ဂန်းဇီက ဒီရန်ပွဲ ဘယ်လိုစဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ညက တော်တော်လေးတော့ ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ဒါက ညကျောင်းမှာ ပထမဆုံး ဖြစ်ပွားတဲ့ ရန်ပွဲဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေးကြားက ဆက်ဆံရေးတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်သည်။
လူမှုရေးအရ သက်ရောက်မှုက အတော်ဆိုးရွားပြီး ညကျောင်းကလည်း ဒီအတိုင်း လျစ်လျူရှုထားမှာ မဟုတ်ပေ။
"ရှင့်ဦးလေး သွားပြီး ဖြေရှင်းလိုက်ပြီလား" လင်းချင်းဟယ်က အေးစက်စက်လည်း မဟုတ်၊ နွေးထွေးသည်လည်း မဟုတ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူမပြောတာ မှန်ပေသည်။ ရှူမိသားစုဟောင်းကြီး၏ မိသားစုပညာပေးပုံ အဆင့်အတန်းကို သူမ တကယ် သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က အစကတည်းက အမြစ်ကအစ ကိုင်းရှိုင်းနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့သာ ရှူရှิ่งချန်က ဟိုမှာ တကယ်ပဲ စာကြိုးစားပြီး ရင့်ကျက်လာခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ သူမ ဘာမှပြောမှာ မဟုတ်သလို တားဆီးဖို့လည်း ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုကြည့်လိုက်ဦး— တိုးတက်လာတဲ့ လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာများ ရှိရဲ့လား။
မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ရန်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သြချရပါပေတယ်။ သတ္တိတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။
လင်းချင်းဟယ်က ဒီကိစ္စထဲမှာ လုံးဝပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ် မရှိခဲ့ပေ။ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဒီလိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့က ရှူရှิ่งချန်အပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်အနားသတ်မှာတော့ သူ တကယ်ကြီးပြင်းလာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူတို့ ကိုယ်တိုင်မွေးမြူထားတဲ့ မြေးရင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။
တစ်ခါတလေကျရင် သူတို့က သူ့ရဲ့စာကျက်မှတ်မှုကို စစ်ဆေးတတ်ကြပြီး နားမလည်တာရှိရင် ကူညီပေးကြဖို့ အာနီနဲ့ ဟူဇီတို့ကို မှာကြားတတ်ကြသည်။
ဒါကြောင့် အခုလိုမျိုး ဖြစ်ပျက်လာတဲ့အခါ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ပေ။
လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးရှ သို့ သွားရောက်ပြီး ရေချိုးဖို့ လုပ်ရင်းနဲ့ ဒီကိစ္စကို စတင်ပြောပြလိုက်သည်။
ကျိုးရှ က "သူက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီးသားပါ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူ နောက်ထပ် ပြဿနာရှာပြန်ပြီ!" လို့ ဆဲဆိုလိုက်သည်။
ကျိုးရှ က သူ့ကို ချက်ချင်း ဝေဖန်ပြစ်တင်နေတာကို အပြစ်တင်လို့ မရပေ။ ရှူရှิ่งချန် ဒီကိုရောက်လာကတည်းက သူ့ရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေဆီ ဘယ်နှစ်ခါများ ရောက်လာခဲ့ဖူးလို့လဲ။ သုံးခါတောင် မပြည့်ခဲ့ဘူး။
အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့က သူ့ရဲ့ အတိတ်က ရန်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကြောင့် နွေးထွေးတဲ့ အကြိုအဆိုမျိုး မလုပ်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူ့ကို ဂရုစိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလုပ်ခဲ့လဲ။ အဘိုးအဘွားတွေရဲ့ တည်ကြည်တဲ့ သဘောထားကို ပြသရုံနဲ့ သူ လုံးဝ လာတော့တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲ။ သူကြီးပြင်းလာတဲ့အခါမှာ သူ့ဆီကနေ ဘာများ မျှော်လင့်လို့ ရတော့မှာလဲ။
