"အဘိုးအိုကြီး၊ တခြားဘယ်လိုကိစ္စ ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။ ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်တော့ မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်သက်တာလုံး ခင်ပွန်းသည်နဲ့ သားသမီးတွေအတွက်ပဲ မြှုပ်နှံနေထိုင်သွားတာ တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါပါပဲ။" လင်ချင်းဟယ်က ထိုအဘိုးအိုကြီးက ထိုသို့သော ကံကြမ္မာများကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို အလွန်အမင်း အံ့သြမိသော်လည်း လုံးဝ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။
သူမသည် အပြစ်ရှိသည့် စိတ် လုံးဝမရှိဘဲ ခရီးသွားရင်း မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့သည်။
အဘိုးအိုက မျက်မှူန်းကြုတ်လိုက်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာ ကိန်းကွက်ကို ဒီလောက်နဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဘယ်လိုလုပ် ပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ။
"အဘိုးအိုကြီး၊ အခုလိုပဲ ကျွန်မတို့ သာယာပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီဆိုရင် ဒါတင် လုံလောက်ပါပြီ။ ကျန်တဲ့အရာတွေကိုတော့ အဲ့ဒီလောက်ကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့တော့။ ပြီးတော့ သိချင်စိတ်လည်း သိပ်မပြင်းပြပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်မတို့က သာမန်လူတွေပါပဲလေ၊" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြောလေသည်။
အဘိုးအိုက ဘာမှ ဆက်မပြောဘဲ "ကောင်းပြီလေ။ မင်းက မပြောပြချင်မှတော့ ငါလည်း ထပ်မမေးတော့ပါဘူး။ ဒါက မင်းအတွက်ပဲ" ဟုသာ ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အဆောင်ယတြာ စက္ကူပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်ချင်းဟယ်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါက ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆောင်ယတြာတစ်ခုလားဟင်" လင်ချင်းဟယ်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ငါ့အတွက် ဒီလိုမျိုး ရေးဆွဲဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာ ရှားပါးပါတယ်။ မင်း မလိုချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ပြန်သိမ်းလိုက်မယ်" ဟု အဘိုးအိုက ပြော၏။
ကျိုးချင်ပိုင်က ၎င်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး "ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ပိုက်ဆံပေးစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါက မင်းတို့ဆီက ပိုက်ဆံလိမ်ယူနေတယ်လို့ မင်းတို့ ထင်သွားမှာစိုးလို့ပါ" အဘိုးအိုက လက်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်မရှိသလို လေထဲတွင် ခပ်သာသာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အထုပ်အပိုးကို ဆွဲကာ ထွက်သွားလေတော့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က သူ၏ ကျောပြင်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျိုးချင်ပိုင်၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အဆောင်ယတြာဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဒါကို သိမ်းထားလိုက်ကြစို့လား။"
"သိမ်းထားလိုက်မယ်" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ပြန်ပြောသည်။
ဤအဘိုးအိုမှာ အတော်လေး စွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူက ဤကဲ့သို့သော အဆောင်ယတြာမျိုးကို အလွယ်တကူ ပေးဝံ့သည်မှန်လျှင် သူတို့အနေဖြင့်လည်း ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသင့်ပေသည်။
လင်ချင်းဟယ်က ၎င်းကို ယူကာ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ "ရေးဆွဲထားတာကတော့ တော်တော်လေး ကောင်းသားပဲ။" သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုကြောင့် ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသေချာသော်လည်း ထိုအဆောင်ယတြာပေါ်တွင် မှေးမှိန်၍ လက်တွေ့ဆန်သော စွမ်းအင်တစ်ခု သင်းပျံ့နေသလိုမျိုး သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ၎င်းကို သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
နက်နဲသိမ်မွေ့သော ဖုန်းရွှေပညာရပ်ဖြင့် နာမည်ကြီးလှသည့် ဤမြို့တော်ကြီးထဲတွင် စွမ်းရည်ထက်မြက်သူများနှင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သူ မည်မျှတောင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ကံကြမ္မာကို အမိအရ ဖတ်ပြနိုင်စွမ်းရှိသူ ရှိနေသည်ကပင် လုံလောက်အောင် ထူးကဲလွန်းလှပေသည်။
