မှန်မှန်ပြောရလျှင် ကျောင်းစားသောက်စရာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ခေါက်ဆွဲထုတ်ဆိုင်က အစားအစာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါတွင်မူ လုံးဝမယှဉ်သာတော့ပေ။
ဘိုးတော်ဝမ်က မကြာခဏဆိုသလို လာစားလေ့မရှိဘဲ ရံဖန်ရံခါမှသာ လာတတ်သည်။
ဤနေ့မှစ၍ ကျိုးဂွေးလိုင်က သူ့ဘိုးဘိုးခံယူထားသူထံသို့ နေ့စဉ် စွပ်ပြုတ်ယူလာပေးခဲ့သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြုံးလျက် "မင်းတို့က ဘိုးဘိုးကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ မိသားစုကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ အရင်းအနှီးသားမြေးများပင်လျှင် ဤမျှအထိ ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သဘာဝကျစွာပင် ဘိုးတော်ဝမ်မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ခဲ့ရသည်။
နေ့စဉ် စွပ်ပြုတ်သောက်လာခဲ့သည်မှာ ნახဝက်လောက် ရှိလာသောအခါ ဘိုးတော်ဝမ်က သူ့အရိုးအစ်များ တကယ်ပင် သက်သာလာသည်ဟု ခံစားလာရသည်။
နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် နီးကွေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းချင်းဟယ်မှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားမိသည်။ ဘိုးတော်ဝမ်က ဤသို့ အစားလာစားလေ့ရှိခဲလှရာ သူမက "ဦးလေးဝမ်၊ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ခရီးထွက်တာမျိုး မလုပ်ဘဲ ဒီမှာပဲ နေရင်ဘယ်လိုနေမလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါ့အတွက် အဲ့ဒီလောက်ကြီး စိတ်မပူစမ်းပါနဲ့။ ငါတကယ် အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ငါသိပါတယ်" ဟု ဘိုးတော်ဝမ်က ခရီးထွက်ရန် ဆန္ဒစောလျက် ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
ဝမ်ယွမ် က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဝင်ပြောလေသည် - "ကျနော့်ဘိုးဘိုးက မကြာသေးခင်ကမှ ကျနော်နဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တယ်။ ဘိုးဘိုးဝမ်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအကြောင်းကို သူမေးတယ်လေ။"
သူတို့မှာ နာမည်တူချင်းဖြစ်ကြပြီး ဝမ်ယွမ် ၏ဘိုးဘိုးမှာ ဘိုးတော်ဝမ်၏ ငယ်သူငယ်ချင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူ၏ဘိုးဘိုးမှာ လက်ရှိတွင် ဟိုင်နန်၌ ရှိနေပြီး မည်သည့်အခါမှ မကြာမီ ပြန်လာရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ ထိုနေရာက အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသဖြင့် ဤနေရာထက် အဆများစွာ သာလွန်ကြောင်း ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
"မင်းရဲ့ဘိုးဘိုးကို ငါကျန်းကျန်းမာမာ ရှိပါတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ" ဟု ဘိုးတော်ဝမ်က ပြန်ပြောသည်။
"နောင်အချိန်မှာ အချိန်ရရင် ဟိုင်နန်ဘက်ကို အလည်အပတ် သွားကြရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးချင်ဗိုင်အား အကြံပြုပြောဆိုသည်။
"ကောင်းပြီလေ" ဟု ကျိုးချင်ဗိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်လျက် ဝမ်ယွမ် ကို ကြည့်ကာ "အဲ့ဒီအခါကျရင်ရော မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကျနော့်အတွက်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျနော်က ဘိုးဘိုးကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျမှပဲ ကြည့်တာပေါ့ဗျာ" ဟု ဝမ်ယွမ် က ပြန်ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အရေးမကြီးပါဘူး။ အချိန်တွေအများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။" မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့် ဥပဒေများအရ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လွတ်လပ်စွာ ဝယ်ယူခွင့်ပြုသည့်အချိန်အထိ စောင့်ရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှာ ၁၉၈၇ ခုနှစ် သို့မဟုတ် ၁၉၈၈ ခုနှစ် ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်တရာ စောလွန်းနေသေးသည်။
