အခန်း (၄၈၆) - တောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်းမှ ဗေဒင်ဟောခြင်း
လင်ချင်ဟယ်နှင့် ကျိုးချင်ပိုင်တို့အတွက် ဤနေရာသို့ လာခွင့်ရခြင်းမှာ ရှားပါးသည့်အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ အပြည့်အဝ အပန်းဖြေခံစားရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ ကိုယ်ပိုင်ကားရှိနေခြင်းက ခရီးသွားလာမှုကို အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုလွယ်ကူစေခဲ့သည်။
စမ်းရေပူစမ်းထဲတွင် စိမ်ကာ ရှုခင်းများကို ခံစားခြင်းက ဘဝကို အမှန်တကယ် ခံစားသည့် နည်းလမ်းပင်တည်း။
"ဟိုဘက်က တောင်ထိပ်မှာ တောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ တော်တော်လေး အတိတ်နိမိတ်ပြည့်စုံပြီး ထိရောက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ငါတို့ တက်ပြီး ဆုတောင်းကြမလား" ဟု လင်ချင်ဟယ်က ကျိုးချင်ပိုင်အား မေးလိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း ဤကဲ့သို့သော ရှေးရိုးစွဲဓလေ့ထုံးတမ်းများမှာ တောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်းများတွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တောင်းခံခြင်းစသည့် အစဉ်အလာများဖြင့် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
"အင်း" ကျိုးချင်ပိုင်က လိုက်ပါရန် ဝန်မလေးပေ။
ဤတောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်းမှ နံ့သာပေါင်းများနှင့် ဖယောင်းတိုင်များမှာ တောက်ပစွာ တောက်လောင်လျက်ရှိပြီး ဘုရားဖူးလာရောက်သူများ တသီတတန်းကြီး ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။ ဘုရားကျောင်းကို မတ်စောက်သော တောင်ကုန်းထိပ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
တောင်ခြေမှနေ၍ တက်ရသည်မှာ နာရီဝက်ကျော် ကြာမြင့်ပြီး လုံးဝ မတိုပေ။ သို့သော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အများစုမှာ လူငယ်လူရွယ် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဗေဒင်ဆရာက ငါတို့မှာ အတူတူပေါင်းဖက်ရမယ့် ကံမပါဘူး၊ နောင်ကျရင် သေချာပေါက် လမ်းခွဲကြရလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါ အရမ်း စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ရတယ်" ဟု ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ညည်းညူပြောဆိုနေသံကို လင်ချင်ဟယ် ကြားလိုက်ရသည်။
သူမဘေးတွင် လျှောက်လာသော လူငယ်လေးက မကျေမနပ်ဖြင့် "အဲဒီလိုဟာတွေကို မယုံဖို့ ကိုယ်ပြောသားပဲ။ အဲဒါတွေက အတိတ်က ကျန်ရွစ်ခဲ့တဲ့ ဖီအိုဒယ် ဆန်ဆန် ရိုးရာမဆန်တဲ့ အစွဲအလမ်းတွေပဲလေ။ အခု ဘယ်လိုခေတ်ကြီးရောက်နေပြီလဲ။ အဲဒါကိုမှ ဗေဒင်အတွက် ပိုက်ဆံနှစ်မတ်ပေးပြီး ဆိုးဆိုးဝါးဝါး စကားတွေပဲ ကြားရအောင် မင်းက အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တာကိုး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"သူ တကယ် တတ်ကျွမ်းတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဟိုအဒေါ်ကြီးအတွက် သူဟောလိုက်တာ တစ်ချက်မလွဲဘူး" ဟု မိန်းကလေးက အငြင်းပွားသည်။
"ဘာတစ်ချက်မလွဲရမှာလဲ။ အဲဒါ သူ ဟန်ဆောင်လုပ်ပြသွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု လူငယ်က ညည်းညူလေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားကြရင်း ငြင်းခုံဆဲပင် ရှိသေးသည်။ လင်ချင်ဟယ်က [[NAMELOCK_001]]မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်လိုက်သည်။ *ဒီခေတ်မှာ ဗေဒင်ဆရာတွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် တိကျကြလို့လား။* နောင်လာမည့်ခေတ်များမှ လမ်းပေါ်ရှိ ဗေဒင်ဆရာများမှာမူ လူများကို ချိုသာသောစကားများဖြင့် လှည့်ဖြားကာ အလကားချီးမွမ်းစကားများအတွက် ငွေပေးစေရန်သာ လုပ်တတ်ကြသည်။