ထိုအဘိုးအိုကဲ့သို့ နက်နဲသိမ်မွေ့သော အနုပညာနယ်ပယ်ထဲတွင် လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းမျိုးရှိသူများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှကြောင်းကို လင်ချင်းဟယ် သဘာဝကျကျပင် မသိခဲ့ပေ။
ကျိုးချင်ပိုင်က ၎င်းအပေါ်တွင် စိတ်စွဲလန်းနေခြင်း မရှိပေ။ အိမ်အပြန်လမ်းတွင် သူက "အဟောင်းကြီးက ငါတို့မှာ နောင်ကျရင် သမီးလေးတစ်ယောက် ထပ်ရလာလိမ့်မယ်လို့ ပြောသွားတယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်မှာ အံ့သြသွားရသည်။ "ရှင် အဲဒါကို သူ့ဆီက ဘယ်တုန်းက ကြားလိုက်တာလဲ။ ကျွန်မ တုန်းက မကြားလိုက်ရပါဘူး။"
"မင်း မရှိတဲ့အချိန်မှာ သူ ပြောခဲ့တာပါ" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ပြန်ဖြေသည်။
ကျိုးချင်ပိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချင်းဟယ်မှာ ထိုအဘိုးအိုကို နောက်ကြောင်းပြန်လိုက်ရှာကာ သူမ၏ စိတ်ထဲရှိသည်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သွားပြောချင်စိတ် တပ်မက်လာမိသည်။ သူမ အခု အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ အသက်သုံးဆယ်ကျော်နေပြီလေ— စစ်မှန်သော သက်ကြီးမိခင်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်တစ်ခုပင်တည်း! သူမမှာ သမီးလေးတစ်ယောက် ထပ်ရနိုင်ဦးမည်တဲ့လား။
ထို့အပြင် လင်ချင်းဟယ်မှာ ကလေးထပ်မံ မွေးဖွားလိုသည့် ပြင်းပြသောဆန္ဒလည်း မရှိပေ။ သူမ၏ သားများမှာ မကြာမီ လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး; အကယ်၍ သူတို့သာ စောစောလက်ထပ်ကြမည်ဆိုပါက သူမသည် မကြာမီ အဘွားတစ်ယောက်၏ အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမက ကလေးတွေ ထပ်ယူရဦးမယ် ဟုတ်စ။
အဲဒီအကြောင်း တွေးမိရုံနဲ့တင် သူမရဲ့ ဦးခေါင်းခွံထဲမှာ ထုံကျင်လာသလို ခံစားရသည်။
ထို့ထက်ပို၍ သူမသည် ပြွန်ကျဉ်းချည်နှောင်ခြင်း (tubal ligation) ကို ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သတင်းအစအန မရှိခဲ့ဘဲနှင့် နောင်လာမည့်အနာဂတ်တွင် သူမ အမှန်တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိလာနိုင်ပါ့မလား။ ဤအရာသည် အလွန်တရာမှ ဖြစ်တန်ချေမရှိကြောင်း လင်ချင်းဟယ် ခံစားရသည်။
"ဒါကို အလကားပြောတဲ့ စကားလို့ပဲ သဘောထားပြီး ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါတော့" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။ သူ ပျော်ရွှင်နေပုံကို မြင်ရသည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုအပေါ် ရေအေးလာလောင်းချရဲသည့် စိတ်မရှိပေ။
ကျိုးချင်ပိုင်သည် သူ၏ ဇနီးသည်၏ ကျန်းမာရေးအတွက် သဘာဝကျကျပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း ထိုအဘိုးအိုက သူ့ဇနီးသည်မှာ သမီးလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားရန် ကံပါလာသည်ဟု အတိအကျ ကြေညာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မှားယွင်းနိုင်စရာ မရှိပေ။
"ဇနီးလေး၊ ကိုယ်တို့ သမီးလေးတစ်ယောက် လိုချင်သေးလား" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။
သူ အမှန်တကယ်ပင် လိုချင်နေသည်မှာ သေချာပါသည်— ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ သံသယရှိစရာ မလိုပေ။ သို့သော် သူ သမီးလေးတစ်ယောက်ကို မည်မျှပင် လိုချင်ပါစေဦးတော့၊ ဇနီးသည်လောက်တော့ အရေးမပါလှပေ။
လင်ချင်းဟယ်က ထိုကဲ့သို့သော အကြံအစည်မျိုး သူမတွင် လုံးဝ မရှိကြောင်း စိတ်ထဲမှ ပြန်တွေးလိုက်သည်။ လက်ရှိဘဝက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ရမည်နည်း။
သူမ၏ ယောကျ်ားဖြစ်သူမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို စစ်မှန်စွာ လိုချင်နေကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိထားသဖြင့် ဤကိစ္စကို ကံတရား၏ လက်ထဲသို့သာ အပ်နှံထားရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမက ပြွန်ကျဉ်းချည်နှောင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီပဲ၊ စိုးရိမ်စရာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။ ထို့ကြောင့် သူမက "အကယ်၍ ရလာခဲ့ရင်လည်း ကျွေးမွေးပြုစုကြတာပေါ့။ မရှိလာဘူး ဆိုရင်လည်း စိတ်မပျက်နဲ့လေ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အင်း!" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က သဘောတူ ထောက်ခံလိုက်သည်။
