ဧပြီလသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မစောလွန်း၊ မနောက်ကျလွန်းသော အချိန်ပင်တည်း။
အကြီးဆုံးအစ်ကို၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် ထုတောက်တို့မှာ မင်္ဂလာပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ကျိုးယန်၏ ခေါ်ဆောင်လာမှုကြောင့် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျိုးတာနီနှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းမှာမူ လယ်ယာလုပ်ငန်းများကို ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးရသဖြင့် လိုက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒုတိယအစ်ကိုလည်း ပါမလာခဲ့ပေ။ မြို့တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်လိုစိတ်နှင့် နိုင်ငံ၏မြို့တော်ကြီးကို အလွန်အမင်း တွေ့မြင်ချင်နေသော်လည်း ထိုအချိန်က လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင် အလုပ်အရှုပ်ဆုံး အချိန်ဖြစ်နေလေသည်။ သို့တိုင်အောင် မင်္ဂလာလက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို လှမ်းပို့လိုက်ခြင်းဖြင့်ပင် လုံလောက်နေပေပြီ။
အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်တို့မှာ အနည်းငယ် အနေကျဉ်းနေခဲ့ကြသည်မှာ အထူးပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ သူတို့ဘဝတွင် ဤမျှကြီးမားသော မြို့ကြီးပြကြီးမျိုးသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးခဲ့ကြဘဲ သူတို့သွားဖူးသမျှ အဝေးဆုံးနေရာမှာပင် ခရိုင်မြို့လေးသာ ရှိခဲ့လေသည်။ ယခု မြို့တော်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကွန်ကရစ်ခင်းထားသော လမ်းမကြီးများနှင့် မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော တိုက်တာအဆောက်အအုံကြီးများကို ဝန်းရံခံထားရသဖြင့် သူတို့နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့၊ သူတို့ မဝင်ထိုက်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရကာ အလွန်တရာ အနေကျဉ်းနေခဲ့ကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ကျိုးစီနီကို ရက်အနည်းငယ် ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ နှစ်ရက်အတွင်း သူမ၏မိဘများကို မြို့ထဲသို့ ခေါ်ထုတ်ကာ လည်ပတ်ပြသရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ ကျိုးကွေ့လိုင်ကလည်း ရက်ရက်ရောရောပင် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကာ ဓာတ်ပုံများများ ရိုက်ကူးပေးခဲ့လေသည်။
အဝတ်အစားအသစ်များ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ရဲတင်းလာကြသောအခါမှသာ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်တို့မှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ရံ့ကြောက်နေဆဲပင် ရှိသေးသည်။ အမေကျိုးက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဤသို့ အကြံပေးလေသည် - "မင်းတို့နှစ်ယောက် စိတ်ကိုလျှော့ပြီး သဘာဝကျကျသာ နေကြစမ်းပါ။ လက်ကို ဘယ်လိုထားရမှန်းမသိတော့သလိုလိုနဲ့ ဒီအတိုင်း ရပ်နေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့။ ငါတို့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုဟောင်းကြီးက ပညာတတ်မိသားစုလေ - ငါတို့ဆီက ဘယ်လောက်များ ကောလိပ်ကျောင်းသားတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီလဲဆိုတာကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ ဘယ်သူ့ရှေ့မှာမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အောက်ကျို့နေစရာ လုံးဝမလိုဘူး။"
ထိုအဘွားအိုမှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေပြီး သူမတွင် ထိုသို့ ယုံကြည်ချက်ရှိပိုင်ခွင့်လည်း အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။ သူမ၏မိသားစုအတွင်းရှိ ကောလိပ်ကျောင်းသားများကို လက်ချိုးရေကြည့်လိုက်ရုံမျှပင် ဖြစ်၏။ စတုတ္ထမြောက်သား၏ မိသားစုတစ်စုလုံး—ဇနီးသည်နှင့် သားသုံးယောက်အပါအဝင်— ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်အပြင် ပထမအိမ်ထောင်စုတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်ကောလိပ်ကျောင်းသား တစ်ဦး ရှိနေပေသည်။ ဆင်းရဲမွဲတေသည့် မိဘများထံမှ ပေါက်ဖွားလာကြသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့် ကလေးများမှာ မည်သည့်အခါမျှ အညတရ ဖြစ်သွားကြမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် တတိယမြောက်သား၏ မိသားစုလည်း ရှိသေးသည်။ အိမ်ထောင်စုတစ်ခုတည်းထဲတွင် စုစုပေါင်း ကောလိပ်ကျောင်းသား ခြောက်ဦးတောင် ရှိနေခြင်းပေတည်း။ မည်မျှပင် ထူးချွန်ထက်မြက်လှပါသနည်း။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ စတုတ္ထမြောက်သား၏ မိသားစုမှာ စီးပွားရေးအခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဆိုင်ခန်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ကားကြီးတစ်စီးပင် ရှိနေသေးခြင်းပင်တည်း။ သူတို့အနေဖြင့် မည်သူ့ရှေ့တွင်မဆို နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်တို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ထွက်ကျလာသော ချွေးများကို သုတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ စွဲမြဲနေခဲ့သော အလေ့အထဟောင်းများကို တစ်ညတာအတွင်း ပြောင်းလဲပစ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သို့တိုင်အောင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိကြပါ၏။ သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလှသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ယွမ်နှင့် ကျိုးအာနီတို့၏ မင်္ဂလာပွဲတွင်မူ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမှု မရှိစေဘဲ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် လင်ချင်းဟဲ့တို့က သူတို့၏နောက်တွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ကာ ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးထားကြပြီး လင်ချင်းဟဲ့က ဝမ်ဦးလေးနှင့် ဝမ်ဒေါ်ဒေါ်တို့ကိုလည်း တက်ရောက်ရန် အထူးဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ သတို့သမီးဘက်မှ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ဝမ်မိသားစုလောက် ဂုဏ်သတင်းမကြီးလှသော်လည်း အများကြီး ကွာခြားသွားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူမက အဆင့်အတန်း မြင့်သူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။
ကျိုးအာနီက ရှုရှန်းမေကို မင်္ဂလာပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ရှုရှန်းမေက သူမ၏ အဘွားဖြစ်သူထံမှတစ်ဆင့် သိရှိသွားကာ အတင်းဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် လင်ချင်းဟဲ့က ကျိုးအာနီ၏ ကျောကို ရပ်တည်ပေးနေသည်ကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတော့သည်။ ရှုရှန်းမေသည် စင်ပေါ်သို့တက်ကာ ကျင်းပဆဲ မင်္ဂလာစုံတွဲအား ကျန်းမာချမ်းသာပါစေကြောင်း အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား ချောမွေ့စွာဖြင့် ဆုတောင်းစကားဆိုခဲ့ရာ အလွန်တရာ အထင်ကြီးလောက်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချက်က သတို့သားဘက်မှ လူများကို ကျိုးအာနီ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူမှာ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်မှ နိုင်ငံခြားဘာသာဌာန ပါမောက္ခတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားစေခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သတို့သားဘက်မှ ဆွေမျိုးများစွာက သတို့သမီး၏ နောက်ခံဇာတ်မြစ်ကို အထင်သေးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အပြုံးပန်းများဖြင့် ဝေဆာသွားကြတော့သည်။
ထိုအပြုံးများ မည်မျှပင် စစ်မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မင်္ဂလာပွဲကြီးကား အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
မင်္ဂလာပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ကာ လင်ချင်းဟဲ့အား ဤသို့ ရင်ဖွင့်ပြောပြလေသည် - "ငါကြည့်ရတာတော့ အာနီရဲ့ယောက္ခမက သိပ်ပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရလွယ်မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူးဟေ့။"
ဝမ်ယွမ်၏ မိခင်ဖြစ်သူမှာ တစ်ချိန်လုံး တစ်ခါမျှပင် ပြုံးပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ကလည်း သူမ၏နောက်မှ လိုက်၍ မျက်နှာချိုသွေးရန် သို့မဟုတ် သူမအတွက် ဟန်ဆောင်အပြုံးများ ပြုံးပြရန် လုံးဝ စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ ကျိုးချင်းပိုင်က ဝမ်ယွမ်၏ ဖခင်ဖြစ်သူအား ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်ကာ ကံကောင်းခြင်း လက်ဖက်ရည်/အရက်ဖြင့် မင်္ဂလာဆုတောင်းပေးစဉ် လင်ချင်းဟဲ့က သူမ၏မိခင်အား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဖန်ခွက်ချင်း မတိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအမျိုးသမီး သောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အပေါ်ယံယဉ်ကျေးမှုကိုပင် ပြသနေရန် မလိုအပ်ဟု သူမ ယူဆခဲ့ခြင်းပေတည်း။
