လင်းချင်းဟယ် တစ်နေ့နေ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
မနှစ်က ဟိုဗေဒင်ဆရာကြီးက တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်းအစ အမှန်တကယ် ရှိပုံပေါ်နေခဲ့သော်လည်း လင်းချင်းဟယ်က သူ့စကားတွေကို ရင်ထဲတွင် အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူမက သားဥပြွန်ကို ခွဲစိတ်တားဆီးပြီးသားဖြစ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်ဝန်ရနိုင်ခြေဆိုတာ လုံးဝကို မရှိသလောက် နည်းပါးနေခဲ့လို့ပင်။
သို့သော်လည်း သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်၏။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင်ကို အတင်းဆွဲခေါ်ကာ ဆေးစစ်ဆေးမှု ခံယူရန် သွားခဲ့ကြသည်။ သန္ဓေတည်သည့်ကာလက အလွန်တရာမှ တိုတောင်းသေးသည် - သူမသည် နှစ်သစ်ကူးကာလ၏ နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်တာအတွင်းက သန္ဓေတည်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
သို့တိုင် ငြင်းမရနိုင်သော အမှန်တရားက ရှိနေဆဲပင် - သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်တစ်ယောက် ဆေးစစ်ချက် အစီရင်ခံစာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့သြသွားရလေသည်။
သူမ၏ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းပိုင်မှာမူ ထိုမနက်က သွားတိုက်ရင်း ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးဖို့ သွားကြစို့ဟု သူမပြောလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် တစ်စက္ကန့်တောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိပေ။ ယခုဆိုလျှင် ပို၍ပင် ထင်ရှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက တစ်ယောက်တည်း လူသူကင်းမဲ့ရာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားကာ တစ်ယောက်တည်း တိုးတိုးလေး ရယ်မောနေတော့သည်။
လင်းချင်းဟယ်သည် သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော ရယ်မောနေမှုများကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူရယ်လို့ ပြီးသွားသောအခါ သူမကို ထောက်ပံ့တွဲူရန် အမြန်လျှောက်လာခဲ့၏။
လင်းချင်းဟယ်သည် သစ္စာရှိသော လုပ်ကြံခံဘုန်းကြီး (ယောင်္ကျားစောင့်) တစ်ဦး၏ တွဲမစခြင်းကို ခံနေရသည့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ပါးလို ခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် ကားပေါ်သို့ တက်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို အိမ်ထဲသို့ နူးနူးညံ့ညံ့ တွဲခေါ်လာပေးမှသာ သူမသည် သတိဝင်လာခဲ့တော့သည်။ သူမက သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ "ရှင် အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကလေးမွေးမှာပေါ့!" ကျိုးချင်းပိုင်က တစ်စက္ကန့်တောင် စဉ်းစားမနေဘဲ ဖြေလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ တသသနဲ့ မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ရတဲ့ အိပ်မက်ကြီးက နောက်ဆုံးတော့ အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ပြီလေ။ နှစ်သစ်ကူး ပထမနေ့ကနေ တတိယနေ့အထိ သူဟာ ညစဉ်ညတိုင်း မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးကို အိပ်မက်မက်နေခဲ့တာ။ သူမက ဖြူဖြူဝဝနဲ့ လုံးလုံးလေး - လူ့လောကထဲကို ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်သမီးလေးငယ်လေးတစ်ပါး အတိုင်းပါပဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့မှာ ဒီကလေးမလေး တကယ် ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့ ပြင်းပြတဲ့ ခံစားချက်ကြီး ရှိနေခဲ့တာ။ ကြည့်စမ်းပါဦး၊ တကယ်လည်း ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ!