ဘိုးတော်ဝမ်က ခရီးထွက်ရန် တထစ်ချ ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် မတားဆီးတော့ပေ။ အလွန်အမင်း ဝေးလံသည့်နေရာများအထိ မသွားကြရန် တတိယမြောက်သားအား သူမ မှာကြားလိုက်သည်။
ဇွန်လသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နွေရာသီ၏ အပူရှိန်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ဟူဇီအား "မင်းဆိုင်ထွက်ခင်းတဲ့အခါ အရိပ်ကျတဲ့နေရာကို ရှာရမယ်လေ။ မင်းကိုကင်ပစ်လိုက်သလို ဖြစ်နေတာ မီးသွေးခဲတစ်စွန်းတစလိုတောင် ဖြစ်နေပြီ" ဟု ပြောလေသည်။
လင်းချင်းဟယ်သည် ဟူဇီအပေါ်၌ ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ဤတူလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်တတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပစ္စည်းရောင်းချခြင်းကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီး ဈေးဆစ်ရာတွင်လည်း အတော်လေး တတ်မြောက်နေပြီဖြစ်သည်။ လင်းချင်းဟယ်၏ အကဲခတ်မိချက်အရ သူသည် အကောင်းဆုံးလတစ်လတည်းတွင်ပင် ယွမ်လေးရာ အမြတ်ရရှိခဲ့ရာ ချင်ဗိုင်၏ ခေါက်ဆွဲထုတ်ဆိုင်နှင့်ပင် နီးပါးလောက် တူညီလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ အဒေါ်ရယ်၊ ကျနော်သိပါတယ်" ဟု ဟူဇီက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ပဲစိမ်းစွပ်ပြုတ် လုပ်ထားဖို့ မင်းဦးလေးကို ပြောလိုက်ဦး။ ပြီးရင် သွားပြီး ပန်းကန်တစ်လုံး ခပ်သောက်လိုက်ဦး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆက်ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ဟူဇီက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အစ်ကိုဟူဇီမှာ အခု ချစ်သူရှိနေပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့မိသားစုလေးအတွက် တကယ်ကြိုးစားနေပြီပဲ" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က စနောက်ပြောဆိုသည်။
ကျိုးရွှမ် က ဂန်းဇီဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်းကရော ဘယ်တော့မှ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထွက်ခင်းမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကျနော် အခုလုပ်ချင်နေပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျနော့်ကို အရင်ဆုံး ကျောင်းပြီးအောင် အရင်တက်ခိုင်းချင်နေတာက အဒေါ်လေ" ဟု ဂန်းဇီက သက်ပြင်းချလျက် အဒေါ်ဖြစ်သူအား တောင်းတောင်းပန်ပန်သော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"စာကိုကြိုးစားလုပ်စမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် နောင်တစ်ချိန် လောကကြီးထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်းနောင်တရလိမ့်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။ "မင်းရဲ့စာမေးပွဲ အမှတ်တွေသာ ကောင်းနေမယ်ဆိုရင် လာမယ့်နှစ် ဒီအချိန်ကျရင် မင်းကိုယ်ပိုင်ဆိုင် သွားထွက်လို့ရပြီ။"
ပညာရေးဆိုသည်မှာ မဖြစ်မနေ ရှိရမည့်အရာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုမှာ နက်ရှိုင်းကာ ရေရှည်အကျိုးကျေးဇူး ရှိပေသည်။ ငွေရှာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ နောင်တွင် အခွင့်အလမ်းများ အမြဲရှိနေမည်ဖြစ်ရာ အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။
သို့သော် ဟူဇီမှာမူ ငယ်တော့သည်မဟုတ်တော့ဘဲ အဖော်အဖက်ပင် ရရှိနေပြီဖြစ်ရာ လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို ကိုယ်ပိုင်ခြေထောက်ပေါ် ရပ်တည်ခွင့်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂန်းဇီအတွက်မူ အလျင်လိုစရာ မလိုသေးပေ။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂန်းဇီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တက်ကြွလာခဲ့သည်။ "ကျနော့်စာမေးပွဲ အမှတ်တွေသာ ကောင်းရင် အဒေါ်က ကျနော့်ကိုလည်း သွားခွင့်ပြုမှာလား"
"အင်း" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စာမေးပွဲအမှတ်တွေက ကောင်းဖို့လိုတယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။"
"ဒါဆိုရင် ကျနော်ပိုပြီး ကြိုးစားတော့မယ်!" ဟု ဂန်းဇီက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