"သူ့အကြောင်းကို သက်သက်သာသာပဲ ထားလိုက်စမ်းပါ။ ဝမ်ယွမ်က သူတို့ရဲ့ အိမ်သစ်ကို အလှဆင်ပြီးသွားပြီလေ၊ အစ်မလည်း ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ရတာပဲ— ငါတို့မိဘတွေရဲ့ နေအိမ်နဲ့ အများကြီး မဝေးပါဘူး။ အဲ့ဒီအတွက်နဲ့ စိုးရိမ်နေစရာ ဘာအကြောင်းရှိလို့လဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြောလေသည်။
"ဟိုတစ်ယောက်က အာနီကို သိပ်ပြီး သဘောကျပုံ မပေါ်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က တိုးတိုးလေး ပြောလေသည်။
"အာနီက ငွေစက္ကူတစ်ရာတန် မဟုတ်ဘူးလေ၊ လူတိုင်းက သူ့ကို ချစ်ခင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် မျှော်လင့်လို့ ရမလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က နှစ်သိမ့်ပေးလေသည်။ "ဝမ်ယွမ်က သူ့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံသမျှ ကာလပတ်လုံး တခြားအရာတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။"
တကယ်တမ်းမှာလည်း ဝမ်ယွမ်က အာနီကို အလွန်တရာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသူ ဖြစ်လေသည်။ မင်္ဂလာစားပွဲတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူက သူမကို ကိုယ်တိုင်လက်တွဲခေါ်ဆောင်ကာ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို လိုက်လံ မင်္ဂလာဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်လည်း ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူတို့မှာ နက်ဖြန်နံနက် မနက်စောစော ဘတ်စ်ကားဖြင့် ပြန်ကြရန် စီစဉ်ထားကြပြီးဖြစ်ရာ နွေးထွေးသောအပြုံးဖြင့် ဤသို့ ပြောလေသည် - "ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ကွယ်။"
လင်ချင်းဟဲ့က သူတို့မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမသာ မရှိခဲ့ပါက ကျိုးမိသားစုဟောင်းကြီးမှာ မြို့တော်တွင် ရပ်တည်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
"အာနီကလည်း ကျွန်မရဲ့ တူမပဲလေ။ သူမကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားပြီး ပို့ပေးခဲ့ရတာ ကျွန်မပဲ၊ သူမကို ဘယ်လိုလုပ် ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်စေရမလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်လည်ပြောကြားလေသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်မှာ သူမအား ကျေးဇူးတင်လှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလေသည် - "ငါတို့ရဲ့ မိဘတွေကိုလေ ညီမလေးတို့က သေချာဂရုစိုက်ပေးထားတာ ဆိုတော့လေ အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုပြီး နုပျိုသွားကြသလိုပဲ ဟုတ်တယ်။"
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိလာတဲ့အခါ ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း ကြည့်ကောင်းလာတာပဲလေ။ စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် သဘာဝကျကျပဲ နုပျိုလာမှာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလေသည်။
ထိုမျှ များပြားလှသော ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် နေ့တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အကြီးဆုံးအစ်ကို၊ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် အခြားအမျိုးသားများမှာ အရက်အနည်းငယ် အလွန်အကျွံ သောက်မိကြསဖြင့် အိပ်မောကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုးရှောင်မေက သူမ၏နေအိမ်မှ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်မှုတို့ လွှမ်းခြုံလျက် ရှိနေသည်။ "ဒီနေ့ မင်္ဂလာပွဲက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စီစဉ်ထားတာပဲ! စတုတ္ထအစ်မတော်၊ အစ်မရဲ့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားနဲ့ ပြောကြားတဲ့ မိန့်ခွန်းက ဟိုဝမ်မိသားစုဟောင်းကြီးကို တကယ့်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တာပဲ။ နားမလည်တဲ့သူတွေတောင်မှ ဒါဟာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရိပ်မိကြတယ်!"