"ငါသာ ဒီကလေးကို မွေးလိုက်ရင်၊ ငါ့ရဲ့အလုပ်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမ အလုပ်ဆက်လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။ ပထမနှစ်ဝက်တွင်တော့ သူမ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယနှစ်ဝက်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်မှာ သိသာထင်ရှားလွန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ မွေးဖွားမှု တိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ မိသားစု စီမံကိန်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကြောင့် သူမအနေဖြင့် ရာထူးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခွင့် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ မူဝါဒများနှင့်အညီ ကျောင်းကလည်း သူမကို ဆက်လက်ထားရှိမည် မဟုတ်ပါ။
အနာဂတ်တွင် သူမ အလုပ်အကိုင် အသစ်ပြန်ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်겠지만၊ ယခုအချိန်တွင်မူ တိတ်တဆိတ်နေကာ အာရုံစိုက်ခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကာလတွင် မိသားစု စီမံကိန်း အကောင်အထည်ဖော်မှုမှာ အလွန်တရာမှ တင်းကျပ်ဆဲဖြစ်လေသည်။
"အရေးမကြီးပါဘူး။ ရာသီဥတု နွေးလာတာနဲ့ ဟိုင်းရှန်းကို သွားပြီး အခြေချကြရအောင်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က အဆိုပြုလိုက်သည်။
"ဟိုင်းရှန်းကို သွားပြီး ကလေးမွေးမယ် ဟုတ်စ" လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ။ ကိုယ်တို့က မြို့တော်မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ဝယ်ပြီးသားဖြစ်ပေမဲ့ ဟိုင်းရှန်းမှာတော့ ဘာမှ မဝယ်ရသေးဘူးလေ။ သွားဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်အခါလေး မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က တရားသဖြင့် တုံ့ပြန်ပြောဆိုသည်။
ဒီမှာ သူတို့ရဲ့ ဘ的生活အတွက်ကတော့ စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပေ။ သူတို့ရဲ့ သားကြီးနှစ်ယောက်က ဒီမှာ ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်လေးကို ခဏပိတ်ထားလိုက်လို့ ရပါတယ်။ သူဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် တောင့်တခဲ့ရတဲ့ သမီးလေးထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာမှ - လုံးဝကို ဘာမှမရှိပါဘူး။
"မသိူလူတွေနဲ့ စိမ်းနေတဲ့နေရာကို သွားရမှာလေ" လင်းချင်းဟယ်က မျက်လုံးကို လှည့်ပြလိုက်သည်။ ကလေးမွေးဖို့အတွက်နဲ့ ဟိုင်းရှန်းအထိ အကုန်ပြောင်းရွှေ့မယ်ပေါ့လေ။ အဲဒါက တော်တော်လေး ချဲ့ကားလွန်းနေပြီ။
"မကြောက်ပါနဲ့။ ကိုယ်ရှိတယ်လေ" ကျိုးချင်းပိုင်က ခိုင်မာစွာ အာမခံလိုက်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး ယနေ့တွင် သူသည် ပုံမှန်အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်သော ပုံစံနှင့် လုံးဝမတူဘဲ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်ကို ခံစားရသည်။ သူသည် လောကကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ မာန်ထောင်ကာ လျှောက်သွားနေလေသည်။
"ပုံမှန်အတိုင်းပဲ နေကြစို့၊ ကလေးကို ဒီမှာပဲ မွေးလိုက်ကြတာပေါ့။ ငါတို့မိသားစုက ဒဏ်ငွေကို အေးအေးဆေးဆေး ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ကလေးရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်း အတိအကျ မသွင်းနိုင်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မိသွားလိမ့်မယ်" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းကို တင်းတင်းမာမာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
လင်းချင်းဟယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ရှင်ကြည့်စမ်းပါဦး။ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ဘဝကို မဖြတ်သန်းဘဲ မလိုအပ်တဲ့ အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး လှည့်ပတ်နေချင်နေတာကိုး။"
အမှန်တရားမှာ အခြေအနေများက ခွင့်ပြုမည်ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူရခြင်းသည် မဆိုးလှပေ။ ကလေးကို ကောင်းမွန်စွာသာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက နောက်ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် ထိုထိုသော အချိန်များတွင် ၎င်းတို့သည် အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်လေး သို့မဟုတ် သွယ်လျလျ အမျိုးသမီးငယ်လေး တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာကြမည်ဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူးနေ့တွင် မိသားစုတစ်ခုလုံး စုဝေးမိကြသည်ကို တွေးကြည့်ပါလေ - ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်း ဖြစ်လိုက်မလဲ။
