ကျိုးခိုင် တာဝန်ကနေ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ တာဝန်ကျစစ်သားက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။
သူတို့တပ်ထဲမှာ ဒီလိုရဲတင်းပြင်းထန်တဲ့တပ်မှူးကို မသိသူဆိုလို့ ဘယ်သူရှိမလဲ။ "ခေါင်းဆောင်အတွက် အထုပ်ကြီးကြီး တစ်ထုပ်ရောက်နေတယ်။ မနေ့ကတည်းက ရောက်နေတာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် လုံလုံခြုံခြုံ သိမ်းထားပေးလိုက်တယ်"
"အမေ ပို့လိုက်တာလား" အထုပ်ရောက်လာတိုင်း ကျိုးခိုင်က သူ့အမေကိုပဲ အလိုလို သတိရသွားတတ်ပါတယ်။ သူ့ဆီကို ဒီလိုပစ္စည်းတွေ ပို့ပေးတတ်တာ သူ့အမေ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတာလေ။
"ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး၊ ကြည့်လိုက်လေ။ မြို့တော်ကနေ ပါလာတာ" လို့ စစ်သားက ပြန်ပြောပါတယ်။
သူ့အမေဆီက ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ သေချာနေတဲ့အတွက် ကျိုးခိုင်လည်း အထုပ်ကို ဖြည့်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ငါးပါးစပ် ရောစပ်နယ်ထားတဲ့ အမွှေးအကြိုင်အခြောက် ဘယ်ဖ်ဂျာကီ (beef jerky) တွေ အပြည့်ပါလာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ရနံ့လေး ရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် ဘယ်လောက်အရသာရှိပြီး စားလို့ကောင်းမလဲဆိုတာကို သူသိလိုက်ရပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ သူ့အာရုံကို တကယ်ဖမ်းစားသွားတာကတော့ အထဲမှာ ထိုးထည့်ထားတဲ့ မိသားစုစာလွှာလေး ဖြစ်ပါတယ်။
အိမ်ကအခြေအနေတွေကို ပြောပြဖို့ သူ့အမေက စာရေးပေးလိုက်တာပါ။ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့အတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တပ်မှာနေတဲ့အချိန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ဖို့တော့ သူမက မှာကြားထားပါတယ်။
ကျိုးခိုင်လည်း ဘယ်ဖ်ဂျာကီ နှစ်ဂျင်ကို ဆွဲယူပြီး အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့လိုက်ပါတယ်။ သူစုစုပေါင်း သုံးဂျင်ကို ယူလာခဲ့ပြီး ဝမ်မေကျား လက်ရှိတာဝန်ကျနေတဲ့ စစ်ဆေးရုံဆီကို ဦးတည်သွားလိုက်ပါတယ်။ သူရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဝမ်မေကျားက အလုပ်တွေနဲ့ ရှုပ်နေဆဲဖြစ်ပါတယ်။
သူနာပြုတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝက ဘယ်တော့မှ မလွယ်ကူလှပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် စစ်သည်တော်မိသားစုတွေနဲ့ ငိုယိုဆူပူတတ်တဲ့ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကလေးငယ်တွေ အများကြီးရှိနေတဲ့နေရာမှာ ပိုတောင်ဆိုးပါသေးတယ်။ မေကျား တစ်ယောက် သူမရဲ့အလုပ်တွေကို အပြီးသတ်နိုင်ဖို့ နောက်ထပ်နာရီဝက်လောက် ထပ်ကြာသွားခဲ့ပါတယ်။
"မင်းအလကားဖြစ်နေတဲ့အချိန် ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ" လို့ မေကျားက မေးလိုက်ပါတယ်။
"အမေ ဘယ်ဖ်ဂျာကီတွေ ပို့လိုက်တယ်။ နင်သိမ်းထားဖို့ နည်းနည်းယူလာပေးတာ" လို့ ပြောရင်း ကျိုးခိုင်က အိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
အထဲမှာ သီးသန့်စက္ကူအိတ်သုံးအိတ် ပါရှိပြီး တစ်အိတ်ချင်းစီမှာ ဘယ်ဖ်ဂျာကီ တစ်ဂျင်စီစီ ပါဝင်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ပို့လိုက်တာဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မေကျားဟာ ချက်ချင်းပဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာလေး တკုပ်တုပ်နဲ့ ပြုံးသွားပါတော့တယ်။ "အဒေါ်လင်က ငါ့ကို တကယ်ကို အရမ်းကောင်းတာပဲ" သူမလည်း ဘယ်လိုမှ ငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်ပါတယ်။
"ဒီတလော အလုပ်တွေ ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ ကျိုးခိုင်က မေးပါတယ်။
"အရမ်းကောင်းတယ်။ တော်တော်လည်း အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်နေပြီ" လို့ မေကျားက ပြန်ဖြေပါတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်ရှုပ်ပါစေ၊ သူမက ဒီအလုပ်ကို တကယ်ပဲ ချစ်မြတ်နိုးပါတယ်။
