ဝမ်း (Weng) မိသားစုက အခြားတစ်နေရာမှာ နှစ်သစ်ကူးကြိုဆိုရေး ညစာစားကြမှာဖြစ်လို့ လင်းကျင်းဟယ်က သူမရဲ့ ပေါက်ဆူးဆိုင် (ဒန်ပုဒ်ဆိုင်) မီးဖိုကို ပိတ်ထားဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ ရောက်မလာကြတော့တဲ့အခါကျတော့ လင်းကျင်းဟယ်က လူတိုင်းကို စုစည်းပြီး အဖေကျိုးနဲ့ အမေကျိုး တို့ရဲ့ စားပွဲဝိုင်းဆီကို သွားရောက်ပြီး ပျော်ပွဲစားပွဲမှာ အတူတူ ဝင်ရောက်ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်။
အခြေခံအားဖြင့် ကျိုးမိသားစုဟောင်းက ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ အားလုံးနီးပါး အဲဒီမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပါပြီ။
ချန်ရှန်းတောင်မှ သူတို့နဲ့အတူ နှစ်သစ်ကူးညစာ လာစားဖို့ ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရပါတယ်။ အဘိုးချန်ဘက်ကတော့ ဘာကန့်ကွက်စရာမှ မရှိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနဲ့ ဟူဇီတို့က ချစ်ကြိုက်နေကြပြီး လက်ထပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြလို့ပါပဲ။ ဒီနှစ်မှာ ဟူဇီနဲ့အတူ နှစ်သစ်ကူးညစာ လာစားတာက လုံးဝကို သင့်လျော်ပါတယ်။
အဲဒီလောက်များပြားတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို လက်ခံနိုင်ဖို့အတွက် ကျိုးချင်းပိုင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားခဲ့ရပြီး ထိုင်ခုံအလုံအလောက်ဆံ့မယ့် ကြီးမားတဲ့ ဝိုင်းဝိုင်းစားပွဲကြီး နှစ်ခုကို အထူးမှာယူထားခဲ့ရပါတယ်။
အဘိုးဝမ်က "ဒီနှစ်နှစ်သစ်ကူးက အရင်နှစ်တွေထက် ပိုတောင် စည်ကားသေးတယ်" လို့ မှတ်ချက်ချပါတယ်။
"ဒါပေါ့၊ ဘာပြောစရာ ရှိမလဲ။ ဒီလိုမျိုး နှစ်တိုင်းသာ ဖြစ်နေရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ" လို့ အမေကျိုး က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောပါတယ်။
အဖေကျိုး ကလည်း ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ "မိသားစု သိုက်သိုက်မြိုက်မြိုက်နဲ့ နေရတာက တိုးတက်ဝေစည်စေတယ်။ အားလုံးပဲ၊ အတူတူ ခွက်ချင်းတိုက်ကြရအောင်!"
အဲဒီလိုပြောပြီးတာနဲ့ အရက်သောက်နိုင်သူ မှန်သမျှ ထရပ်လိုက်ကြပြီး မသောက်နိုင်သူတွေကတော့ အချိုရည်တွေနဲ့အတူ ပါဝင်ဆင်နွှဲကြပါတယ်။ ဟင်းလျာတွေ အပြည့်တင်ထားတဲ့ စားပွဲကြီး နှစ်ဝိုင်းကတော့ တကယ့်ကို ပွဲတော်စားပွဲကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတော့တယ်။
လူတိုင်းက ရုပ်မြင်သံကြားက ထုတ်လွှင့်နေတဲ့ နွေဦးပွဲတော် ဂလာပွဲရဲ့ စည်ကားသိုက်မြိုက်တဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့အတူ ပျော်ရွှင်စရာ နှစ်သစ်ကူးညစာကို အတူတကွ သုံးဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။
စားသောက်ပြီးကြတဲ့အခါ လူငယ်လေးတွေက လမ်းလျှောက်ထွက်ကြပြီး ကျိုးညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အခြားသူတွေကလည်း ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလုပ်ဖို့ ထွက်သွားကြပါတော့တယ်။ အပြင်ဘက်က ညဉ့်အချိန်ကတော့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခြင်း လုံးဝ မရှိပါဘူး။
"ဒီနှစ်ကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ" လို့ ကျိုးရှ က အပြုံးနဲ့ ပြောပါတယ်။
"ဒါပေါ့၊ မှန်တာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ မူလအိမ်ဟောင်းမှာဆိုရင်လည်း အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ အခြားသူတွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နေကြပါတယ်" လို့ လင်းကျင်းဟယ်က ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ပြန်ပြောပါတယ်။
