လင်ချင်းဟေက စာရင်းများကို အပြီးသတ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗီဒိုထဲမှ ငွေများကို ထုတ်ယူကာ ထပ်မံရေတွက်ပြီး သူမ၏ အာကာသနေရာအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထိုမှတစ်ဆင့် ခေါက်ဆွဲထုပ်ဆိုင်ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့လေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လအတွင်း သူတို့မိသားစု၏ အငယ်ဆုံးလေးဖြစ်သော တတိယသားမှာ အတော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ရပေရာ သူမအနေဖြင့် သွားရောက်အားပေးသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
"တတိယသားလေး၊ အိမ်မှာ ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံး ဘာလို့ အပိုရှိနေတာလဲ" ဟု လင်ချင်းဟေက မေးလိုက်သည်။
အိမ်ထဲတွင် အချိုရည်များနှင့် ရေခဲမုန့်များစွာ ပြည့်နှက်နေသည့် အသစ်စက်စက် ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံး ရှိနေလေသည်။ သူမကတော့ ဘာညည်းညူစကားမှ ဆိုမလာခဲ့ပေ။
"ကျွန်တော် ဝယ်လိုက်တာလေ။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်စုထားတဲ့ မုန့်ဖိုးနဲ့ ဝယ်တာ, ဆိုင်စာရင်းထဲကနေ မသုံးထားဘူး" ကျိုးကွေ့လိုင်က မေးစေ့ကို တင်ထုတ်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါက မိသားစုအတွက် တော်တော်လေး အထောက်အကူပြုတာပဲပေါ့" လင်ချင်းဟေက အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သူကို အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံးပါပဲ" ကျိုးကွေ့လိုင် က စိတ်ပျော်ရွှင်နေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထိုမုန့်ဖိုးဆိုသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ချွေးနဲစာစုဆောင်းထားခဲ့ရသော ပိုက်ဆံများ ဖြစ်သည်။ ဝယ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းက အလွန်တရာ အသုံးဝင်ကြောင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ ညနက်ချိန်တွင် အိမ်ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရေခဲချောင်းလေး တစ်ချောင်း သို့မဟုတ် အအေးသောက်ရခြင်းက မည်မျှလောက် လန်းဆန်းစေလိုက်မည်နည်း။
"မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကတော့ စာပေနဲ့ အနုပညာလမ်းကြောင်းဘက်ကို ဦးတည်နေပုံရပါရဲ့။ နောင်ကျရင် မိသားစုလုပ်ငန်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တတိယသားကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ" လင်ချင်းဟေက သူ့လက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
"ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ကျင့်သားရနေပါပြီ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပြောသည်။
သူ့ပုံစံက အလွန်တရာပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေសကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။ လင်ချင်းဟေက ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းအဖေ ပြန်လာရင် ဆိုင်ကို သူ့ကိုလွှဲပေးပြီး မင်းကို အနားယူခွင့်ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျောင်းပြန်ဖွင့်တော့မှာပဲလေ။ မင်းရဲ့ညီမလေး ဆန်နီနဲ့ တတိယယောက်ဖလောင်းတို့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် လိုက်ပြပေးလိုက်ပေါ့"
"မလိုပါဘူးဗျာ၊ ရာသီဥတုက အရမ်းပူတယ်။ ပြီးတော့ ကျောင်းစဖွင့်တာနဲ့ စစ်ရေးပြ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ရမှာ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် နေပူစာလှုံရတာတွေနဲ့တင် အားရပါးရ ရှိသွားမှာပါ" ကျိုးကွေ့လိုင်က ခရီးပြလမ်းညွှန် လုပ်ပေးရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "အမေ, ဒုတိယအစ်ကို့ကိုပဲ လိုက်ပြခိုင်းလိုက်ပါလား"
"မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကရော ဘယ်မှာလဲ" ယနေ့နံနက်အစောကြီးကတည်းက သူ့ကို မတွေ့ရသေးကြောင်း သတိရကာ လင်ချင်းဟေက မေးလိုက်သည်။