လင်းချင်းဟယ်က ထိုကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို နားလည်ပါသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူမသည် သန္ဓေသားနှင့် ကိုယ်ချင်းစာနာမှု ခံစားချက်ကို လုံးဝ မခံစားရသေးပေ။ အကယ်၍ သူမသာ အလွန်တရာ ရက်စက်တတ်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းကို မမွေးဘဲ ထားရန် အလွယ်တကူ ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း မဝေးတော့သည့် အနာဂတ်တွင် သူမသည် အဘွားတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့၏ အငယ်ဆုံးသမီးလေးကိုပါ မွေးဖွားပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"ဇနီးသည်, ကိုယ်တို့အတွက် ခက်ခဲစေမှာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ်လေးပါပဲ။ ဒါက ကိုတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာလေ - ရှင်က ကိုတို့ရဲ့ သသမီးလေးကို ခေါ်ဆောင်လာပေးခဲ့တာ၊ ရှင်သာ တားဆီးချင်ရင်တောင် တားလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က နူးနူးညံ့ညံ့ ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ဟိုဗေဒင်ဆရာကြီး၏ စကားများကို အမှန်တကယ် မယုံကြည်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်ကမူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဇနီး - အနာဂတ်ခေတ်မှ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးလေးတစ်ဦး - သည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာရန် အချိန်ကာလကိုပင် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သူ မဟုတ်ပါလော။ ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး မဖြစ်နိုင်သော အဖြစ်အပျက်မျိုးက သူ့အပေါ်တွင် တကယ်တမ်း ကျရောက်ခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားသော သမီးလေးတစ်ဦး ရရှိမည့်အရေးမှာ မဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က အပြုံးဖြင့် သူမအတွက် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို အခွံခွာပေးစပြုလာသည်။ လင်းချင်းဟယ်က လိမ္မော်သီးကို စားရင်း "ငါက ဒါအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသေးတာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။
သူမသည် နောက်ထပ် ကိုယ်ဝန် ဘယ်တော့မှ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု အမြဲတမ်း ယူဆထားခဲ့သဖြင့် ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက သူမကို လုံးဝ မထင်မှတ်ဘဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ပြင်ဆင်စရာ ဘာမှမလိုပါဘူး။ ကိုတို့မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ ငွေကြေးအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ရှင်က ကလေးမွေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ထားလိုက်ပါ။ ကျန်တာတွေက ကိုယ့်တာဝန်ထားလိုက်ပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဆိုလိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့် အချိန်ပြည့်ဖေဖေတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်မှာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိသွားပြီလဲ။ ဇနီးဖြစ်သူက မပြင်ဆင်ရသေးလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပါ။ သူကိုယ်တိုင်က ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အဲဒါက လုံလောက်ထက်ဝက်တောင် ရှိနေပါပြီ!
လင်းချင်းဟယ်သည် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးနှင့် ပန်းသီးတစ်လုံးကို စားသုံးပြီးနောက် နေ့လယ်ခင်း အိပ်စက်အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဇနီးသည်, ဒီနှစ်တော့ အလုပ်ထွက်လိုက်တော့မလား" ကျိုးချင်းပိုင်က သတိကြီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"သွားစမ်းပါ!" လင်းချင်းဟယ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အလုပ်ထွက်လိုက်ရမယ် ဟုတ်စ။ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာပါ။ သူမက အလုပ်ဆက်သွားချင်သေးတာပေါ့!
လင်းချင်းဟယ်သည် အိပ်ရန် ခွေနေလိုက်သည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်၊ သူမသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည် သူမ အိပ်ပျော်နေသည်ကို ခဏမျှ ထိုင်ကြည့်နေပြီးနောက် မိဘများထံ သွားရောက်ကာ သတင်းကောင်း မျှဝေရန် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
အဖေကျိုး, အမေကျိုး နှင့် ကျိုးရှomei တို့ အားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ စူတာလင်မှာမူ ခေါက်ဆွဲဆိုင်တွင် ရှိနေသဖြင့် အိမ်၌မရှိပေ၊ ထို့ကြောင့် ဤမိုးကြိုးပစ်လောက်အောင် အံ့သြစရာကောင်းသော သတင်းကို ကိုယ်တိုင်ဦးဦးဖျားဖျား ကြားခွင့်မရလိုက်ပေ။
"တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိတာလား။ စတုတ္ထအစ်ကိုဟာ နောက်ပြောင်နေတာပဲလို့ ငါထင်ခဲ့တာ!" ဟု ကျိုးရှomei က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အကယ်၍သာ ဒါ မိန်းကလေးဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့မိသားစု တကယ်ကို ပြည့်စုံသွားပြီပေါ့ကွာ၊ စတုတ္ထမြောက်သားကြီးရယ်" ဟု အမေကျိုး က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ အပြုံးပန်းဝေဆာလျက် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
အဖေကျိုး က သူ၏မျက်ခုံးတို့ကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ "ဒါဝါနဲ့ ကလေးတွေက အခုမှ အရွယ်ရောက်လာကြပြီလေ။ ပြီးတော့ စတုတ္ထမြောက်သားရဲ့ ဇနီးမှာလည်း သူမရဲ့ အလုပ်က ရှိနေသေးပြီးတော့..."