"စတုတ္ထမြောက်ချွေးမရေ၊ ဝမ်ယွမ် က အိမ်ပြန်သွားပြီး နေထိုင်ရတာ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်ရဲ့လား။ မေးကြည့်ဖို့ ဖုန်းဆက်ဖူးလား" လို့ အမေကျိုး က မေးမြန်းပါတယ်။
"ကျွန်မ ဒီနေ့ပဲ ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဖုန်းကိုင်တယ်" လို့ လင်းကျင်းဟယ်က ပြန်ဖြေပါတယ်။
ဝမ်ယွမ် က အာနီ (Er Ni) နဲ့အတူ အိမ်ပြန်သွားကတည်းက အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီးတို့က ဒုတိယမြောက် သမက်ဖြစ်လာမယ့်သူနဲ့ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို မြင်ရုံနဲ့တင် သူတို့ ကျေနပ်နေခဲ့ကြတာပါ၊ လူကိုယ်တိုင် အပြင်မှာ တွေ့ရတဲ့အကြောင်း ပြောစရာောင် မလိုတော့ပါဘူး။ အဲဒီလင်မယားနှစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး သမက်မျိုးကို ရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မကူးချင်အောင်ကို မမက်ခဲ့ဖူးပါဘူး။
အထူးသဖြင့် ဝမ်ယွမ် က အလွန်တရာမှ သဘောထားကြီးပြီး ရိုးစင်းပြေပြစ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒါက သူက နှိမ့်ချဆက်ဆံဖို့ ဆန္ဒရှိလို့ပါပဲ။ တကယ်လို့ သူသာ အဲဒီလိုမလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ သဘောထားက မာန်မာနကြီးပြီး ရိုင်းစိုင်းသွားဖို့က အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် မာန်မာန အနည်းငယ် မရှိဘဲ နေနိုင်မလဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ယောက္ခမအဖေနဲ့ ယောက္ခမအမေတို့အပေါ်မှာတော့ သူက ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပြီး၊ သူ့ရဲ့ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက သူတို့အပေါ်မှာ ပိုလို့တောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အထင်အမြင်တွေကို သဘာဝကျကျ ကျန်ရစ်စေခဲ့ပါတယ်။
သူမက အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တဲ့အခါ အဲဒီအမျိုးသမီးကြီးက ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါတယ်။
"ဝမ်ယွမ် က သဘောထားပြည့်ဝတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ အာနီကို သူ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရတာနဲ့တင် ကျွန်မ စိတ်အေးချမ်းသာယာရပါပြီ" လို့ အမေကျိုး က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပါတယ်။ ပြီးတော့ သူမက လင်းကျင်းဟယ်ကို နူးညံ့တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "ဒါတွေ အားလုံးက စတုတ္ထမြောက်ချွေးမရဲ့ စေတနာနဲ့ အာနီကို လမ်းပြသင်ကြားပေးပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့လို့ပါပဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ဟိုဘက်လူက သူ့ကို တစ်ချက်တောင် လှည့်ကြည့်ချင်မှ ကြည့်မှာပါ။"
ယောက္ခမဖြစ်သူရဲ့ အကြည့်အောက်မှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားတဲ့ လင်းကျင်းဟယ်က "ကျွန်မလည်း ဘာမှ အများကြီး တတ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အာနီက စာကြိုးစားတယ်၊ သင်ယူလိုစိတ်ရှိတယ်၊ အရေးကြီးဆုံးကတော့ နားထောင်တတ်တဲ့ စိတ်ရှိတယ်။ အဲဒါကြောင့်သာ ကျွန်မက သူ့ကို သင်ပေးနိုင်ခဲ့တာပါ။ အမေရေ၊ တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်က နားမထောင်ချင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူပဲ တောင်းဆိုပါစေ ကျွန်မ မသင်ပေးပါဘူး" လို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ပါတယ်။
အမေကျိုး က အနည်းငယ် အားနာသွားတဲ့ ပုံစံပေါ်လာပါတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာထားကို ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဝန်ခံပြောဆိုလိုက်ပါတယ်၊ "အစပထမတုန်းကဆိုရင်လေ ကျန်ကျီကို သင်ပေးစေချင်ခဲ့တာပါ..."
