လင်းကျင်းဟ่อနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့က ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုဘက်ကို နောက်ထပ် အရေးမစိုက်ကြတော့ပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပေးသင့်ပေးထိုက်သည့် ငွေကြေးများကိုလည်း လျှော့ချခဲ့ခြင်းမရှိသလို ကျန်ရှိသည်များကိုလည်း လင်းကျင်းဟ่อအနေဖြင့် ပို၍ မစွန့်ကြဲတော့ပေ။
သူတို့ဘက်ကသာ အသေးစိတ်ကောက်ချက်ချချင်နေလျှင်လည်း ချစေတော့။
ဇိုးကျားရွာသို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ လင်းကျင်းဟ่อနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် ခရိုင်မြို့သို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ကြပြီး ၎င်းက မကြာမီ မြို့တော်သို့ ပြန်ရမည်ကိုလည်း ဆိုလိုပေသည်။ ဤသို့ အချိန်ဆွဲနေရသဖြင့် သူတို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် နှစ်သစ်ကူးပင် ရောက်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဥစိမ်ထုပ် နှစ်ထုပ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး သူတို့အတွက် ထုပ်ပိုးပေးလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် သယ်သွားရန်အတွက် မလေးပါသဖြင့် လင်းကျင်းဟ่อလည်း လက်ခံလိုက်လေသည်။
"အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ အားနီတို့ စီနီ တို့အတွက် စိတ်မပူနဲ့တော့။ သူတို့ အဆင်ပြေကြပါတယ်။ တွေးကြည့်ရင် ဒီနှစ် ရန်ယန် ပြန်မလာသေးဘူးလား" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက မေးလိုက်သည်။
"ရန်ယန်က ဟိုဘက်မှာပဲ နေနေတာ။ သူ ဖုန်းဆက်လာပြီး အလုပ်တစ်ခု ရသွားလို့ ဒီနှစ် ပြန်လာဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ရှင်းပြသည်။
လင်းကျင်းဟ่อက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူမနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့လည်း အမြန်ထွက်လာကြကာ ခရိုင်မြို့သို့ သွားရောက်ပြီး တတိယအစ်ကိုနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့၏ နေရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွာဘက်ကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုသည်ကို ကျန်သူများက သိလိုက်ကြသည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်၊ သမီး ခရိုင်မြို့ကို ပြန်လာပြီး စာပြတော့မလို့ စဉ်းစားထားတယ်" ဟု ကျိုးဝူနီက စားပွဲဆီသို့ လက်ဖက်ရည်ခွက်များ ယူလာကာ စတုတ္ထအဒေါ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ချရင်း ပြောသည်။
"ခရိုင်မြို့က မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်မှာ စာမပြချင်ဖူးလား" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဤတူမလေးကို အထင်ကြီးလေးစားမှု ရှိပေသည်။ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားက သူမ၏ မိဘများကဲ့သို့ပင် အလွန်တက်ကြွဖျတ်လတ်သည်။
"သမီးက အဲဒီဘက်အထိ အကုန်သွားဖို့ ယုံကြည်ချက် သပ်သပ် မရှိသေးပါဘူး။ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်ရင် သွားလည်ရုံပါပဲ" ဟု ကျိုးဝူနီက ပြုံးရင်း ပြောသည်။
"အင်းလေ" လင်းကျင်းဟ่อက အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။ ၎င်းက လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ဆန္ဒအပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အကယ်၍ ကျိုးဝူနီသာ မြို့တော်တွင် စာပြချင်လျှင် လင်းကျင်းဟ่อက စီစဉ်ပေးရန် ကူညီမည်ဖြစ်သော်လည်း ခရိုင်မြို့တွင် နေထိုင်ခြင်းကလည်း ဆိုးရွားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ မိဘများလည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။