"ဒါပေမဲ့ အစောကြီး ရည်းစားတော့ မထားနဲ့ဦး။ ငါ့ဘက်က ကောင်တွေက နင့်အကြောင်း ပြောနေတာကို ငါကြားထားတယ်" လို့ ကျိုးခိုင်က သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
သူက သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိနေတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လို ခံစားနေရပါတယ်။
မေကျားက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ "ဪ ဟုတ်လား။ ငါ့အကြောင်း ဘာတွေပြောကြလို့လဲ"
"ကောင်းတာတော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က နင့်အပေါ် သန့်စင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့နဲ့ ဝေးဝေးနေ။ တစ်ယောက်ယောက်ကများ နင့်ကို လာနှောင့်ယှက်ရဲရင် ငါ့ကိုပြော၊ ငါဖြေရှင်းပေးမယ်" လို့ ကျိုးခိုင်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောပါတယ်။
စစ်ဆေးရုံမှာ ပညာရေးအဆင့်အတန်း မြင့်မားပြီး ငယ်ငယ်နဲ့လှပတဲ့ သူနာပြုတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကိုပဲ သူကြားခဲ့ရတာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ တောခွေးငယ်လေးတွေလို ဝိုင်းဝိုင်းလည်ပြီး သူမနောက်ကို လိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာပါ။ အဲဒီကောလာဟလကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျိုးခိုင်လည်း သူတို့ရဲ့လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းထန်မှုကို ချက်ချင်းပဲ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး အဲဒီစစ်သားတွေ မြေကြီးပေါ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး လဲကျသွားတဲ့အထိ ခိုင်းစေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတော့မှ သူတို့က အလကားနေရင်း မလျော်မက အတွေးတွေ တွေးရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
တကယ်တမ်းပြောရရင် ကျိုးခိုင် ခေါ်နေတဲ့ ဒီ "ဝံပုလွေပေါက်စလေးတွေ" အများစုက သူ့ထက်တောင် အသက်ကြီးကြပါတယ်။ ဒီနှစ်မှ သူက အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပညာရေးအရည်အချင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်တွေကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို အကြွင်းမဲ့ လေးစားကြရပါတယ်။
အစပိုင်းမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့ခဲ့တဲ့ လူအနည်းငယ်တောင်မှ အလှည့်သုံးပတ်အတွင်းမှာပဲ အမြန်ကြီး အနိုင်ယူခံလိုက်ရပါတယ်။
မေကျားက သူ့ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်၊ "မင်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ အဒေါ်လင်သာ မင်းကို အခုလို မြင်ရမယ်ဆိုရင် မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှာ သေချာတယ်။ မင်း တခြားတာဝန်တစ်ခုကနေ ပြန်လာတာလား"
သူ့အသားတွေ ညိုလာပြီး အရင်ကထက် အများကြီး ပိန်သွားတာကို တွေ့ရပါတယ်။
"အဲဒါ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အလုပ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ" လို့ ကျိုးခိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါပါ လက်ခါပြလိုက်ပြီးမှ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လွယ်လွယ်နဲ့ ရည်းစားတော့ မထားနဲ့ဦး။ နင်က အခုထိ ငယ်သေးတယ်" လို့ ထပ်ပြောပါတယ်။
"မြန်မြန် သွားတော့" လို့ မေကျားက ပြောလိုက်ပြီး သူ့ကို ဆက်ပြောချင်စိတ် မရှိတော့ပါဘူး။ သူမက အဲဒီလောက်လည်း မငယ်တော့ပါဘူးလေ။