"အဲဒါတွေက အရင်ခေတ်ဟောင်းက အကြောင်းတွေပါ။ အခုတော့ ပြန်ပြောနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး" လို့ ကျိုးရှ က မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ စကားကို ကြားဖြတ်ပြီး ပြေလည်အောင် ဝင်ပြောပေးလိုက်ပါတယ်။
လင်းကျင်းဟယ်က အခုဆိုရင် အသက်လည်း ကြီးလာပြီဖြစ်ပြီး အတွေးအခေါ်တွေလည်း ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။ ထို့အပြင် သူမရဲ့ ယောက္ခမကလည်း အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ သဘာဝကျကျပါပဲ၊ သူမက အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို လိုက်ပြီး အပြစ်တင်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် နှစ်သစ်ကူးနေ့လို အချိန်မျိုးမှာပေါ့။
"သူတို့က နောက်နှစ်မှာ လက်ထပ်ကြတော့မှာဆိုတော့ အာနီလည်း အိမ်ကနေ ထွက်သွားတော့မှာပေါ့" လို့ လင်းကျင်းဟယ်က နည်းနည်းတော့ ရင်ထဲမှာ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ ပြောပါတယ်။ သူမမှာ ကိုယ်ပိုင်သမီးလေး မရှိတာကြောင့် အာနီကို သူမရဲ့ သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး စေတနာအပြည့်နဲ့ သင်ကြားပြသပေးခဲ့တာပါ။
"ဝမ်ယွမ် ဝယ်ထားတဲ့ အိမ်က ဒီနားလေးမှာပဲလေ - အဝေးကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ လမ်းလျှောက်ရင် ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ ကြာပါတယ်" လို့ ကျိုးရှ က ထောက်ပြပြောဆိုပါတယ်။
"နောက်ကျရင် သူတို့ အဲဒီမှာ သွားနေကြတာပေါ့။ ကိုယ်ပိုင်ထမင်းချက်စရာတောင် လိုမယ်မထင်ဘူး၊ လူနှစ်ယောက်အတွက်ပဲဆိုတော့ ထမင်းချက်ရတာ အလုပ်ရှုပ်ပါတယ်။ ဒီကို လာပြီး ငါတို့နဲ့အတူ အတူတူ စားကြတာပေါ့" လို့ အမေကျိုး က အကြံပြုပါတယ်။
ကျိုးရှ က လုံးဝကို သဘောတူထောက်ခံပါတယ်။ "အချိန်တန်ရင် သူတို့ ဘာပြောကြမလဲဆိုတာ မေးကြည့်တာပေါ့။ ထမင်းနည်းနည်းပိုချက်ရတာ ဘာအရေးလဲ။"
လင်းကျင်းဟယ်က နွေဦးပွဲတော် ဂလာပွဲကို ထိုင်ကြည့်နေတဲ့ ကျိုးစန်နီ (Zhou Sanni) ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လိမ္မော်သီး နှစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ "စန်နီ၊ သမီးရဲ့ စားချင်စိတ်က ဘယ်လိုနေလဲ။"
"သမီးရဲ့ စားချင်စိတ်က အရမ်းကောင်းပါတယ်" လို့ ကျိုးစန်နီက ပြုံးပြီး ဖြေပါတယ်။
လျောက်ကော် (Liaiguo) ကတော့ ကျိုးချင်းပိုင်၊ ဆူတာလင် (Su Dalin) တို့နဲ့အတူ ထိုင်နေပြီး ဆက်လက် သောက်စားပြီး မုန့်စားနေဆဲပါပဲ။ တစ်နှစ်ကိုမှ တစ်ခါသာ ကြုံရတဲ့ အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် မိန်းမတွေကလည်း သူတို့ကို ဘာမှ မပြောဘဲ လွှတ်ထားပေးကြပါတယ်။
"စားချင်စိတ်ရှိတာ ကောင်းတာပေါ့။ လိမ္မော်သီးနဲ့ ပန်းသီးတွေ များများစားပါ။ သမီးရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မတော်နဲ့ တတိယအစ်မတော်တို့ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်တုန်းက ပန်းသီးတွေ များများစားဖို့ သမီး မှာခဲ့ဖူးတယ်။ တူတို (Tudou) နဲ့ တုန်းကျိ (Dongzhi) တို့ကို ကြည့်လိုက်ဦး - နှစ်ယောက်စလုံး အရမ်းကို ချောမောကြံ့ခိုင်ကြတယ်လေ" လို့ လင်းကျင်းဟယ်က ပြောပါတယ်။