"သမီးကို မြို့တော်ကို သွားစေချင်တာ။ အဲဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ဖက်စပ်ဖော် (အဖော်) တွေ့သွားရင် တော်တော်ကောင်းမှာပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
"ဖက်စပ်ဖော် ရှာတယ်ဆိုတာ ဒေသအလိုက်တော့ ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်သဘောကျမှုက အအရေးကြီးဆုံးပဲ… အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမယ့်သူကို ရှာတွေ့ဖို့ပါပဲ" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက ပြုံးရင်း ပြောသည်။
ကျိုးဝူနီက ဝင်ပြောလိုက်သည်မှာ "သမီးက စတုတ္ထအဒေါ်ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို သဘောကျတယ်။ သမီးအမေကို ကြည့်ဦး၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်ရဲ့ သြဇာလွှမ်းမ S က ခံလိုက်ရပြီး မြို့တော်မှာ လူတစ်ယောက် ရှာပေးချင်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေတယ်"
သူ့တွင်မူ ထိုသို့သော ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီး မရှိပေ။ ခရိုင်မြို့က တော်တော်လေး ကောင်းသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ ၎င်းတွင် သူမ လိုအပ်သမျှ အရာရာ ရှိသည်။ အဖော်တစ်ဦး ရှာတွေ့ရုံမျှဖြင့် အဘယ်ကြောင့် မြို့တော်အထိ အကုန်သွားရမည်နည်း။ ၎င်းက လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု ထင်ရသည်။
"တကယ်တော့ ရန်ယန်က ပြည်နယ်မြို့မှာပဲ ဖက်စပ်ဖော် တွေ့သွားပြီ" ဟု ကျိုးဝူနီက အံ့သြစရာ သတင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်" လင်းကျင်းဟ่อနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ အချက်အလက်ကို ကარგကော မချေဖျက်ရသေးချိန်တွင် တတိယအစ်မတော်မှာ လန့်သွားသည်။ "ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ။ နင်တို့ ပြောတာ ငါ တစ်ခါမှ မကြားရပါလား"
"သူတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ ရှိနေတာကို သမီး နှစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်။ နှစ်ယောက်သား စာကြည့်တိုက်ကို သွားကြတာရယ်၊ နောက်တစ်ခါ ကျတော့ အပြင်မှာ အတူတူ ဈေးဝယ်ထွက်နေတာ မြင်ဖူးတယ်။ သူတို့ တွဲနေကြပြီလို့ သမီး ခန့်မှန်းတယ်။ ဒီနှစ် သူ ပြန်မလာဘူး ဆိုကတည်းက သေချာနေတာပေါ့" ဟု ကျိုးဝူနီက သွားဖြဲပြရင်း ပြောသည်။
"ရန်ယန်က အနာဂတ်မှာ ခရိုင်မြို့ကို ပြန်လာပြီး စာပြချင်တယ်လို့ ပြောတာ သတိထားမိတယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"ဒါဆို သူ အဲဒီကောင်မလေးကို ဒီခရိုင်ကို ခေါ်လာသင့်တာပေါ့။ ကျွန်မတို့ခရိုင်က ဘာမှ မညံ့ပါဘူး၊ အတော်လေး စည်ကားတာပဲဟာ" ဟု ကျိုးဝူနီက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
"ကောင်မလေးက အရင် သဘောတူမှပေါ့" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
"ရန်ယန်က မဆိုးပါဘူး။ သူသာ သဘောမတူဘူးဆိုရင်တော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ရန်ယန်က သူ့ကို တကယ် စေတနာအပြည့်နဲ့ ဂရုစိုက်တယ်လို့ သမီး ထင်တယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း သူ နှစ်သစ်ကူးအတွက် မပြန်လာတာလေ" ဟု ကျိုးဝူနီက ပြောသည်။
လင်းကျင်းဟ่อက ပြုံးလိုက်သည်။ "အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရော ဒါကို သိရဲ့လား"
"အကြီးဆုံးအဒေါ် မသိသေးဘူး" ဟု ကျိုးဝူနီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ရှပ်ရှပ်က သူ့ဆရာရဲ့သမီးနဲ့ တွဲနေတယ်လို့ ကြားမိတယ် ဟုတ်လား" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက မှတ်ချက်ပေးသည်။
တတိယအစ်မတော်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ရှပ်ရှပ်ရဲ့ ကောင်မလေးက စိတ်ထား အရမ်းဆိုးတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတုန်းက ထိုင်ခုံပေးတော့ ထိုင်ဖို့တောင် သူ့အဆင့်နဲ့ မတန်သလို လုပ်ပြနေတာ"
