လင်းချင်းဟယ်က သူမနှင့် အူကြောင်ကြား မနေဘဲ ပြုံးလျက် ဝင်ပြောလိုက်သည် — "ကောင်းပြီလေ။ ဒီည မိသားစုလိုက် ကြီးကျယ်ခန်းနားတဲ့ စားပွဲဝိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။"
"စတုတ္ထအစ်ကို၊ စတုတ္ထအစ်မတော်၊ ဒီဆိုင်ကယ်ကို ကျနော့်အတွက် ဝယ်ပေးတာလား" တတိယအစ်ကိုက အံဖြဲပြုံးကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အင်းလေ။ ဘယ်လိုနေလဲ" လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"မောင်းတတ်လို့လား" ကျိုးချင်းပိုင်က ယာဉ်ပေါ်မှ ဓာတ်ဆီပေပါတစ်လုံးကို ချလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အခုတော့ မမောင်းတတ်သေးဘူး။ ရှင့်ကိုပဲ သင်ပေးရတော့မှာပေါ့" ဟု တတိယအစ်ကိုက ဆိုသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ဓာတ်ဆီကို ဘယ်မှာသိမ်းရမလဲ ဦးစွာမေးမြန်းပြီးနောက် သူ့ကို ဆိုင်ကယ်စမ်းမောင်းရန် ခေါ်သွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းချင်းဟယ်နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့မှာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
"စတုတ္ထအစ်မတော်၊ ဆိုင်ကယ်နဲ့ ဓာတ်ဆီဖိုး ဘယ်လောက်ကျလဲဟင်။ ညီမ ပြန်ပေးမယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကမ်းလှမ်းလာသည်။
"ဘာကို အလ급အလောလဲ။ ရှင်တို့ မပေးနိုင်မှာကို ငါက စိုးရိမ်နေလို့လား" လင်းချင်းဟယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ ဆိုင်နားတစ်ဝိုက်တွင် ကျိုးဝူနီကို မတွေ့ရသဖြင့် သူမက မေးလိုက်သည် — "ဝူနီ ဘယ်မှာလဲ။ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ပြန်မလာဘူးလား"
"မပြန်လာဖြစ်ဘူး။ ယန်ယန်နဲ့အတူ ဟိုမှာပဲ စာကျက်မယ်လို့ ကြားတယ်။ ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း လုပ်စေလိုက်တာပါပဲ၊ သူ့ဘက်က လွှတ်ပေးထားလိုက်ပါတယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က အပြုံးဖြင့် ရှင်းပြသည်။
သူမက လင်းချင်းဟယ်အတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီး ငွေသွားယူရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကာ စုစုပေါင်း ယွမ် ၉၀၀ ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုဈေးမကြီးလှပေ။ လင်းချင်းဟယ်က ဆိုင်ကယ်နှင့် ဓာတ်ဆီဖိုးအတွက် ငွေကိုယူကာ ကျန်ငွေများကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က "လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်က ဖောက်သည်တစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်နဲ့ ဈေးလာဝယ်ဖူးတယ်။ ဈေးဘယ်လောက်လဲ မေးကြည့်တော့ သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က တခြားနေရာကနေ ဝယ်ပေးတာ ယွမ် ၁,၀၀၀ ကျော်တယ်လို့ ပြောတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
"အဲ့ဒီကနေ ပြန်သယ်လာတာ ယွမ် ၁,၀၀၀ ကျော်ဆိုတော့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက အရမ်းကြီးတော့ မလိမ်သွားပါဘူး" လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ရှင်နဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုတို့က ကျုပ်တို့အပေါ် စေတနာထားမှန်း သိလို့သာ ဝယ်လိုက်ကြတာပါ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ရှင်းပြသည်။
"ဝယ်လိုက်တာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တတိယအစ်ကို့ကို ကြည့်ရတာ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကထက် ပိုပြီး မည်းသွားပြီး ပိန်သွားသလိုပဲ။ ဒီလိုပုံစံနဲ့တော့ ပိုက်ဆံရှာလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က သက်ပြင်းချကာ "ဘာလို့ မည်းပြီး ပိန်သွားရမှာလဲ။ ဒီလိုနေရတာက လယ်ယာလုပ်ငန်း လုပ်ရတာထက် အများကြီး သာပါသေးတယ်။ လယ်ယာလုပ်ငန်းဆိုတာ တကယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရတာနဲ့ တူတူပဲ၊ ဒီနှစ်တော့ ဒီဘက်မှာ အခြေအနေတွေ မအေးချမ်းဘူးလေ" ဟု ဆိုသည်။
