမ်အတွက် ကုသိုလ်ကံပါပဲ။ အတိတ်တုန်းကဆိုရင် Boss ကျိုးဆီကနေ ဒီလိုမျိုး တကူးတက ဝန်ဆောင်မှုပေးတာနဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး"
ယခုခေတ်တွင်မူ သူမ အစားစားနေစဉ်အတွင်း ဇွန်းဖြင့် တိုက်ကျွေးရန်ပင် သူက စိတ်အားထက်သန်နေပေပြီ။
"ကိုယ့်အနေနဲ့ အရင်တုန်းက မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ရိုးသားစွာ ဖြေကြားသည်။
"အခုတော့ စဉ်းစားမိသွားပြီပေါ့လေ" ဟု လင်းချင်းဟឺက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"စားပြီးရင် ဒီည ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က စကားစကို ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။
"မသွားဘူး။ အိမ်မှာပဲ တီဗီကြည့်မယ် ပြီးရင် ချက်ချင်း အိပ်ရာဝင်မယ်။ ရုပ်ရှင်ရုံမှာ လူတွေက များလွန်းပြီး လေဝင်လေထွက်လည်း မကောင်းဘူး။ တစ်ခုခုရဲ့ အနံ့ဆိုးကို ရသွားရင် ငါ ဟိုမှာတင် အန်မိသွားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် မသွားချင်တော့ဘူး၊ အိမ်မှာပဲ နာခံမှုရှိရှိနဲ့ တီဗီထိုင်ကြည့်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"
ကျိုးချင်းပိုင်သည် အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားပြီး သူမအတွက် ခေါက်ဆွဲကို ဦးစွာ ချက်ပြုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြည်လင်၍ ပေါ့ပါးသော စွပ်ပြုတ်ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်သာ ဖြစ်သော်လည်း လင်းချင်းဟឺကမူ အလွန်တရာ နှစ်ခြိုက်စွာ စားသုံးခဲ့ပေသည်။ ပါးစိမ်းအနည်းငယ်၊ အသားအစအန အနည်းငယ်သာ ပါရှိပြီး အခြား မည်သည့်အရာမျှ မပါဝင်ပေ။