ကျိုးချင်းပိုင် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။ လင်းကျင်းဟ่อက သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ "ကျွန်မ တတိယအစ်မတော်နဲ့ စကားခဏ ပြောလိုက်ဦးမယ်။ ရှင် ပရိဘောဂစက်ရုံကို သွားလိုက်ပါ"
ကျိုးချင်းပိုင်က သူ့စက်ဘီးကို စီးကာ ပရိဘောဂစက်ရုံဆီသို့ ထွက်သွားလိုက်သည်။ အစောင့်က ကျိုးရှ ကို ခေါ်ရန် အတွင်းဘက်သို့ ဝင်သွားရာ မကြာမီမှာပင် ထိုလူငယ်လေး ထွက်လာပြီး နောက်မှ မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦး ပါလာသည်။
"စတုတ္ထဘိုးဘိုး!" ကျိုးရှ က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က တူဖြစ်သူကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက နောက်မှ မိန်းကလေးဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။
"စတုတ္ထဘိုးဘိုး၊ ဒါ မี่ยวမี่ยวလေ၊ သမီးရဲ့ ချစ်သူပါ" ဟု ကျိုးရှ က မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် စတုတ္ထဘိုးဘိုးအား မာမี่ยวမี่ยวနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် လှည့်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း မာမี่ยวမี่ยวက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ခြင်း မပြုဘဲ အခြားတစ်ဘက်သို့ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
ကျိုးရှ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနေရခက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က ဘာမှ မပြောဘဲ အတွင်းစိတ်ထဲတွင်သာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အရင်ပြန်နှင့်တော့၊ သမီး စတုတ္ထဘိုးဘိုးနဲ့ စကားခဏ ပြောလိုက်ဦးမယ်" ဟု ကျိုးရှ က သူမအား ပြောလိုက်သည်။
မာမี่ยวမี่ยวက လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
"စတုတ္ထဘိုးဘိုး၊ မี่ยวမี่ยวက အဲဒီလိုလူမျိုးပါ။ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့" ဟု ကျိုးရှ က တောင်းပန်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က သူမ၏ အပြုအမူနှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်ချက်မပေးပေ။ "ကြိုးစားကြိုးစားလုပ်။ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်နိုင်အောင် ကြိုးစား" ဟုသာ သူ ပြောခဲ့သည်။
"ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်ဖို့ ဆိုတာ လွယ်လှတာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု ကျိုးရှ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သစ်လုပ်ငန်း အလုပ်ရص သီးသန့်ဖွင့်ရန် ငွေရင်းအမြောက်အများ လိုအပ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် သီးခြား လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ငွေကြေး မရှိပေ — အထူးသဖြင့် မိသားစုအတွက် အိမ်သစ်ဆောက်ရန်ပါ ငွေစုဆောက်နေရသဖြင့် ပို၍ပင် လိုအပ်နေသည်။
"မလွယ်ကူပေမဲ့လည်း နင် စီစဉ်ရဦးမှာပဲ။ တခြားသူ့လက်အောက်မှာ တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်နေလို့မှ မရတာ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဆိုသည်။
"သိပါတယ်။ တစ်ဆင့်ချင်းပဲ တက်ရမှာပေါ့" ဟု ကျိုးရှ က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က သူ့ကို နောက်ထပ် ခဏတာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းကျင်းဟ่อက "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် ပြန်လာတာလဲ။ နှစ်ယောက်သား ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ထားတာ" ဟု မေးသည်။