သူ့ရဲ့တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ပြီး ကျိုးခိုင် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပါတယ်။ ရပ်ကွက်ထဲက ငယ်ငယ်က အစ်မဝမ်းကွဲ/ညီမလေး တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတဲ့အတွက် သူမကို ဒီလောက်နဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ထပ်ပေးလိုက်မှာကို သူ မမြင်ချင်ပါဘူး။ သူမအနေနဲ့ လက်တွဲဖော် ရှာချင်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ အရင်ဆုံး အဲဒီကောင်လေးကို သူစစ်ဆေးခွင့်ပြုရပါမယ်။ အဲဒီစိတ်ကူးတွေကို သူအပြင်မှာ ထုတ်မပြောခဲ့ပေမဲ့ ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ ရဲရင့်တဲ့ ကျောပြင်ကြီး ထွက်သွားတာကို ကြည့်ရင်း မေကျားက "ဒီလူကတော့ တကယ့် သစ်တုံးကြီးပဲ" လို့ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီလောက် အရပ်ရှည်ပြီး ထင်ရှားတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဆေးရုံတစ်ခုလုံးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိမှာကတော့ သဘာဝပါပဲ။ အဒေါ်ကြီးအချို့က မေကျားကို ထောင့်စွန်းမှာ ဝိုင်းထားပြီး ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်ကလဲ၊ အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီလား စသဖြင့် ဝင်မေးနေကြပါပြီ - မိတ်ဖက်ပေးစားဖို့ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေကြတာ သိသာပါတယ်။
မေကျားလည်း သူတို့ရဲ့မေးခွန်းအားလုံးကို ရှောင်ဖယ်ပစ်လိုက်ပြီးမှ တိုးတိုးလေး ဆဲရေးလိုက်ပါတယ်၊ "ငါ့ကိုများ ယောက်ျားလေးတွေအကြောင်း ဆုံးမနေသေးတယ်။ မင်းသွားတဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို လူတွေက မင်းကို ဝိုင်းကြည့်နေကြတာပဲလေ!"
သူမက ဘယ်ဖ်ဂျာကီ တစ်ဂျင်ကို သူမအတွက် သိမ်းထားလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ နှစ်ဂျင်ကိုတော့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်ကိုလတ်တို့ဆီ ခွဲပေးလိုက်ကာ တစ်ယောက်ကို တစ်ဂျင်စီ ပေးလိုက်ပါတယ်။
"အဒေါ်လင် ပို့လိုက်တာ" လို့ ဝမ်ကော်လျန်က အစ်ကိုကြီးဆီကို အိတ်ကို ကမ်းပေးရင်း ကြေညာလိုက်ပြီး ဝါးစားလို့ကောင်းတဲ့ ဂျာကီအပိုင်းအစကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဝါးနေပါတယ်။
"ငါ ဒီအဒေါ်လင်ဆိုတာနဲ့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး" လို့ ဝမ်ကော်ဒုန်းက မှတ်ချက်ပေးပါတယ်။
သူအိမ်ကို သိပ်မပြန်ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့မိသားစုနဲ့ ကျိုးမိသားစုဟောင်းကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လောက်နီးစပ်တယ်ဆိုတာကို သူသိပါတယ်။ မကြာသေးခင်က သူတို့အမေနဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်ခဲ့စဉ်တုန်းက ဝမ်ကော်ဒုန်းတစ်ယောက် သူတို့အမေ ဒီအဒေါ်လင်နဲ့အတူ ရေပူစမ်းသွားခဲ့တယ်လို့ ပြောတာကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။
"အစ်ကို ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်မလာဘူးလား။ ပြန်လာတဲ့အခါ ကျရင်တော့ သူ့ကို သွားတွေ့သင့်တယ်။ အမေက အဒေါ်လင်ရဲ့ တူမနဲ့ အစ်ကို့ကို မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတာ" လို့ ကော်လျန်က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြောပါတယ်။
ဝမ်ကော်ဒုန်းက အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပါတယ်။ သူ့အမေက သူ့ရဲ့အချစ်ရေးအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေပေမဲ့ သူကတော့ ဘာမှ အရေးတကြီး မရှိလှပါဘူး။ ကံကြမ္မာ ရောက်လာတဲ့အခါ သူသင့်တော်တဲ့သူကို အလိုလို တွေ့ရှိလာမှာပါ။
တစ်ဖက်မှာလည်း မြို့တော်ရှိရာဆီမှာ လင်ချင်းဟဲ့က တနင်္လာနေ့မှာ သူမရဲ့သားကြီးဆီကနေ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်ပါတယ်။
သူက သူမအလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်ဖို့ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းနေတဲ့ အချိန်အတိအကျမှာ လှမ်းခေါ်လိုက်တာပါ။ "သာ မင်းခပ်နောက်နောက်သာ ဖုန်းခေါ်လိုက်ရင် ငါလည်း ထွက်သွားပြီး မင်းနဲ့ လွဲသွားလောက်ပြီ" လို့ သူမက ဖုန်းလက်ကိုင်ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