ထိုဇနီးမောင်နှံမှာ အပြင်ထွက်ပြီး ပျော်ပါးခဲ့ကြသည်မှာ သုံးရက်တိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ သမီးလေးတစ်ယောက် ရရန် ကံပါလာသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရသည်ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကျိုးချင်ပိုင်သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အလွန်တရာ တက်ကြွလန်းဆန်းသော စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် အလုပ်များကို စတင်လုပ်ကိုင်တော့သည်။
သူသည် သူတို့၏ သတ္တမမြောက် ဆိုင်ခန်းကို အလှဆင်ရန်နှင့် ဖွင့်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် မားချန်မင် ကိုပင် လှမ်းခေါ်ခဲ့သေးသည်။
သတ္တမမြောက် ဆိုင်ခန်းကို ဟိုတုန်းက ကုန်ခြောက်ဆိုင်နှင့်အတူ တွဲဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ အလွတ်ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင်သည် အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထည်ဆိုင်များသည် အလွန်တရာ အမြတ်အစွန်းကောင်းမွန်လှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် မိသားစုဝင်ငွေ မြင့်မားမှု၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းကြီးမှာ ၎င်းတို့ဆီမှ လာနေခြင်းဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် နောက်ဆိုင်တစ်ခုကို မဖွင့်ရဘဲ ရှိမလဲ။
သူသည် သူ၏ သမီးဖြစ်သူအတွက် အထူးသဖြင့် ငွေကြေးအချို့ကို စုဆောင်းပေးလိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ လုပ်အားကောင်းနေသေးသည့်အချိန်တွင် တတ်နိုင်သမျှ ငွေအများဆုံး ရှာဖွေရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက အသက်လည်း ငယ်တော့သည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ သမီးအတွက် ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရမှုမျိုးကို သူ မည်သို့ မချန်ထားခဲ့ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။
ကျိုးကွေးလိုင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ဖေဖေ၏ စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲလာမှုနှင့် မြင့်မားလာသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို အာရုံခံမိကြသည်။
"မေမေ၊ ဖေဖေ ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ။ ဖေဖေက ဖက်ထုပ်ဆိုင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုထဲကို ခုန်ဆင်းတော့မယ့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသလိုပဲလို့ ဘာလို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတာလဲ" ဟု ကျိုးကွေးလိုင်က မေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်မှာ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်၏ ခေါင်းထဲတွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ယောကျ်ားဖြစ်သူမှာ ထိုအဘိုးအို၏ ဗေဒင်ဆရာပြောစကားကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေပြီး၊ တကယ်တမ်း မရှိသေးသော သမီးလေးတစ်ယောက်အတွက် သတို့သမီးလက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများကိုပင် ကြိုတင် စီစဉ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းကြီး သိထားသည်။
အမှန်တရားအတိုင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျိုးချင်ပိုင်သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွက် သဘာဝကျကျ သင့်တော်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူက တွေ့သမျှလူတိုင်းအတွက် မျက်နှာဖုံးစွပ်ကာ ချိုသာသောစကားများ ပြောတတ်သူမျိုး မဟုတ်သလို၊ ရာသီပေါ်ကုန်သည်ကြီးများ၏ လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုမျိုးလည်း သူနှင့် မအပ်စပ်ပေ။
သို့သော်လည်း၊ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေချရပ်တည်နေသော ရိုးသားသည့် ယောက်ျားတစ်ဦးတွင် မိဘမေတ္တာများဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော နှလုံးသားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။