"သူ ကြီးပြင်းလာပြီလေ။ လူတွေ စိတ်ပူပေးစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"သူ့ကောင်မလေးကို တွေ့ခဲ့ရလား" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက မေးသည်။
"အင်း" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်ဖြေသည်။
လင်းကျင်းဟ่อက ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ မြင်ခဲ့ရသည့်အပေါ် မကျေနပ်မှန်း ထင်ရှားပေသည်။ သို့သော် သူမလည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း ခံစားရသည်တော့ မရှိပေ။ ၎င်းက ကျိုးရှ နှင့် ထိုကောင်မလေးတို့၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများနှင့် မသက်ဆိုင်သဖြင့် အသေးစိတ် စဉ်းစားနေစရာ အကြောင်း မရှိပေ။
အကယ်၍သာ ကျိုးရှ က ကောင်မလေး၏ အပြုအမူကို သဘောမကျခဲ့လျှင် သူမနှင့် တွဲနေမည် မဟုတ်သလို သူမကလည်း သူနှင့် အတူ ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုမိန်းကလေးက ကျိုးရှ ၏ စံချိန်စံညွှန်းများနှင့် ကိုက်ညီနေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးရှ တွင် သူ၏ ဒုတိယဘိုးဘိုးကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စိတ်နေသဘောထား ရှိပြီး ၎င်းကို မိန်းကလေးများစွာက အဖော်တစ်ဦးတွင် ရှာဖွေလေ့ရှိကြသည်။
သို့တိုင်အောင် ထိုမိန်းကလေးသည် ရှေးကျိုးမိသားစုဟောင်းကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လင်းကျင်းဟ่อက သံသယဝင်မိသည်။
"သူက ခင်ဗျားကို ဆင်းရဲတဲ့ ဆွေမျိုးလို့ ထင်ပြီး အထናအပြ စိတ်ထားတွေ ပြတာလား" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက ခန့်မှန်းမေးမြန်းသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
လင်းကျင်းဟ่อက ပိုသိသည်။ သူမ ထိုသို့သော ပုံစံမျိုး ထုတ်ပြခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူမ ကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာ မရှိခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စကို လွှတ်ထားလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် အခွင့်အလမ်း အလွန်တရာ နည်းပါးမည်သာ ဖြစ်သည်။
"တတိယအစ်ကို့အိမ်ဘက် သွားကြရအောင်။ ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်" ဟု လင်းကျင်းဟ่อက ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ လင်တတိယအစ်ကို၏ အိမ်သို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး သွားရောက်ကြရာ တတိယအစ်ကိုက တတိယအစ်မတော်လင်နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
"အစ်မ၊ မောင်လေး၊ ဒီမှာ ညစာစားကြ၊ ညအိပ်ကြပြီး မနက်မှ ပြန်ကြပါ။ အခု သွားဖို့က နောက်ကျနေပြီ" ဟု တတိယအစ်မတော်လင်က တိုက်တွန်းသည်။
လင်းကျင်းဟ่อက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် မနက်ခါမှပဲ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်နဲ့ ပြန်တော့မယ်"
"အစ်မ၊ အစ်မတို့ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဖေဖေက တစ်ချိန်လုံး မြည်တမ်းနေတာနဲ့..."
"ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ အစ်မကို သွားပြောနေတာလဲ" လင်းကျင်းဟ่อ၏ တတိယအစ်ကိုက သူမကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ပြောလို့ မရတာ ကျနေတာပဲ! သူက ဆွေမျိုးတွေဆီ လိုက်သွားပြီး ငါတို့ကို ရက်ရက်စက်စက် ဆက်ဆံသလိုလိုနဲ့ လျှောက်ပြောနေတာ။ ငွေတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပို့ပေးခဲ့တာတောင် သူက တစ်နေ့ကုန် လူကို ဒုက္ခပေးပြီး မကျေမနပ်နဲ့ ကဲ့ရဲ့နေတုန်းပဲ။ သမီး ဒီမှာပဲ အပြတ်ပြောမယ် — ဖေဖေ ကျွန်မတို့နဲ့ လာနေတာကို ဘယ်တော့မှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု တတိယအစ်မတော်လင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။