ကျိုးရှောင်မေမှာ အစပိုင်းတွင် ဝမ်မိသားစု၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိပုံကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်— အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားသော ကားအမြောက်အမြားကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မယုံနိုင်စရာပင်တည်း။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက စတုတ္ထအစ်ကို့၏ ကားကြီးဖြင့် ကျိုးမိသားစု ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းရိုသေမှု ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏ စတုတ္ထအစ်မတော်က ရှေ့သို့ထွက်လာကာ အခြေအနေကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့အနေဖြင့် စင်ပေါ်တက်ကာ အာရုံစူးစိုက်မှုကို လုယူလိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝမ်မိသားစု၏ မာန်မာနထောင်လွှားသော အပြုအမူများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ နေရာကို ပြန်ချပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ဤအရာမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်သည်— သူမအနေဖြင့် အာနီအား ကျောထောက်နောက်ခံမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေစေရန် မည်သို့မျှ မလုပ်ရက်ပေ။
"ဟိုရှန်းမေဆိုတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့မျက်နှာ ဒေါသနဲ့ စိမ်းပြာကုန်တာကို အစ်မ မြင်လိုက်ရလား? စတုတ္ထအစ်မတော်က သူ့ကို မျက်နှာလိုက်ပြီး ကူညီကယ်တင်မပေးခဲ့လို့ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု ကျိုးရှောင်မေက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလေသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် လွှတ်ချလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ပင်ပန်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော်လည်း စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျိုးရှောင်မေ၏ နောက်မှလိုက်ကာ ဖေဖေကျိုးနှင့် အမေကျိုးတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လည် အနားယူကြတော့သည်။ ကျိုးယန်နှင့် ထုတောက်တို့အတွက်မူ အဝတ်အထည်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ပင် ညအိပ်တည်းခိုကြမည်ဖြစ်ရာ တည်းခိုခန်း ရှာဖွေရမည့် အလုပ်ရှုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။
နောက်တစ်နေ့တွင် တစ်မိသားစုလုံး ပြန်ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။
ဝမ်ယွမ်က ဘူတာရုံအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး မြို့တော်၏ နာမည်ကြီး မိရိုးဖလာမုန့်များစသည့် မြို့တော်၏ ဒေသန္တရထွက်ကုန်များကို များပြားစွာ ထည့်ပေးလိုက်ကာ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် အိမ်နီးနားချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများကို ဝေငှပေးရန် မှာကြားခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်တို့လည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
ကျိုးအာနီမှာ ဝမ်ယွမ်၏ ဥပဒေအရ တရားဝင်ဇနီးသည်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး မင်္ဂလာပွဲပြီးနောက်တွင်တောင်မှ ဝမ်ယွမ်၏ အဝတ်အထည်စက်ရုံတွင် သွားရောက်မလုပ်ကိုင်ဘဲ အဝတ်အထည်ဆိုင်တွင်သာ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူမက သူမ၏ ထမင်းစရိတ်ကို သီးသန့်ပေးချေရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဝမ်ယွမ်က သူမနှင့်အတူ လာရောက်စားသုံးလေ့ရှိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့နှစ်ဦးသား ဖေဖေကျိုးနှင့် အမေကျိုးတို့၏ နေအိမ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ ညစာအတူ စားသုံးကြသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ချက်ပြုတ်စားသောက်ရမည့် ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။
မူလက ဝမ်ယွမ်အနေဖြင့် အာနီအား သင့်လျော်သော ပျားရည်ဆမ်းခရီးတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုသော်လည်း ကျိုးအာနီတွင် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သူမက လက်တွေ့ကျသော လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ယခုအခါ လက်ထပ်ပြီးကြပြီဖြစ်၍ သူမ၏ ဦးစားပေးအချက်မှာ ပိုက်ဆံကို မှန်ကန်စွာ ရှာဖွေရန်နှင့် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန်ပင်တည်း။
ဝမ်ယွမ်ဘက်တွင်မူ တစ်ချိန်က လူပျိုကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသူပီပီ မိသားစုဘဝကို စတင်ရန် အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ သစ်စုံလင်စုံ မင်္ဂလာစုံတွဲဖြစ်ကြသောကြောင့် အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြဟန်တူပေသည်— မင်္ဂလာပွဲပြီးပြီးချင်း တစ်လအကြာတွင်ပင် ကျိုးအာနီက သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ထိုသို့ မြန်ဆန်လွန်းလှသော အမြန်နှုန်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်တည်း။