"အမေ၊ အမေ ပို့လိုက်တဲ့ ဘယ်ဖ်ဂျာကီက အရမ်းစားလို့ကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ရဲဘော်တွေ အရမ်းကြိုက်ကြတာ အားလုံး ထပ်တောင်းနေကြပြီ" လို့ ကျိုးခိုင်က ရယ်မောရင်း ပြောပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ "ကောင်းပြီလေ၊ အမေ နောက်တစ်သုတ် ထပ်လုပ်ပြီး မင်းဆီ စာတိုက်ကနေ ပို့ပေးမယ်"
"မလိုပါဘူး၊ အမေ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အများကြီး ပို့ပေးပြီးသားပဲ။ သူတို့ကို အလွန်အကျွံ အလိုမလိုက်နဲ့တော့" လို့ ကျိုးခိုင်က ပြောပြီးမှ လေသံကို နူးညံ့သွားစေကာ "အမေ၊ အိမ်မှာ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အကုန်လုံး အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါတို့အတွက် စိုးရိမ်မနေနဲ့။ ဘိုးဘွားတွေနဲ့ မင်းရဲ့ဘုရားဖခင်လည်း ကျန်းမာကြပါတယ်။ မင်းဘက်မှာရော ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ သူမက မေးပါတယ်။
"ဒီဘက်မှာလည်း စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး"
ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့က ဝမ်မေကျားအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလိုက်ပြီး အဲဒါက ကျိုးခိုင်ကို ညည်းတွားလာစေပါတယ်၊ "အဲဒီ မေကျားက အရမ်းလှတော့ ဝံပုလွေပေါက်စတွေ အများကြီး သူမနောက်ကို လိုက်နေကြတယ်"
အဲဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့က မကျေမနပ်နဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်၊ "ငါအခုပဲ ပြောလိုက်မယ်၊ မင်း မေကျားကို သေချာစောင့်ရှောက်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲနော်! ဘယ်လို ဝံပုလွေပေါက်စတွေလဲ။ အားလုံးကို ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်စမ်း! ငါက မင်းရဲ့အဒေါ်ဝမ်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းလေ - မင်းသာ သူမကို သေချာမစောင့်ကြည့်ဘူးဆိုရင် နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်တောင် ပြန်မလာနဲ့တော့!"
ကျိုးခိုင် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ "ချက်။ တကယ်ပဲ မေကျားကို အမေ့ရဲ့အသည်းနှလုံး ဖြစ်နေသလိုပဲ ပြောနေတာကိုး"
"မှန်တာပေါ့, သူမက ငါ့ရဲ့စိတ်နှလုံးထဲမှာ ချွေးမလောင်း လျာထားချက် နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေပြီလေ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ကြေညာလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးခိုင်လည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ သူကမှ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ ပြီးတော့ မေကျားကရော အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူဆက်မငြင်းတော့ဘဲ သူ့အမေနဲ့ နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောပြီးမှ ဖုန်းချလိုက်ပါတယ်။
အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့က ကျိုးချင်းပိုင်ကို ညည်းတွားပြောဆိုလိုက်ပါတယ်၊ "သူ့အသက်က ဆယ့်ကိုးတောင် ရှိပြီ၊ အခုထိ ဒီလောက်ထိုင်းမှိုင်းနေတုန်းပဲ။ တခြားကောင်တွေ မေကျားနောက်ကို တက်တက်ကြွကြွ လိုက်နေကြတာတောင်မှ ဘယ်လို အကျပ်အတည်း အသိစိတ်မှကို မရှိဘူး"
ကျိုးချင်းပိုင်ကတော့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေပုံမပေါ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား သူက "မနက်ဖြန်က ငါတို့ရဲ့အနားယူရက်လေ။ ဆေးရုံသွားပြီး ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးကြမလား" လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့က ဘာကန့်ကွက်ချက်မှ မရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ သူတို့မိသားစုက တစ်နှစ်ကို ကျန်းမာရေး အလုံးစုံစစ်ဆေးမှု နှစ်ကြိမ်လုပ်ဖို့ အလေ့အထ လုပ်ထားကြပါတယ် - တစ်ကြိမ်က နှစ်လယ်မှာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်က နှစ်ကုန်ခါနီးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။