"သူ့ကျောမှာ ပုံဆွဲဘုတ်ကြီး လွယ်ပြီး ကောင်းကင်နန်းတော် (တိယင်) ဘက်ကို သွားနှင့်နေတယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းကျရင် စာပြပေးရတာတွေ ရှိသေးတော့ ညနေပိုင်းလောက်မှပဲ အချိန်အနည်းငယ် အားတယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ခါးခါးသီးသီး ညည်းညူလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟေမှာ စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ "ဒုတိယသားက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပန်းချီဆွဲတာကို စိတ်ဝင်စားသွားရတာလဲ"
"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ သူ့လက်ရာတွေကို ကြည့်ရတာတော့ တော်တော်လေး ကောင်းပုံရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခန်းထဲမှာ ပြီးစီးသွားတဲ့ ပန်းချီကားတွေ အများကြီးရှိသလို အဘိုးတို့အိမ်မှာလည်း ရှိတယ်။ တချို့ဆို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာ တော်တော်များပြီ။ အဘွားဆိုရင် အဲဒါတွေကို တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတစ်ခုလို တန်ဖိုးထားပြီး အဘိုးကိုပါ တစ်ချပ်ဘောင်ခတ်ပြီး နံရံမှာချိတ်ခိုင်းဖို့ ပြောထားသေးတယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပြန်ပြောပြသည်။
ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ အနုပညာနှင့် စာပေဘက်ဆိုင်ရာ ဝါသနာအသစ်ကို သတိရမိရင်း ကျိုးကွေ့လိုင်က "ဒုတိယအစ်ကိုက ဂီတာတစ်လက် ဝယ်ချင်နေတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဝယ်လေ" လင်ချင်းဟေတွင် ကန့်ကွက်ချက် မရှိပေ။ လူငယ်တစ်ယောက်မှာ ဝါသနာတစ်ခုခု ရှိနေခြင်းက ကောင်းသော အရာတစ်ခုပင်တည်း။
"ကောင်းတာတစ်ခုက ယွမ်ရာပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိတာ" ကျိုးကွေ့လိုင်ကမူ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူအတွက် ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား သုံးစွဲရမည်ကို အနည်းငယ် နှမြောတွန့်တိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဝယ်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ကင်မရာက သူ့ဂီတာထက် အများကြီး ပိုဈေးကြီးပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟေက ထောက်ပြလိုက်သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်က ဖြီးဖြီးလေး ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ကင်မရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။ အရည်အသွေးက ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး အပြင်ထုတ်သုံးလိုက်လျှင်ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ ကောင်းလှသည်။
"မင်းတို့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းတာတွေ ရကြပေမဲ့ မင်းရဲ့အကြီးဆုံးအစ်ကိုကတော့ ဘာမှမရရှာဘူး" လင်ချင်းဟေက ဝမ်းနည်းသလိုလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ဟိုဘက်မှာ အဲဒါတွေနဲ့ သွားကစားလို့မှ မရတာ။ အမေ အရသာရှိတာလေးတွေ ချက်ပြီး စာတိုက်ကနေ ပို့ပေးလိုက်ပေါ့" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က အကြံပြုသည်။
လင်ချင်းဟေလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် တွေးမိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှ ပူပြင်းလှသော ရာသီဥတုတွင် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကို ချက်ပြုတ်ပြီး ပို့ပေးနိုင်မည်နည်း။ အမြန်ချောပို့စနစ်က နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များကဲ့သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်း သို့မဟုတ် ယုံကြည်စိတ်ချရခြင်း မရှိသေးပေ။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာလည်း အလွန်နှေးကွေးလှသည်။ သူမအနေဖြင့် အစားအသောက်များ ပို့ပေးချင်လျှင်တောင်မှ ပိုအေးမြသည့် ဆောင်းရာသီကို စောင့်ရပေလိမ့်မည်။
"ရှုရှิ่งကျန်းကော ဘယ်လိုနေလဲ။ သူ စာတွေ ကြိုးစားရဲ့လား" လင်ချင်းဟေက စကားခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။
"ကန်းဇီအစ်ကို့ဆီကနေ ဘာဆိုးဆိုးဝါးဝါးမှ မကြားရပါဘူး။ ပြဿနာတော့ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပြောပြီးနောက် ရွံ့ရှာသည့်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ "အမေ, ဘေးအိမ်က အိုဇန်းမိသားစုဆိုတာ ဘယ်လောက်အောက်တန်းကျလဲဆိုတာ အမေ မသိလို့ပါ"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု လင်ချင်းဟေက မေးသည်။
