"မင်းတို့ဘာသာ ကိုယ်ပိုင်အလုပ် စတင်လိုက်ပါ။ မင်းအဖေရဲ့ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်ဆိုတာ သူအချိန်ကုန်ရုံသက်သက် ဖွင့်ထားတာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်မှ အမြတ်ငွေက အလွန်အမင်း မများလှသော်လည်း ဆိုင်ရှိနေခြင်းက ချင်းပိုင်းကို အလုပ်ရှုပ်နေစေသည်။ ငွေကြေးနှင့်တော့ မဆိုင်ပေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူမအလုပ်သွားချိန်တွင် သူပျင်းရိနေမည် မဟုတ်ဘဲ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်လာသောအခါတွင်လည်း ဆိုင်ကို ကလေးများလက်ထဲ အပ်ခဲ့နိုင်သည် သို့မဟုတ် အတူတူ ခရီးသွားကြရန်အတွက် ဆိုင်ကို ခေတ္တပိတ်ထားနိုင်ပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ ဘာလုပ်လို့ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဆက်စပ်ကြည့်ဦးမယ်" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ပြန်ပြောသည်။
ထမင်းစားပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်းက ဆိုင်ကို ညပိုင်းအတွက် သူ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရန် ထွက်သွားကြသည်။
ဟူကျွတ်က ချန်ရှန်း ကို ရှာရန် သွားခဲ့ပြီး ကျိုးရွှမ် က စာကျက်ရန် ပြန်သွားကာ စီနီနှင့် ကန်းကျိတို့က ညကျောင်းတက်ကြသည်။ ကျိုးအာနီက ထမင်းစားရန် လာမလုပ်ဘဲ သူမနှင့် ဝမ်ယွမ် တို့က အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့ထံတွင်သာ ညစာသွားစားခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်တွင် ကျိုးကွယ်လိုင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဘိုးအိုဝမ် ရောက်လာသောအခါ သူ့ကိုသာ တွေ့ရလေသည်။
"မင်းတစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာလား" ဟု ဘိုးအိုဝမ်က မေးသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ လူတွေအကုန်လုံး ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ချိန်းတွေ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီမှာရှိတာ။ ဘိုးဘိုး၊ ထမင်းစားပြီးပြီလား" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက မေးသည်။
"စားပြီးပြီ" ဟု ဘိုးအိုဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဒေါ်မားက သူမ၏ အလုပ်ချိန်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ကျိုးကွယ်လိုင်း တစ်ယောက်တည်း ပန်းကန်ဆေးရန် ကျန်ခဲ့တော့သည်။ ပန်းကန်ဆေးရင်း သူက ဘိုးဘိုးဖြစ်သူနှင့် စကားစမြည် ပြောလေသည် — "ဘိုးဘိုး၊ ကျွန်တော် ကျောင်းပြီးရင် ဘယ်လိုလုပ်ငန်းမျိုးကို လုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲဟင်"
ဘိုးအိုဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းအဖေရဲ့ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်က အရမ်းကောင်းတယ် မဟုတ်လား"
"ကျွန်တော့်အဖေက အချိန်ကုန်ရုံသက်သက်ပဲ ဆက်ထားချင်နေတာပါ။ အမေကျောင်းပိတ်တဲ့ နွေရာသီနဲ့ ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေ ရောက်မှသာ ဆိုင်ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ပုံချပေးတာ" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ညည်းတွားသည်။
ထို့အပြင် သူက ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင် ငယ်ငယ်လေးတွေကို သိပ်မကြိုက်လှပေ။ ထိုမျှလောက် အရွယ်အစားရှိသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်နှင့် ဘယ်လောက်တောင် ငွေရှာနိုင်မည်နည်း။
"မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိလို့လား" ဟု ဘိုးအိုဝမ်က မေးသည်။
"ဘိုးဘိုး၊ ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်ခေါက်ဆွဲပြားထုပ် စက်ရုံကြီး တစ်ရုံဖွင့်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ" ဟု ပန်းကန်ပြားကို ပွတ်တိုက်ဆေးကြောရင်း ကျိုးကွယ်လိုင်းက မေးလိုက်သည်။
"ဟင်" ဘိုးအိုဝမ် အံ့ဩသွားသည်။