လင်ချင်ဟယ်လည်း ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့သကဲ့သို့ ကျိုးချင်ပိုင်လည်း မတွေးပေ။ တောင်စောင်းအပေါ်ပိုင်းသို့ ရောက်သည့်အခါတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ချွေးများရွှဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီနေရာသာ ငါတို့အိမ်နဲ့ နီးမယ်ဆိုရင်၊ တစ်ပတ်တစ်ခါ လာတက်မိမှာ သေချာတယ်" ဟု လင်ချင်ဟယ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
တောင်ပေါ်ရှိ အပင်ပန်းအဆင်ပြေစေရန် ကျောက်လှေကားများ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း တက်ရသည်မှာ အတော်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသည်။ သို့သော် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ သူတို့၏ စိတ်အနှလုံးမှာ လုံးဝလန်းဆန်းသွားတော့သည်။
တောင်ထိပ်မှ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှပပေသည်။ စိမ်းစိုနေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် ပြည့်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိရာ ရှုခင်းမှာ သာမန်တောင်များနှင့် မြစ်များကို ကျော်လွန်ကာ သူတို့၏ စိတ်များကို ချက်ချင်းပင် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။
ထိုဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ အတူတူ ဆုတောင်းရန် သွားကြသည်။ ရှေ့တွင် အခြားသော သီးသန့်ဆုတောင်းသည့်နေရာတစ်ခု ရှိသော်လည်း အမျိုးသမီးများကိုသာ ဝင်ခွင့်ပြုထားသည်။ ကျိုးချင်ပိုင်မှာ ဝင်မသွားဘဲ အပြင်ဘက်တွင်သာ စောင့်နေလိုက်သည်။
သူသည် အလွန်အကျွံ မလျှောက်သွားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ ကြည့်နေကာ သူ့ဇနီး အပြင်ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းမြင်နိုင်ရန် စောင့်နေ၏။
"ဟင်" လူကြီးတစ်ဦးက ကျိုးချင်ပိုင်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားပြီး တန်းတမတ်စပ် လျှောက်လာကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဦးလေးကြီး၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲဗျ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဒါ မမှန်ဘူး" ဟု လူကြီးက သူ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရတာ အသက်ရှည်မယ့်သူနဲ့ မတူဘူး။ ဒီအရွယ်နဲ့ဆို မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ရောဂါဝေဒနာတွေနဲ့ ပြည့်နေရမှာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကျန်းမာနေရတာလဲ"
ကျိုးချင်ပိုင် [[NAMELOCK_001]]မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို လူမှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား ဦးလေးကြီး" ဘယ်လိုရောဂါလဲ။ သူက အလွန်ကျန်းမာနေပြီး ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာရေး စစ်ဆေးမှုများကို ခံယူလေ့ရှိသည်။
သူ့အသက်အရွယ်က ငယ်တော့သည်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်လျှင် အဘယ်မှာလျှော့နည်းမည်နည်း။
"ငါ လူမမှားပါဘူး" ဟု လူကြီးက ကြေညာလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ဆက်လက် လေ့လာသည်။ "မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာလက္ခဏာအရ မင်းမှာ ကံမကောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ သားတွေလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ ဆုံးပါးမှာ မဟုတ်ဘူး" [[NAMELOCK_001]]မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း ဆက်ပြောသည် "မင်းရဲ့ မွေးနေ့သက္ကရာဇ်နဲ့ အချိန်ကို ပြောပြစမ်းပါ။ ဘယ်နေရာမှာ မှားယွင်းသွားလဲဆိုတာ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ရအောင်"
ကျိုးချင်ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ "שטויותတွေ လျှောက်မပြောနဲ့။ ကျွန်တော့်သားတွေက အကောင်းကြီးပါ၊ အားလုံးက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေချည်းပဲ!"