"အဲဒီ ကျန်းမေလျန်လေ။ အမေနဲ့အဖေ အိမ်မှာမရှိကြဘူးဆိုတာ သိတော့ ဟူဇီအစ်ကို့ကို လာရှာဖို့ ကျွန်တော်တို့အိမ်တံခါးကို လာခေါက်ဖို့ ရဲတောင်ရဲနေသေးတယ်" ကျိုးကွေ့လိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
ကျန်းမေလျန်မှာ လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က ဟူဇီ၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း လက်မလျှော့သေးပေ။ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ပြဿနာ ထပ်ရှာလာပြီး ဟူဇီကို တံခါးဝအထိ တမင်တကာ လိုက်ရှာနေခြင်းပင်။
തീർച്ചပါက သူမသည် ယခုကိစ္စမတိုင်မီကလည်း ဟူဇီ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးပြီး ဟူဇီက သူမကို တွေ့သည်နှင့် လမ်းကြောင်းရှောင်ကာ အမြဲတမ်း ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် သူတို့အိမ်ဆီသို့ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးထားခဲ့မိပေ။
မေလျန်၏ ဇွတ်အတင်းလုပ်နေမှုက ဟူဇီကို အလွန်တရာ စက်ဆုပ်ရွံရှာစေခဲ့သည်။ ပြောစရာရှိသည်များကိုလည်း ပြောပြီးပြီဖြစ်ကာ ရှောင်ရှားနိုင်သမျှလည်း ရှောင်ရှားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ ရပ်တန့်သွားစေရန်အတွက် ကျန်ရှိနေသေးသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုမှန်သမျှကို လုံးဝ ဖယ်ခွာပစ်မှပဲ ဖြစ်ရမည်လောက်တော့မလား။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ ယခင်စကားတွေက လုံလောက်အောင် ရှင်းလင်းနေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါဘူး။
သူမကတော့ ကျိုးချင်ပိုင်နှင့် လင်ချင်းဟေတို့ မရှိကြတော့သည့်အတွက် အိမ်ထောင်စုကို ထိန်းကျောင်းပေးမည့်သူ မရှိတော့ဟု တွေးထင်နေပုံရပေသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်ကလည်း စကားကို နှုတ်ဖျားတွင် မချန်ထားတတ်ပေ။ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကျန်းမေလျန်ကို အကြောသေသွားစေပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူက ဤသို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ပြောလိုက်ခြင်းပင်။ "ရပ်ကွက်ထဲမှာ အကုန်ပျံ့နေပြီ၊ လူတိုင်းလည်း သိကုန်ကြပြီ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ ဟူဇီအစ်ကို့ကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ခင်ဗျားကို လက်ခံလာအောင် အတင်းလုပ်နေတာလား"
ကျန်းမေလျန်ကမူ သူက သူမကို လူမျက်နှာ လုံးဝမထောက်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် ထုတ်ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အရှက်ကွဲသွားကာ ဟူဇီက သူမကို ဘယ်တော့မှ လက်ထပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ သူမနှင့် သူမ၏ မိသားစုမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ပြောင်းရွှေ့သွားကြတော့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ အိုမိန်းမကျန်းက သူတို့မိသားစုကို အလွန်တရာ ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ခဲ့ကြသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင်တို့ကတော့ အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အိုဇန်းမိသားစုကို ကြောက်ရွံ့သွားစရာ အကြောင်းမှ ရှိနေရလေမည်လော။ ကျိုးကွေ့လိုင်နှင့် ကျိုးရွှမ် နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏ အဘိုးဖြစ်သူမှာ ထိုနှစ်များစွာက နယ်နှင်ဒဏ်ခံခဲ့ရခြင်းမှာ ထိုအိုဇန်းမိသားစု၏ ရှေးဟောင်းကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း — အဟမ်း မဟုတ်သေးပါ, သူတို့သိသည်မှာ အိုဇန်းမိသားစုတွင် သူတို့အပေါ် ချုပ်ကိုင်နိုင်သည့် တကယ့်စွမ်းအား ဘာမှမရှိတော့ဟူသည်ပင်။
"ဒီမိန်းမကတော့ အောက်တန်းအကျဆုံးပဲ" ဟု လင်ချင်းဟေက ထိုဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