"အဲဒါက ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်တွေ သီးသန့်လုပ်တဲ့စက်ရုံပါ။ လုပ်ပြီးသွားတာနဲ့ ပက်ကေ့ခ်ျထုတ်ပြီး စတိုးဆိုင်တွေဆီ ပို့ပေးမယ်၊ ပြီးရင် ရောင်းထွက်တဲ့အထိ ရေခဲသေတ္တာတွေထဲမှာ သိမ်းထားတာပေါ့" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ရှင်းပြသည်။
ဘိုးအိုဝမ်အနေဖြင့် ထိုထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်က မည်ကဲ့သို့ပုံစံရှိမည်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မမြင်နိုင်ပေ။ သူ နားမလည်သောကြောင့် "မင်းလုပ်ချင်ရင် မင်းအမေကို ပြောပြလိုက်လေ။ သူမက အများကြီးသိတော့ မင်းကို အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ အများကြီး ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု အကြံပေးသည်။
"ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေတာက လိုအပ်တဲ့ အရင်းအနှီးက အရမ်းများနေပြီး အချိန်တန်ရင် အမေက ကျွန်တော့်ကို လုပ်ခွင့်မပေးမှာကိုပဲ" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက နှေးကွေးသွားသည်။
"ဘိုးဘိုးဆီမှာ စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေအချို့တော့ ရှိပါတယ်။ အချိန်တန်ရင် မင်းကို ထောက်ပံ့ဖို့အတွက် သုံးလို့ရတာပေါ့" ဟု ဘိုးအိုဝမ်က ဆိုသည်။
သူ့တွင် ငွေသုံးစရာ နေရာပင် မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး သူရရှိသည့် ဝင်ငွေကလည်း တည်ငြိမ်လှပေသည် — ကောလိပ်မှ ပင်စင်လစာထုတ်ယူပြီး ရပ်ကွက်တွင်းရှိ သူ၏ တိုက်ခန်းမှ အိမ်ငှားခများကို ကောက်ခံရရှိသည်။ အနာဂတ်တွင် သူ၏ငွေကြေးများသည် ဤမြေးယောကျ်ားလေးများအတွက် သဘာဝကျကျ အမွေပေးရန် သိမ်းဆည်းထားမည်သာ ဖြစ်သည်။ မြေးတစ်ယောက်၏ အလုပ်အကိုင်ကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် အချို့ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းဖြင့် ထိခိုက်နစ်နာစရာ မရှိပေ။
ကျိုးကွယ်လိုင်းက ရယ်မောလိုက်သည် — "ဘိုးဘိုးရဲ့ငွေကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ယူရဲပါ့မလဲဗျာ။ တကယ်လို့ လိုအပ်လာရင်တော့ မိဘတွေကိုပဲ အမှီသဟဲပြုရမှာပေါ့။ သူတို့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတာပဲ"
သူ့မိဘများမှာ ငွေကြေးချမ်းသာကြသည်ကို သူသိသည်။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သော ဆိုင်အရေအတွက်က များပြားလှပြီး ဆိုင်တိုင်းတွင်လည်း အရောင်းအဝယ် အလွန်ဖြစ်ထွန်းနေသည်။ တစ်လလျှင် ယွမ်ငွေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှာနိုင်သည်မှာ သူတို့အတွက် အခက်အခဲမရှိချေ — ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ပမာဏပင်ဖြစ်သည်။ သူကျောင်းပြီးချိန်တွင် သူတို့များစွာ စုဆောင်းထားပြီးလောက်ပြီဖြစ်ရာ သူတို့ထံမှ ငွေအမြောက်အမြား ချေးယူလိုက်ရုံပင် ဖြစ်သည်ဟု သူတွက်ဆထားသည်။ သေချာပေါက် ရနိုင်မည်သာတည်း။
"သုံးလိုက်ပါ။ ဒီအတိုင်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထားတာနဲ့ ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူးလေ" ဟု ဘိုးအိုဝမ်က မည်သို့မျှမဖြစ်သကဲ့သို့ တိုက်တွန်းသည်။
"နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့ဗျာ။ အဲဒါက တော်တော်လိုသေးတာပဲဟာ" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ဆိုသည်။ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ် စားရန် ဝင်လာသော ဖောက်သည်တစ်ဦးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် လက်ကိုအမြန်ဆေးကြောကာ ချက်ပြုတ်ရန် သွားလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသေးသော ပန်းကန်များနှင့် တူများကို ဆေးကြောရန် ပြန်လာခဲ့သည်။