လင်းချင်းဟယ်က အိတ်ထဲမှ သကြားလုံးအချို့နှင့် နို့မှုန့်ဗူး နှစ်ဗူးကို တူဝရီးများအတွက် ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး "ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒီနှစ် မိုးတွေ အရမ်းရွာတယ်။ နွေရာသီသီးနှံတွေတောင် ကောင်းကောင်း မရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အခုတော့ အခြေအနေ တော်တော်လေး တိုးတက်လာပြီ။ ဒါသာ အရင်ခေတ်တွေကဆိုရင် လူတွေအများကြီး ငတ်သေကုန်ကြလောက်ပြီ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြောပြသည်။
"အဲ့ဒီလိုလား။ မကြာသေးခင်က အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်သေးတယ်။ သူကတော့ အဲ့ဒီအကြောင်း ဘာမှမပြောပြဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
"သူက ရှင့်ကို စိတ်ပူအောင် မလုပ်ချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်လေ၊ အဓိကကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က ခရိုင်နဲ့ နယ်မြေနှစ်ခုလောက်ကိုပဲ ထိခိုက်ခဲ့တာပါ။ တခြားနေရာတွေကနေ အစားအစာတွေ တင်ပို့ပေးခဲ့တာကြောင့် ကျုပ်တို့တွေ ငတ်မသေခဲ့ရပါဘူး" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
ရာသီဥတုကို မှီခိုပြီး စားသောက်နေရတဲ့ သာမန်လူတွေရဲ့ ဘဝကတော့ အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ တခြားထွက်ပေါက်မှ မရှိတာ။ ကံကောင်းထောက်မလို့သာ လက်ရှိခေတ်ကို ရောက်နေတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ရှေးခေတ်တွေတုန်းကလို အရေးပေါ် အစားအစာတွေ ဝယ်ဖို့ ဘယ်သူ့ဆီ သွားရမလဲ။
"ဆန်နီရော ဘယ်လိုနေလဲ" လင်းချင်းဟယ်က ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။
"သူလည်း ဒုက္ခတွေ့ခဲ့ရတာပဲ။ ဒီနှစ်အစောပိုင်းက လိုင်ကော်က ဆန်နီ့ကို ဆေးရုံခေါ်သွားခဲ့ရတယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်းချင်းဟယ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"ဆန်နီ့ကျန်းမာရေးက မကောင်းဘူးလေ။" တတိယအစ်မတော်က ကျိုးဆန်နီ၏ ရာသီဥတု မမှန်သည့် ပြဿနာများကို တိုးတိုးလေး ပြောပြပြီးနောက် လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အဆုံးသတ်လိုက်သည် — "စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ဒီလို မိန်းကလေးကောင်းတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလို ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီးတဲ့အထိ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ဆရာဝန်က သူမမှာ သွေးအားနည်းရောဂါ အပြင်းအထန် ခံစားနေရပြီး ကုသမှုခံယူဖို့ လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် နောင်တစ်ချိန် ကလေးရဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်"
ကျိုးဆန်နီနှင့် လိုင်ကော်တို့ လာလည်တုန်းက တတိယအစ်မတော် တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျိုးဆန်နီ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး အသက်မဲ့နေကာ ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။
"လိုင်ကော်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်လဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"တော်တော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က သူဟာ လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ အမြဲပြောနေတာ အလကားတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ဖြေသည်။ "သူကတော့ ဆေးကုသမှု ခံယူလိုက်ရင် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သွားမှာပါလို့ပဲ ပြောတယ်၊ တခြားဘာမှ မပြောပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆန်နီကတော့ အဲ့ဒါကို စိတ်ထဲ အကြီးအကျယ် ခံစားနေရတယ်ထင်တယ်. သူက အမြဲတမ်း စိတ်ထဲမှာပဲ ဖိနှိပ်ထားတတ်မှန်း ရှင့်လည်း သိသားပဲလေ။"