"မင်းရဲ့ မွေးနေ့သက္ကရာဇ်ကိုသာ ပေးစမ်းပါ။ ငါ ပိုက်ဆံမတောင်းပါဘူး" ဟု လူကြီးက တောင်းဆိုသည်။
ကျိုးချင်ပိုင်မှာ သူ့ကို ဆက်မပြောလိုတော့သော်လည်း ထိုလူကြီး၏ အပြုအမူကို ကြည့်ရုံဖြင့် သာမန် လိမ်လည်လှည့်စားသူတစ်ဦးနှင့် မတူပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့်လိမ်လည်လှည့်စားသူက လမ်းသွားလမ်းလာ စိမ်းစိမ်းကားကား လူတစ်ဦးထံ လာရောက်ကာ သူတို့၏ သားများကို ကျိန်ဆဲမည်နည်း။
မဆန္ဒမပါဘဲနှင့် ကျိုးချင်ပိုင်သည် သူ၏ မွေးသက္ကရာဇ်နှင့် အချိန်ကို ပြောပြလိုက်ရသည်။
လူကြီးက စိတ်ထဲတွင် တိုင်များကို တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။ "မင်းရဲ့ဇနီးက လူတစ်ယောက်နဲ့ ပြေးသွားပြီး မင်းရဲ့သားတွေကလည်း အသုံးမကျဘူး။ မင်းမှာ သားသုံးယောက် ရှိတယ်— ငါပြောတာ မှားလို့လား။ ပြီးတော့ မင်းဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ရည်မှန်းချက် မပေါက်မြောက်ခဲ့ဘူး။ ငါ မှားနေလို့လား"
ကျိုးချင်ပိုင်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ချက် တုန်သွားသည်။ သူက ဗေဒင်ဟောခြင်းကို အမှန်တကယ် မယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ဇနီးကိုယ်တိုင် ထူးဆန်းစွာ ကူးပြောင်းလာခဲ့ခြင်းက ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားအချို့ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြောင်းကို သူ့အား သိရှိစေခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဤလူကြီးသည် သူ့ကို လုံးဝ မသိပါဘဲလျက်နှင့် သူ့တွင် သားသုံးယောက်ရှိကြောင်း အတိအကျ တွက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
"ကျွန်တော့်ဇနီး ဘယ်သူနဲ့မှ ပြေးမသွားပါဘူး၊ ကျွန်တော့်သားတွေလည်း အားလုံး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေပါ" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒါကြောင့်လည်း ငါ အံ့သြနေရတာပေါ့" ဟု လူကြီးက ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ မူလကံကြမ္မာက အလွန်တရာ ဆိုးရွားတယ်— တကယ်ကို ဆိုးရွားတာ။ မင်းက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတဲ့ ဇနီးနဲ့ ပေါင်းဖက်ရဖို့ ကံပါလာတာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ တွက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါကျတော့ မင်းရဲ့ဇယားက ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ သမီးလေးတစ်ယောက် ရဖို့တောင် ကံပါလာတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တာလဲ"
ကျိုးချင်ပိုင်မှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ "ခင်ဗျားပြောတာက နောင်ကျရင် ကျွန်တော့်မှာ သမီးငယ်လေးတစ်ယောက် ရလာမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
"အင်း" လူကြီးက [[NAMELOCK_001]]မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ကာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း လူနာမည် ပြန်လဲယူထားတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ဘဝမှာ တစ်သက်လုံး ဇနီးတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိခဲ့တာပါ" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က ပြန်ပြောသော်လည်း သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ လျင်မြန်စွာပင် မှေးမှိန်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးက အသက်ကြီးလာပါပြီ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ရှိလာနိုင်မှာလဲ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူ ကိုယ်ဝန် မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး" သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သမီးလေးတစ်ယောက် ရမည့်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခဏတာ လွင့်ပျံသွားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝက သူ့အား လျင်မြန်စွာပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။
သူက ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များကို တင်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့သော်လည်း သမီးလေးတစ်ယောက် မလိုချင်ဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ပတ္တမြားလေးကဲ့သို့သော တန်ဖိုးရှိသည့် သမီးငယ်လေးတစ်ဦးကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲ ရှိကြမည်နည်း။