ကျိုးကွယ်လိုင်းက ဘိုးဘိုးဖြစ်သူအား ကြွားဝါခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် သူ၌ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်စက်ရုံနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေဝေဝါးဝါး အကြံဉာဏ်မျှသာ ရှိသေးပြီး မည်သို့တည်ထောင်ရမည်ကိုပင် မသိသေးပေ။ သို့သော် "ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဘုရင်" ဖြစ်လာမည့်အကြောင်းကို ပါးစပ်ဖြင့် ကြွားဝါပြောဆိုနေခြင်းကိုတော့ ယင်းက မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ဘိုးအိုဝမ်က ထိုစကားကြောင့် အလွန်အမင်း သဘောကျပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ ထောက်ခံအားပေးနေခဲ့သည်။
ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်ကို ညကိုးနာရီမှသာ ပိတ်သည်။ လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်းတို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဆိုင်ကို ပိတ်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။
"ဘယ်တွေသွားကြတာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"ဘိုးဘိုးက ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်ကို လာတာနဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို အဆောင်အထိ လိုက်ပို့ပေးလိုက်တာပါ" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ဖြေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အားတဲ့အချိန်တွေကျရင် ဘိုးဘိုးနဲ့ အချိန်ပိုပေးပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်ပေးဦး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ။ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ကျရင် ကျွန်တော် သူ့ကို ခရီးခေါ်သွားပေးမယ်။ ဘိုးဘိုးက ထိုင်ရှမ်းတောင်မှာ လမ်းလျှောက်ချင်နေတာ။ ဘိုးအိုကလည်း လိုက်ချင်နေတယ်" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ပြန်ပြောသည်။
"ဒါဆို မင်းရဲ့ဒုတိယအစ်ကို့ကို နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်ကို ဦးစီးစီမံပေးဖို့ အချိန်ရှိမလားလို့ မေးကြည့်လိုက်။ အဲဒါမှ မင်းက ဘိုးအိုနဲ့ ဘိုးဘိုးကို ခေါ်ပြီး ခရီးထွက်လို့ရမှာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အကြံပြုသည်။ သူမနှင့် ချင်းပိုင်းတို့က ယခုနွေရာသီတွင် မိသားစုနှင့်အတူ ဒါလျင် (Dalian) သို့ အလည်အပတ်သွားရန် ကြံစည်ထားကြသဖြင့် အားလပ်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးရွှမ် က ဘေးမှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ကျောင်းသားတွေကို စာပြပေးဖို့နဲ့ အနုပညာ ပုံကြမ်းဆွဲတာတွေ သင်ပေးဖို့ စဉ်းစားထားတာ..."
"ဒုတိယအစ်ကို၊ ဆိုင်ကို ကျွန်တော် ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဦးစီးလုပ်ပေးခဲ့တာလေ။ ဘာအလုပ်မှမလုပ်ဘဲ အကျိုးအမြတ်ကိုချည်း ထိုင်ယူနေလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ တကယ်တော့ ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘိုးအို နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ကြီးလာကြပြီလေ။ သူတို့က အပြင်ထွက်ပြီး လောကကြီးကို ကြည့်ချင်နေကြတာ။ သူတို့ရဲ့ဆန္ဒလေးတောင် မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူးလား" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက အငြင်းပွားသည်။
"မင်းက လူကြီးလူကောင်း သွားလုပ်မနေနဲ့။ မင်းက အပြင်ထွက်ပြီး ဆော့ချင်လို့ အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျိုးရွှမ် က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်သည်။
"ကိစ္စတစ်ခုက တစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အပြင်ထွက်ပြီး ဆော့ချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘိုးအိုကို ခေါ်ပြီး အလှအပရှုခင်းတွေ ပြသပေးတာကလည်း အရေးကြီးတာပဲလေ" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက ပြန်ပြောသည်။
"ငါက အပြင်ထွက်ရင်တောင် ပုံကြမ်းတွေ ဆွဲလို့ရသေးတာပဲဟာ..."