တကယ်လို့ သူ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် သူတို့အနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး မြေးမျိုးကို အားကိုးဖို့ မလိုပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အပြုအမူက တကယ်ကို ရင်ထဲအေးစက်သွားစေလောက်တယ်။
အဒေါ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျိုးရှ က အရာရာကို မြင်တွေ့နေရပြီး သဘာဝကျကျပဲ အတော်လေး စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။ ဒီလိုမျိုး ရှုပ်ပွတဲ့ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ ဒေါသတွေကို စတင်ပေါက်ကွဲတော့သည်။
"စိတ်လျှော့ပါ။ စိတ်မပူနဲ့။ သူ ငြိမ်ငြိမ်ကုပ်ကုပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြိုတွေးထားပြီးသားပါ" လို့ ကျိုးရှ ထံမှ ကျောပွတ်ပေးတာကို ခံယူရင်း လင်းချင်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးရှ က "ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးသည်။
"ငါလည်း မသိဘူး" လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေသည်။ "ငါ့အတွက် အတန်းနားရက်က ရှားရှားပါးပါး ရတာလေ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုကပဲ ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်။"
သူမက ဆက်လက်ပြီး "ငါ့မှာ မနက်ဖြန် အတန်းနှစ်ချိန်ပဲ ရှိတော့တာ။ တခြားဆရာတစ်ယောက်နဲ့ အတန်းချိန်လဲထားပြီးပြီ။ ရေပူစမ်းကို မောင်းသွားပြီး ရေစိမ်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ လိုက်ခဲ့မလား" ဟု ဆိုသည်။
"ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်တည်းလား" လို့ ကျိုးရှ က မေးသည်။
"ဘယ်ကလာ နှစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ရမှာလဲ။ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လည်း လိုက်လာမယ်။ အငယ်ကောင်နဲ့ ဂန်းဇီလည်း လိုက်ချင်ကြတယ်" လို့ လင်းချင်းဟယ်က မိခင်ဝုကိုပါ ဖိတ်ဖို့ ကြံရွယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ။ မနက်ဖြန် အတန်းအတူ သွားကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း သွားပြီး အတွေ့အကြုံယူကြည့်မယ်။ ဒါလင်က ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ ပြန်လာတုန်းက သာယာတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်" ဟု ကျိုးရှ က ပြန်ပြောသည်။
သူမရဲ့ စတုတ္ထယောက်ဖမယားနဲ့အတူ ရေချိုးပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့ဟာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ် ပြန်လာကြသည်။
ကျိုးရှ က သူတို့ရဲ့ မြေးဖြစ်သူက တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ အယူအဆကို ဆက်ပြီး မစွဲကိုင်ထားစေဖို့အတွက် ဒီအခြေအနေကို သူမရဲ့ မိဘတွေကို ပြောပြချင်နေခဲ့တာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
ကျိုးရှ ပြောပြတာတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အဖေကျိုး မျက်နှာက အိုးမည်းသလို မည်းမှောင်သွားပြီး အမေကျိုး ကတော့ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မတတ် ဖြစ်လာသည်။
"ရန်ဖြစ်ပြန်ပြီ! အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်နေတာပဲ! သူသွားတဲ့နေရာတိုင်းမှာ ရန်ပွဲစဖို့ပဲ လုပ်နေတာလား။ ရာသီဝက်တောင် မပြည့်သေးဘူး။ ရာသီဝက်တောင် ငြိမ်ငြိမ်ကုပ်ကုပ် မနေနိုင်ဘူး!" အမေကျိုး က အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်။ "ငါက သူ့ကို ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုကို ရှေ့တန်းတင်ဖို့ မှာထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်တော့မှ နားမထောင်ဘူး!"