အဖေကျိုး သည် လင်းချင်းဟယ်၏ အမြင်နှင့် လုံးဝတူညီသော ရှုထောင့်ကို မျှဝေခြင်းမှာ ရှားပါးလှပေသည်။ သူက ဤအဆင့်တွင် နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူရန် အမှန်တကယ် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားရသည်။
"ရှင်တို့တွေ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။" ဟု အမေကျိုး က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့မှာ ကလေးတွေ အများကြီးလွန်းတယ်လို့ ရှင်တို့ထင်နေတာလား။ သူတို့ မကျွေးနိုင်လို့မှ မဟုတ်တာ။ စတုတ္ထမြောက်သားရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေက အလွန်ကောင်းတာပဲ၊ အနာဂတ်မှာ ကောလိပ်ကျောင်းသား တစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျွေးမွေးပြုစုနိုင်ပါတယ်။ မိသားစုထဲမှာ ကောလိပ်ပညာတတ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ရှိလာတာ ဘာများ အပြစ်ရှိလို့လဲ။"
"ဒါဝါနဲ့ တခြားသားတွေက အားလုံး ကြီးပြင်းကုန်ကြပြီ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု အဖေကျိုး က ငြင်းခုံပြောဆိုလိုက်သည်။
"အကြီးတွေက ကြီးကုန်ကြပြီဆိုတော့ ပိုတောင် လွယ်ကူသွားဦးမယ်။ ဒီကလေးတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ လိုတာ၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုကြီးတွေကလည်း ဝိုင်းကူပေးလို့ရတာပေါ့" ဟု အမေကျိုး က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိသွားပြီဆိုတော့ သေချာပေါက် ဆက်ထားသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထမြောက် ချွေးမရဲ့ အလုပ်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု ကျိုးရှomei က သူမ၏ စတုတ္ထအစ်ကိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"သူမက ပထမနှစ်ဝက်မှာ ဆက်ပြီး စာသင်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒုတိယနှစ်ဝက်မှာ ရပ်လိုက်မယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဖြေလိုက်သည်။
"အဲဒါ သူမအတွက် အရမ်း ပင်ပန်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ကျိုးရှomei က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ချွေးမ ကိုယ်တိုင်ပြောတာလေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တရားမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရဆိုပါက သူမအနေဖြင့် အိမ်တွင်သာ နေထိုင်ကာ ကိုယ်ဝန်ကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေမည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ဇနီးသည် သူ့ကို စိတ်တိုလာလိမ့်မည်ကို သိရှိထားသဖြင့် ထိုအတွေးကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် သူ မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
လင်းချင်းဟယ်သည် အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကမူ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
ယခင်နေ့က ကြက်စွပ်ပြွတ်နှင့် သိုးသားခေါက်ဆွဲထုပ်တို့က အဆီပြန်လွန်းသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်၊ သူမ၏ စားချင်စိတ်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး မူးဝေအော့အန်ခြင်း ဝေဒနာများကို စတင် ခံစားလာရတော့သည်။
စာသင်နှစ် မစတင်မီပင် လင်းချင်းဟယ်၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ပိုဆိုးလာခဲ့သည်။ မနက်ခင်း အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်နှင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ အော့အန်တော့သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်မှာမူ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျောကိုပွတ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်ပေးရတော့သည်။
ဆူညံသံများကို ကြားရသဖြင့် ကျိုးရွှမ်၊ ကျိုးကွေ့လိုင်နှင့် ဂန်းဇီတို့ အားလုံး နိုးလာကြပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။
"မေမေ၊ သက်သာရဲ့လား" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က မေးမြန်းရင်း ရေနွေးခွက်ကို ချက်ချင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒီကောင်လေးကတော့ ငါ့ကို သတ်တော့မှာပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခွက်ကိုယူကာ ပါးစပ် rinsing လုပ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ ရေကျန်တာတွေကို သောက်ပြီးမှသာ သူမ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။