အမေကျိုး က မျက်နှာကို ဗျာများနေတဲ့ ပုံစံနဲ့ မေးပါတယ်။ "အဲဒါတွေ စားတာက အမှန်တကယ်ပဲ အကျိုးရှိလို့လား။"
"ဒါပေါ့၊ အလုပ်ဖြစ်တာပေါ့" လို့ ကျိုးရှ က ဝင်ပြောပါတယ်။ သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်တုန်းက စတုတ္ထမြောက် မောင်နှမဝမ်းကွဲဖြစ်သူက သီးနှံတွေ ဝယ်စားဖို့ မှာကြားခဲ့ဖူးပါတယ်။ နေ့တိုင်း တောင်ပုံလေပုံ စားစရာ မလိုပေမဲ့ မစားဘဲနဲ့တော့ လွှတ်ထားလို့ မရပါဘူး။
အဲဒီတုန်းက သူမနဲ့ ဆူတာလင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဝင်ငွေနှစ်လမ်းရှိတဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေ ရှိကြပြီး သူတို့ရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဘာမှ လိုအပ်တာ မရှိခဲ့တာကြောင့် သစ်သီးဝလံတွေ ဝယ်စားဖို့ဆိုတာက အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။
ကလေးတွေ မွေးလာတဲ့အခါမှာ သူတို့ရဲ့ အရေပြားတွေက အလွန်တရာမှ ညီညာချောမောနေကြပြီး အပူယားနာတွေ ဒါမှမဟုတ် အလားတူ ဝေဒနာတွေ ဖြစ်ပွားတတ်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ကျိုးရှ က သူမရဲ့ မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေရဲ့ ကလေးတွေ ပြင်းထန်တဲ့ အပူယားနာတွေ ခံစားရတာကို မြင်ဖူးခဲ့ပါတယ် - ရိုးရိုး အနီစက်ကလေးတွေတင်မကဘဲ ပြည်တည်ဖုတွေပါ ထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင် ဆေးရည်တွေနဲ့ ဆေးကုသရတဲ့အထိပါပဲ။ ကျေးလက်ဒေသက ကလေးတွေဆိုရင် ခေါင်းတွေ ရိတ်ချခံရပြီး ဦးခေါင်းတစ်ပြင်လုံး ဆေးမှုန့်တွေ လိမ်းကျံထားရတတ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ ကလေးတွေကတော့ အဲဒီလို ဝေဒနာမျိုး တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်လှပတဲ့ အရေပြားတွေ ရှိကြပါတယ်။
"ဒါဆိုရင် သမီးလည်း များများစားပေးရမယ်။ ငါတို့က အရင်လို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး" လို့ အမေကျိုး က ကျိုးစန်နီကို ပြောပါတယ်။
စတုတ္ထမြောက်ချွေးမက အဲဒီလင်မယားကို ပေးတဲ့ လစာက နည်းတယ်ဆိုတာ သူမ သိထားပြီး ပန်းသီးတွေကလည်း ဈေးအရမ်းကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့အနေနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဝယ်စားနိုင်ပါတယ်။
"ရှိပါတယ်ရှင်။ အိုက်ကော်က ပန်းသီးတွေ၊ လိမ္မော်သီးတွေနဲ့ ငှက်ပျောသီးတွေကို အများကြီး ဝယ်ပြီး သမီးစားဖို့ အမြဲတမ်း အသင့် သိမ်းဆည်းထားပေးပါတယ်" လို့ ကျိုးစန်နီက နှုတ်ခမ်းလေး စူပြီး ပျော်ရွှင်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောပါတယ်။
လင်းကျင်းဟယ်က အဲဒီစကားကို ကြားရတဲ့အခါ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်သွားပါတယ်။
"အိုက်ကော်က ကိုယ့်မိန်းမကို ဘယ်လို ဂရုစိုက်ရမယ်ဆိုတာ သိတာ ကောင်းပါတယ်" လို့ အမေကျိုး က မှတ်ချက်ချပါတယ်။