"အမေ, ရှုရှိန်းမေ့ကို သတိထားဖို့လိုမယ်။ ရှုအဘွားဆီကနေ ကြားလိုက်တာက ကျန်းမေလျန်နဲ့ ရှုရှိန်းမေ့တို့ စကားပြောနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်တဲ့၊ သူတို့မှာ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ခေါက်ဆွဲထုပ်များကို ဆက်လက် ရမ်းပတ်နေရင်း ပြောပြသည်။
ရှုအဘွားဆိုသည်မှာ လက်လုပ်စက်ရုံငယ်လေးမှ အဘွားရှုပင်တည်း။ လင်ချင်းဟေ မျက်မှန်းကြုတ်လိုက်သည်။ "ရှုရှိန်းမေက ဘာလို့ ကျန်းမေလျန်နဲ့ ရောနှောနေရတာလဲ"
"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်အရာကမှ ကောင်းတဲ့အကျိုးကို မပေးနိုင်ဘူး" ကျိုးကွေ့လိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူက ရှုရှိန်းမေ့ကို အရင်တုန်းက အတော်လေး နှစ်သက်ခဲ့ဖူးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ညီမလေး မရှိသဖြင့် ရှုရှိန်းမေက အမြဲတမ်း ပျော့ညံ့ယဉ်ကျေးဟန် ဆောင်ပြတတ်သောကြောင့်တည်း။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမက သူ၏ဝမ်းကွဲဖြစ်နေသဖြင့် သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးသင့်သည်ဟု ခံစားရကာ ရေခဲမုန့်များ ဝယ်ကျွေးလေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုမူ ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ဟူ၍ အနည်းငယ်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။ ဤဝမ်းကွဲညီမလေးမှာ လူစားထိုးပန်းတစ်ပွင့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု သူခံစားရသည် — အပြင်ပန်းတွင် နုနယ်သယောင် ရှိသော်လည်း သူမ၏ပါးစပ်မှာ လူတစ်ယောက်လုံးကို တစ်လုံးတည်း မျိုချနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။ ထို့အပြင် ဤဝမ်းကွဲညီမလေး၏ ချိုသာသော မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် သူတို့မိသားစု ကျောကို ဓားနှင့်ထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကျိုးကွေ့လိုင်က ခံစားနေရသည်။
သူ့အမေက သူမကို ချစ်ကြိုက်ခွင့် မပေးဘဲ နေခဲ့လို့လား။ တားမြစ်ထားခဲ့ပါက အာနီ (Erni) အား ဝမ်ယွမ် နှင့် ချစ်ကြိုက်ခွင့်ကို ဘာကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့မည်နည်း။
ရှုရှိန်းမေကိုယ်တိုင်ကသာ ကိုယ့်ဘာသာ လူရှာမည်ဟု အတင်းဇွတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ကျောက်ကျွင်း နှင့် ပတ်သက်မိသွားခဲ့ခြင်းပင်။ ယခုနွေရာသီအစောပိုင်းတွင် ရှုရှိန်းမေသည် ကျောက်ကျွင်း ကိုပင် ခေါက်ဆွဲထုပ်ဆိုင်သို့ ခေါ်လာပြီး လည်ပတ်ခဲ့သေးသည်။ ကျောက်ကျွင်း က ဆိုင်ထဲသို့ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ဝင်လာကာ ခြေချိတ်ထိုင်ပြီး အလွန်တရာ မောက်မာသော လေသံဖြင့် စကားပြောဆိုခဲ့ကာ လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြခဲ့သေးသည်။ သူကများ ဘယ်သူမို့လို့လဲ။
ကျိုးကွေ့လိုင်က သူတို့ကို ထမင်းစားရန်ပင် မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဘဲ ချက်ချင်းပင် လမ်းဘေးသို့ ပစ်ထုတ်သကဲ့သို့ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
"ပြောရဦးမယ်၊ ရှုရှိန်းမေက ကိုယ်ဝန် ထပ်ရှိနေပြီ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်ပိုင် အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်တော့ လင်ချင်းဟေက စကားခေါင်းစဉ်ကို ဖြတ်လိုက်သည် — "သူ့အကြောင်းကိုတော့ တော်လိုက်တော့"
ထို့နောက် သူမက "ခေါက်ဆွဲထုပ်ဆိုင်ကို မင်းအဖေကို ထားခဲ့လိုက်ပါ။ မင်းနဲ့ငါနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် သွားဝယ်ကြမယ်။ ဝမ်ယွမ်၊ မင်းရဲ့ညီမလေး ဆန်နီနဲ့ တတိယယောက်ဖလောင်းတို့ နေ့လယ်စာစားဖို့ လာကြမှာ" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"အဖေ, ဆိုင်ကို အဖေပဲ တာဝန်ယူပေးတော့နော်။ ကျွန်တော် အမေနဲ့အတူ ဈေးထဲလိုက်သွားမယ်။ ဘော်ဒါ ဝမ်ယွမ် က ငရုတ်သီးစိမ်းနဲ့ ဝက်သားကြော်ကြိုက်တယ်, ခဏနေရင် ဝယ်ကြတာပေါ့" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင်က အဖေဖြစ်သူကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ကျွင်း ကို အနည်းငယ်မျှပင် မနှစ်သက်သော်လည်း သူ၏ အလားအလာရှိသော ဒုတိယယောက်ဖလောင်းဖြစ်လာမည့် ဝမ်ယွမ် အပေါ်ထားရှိသည့် သူ့အထင်အမြင်ကတော့ ထိပ်တန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။