"အမေ၊ အခုတော့ နားလည်လောက်ပြီ ထင်ပါတယ်။ ချင်းဇီက အကြီးဆုံးအမကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ" လို့ ကျိုးရှ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
သူမရဲ့ အကြီးဆုံးအမက သမီးသုံးယောက် မွေးဖွားပြီးမှ ရှူရှิ่งချန်ကို မွေးဖွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း အလိုမလိုက်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။ သူမက သူ့ကို အဆုံးမရှိ အလိုလိုက်ခဲ့သည်။
အဆုံးမှာတော့ ဒါက အလိုလိုက်ခြင်းရဲ့ ရလဒ်ပါပဲ။ သူက ဘယ်သွားသွား လူတွေထက် သာလွန်တယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ။ စက်ရုံဆေးရုံကို တစ်ခါ ပို့ခံခဲ့ရပြီးပြီ၊ အခု ညကျောင်းတက်တော့လည်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ရန်ဖြစ်ပြန်ပြီ။
"အခု ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေကြလဲ" လို့ အမေကျိုး က မေးသည်။
"ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ စတုတ္ထယောက်ဖမယားကတော့ ဒီကိစ္စထဲမှာ မပါဝင်တော့ဘူးလို့ ပြောတယ်။ စတုတ္ထအစ်ကိုက သူ့ကို ခေါ်လာပေးတာဆိုတော့ စတုတ္ထအစ်ကိုပဲ ပြန်ရှင်းရမှာပေါ့" ကျိုးရှ က သူမရဲ့ ဆံပင်တွေကို ခြောက်သွေ့အောင် လုပ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါနဲ့လေ၊ စတုတ္ထယောက်ဖမယားက မနက်ဖြန်အတွက် သူမရဲ့ အချိန်ဇယားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အလွတ်အချိန် ရလာတယ်။ သူမက ရေပူစမ်းဆီ တစ်ယောက်တည်း ကားမောင်းသွားဖို့ စီစဉ်ထားပြီး ကျွန်မပါ လိုက်သွားမယ်။ အမေ၊ တီယန်တီယန်ကို ကျွန်မအတွက် စောင့်ပေးထားနော်။"
"မနက်ကျရင် ငါ စတုတ္ထအစ်ကို့ဆီ သွားပြီး အခြေအနေ သွားမေးမယ်။ ဒါလင်ကို တီယန်တီယန်နဲ့အတူ ပေါက်စီဆိုင်ကို ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု အမေကျိုး က ပြန်ပြောသည်။
"ကျွန်... ကျွန်တော်ပဲ ခေါ်သွားလိုက်မယ်" ဟု စူဒါလင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
အဲဒီလောက်တော့ သူ တာဝန်ယူနိုင်ပါတယ်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒါက ပေါ့သေးသေး ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ လူကြီးတွေ စိတ်ပူရတာ သဘာဝကျပေသည်။
အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့က စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြပေမဲ့ လင်းချင်းဟယ်ကတော့ လုံးဝ စိတ်အနှောင့်အယှက် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ သူမ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကျိုးချင်ပိုင်းက အိမ်မှာ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူက အဲဒီနှစ်က အသစ်ထွက်ရှိထားတဲ့ *မဟူရာကျမ်း (Legend of the Condor Heroes)* ကို ထိုင်ကြည့်နေသည်။ သူက နေ့တိုင်း ဒီဇာတ်လမ်းတွဲကို လုံးဝ စွဲစွဲလမ်းလမ်းနဲ့ ကြည့်နေကျ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အခုလို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ အာရုံလွင့်နေတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားနေသည်။
အဆုံးမှာတော့ လင်းချင်းဟယ်ရဲ့ စိတ်တွေ ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ "ရှင်က လူငယ်တော့ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ စိုးရိမ်စရာ မလိုတာတွေကို လျှော့တွေးစမ်းပါ။"
သူမက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်စိတ် မရှိခဲ့ပေမဲ့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆွေမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် သူမ ဝင်လုပ်ပေးရတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
ကျိုးချင်ပိုင်းက "ငါ စိတ်မပူပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ" လို့ လင်းချင်းဟယ်က ဝင်ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ညကျောင်းကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီ။ အဲဒါကြောင့် သူ ဆက်တက်စရာ မလိုတော့ဘူး" လို့ ကျိုးချင်ပိုင်းက ပြန်ဖြေသည်။