ကျိုးစန်နီနဲ့ လီအိုက်ကော် (Li Aiguo) တို့ကတော့ သာယာပျော်ရွှင်ဖွယ် လမ်းလျှောက်ထွက်သလိုမျိုး အတူတူ တွဲလျှောက်ပြီး အရင်ဆုံး ပြန်သွားကြပါတယ်။
ကျိုးရှ က "စန်နီရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက တကယ် မဆိုးပါဘူး။ အိုက်ကော်က အသက်နည်းနည်း ကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ သူက စန်နီကို တကယ် ချစ်မြတ်နိုးပါတယ်" လို့ လေ့လာသုံးသပ်ပါတယ်။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင်တော့ အစပိုင်းတုန်းက လီအိုက်ကော်က စန်နီထက် အသက်ဆယ်နှစ် ပိုကြီးနေတာကို သူတို့ လုံးဝ သဘောကျခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက စန်နီကို ဘယ်လောက်တောင် ချစ်ခင်ဂရုစိုက်ကြောင်းနဲ့ စန်နီကလည်း သူမရဲ့ အရင်က တည်ကြည်လေးနက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ဘယ်လောက်တောင် အကောင်းမြင်တတ်လာပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ စိတ်အေးသွားခဲ့ကြပါတယ်။
အဲဒီလို ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ ဖက်စပ်မှုတစ်ခုပါပဲ။
ရုတ်တရက် အသိတရားတစ်ခု ဝင်လာသလို လင်းကျင်းဟယ်က "ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ ဟောင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ကျိုးမိသားစုကြီးထဲမှာ အသက်ကွာခြားတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတွေချည်းပဲ များနေရတာလဲ" လို့ မှတ်ချက်ချပါတယ်။
သူမရဲ့ ချင်းပိုင်က သူမထက် အသက်တော်တော်ကြီးသလို၊ ဆူတာလင်ကလည်း ကျိုးရှ ထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးပါတယ်၊ ဝမ်ယွမ် ကလည်း အာနီထက် ခြောက်နှစ် ပိုကြီးပြီး၊ အခုတော့ လီအိုက်ကော်နဲ့ ကျိုးစန်နီတို့ကပါ...
ကျိုးရှ က ရယ်မောသံထွက်လာပြီး အမေကျိုး ကလည်း အူမြူးစွာ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ "အသက်ကွာဟချက်က ဆယ်နှစ်ထက် မပိုသမျှ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"
ညဆယ်နာရီအထိ ထိုင်ပြီး စကားတွေ ပြောဆိုနေကြပြီးနောက် လင်းကျင်းဟယ်က ကျိုးချင်းပိုင်နဲ့အတူ အိမ်ကို လမ်းလျှောက် ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ အဘိုးဝမ်ကတော့ ကျိုးကွေ့လိုက် (Zhou Guilai) ရဲ့ ပို့ဆောင်မှုနဲ့ အစောပိုင်းကတည်းက ပြန်သွားခဲ့ပြီး နှစ်သစ်ကူးညကို အတူတူ ကုန်ဆုံးဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ မြေးဝမ်းကွဲ/ဘုရားသခင်မြေးရဲ့ နေရာမှာပဲ အိပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။
အဘိုးဝမ်က သူ့ရဲ့ မြေးသုံးယောက်ကို အလွန်တရာမှ ချစ်ခင်မြတ်နိုးပြီး သူတို့လည်း အဲဒါကို ကောင်းကောင်း သိကြပါတယ်။ သူတို့မှာ အချိန်အားလပ်ချိန်တွေ ရတဲ့အခါတိုင်း အဘိုးဖြစ်သူနဲ့ အတူတူ လိုက်ပါဖို့ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်နေတတ်ကြပါတယ်။
ကျိုးခိုင် က နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အိမ်ပြန်လာတဲ့အခါတိုင်း အဘိုးဖြစ်သူရဲ့ အိပ်ဆောင်မှာ ညအိပ်ဖို့ အမြဲတမ်း အထူးသဖြင့် လုပ်ဆောင်တတ်ပါတယ်။