ကျိုးရွှမ် က ဘတ်စကတ်ဘော ကစားရန်အတွက် ဂန်းဇီအား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ကျိုးဂွေးလိုင်ကမူ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်မသွားဘဲ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အနားတွင်သာ ဆက်လက်နေရစ်ခဲ့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးမှာ ယခင်က သားများအနက် အမိုက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ့ကို မည်သို့ မွေးမြူခဲ့ရမှန်း သူမသိရသော်လည်း အသက်ကြီးလာလေလေ ပို၍ စဥ်းလဲကောက်ကျစ်လာလေလေ ဖြစ်နေသည်။
"မေမေ၊ သားကတော့ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့လမ်းကို လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ဘွဲ့လွန်ကျောင်းတွေဘာတွေ တက်ချင်နေတာ။ သားကတော့ အမြဲတမ်း စာပဲထိုင်ဖတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ အလုပ်စလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ပြီးတော့ရော" လင်းချင်းဟယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သားကိုယ်တိုင် ခေါက်ဆွဲထုတ်စက်ရုံ တစ်ခုဖွင့်ချင်တယ်။ ရေခဲချောင်းစက်ရုံလိုမျိုးပေါ့− လုပ်မယ်၊ အေးခဲမယ်၊ ပြီးရင် ဈေးရောင်းစင်တာအသီးသီးက ရေခဲသေတ္တာတွေဆီ ပို့ပြီး ရောင်းချင်တာ" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ရှင်းပြသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူ့အား စိုက်ကြည့်လျက် "မင်းက ခေါက်ဆွဲထုတ်စက်ရုံ ဖွင့်ချင်တာပေါ့လေ" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ သားဖြစ်သူမှာ ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်မျိုး ရှိနေသည်ကို ယခုမှသာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူးလား" မိခင်ဖြစ်သူ၏ အကဲခတ်သော အကြည့်အောက်တွင် ကျိုးဂွေးလိုင်က အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
သားဖြစ်သူက သူ့အိမ်မက်ကို မိခင်ဖြစ်သူအား ဝေမျှလိုနေကြောင်း သိရှိသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ရေစွန်ရေဖျက် မလုပ်လိုပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက ကလေးငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလော။
"သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ မင်းသာ တကယ်လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် မေမေနဲ့ ဖေဖေက မင်းကို ထောက်ပံ့ပေးမှာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ လွယ်ကူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောင်းပြီးပြီးချင်း အခက်အခဲတွေက ကြီးမားလိမ့်မယ်။ မင်းက စီးပွားရေးနဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို သင်ယူနေရပေမဲ့ လက်တွေ့ လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကတော့ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးတယ်။"
"စက်ရုံစတင်တည်ထောင်ရတာ ခက်ခဲမယ်ဆိုတာ ကျနော်သိပါတယ်" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ကျနော် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ။"
စိတ်ထဲတွင်မူ လင်းချင်းဟယ်က စက်ရုံဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘာမှမသိသေးကြောင်း တွေးတောမိလိုက်သည်။
"ကျောင်းပြီးတာနဲ့ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ ရရှိဖို့အတွက် တစ်နှစ်လောက် အပြင်ထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်သင့်တယ်။ ဘယ်လိုလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးလိုက်သည်။
မိခင်ဖြစ်သူက သူ၏ အကြံအစည်ကို လုံးဝ ပယ်ချမပစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဂွေးလိုင်မှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မျက်နှာဝေဆာသွားသည်။ "အဲဒါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ ကျနော်ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံ စုဆောင်းပါ့မယ်။"