"အစ်ကိုက ပုံကြမ်းဆွဲဖို့ သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို ပျော်ပျော်ပါးပါး လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားတာလား။ ကျွန်တော် ကင်မရာပါ ယူသွားမှာဆိုတော့ လမ်းတစ်လျှောက်က ရှုခင်းမှန်သမျှကို ဓာတ်ပုံရိုက်လာမှာ။ ပြန်ရောက်လာရင် အစ်ကိုက ကိုယ်ကြိုက်သလို ပုံဆွဲဖို့အတွက် အဲဒီဓာတ်ပုံတွေကို သုံးလို့ရတာပေါ့" ဟု ကျိုးကွယ်လိုင်းက အကြံပြုသည်။
ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ငြင်းခုံနေကြစဉ် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်းတို့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရုပ်မြင်သံကြား ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ကို လုံးဝအရေးမစိုက်ကြပေ။
သူတို့ငယ်စဉ်ကတည်းက လင်းချင်းဟယ်သည် သူတို့၏အချင်းချင်း ငြင်းခုံမှုများကို သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းစေခဲ့သည်။ အခြေအနေဆိုးဝါးသွားခြင်း မရှိသမျှကာလပတ်လုံး သူမဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့မရှိပေ။ တစ်ခဏက ရန်ဖြစ်နေကြပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ကြက်ဥကော်ပြား တစ်ပြားကို အတူတူ ခွဲစားကြသည် — ညီအစ်ကိုတွေအချင်းချင်း ကြားဝင်ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့အခါ မိဘတွေ ဝင်ပါနေဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။
ခဏတာ ငြင်းခုံပြီးနောက် တတိယမြေးက အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။ ဒုတိယမြေးကတော့ သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့ အဲဒီလို မကျဆင်းတော့ဘူးဟု အကြောင်းပြချက်ပေးကာ နွေရာသီအတွက် ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်ကို ဦးစီးစီမံရမည့်တာဝန်မှာ ကျိုးရွှမ် ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
"မင်းတို့ ဘိုးအိုနဲ့ တခြားလူတွေကို ခေါ်ပြီး ခရီးထွက်တဲ့အခါ လုံခြုံရေးကို သေချာဂရုစိုက်။ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို မသွားနဲ့၊ ရေများများသောက်ဖို့ သေချာလုပ်ပြီး ဆေးဝါးတွေ လုံလုံလောက်လောက် ယူသွားနော်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တတိယသားဖြစ်သူအား မှာကြားသည်။
ကျိုးကွယ်လိုင်းက ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ရင်အကောင်သား ဖြစ်သွားသည်။ "သိပါတယ်အမေ။ ကျွန်တော် အစီအစဉ်တွေ အကုန်သေချာ လုပ်ထားပါ့မယ်"
သူ့အသက် ဆယ့်ခြောက်ပတ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။ သူက လျင်မြန်စွာ ကြီးပြင်းလာသည်ဖြစ်ရာ သူ့ဘာသာသူ ပိုမိုလေ့လာစူးစမ်းခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လင်းချင်းဟယ်ရော ကျိုးချင်းပိုင်းပါ မည်သည့်ကန့်ကွက်ချက်မှ မထုတ်ပြန်ခဲ့ကြပေ။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏နွေရာသီမှာ ခေါက်ဆွဲပြားထုပ်ဆိုင်တွင်သာ ကုန်ဆုံးသွားရန် ကံပါလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"စာရင်းဇယားတွေနဲ့ တခြားဟာတွေ အားလုံးကတော့ မင်းတာဝန်ပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ကျိုးရွှမ် က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။