သူက ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ သက်သက်သာ ဆင်းသွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျကျပဲ သူ အနည်းငယ် ငြင်းခုံခဲ့ရပြီး လုံးဝ ဦးညွှတ်အလျှော့ပေးဖို့ကိုတော့ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
သူက အစကတည်းက အရာရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြီးသား ဖြစ်သည်— သူက ရှူရှิ่งချန်ကို စာကြိုးစားစေချင်တဲ့ စေတနာနဲ့ အတန်းထဲ ခေါ်သွင်းလာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒါက သူ့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးတာပင် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဟိုကောင်လေးကသာ အဲဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့လက်ကို ခါချလိုက်တာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့ မရတော့ပေ။
သူ အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လင်းချင်းဟယ်က "နောက်ကျရင် သူ ပြဿနာ ထပ်ရှာဦးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သူက ဒီလောက်အထိ ကြီးပြင်းလာပြီး ချစ်ကြိုက်တဲ့အရွယ် ရောက်နေပြီ။ နောက်ထပ် ဂရုစိုက်ပေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်ပိုင်းက ဆိုသည်။
သူ စိတ်မပျက်ဘူးလို့ ပြောရင်တော့ လိမ်ရာကျလိမ့်မယ်။ အစကတည်းက သူ့ရဲ့တူကို ဒီကိုလာစေချင်စိတ် မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့အကြီးဆုံးအမက သူ့ရဲ့အမြင်ကို ပယ်ချခဲ့ပြီး ရှิ่งမေကနေတဆင့် ဒီကို ခေါ်လာခိုင်းခဲ့တာဖြစ်အတွက် ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စပဲ ဖြစ်သည်။
သူ လုပ်နိုင်တာကို သူ လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ကျိုးချင်ပိုင်းဆိုတာက အမြဲတမ်း တစစ်စစ်နဲ့ ငြူစူပြောဆိုနေတတ်တဲ့ အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။
ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြီး အာရုံစိုက်နေပြီး သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပိုဖြစ်စေချင်တာ မရှိတဲ့အတွက် လင်းချင်းဟယ်က "ကျွန်မတို့အိမ်မှာ ဆိုင်တွေလည်း အများကြီးရှိတယ်၊ ဖြေရှင်းစရာိ ကိစ္စတွေလည်း အဆုံးမရှိဘူး။ အဲဒီအတွက်ပဲ ခွန်အားတွေ စုထားလိုက်ပါ။ ဒီကိစ္စတွေနဲ့ပဲ စိတ်ပူပြီး မင်း ဖျားနာသွားရင်တော့ ဒုက္ခရောက်မှာက ငါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မပင်ပန်းပါဘူး။" ကျိုးချင်ပိုင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ဇနီးရဲ့လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူမရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်နေတုန်းမှာပဲ ကလေးတွေ အိမ်ပြန်ရောက်လာကြသည်— ဟူဇီ၊ ဂန်းဇီ၊ ကျိုးရွှမ် နဲ့ ကျိုးကွေ့လိုင်တို့ အိမ်ထဲကို ဝင်လာကြသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ချက်ချင်းပဲ "ဂန်းဇီ၊ တတိယကောင်၊ စောစောအိပ်ရာဝင်ကြတော့။ မနက်ဖြန် ငါတို့ ခရီးထွက်ကြမယ်။ အဒေါ်နဲ့ ချိန်းထားတယ်" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ဘယ်သွားမလို့လဲ" ကျိုးချင်ပိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဘယ်သွားရမှာလဲ။ ရေပူစမ်းကို သွားမှာလေ။ မနက်ဖြန်" လို့ လင်းချင်းဟယ်က ဖြေသည်။
ကျိုးချင်ပိုင်းက သူ့ဇနီးကို မှိုင်းမှိုင်းစွေစွေ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကားကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာကတည်းက သူ့ဇနီးကို ရေပူစမ်းဆီ ခေါ်သွားပေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် သူ မရသေးပေ။
"အချိန်တွေ မဆွဲဘဲ စောစောအိပ်ရာဝင်ကြတော့" ည ၉ နာရီခွဲလောက် ရှိပြီဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်းချင်းဟယ်က ထရပ်ပြီး အိပ်ခန်းဘက်ကို ဦးတည်လိုက်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင်းလည်း တီဗီကြည့်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ဇနီးနောက်ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ အိပ်ခန်းထဲ လိုက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့နောက်မှာတော့ လူငယ်တစ်စုက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မျက်စိစုံမှိတ်ပြနေကြတော့သည်။