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "ဘာလို့ အထူးသဖြင့် ခေါက်ဆွဲထုတ်စက်ရုံ ဖွင့်ချင်ရတာလဲ။ တခြားလုပ်ငန်းတွေက ပိုကောင်းတာ မရှိဘူးလား" ဟု ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။
"ကောင်းတာ မကောင်းတာနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဖေဖေက ခေါက်ဆွဲထုတ်ဆိုင် ဖွင့်ထားတာ မဟုတ်လား။ ကျနော်က ဒါက တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ ထင်တော့ အဲဒီလမ်းအတိုင်းပဲ လိုက်သွားမယ်ပေါ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျနော့်ရဲ့ နည်းပညာဆိုင်ရာ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် လုပ်ပေးဖို့တောင် ဖေဖེကို ကျနော် တောင်းဆိုဦးမှာ" ဟု ကျိုးဂွေးလိုင်က ဆိုသည်။
"နည်းပညာဆိုင်ရာ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ပါ ဟုတ်စ" လင်းချင်းဟယ်က အံ့သြပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ခေါက်ဆွဲထုတ်လုပ်ရန်အတွက် မည်သည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များ လိုအပ်မည်နည်း။
သားဖြစ်သူတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း စတင်ရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ရှင် ဖြစ်လာရန်အတွက် အစပျိုးလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်က ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူက ယခုထိ အသက်ငယ်သေးသည်ဖြစ်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုမူ နောင်မှသာ ထပ်မံဆွေးနွေးကြမည် ဖြစ်သည်။
ထိုည အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင် လင်းချင်းဟယ်က ဤစကားဝိုင်းအကြောင်းကို ကျိုးချင်ဗိုင်အား ပြောပြလေသည်။
ကျိုးချင်ဗိုင်က သူ့မျက်ခုံးတို့ကို မြင့်တက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် "သူ့အရင်းအနှီး သူရှာခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြောဆိုသည်။
စက်ရုံတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရန်အတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား လိုအပ်ပေသည်။ သူနှင့်သူ့ဇနီးတို့တွင် ငွေကြေးပေါများသော်လည်း ထိုငွေများမှာ ၎င်းတို့၏ သမီးဖြစ်သူအတွက် ချန်ထားခဲ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ငွေကြေးများ ဖြစ်ပေသည်။
သားတွေလား။ သူတို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို ဗလာလက်နဲ့ပဲ ရုန်းကန်ရှာဖွေကြစေ။
လင်းချင်းဟယ်မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ "... သူက ခင်ဗျားရဲ့ သားလေ။ သူက စီးပွားရေးလုပ်ချင်နေတာ၊ ခင်ဗျားက အနည်းဆုံးတော့ လုပ်ငန်းစတင်ဖို့ မတည်ငွေလေး တစ်ပြားတစ်ချပ်တောင် မပေးဘူးပေါ့လေ"
"သူ့ဘာသာသူ ရှာခိုင်းလိုက်ပါ။ စက်ရုံဖွင့်တယ်ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်ဗိုင်က တထစ်ချ ပြောဆိုသည်။ သားဖြစ်သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို သဘောတူသော်လည်း သူ၏ ရပ်တည်ချက်မှာ ခိုင်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်− *ငါတို့သမီးအတွက် ချန်ထားတဲ့ငွေတွေကိုတော့ လာပြီး မဖျက်ဆီးနဲ့။*
လင်းချင်းဟယ်က ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံမတိုက်တွန်းတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ နောင်အနာဂတ်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ကြိမ်လောက် ပြောပြပြီးပြီဖြစ်ရာ နောင်လာမည့်အချိန်ကျမှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထပ်ပြောကြပေတော့မည်။
"ဒီနှစ်တော့ စီးပွားရေးက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတယ်" ဟု ကျိုးချင်ဗိုင်က စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် မှတ်ချက်ပြုသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကလည်း စီးပွားရေး မဆိုးလှပေ။ ဆိုင်အားလုံး၏ လစဉ် စုစုပေါင်း ဝင်ငွေမှာ ယွမ် တစ်သောင်းကို ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုနှစ်တွင်မူ လစဉ်ဝင်ငွေမှာ ယွမ် နှစ်သောင်းနီးပါးအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။