"အဲဒါက မင်းရဲ့ အချိန်မတန်သေးလို့ပါပဲ။ အိုမင်းနေမှ ပုလဲထွက်တဲ့ ဂန္ထဝင်ကံကြမ္မာမျိုးပေါ့" ဟု လူကြီးက အသက်အရွယ်၏ ဖြစ်တန်စွမ်းကို ပယ်ချလိုက်ပြီး ကျိုးချင်ပိုင်၏ ကံကြမ္မာ မူမမှန်မှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ လုံးဝ စွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ "မင်းရဲ့ဇနီးရော မင်းနဲ့အတူ လိုက်လာသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင်က သတိကြီးစွာဖြင့် သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ မေးတာလဲ"
"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခုကို ကြုံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီပြောင်းလဲမှုရဲ့ အရင်းအမြစ်က မင်းရဲ့ဇနီးဆီမှာ ရှိရမယ်။ ငါ သူမကို တွေ့ချင်တယ်" ဟု လူကြီးက ပြန်ဖြေသည်။
ကျိုးချင်ပိုင်တွင် ထိုလူကြီးအား သူ၏ဇနီးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုခွင့်ပေးလိုသည့် ဆန္ဒ မရှိပေ။ ဤထူးဆန်းသော လူကြီးမှာ အလွန်တရာ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကောင်းလှသည်၊ သူက သာမန်လိမ်လည်သူ တစ်ဦးတော့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ဤလူမှာ အမှန်တကယ် တတ်ကျွမ်းသူပင်တည်း။
"ချင်ပိုင်" ထိုအချိန်တွင် လင်ချင်ဟယ်က နတ်ကွန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက သူ လူကြီးတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်ကို မြင်တော့ အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ဇနီးလေး" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လူကြီးအား သတိကြီးစွာဖြင့် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမအနားသို့ တိုးကပ်သွားသည်။
လူကြီးက လင်ချင်ဟယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လှမ်းနေရာမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမကို တစ်ပတ်ပတ်ကာ ယုံနိုင်စရာမရှိဟန်ဖြင့် "ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ။ မင်း ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း လင်ချင်ဟယ်ကမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ ထိုလူကြီးကို အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ဦးလေးကြီးရော ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"
"ငါက ဗေဒင်ဆရာလေ — ရာနှုန်းပြည့် တိကျတယ်။ လူတွေက ငါ့ကို ရှင်ဘုရားလို တောင် ခေါ်ကြတယ်" ဟု လူကြီးက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဦးလေးကြီးအတွက် နံ့သာတံနှစ်ချောင်း လာထွန်းပေးရမလား ဟင်။ ရှင်ဘုရားလို လူမျိုးနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံဖူးတာပဲ" ဟု လင်ချင်ဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လူကြီးက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ပြောပါဦး၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့ဇယားအရဆိုရင် မင်းက မူလက မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပြီး ခင်ပွန်းနဲ့ သားသမီးတွေကို ဘေးဥပဒ် သယ်ဆောင်လာဖို့ ကံပါလာတာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ မင်းက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေ ယူဆောင်လာပေးတဲ့သူ ဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သူ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ကောင်းတဲ့ဘက်ကို ကံပြောင်းသွားလဲလို့ ငါ တွေးနေမိတာ၊ အဲဒါ အားလုံး မင်းကြောင့် ဖြစ်ပုံရတယ်"
ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်ချင်ဟယ်က ထိုလူကြီးအား ပိုမိုလေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ဘေးဘက်ရှိ ကျိုးချင်ပိုင်ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီဦးလေးကြီးက ငါတို့မှာ သားသုံးယောက် ရှိတယ်ဆိုတာကို တောင် တွက်ချက်ပြီးသားလေ" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်က သူမအား ပြောပြသည်။
"တကယ်ကို တတ်ကျွမ်းတာပဲ" ဟု လင်ချင်ဟယ်က အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မှတ်ချက်ပြုသည်။
"ငါ့မှာ ပြောလောက်တဲ့ အရည်အချင်း ဘာမှ မရှိပါဘူး" ဟု လူကြီးက ပြောလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို စူးစမ်းလိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ဒါဆိုရင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာကို မင်းတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"