သူသည် မြို့တော်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းအထိ တစ်လမ်းလုံး သွားရောက်ကာ ပြိုပျက်နေသော အိမ်ရာပိုင်ဆိုင်မှု အချို့ကိုပင် ဝယ်ယူခဲ့သေးသည်။ ၎င်းတို့အတွက် ငွေအများကြီး မကုန်ကျခဲ့သော်လည်း တစ်ခါ ဝယ်ယူပြီးသည်နှင့် မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့် စာရွက်စာတမ်းများသည် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မြို့တော်ရှိ မြေကွက်တိုင်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလာလိမ့်မည်ဟူသော သူ၏ ဇနီးသည် ပြောခဲ့ဖူးသည့် ရှေးစကားအတိုင်း သူသည် မြေကွက်များနှင့် အိမ်ရာအချို့ကို ဝယ်ယူစုဆောင်းခဲ့ပြီး၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ငွေကြေးရှားပါးမှု မရှိစေရန် အာမခံချက် ပေးထားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က သူ လတ်တလောရက်ပိုင်းများတွင် အလုပ်ရှုပ်နေကြောင်း သိထားသော်လည်း သူက အသစ်ရရှိထားသော မြေယာပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်စာတမ်းများစွာကို သူမထံ သိုလှောင်သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းပေးလာသောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။
"ဒီအိမ်တွေက နည်းနည်း ယိုယွင်းနေပေမဲ့ မြေကတော့ ကောင်းတယ်။ နောင်ကျရင် သေချာပေါက် တန်ဖိုးရှိလာမှာပါ။ တခြားနေရာတွေကို ထပ်ဝယ်ပြီး သိမ်းထားလိုက်တာက နောင်ကျရင် ငွေကြေးမရှားပါးစေတော့ဘူး" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ပြောလေသည်။
လင်ချင်းဟယ်: "..."
"ကိုယ် မကြာသေးခင်ကမှ ကောင်းတဲ့နေရာတွေ အများကြီး မတွေ့ရသေးဘူး— ရှိတဲ့နေရာအများစုက ရှားပါးနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ကတော့ သတင်းလွှင့်ထားပြီးပြီ။ အကယ်၍ တစ်ခုခုသော ပင်မနေရာကောင်းတွေ ထွက်လာခဲ့ရင် လူတွေက ကိုယ့်ကိုရှာဖို့ ဖက်ထုပ်ဆိုင်ဆီကို တန်းပြီး လာကြလိမ့်မယ်" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က လက်ဖက်ရည်ကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်သုံးရင်း ပြောသည်။
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့လေ" လင်ချင်းဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြောချင်သော စကားလုံးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ရှိနေသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ ထိုမျှလောက်သာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသာ ပျော်ရွှင်နေမည်ဆိုလျှင် အားလုံး အိုကေပါသည်။
"ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလွန်အမင်း မပင်ပန်းစေနဲ့။ အနားယူချိန် ပိုယူဖို့ သေချာလုပ်ပါ" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ထပ်လောင်းပြောသည်။
"ကျွန်မ မပင်ပန်းပါဘူး။ စာသင်ပြတယ်ဆိုတာက တကယ်တော့ တော်တော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်၏ လက်ရှိ စွဲလမ်းမှုပုံစံကိုမူ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။
သူမက သူ့ကို သူကြိုက်သလို နေခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရာသီဥတု အေးမြလာသောအခါတွင် သူမသည် အမဲသားခြောက်များကို စတင် ပြုလုပ်တော့သည်။
ဤအမဲသားခြောက် အသုတ်မှာ သူမ၏ သားကြီးအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွက် သူမသည် အမဲသား အများအပြားကို အထူးသဖြင့် ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"မေမေ၊ ဒီအမဲသားခြောက်က အရမ်းကို စားလို့ကောင်းပြီး ဝါးလို့လည်း ကောင်းလိုက်တာ။ မေမေ ကျွန်တော်တို့အတွက်လည်း နည်းနည်းလောက် ဖယ်ထားပေးဦးနော်" ဟု ကျိုးကွေးလိုင်က လောဘတကြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"မေမေ သားတို့အတွက် သုံးပေါင်တောင် ဖယ်ထားပေးပါ့မယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော အမဲသားခြောက် ဆယ်ပေါင်ကို သူမ၏ သားကြီးဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက် ထုပ်ပိုးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
အမဲသားခြောက်များကို နိုဝင်ဘာလတွင် ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လင်ချင်းဟယ်က ၎င်းကို အမြန်ချောပို့စနစ်ဖြင့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှု မရှိဘဲ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။
သူမ၏ သားကြီးမှာ ဆာလောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း လင်ချင်းဟယ်အနေဖြင့် သူတို့ကို အိမ်၏ အရသာတစ်ခုနှင့်အတူ စာတစ်စောင်ကိုပါ ပို့ပေးချင်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။