လင်းချင်းဟယ်က "လက်ထပ်ပြီးခါစမှာမှ ဒီလိုမျိုး ကြုံရတယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူမဆို ပျော်ဖို့ခက်မယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလေ" ဟု မှတ်ချက်ချသည်။
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်က သီးနှံများကို ဖျက်ဆီးလိုက်သလို ကျန်းမာရေးကလည်း ချို့တဲ့နေပြန်သည်။ တကယ်ပါပဲ၊ မကောင်းဆိုးဝါးက တစ်ခုတည်း မလာတတ်ပါဘူး။
တတိယအစ်မတော်က ဆက်ပြောသည် — "လိုင်ကော်က ခရိုင်မြို့မှာ ဆိုင်လာဖွင့်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်လို့ ကျုပ်ထင်တယ်"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းချင်းဟယ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူက ဒီမှာ ဆိုင်ဖွင့်ချင်လို့လား"
သူမအနေဖြင့် ထိုအကြံဉာဏ်ကို လိုင်ကော်နှင့် ကျိုးဆန်နီတို့အား သူမကိုယ်တိုင်ပင် ပေးရန် စဉ်းစားထားခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း တူညီသော အတွောမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ဖွင့်ချင်ကြတယ်လို့ ထင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ဖွင့်တယ်ဆိုတာ မလွယ်လှဘူးလေ။ ငှားမယ်ဆိုရင်လည်း စိတ်မကျေနပ်စရာ ဖြစ်နေပြီး ဆိုင်ဝယ်မယ်ဆိုရင်လည်း ဖိုးနှုန်းက ကြီးလွန်းတယ်။ အဲဒီအပြင် ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ကလည်း လိုင်ကော်အတွက် အဆင်မပြေဘူး" ဟု တတိယအစ်မတော်က ထောက်ပြသည်။
လိုင်ကော်က မွေးရာပါ ရေမပါသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်နှင့် ဖနောင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အခက်အခဲ ရှိနေပေသည်။ တတိယအစ်ကိုအနေဖြင့် ဤတူတော်စပ်သူ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို လွယ်ကူစွာ လမ်းညွှန်ပြသပေးနိုင်သော်လည်း ကျန်းမာသော ခြေထောက်ရှိသည့် တတိယအစ်ကိုကိုယ်တိုင်က မြို့နှင့် ခရိုင်မြို့ကြား နေ့စဉ် အသွားအလာလုပ်ရုံဖြင့်ပင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မောပန်းနွမ်းနယ်နေရပြီဖြစ်သည်။ လိုင်ကော်၏ လက်ရှိ ကိုယ်လက်အခြေအနေအရဆိုလျှင် ထိုသို့ သွားလာလှုပ်ရှားမှုမျိုးကို သူမည်ကဲ့သို့ တတ်နိုင်ပါမည်နည်း။
တတိယအစ်မတော် ထောက်ပြခဲ့သော အခက်အခဲအားလုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း သိရှိစွမ်းသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
"လတ်တလော ဆိုင်ရဲ့ အရောင်းအဝယ် ဘယ်လိုနေလဲ" လင်းချင်းဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်ကြံစည်ထားသည့် အကြံအစည်လေးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူမက ဆက်မပြောသေးဘဲ စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က ပြုံးလျက် ဖြေသည်။ "ဒီနှစ်ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က အစပိုင်းမှာ ထိခိုက်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အရာရာ ချောမွေ့သွားပါပြီ။ ခြုံပြောရရင်တော့ အရောင်းအဝယ်က တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်"
မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခဲ့မှုကြောင့် ပစ္စည်းများ ပြတ်လပ်သွားခဲ့ရသော်လည်း အခြေအနေများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ တတိယအစ်ကိုက တတိယလင်းဘိုးအို၏ နောက်ကိုလိုက်ကာ ရောင်းချရန် ငါးနှင့် ပုစွန်များကို အမြောက်အမြား သယ်ဆောင်လာခဲ့ရာ လတ်ဆတ်သော သီးနှံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မရရှိနိုင်သည့် အချိန်ကာလကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုကာလကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သီးနှံအမျိုးမျိုးတို့လည်း စျေးကွက်ထဲသို့ အစဉ်အတန်းလိုက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ဝယ်ယူထားသော ဆိုင်ကယ်အသစ်ဖြင့်ဆိုလျှင် နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် ပို၍ပင် အောင်မြင်လာမည်မှာ သေချာသည်။
"ပြောရဦးမယ်၊ အငယ်ဆုံးမောင်နှမနဲ့ ယောက်ဖရော ဒီနှစ် ပြန်လာကြဦးမှာလား" ဟု တတိယအစ်မတော်က မေးသည်။
"သေချာသေးဘူး" လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က ဆက်ပြောသည် — "ကျုပ်တို့လည်း ဒီနှစ်အိမ် ဝယ်ထားလိုက်တယ်။ နည်းနည်း သေး긴 ပေမဲ့ မကြာခင် ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စဉ်းစားထားကြတယ်"
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အိမ်ဝယ်လိုက်တာလား"
"တိုက်ခန်းသေးသေးလေးပါပဲ၊ အဲဒီလောက်ကြီး ကျယ်ဝန်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြုံးပြသည်။
"ဘာလို့ ရာထူးတန်းတူ ကွက်လပ်ပါတဲ့ အိမ်ကြီးမျိုး မဝယ်တာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"ဈေးကြီးလွန်းလို့ပါ" တတိယအစ်မတော်က ခေါင်းယမ်းသည်။
ပြောသင့်ပြောထိုက်သည်များကို လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြီးပြီဖြစ်ရာ တတိယအစ်မတော်က ဝင်းပါသည့်အိမ်များကို ဈေးကြီးလွန်းသည်ဟု ယူဆနေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ဆက်လက် တိုက်တွန်းမနေတော့ပေ။
တတိယအစ်မတော်က ဆက်ပြောသည် — "ရှင်တို့ရဲ့ အစ်ကိုနဲ့ အစ်မတော်တို့ကတော့ အိမ်ဝယ်ထားကြတယ်။ အဲဒါက သေးတော့ မသေးပေမဲ့ ကျုပ်ကတော့ တန်ဖိုးရှိလှတယ်လို့ မထင်ဘူး— ယွမ် ၁,၈၀၀ တောင် ကုန်ကျတာလေ!"
ဈေးနှုန်းက အလွန်တရာ မြင့်မားလွန်းနေသည်။ ဝင်းပါသည့် အိမ်တစ်လုံးအတွက် အဲ့ဒီလောက်တောင် ပေးရပြီး အတော်လေးလည်း ဟောင်းနွမ်းနေသေးသည်။ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မွမ်းမံဖို့အတွက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ထပ်သုံးရဦးမည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ငွေယွမ် ၂,၀၀၀ အောက် နည်းနေသူများအနေဖြင့် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားတောင် မနေသင့်ပေ။
"ဝယ်ထားတဲ့ တိုက်ခန်းက ဘယ်လောက်ကျလဲ" လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"ယွမ် ၉၀၀ လောက်ပါပဲ။ အဆောက်အအုံက နည်းနည်းဟောင်းပေမဲ့ အဲဒါက အဓိက မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်နဲ့ တတိယအစ်ကိုတို့က နောင်တစ်ချိန် ရွာကို ပြန်ပြီး အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်း တစ်လုံး ဆောက်ဖို့ စဉ်းစားထားကြတယ်— အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရဲ့ အိမ်လိုမျိုးပေါ့။ ရှင် အဲဒါကို မမြင်ရသေးဘူး မဟုတ်လား၊ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ ကောင်းတယ်လေ။"
အော်၊ လင်းချင်းဟယ် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွာသို့ ဆီလျော်သောဝတ်စုံများဖြင့် ဂုဏ်ယူစွာ ပြန်သွားလိုသည့် ရှေးရိုးစွဲ ဆန္ဒပင်တည်း။ ပိုက်ဆံရှာပြီးသွားသည်နှင့် ဒေသခံများ မနာလိုဖြစ်လာစေရန် ရွာတွင် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဆောက်လုပ်လိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူမအနေဖြင့်မူ ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ တန်ဖိုးမရှိဟု ခံစားရသည်။ မြို့ပေါ်တွင် ရေရှည်နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်လျှင် အနည်းငယ်သာ ပြန်လာကြမည်ဖြစ်ရာ ဆောက်ပြီးပါက ထိုအိမ်ကြီးမှာ အချိန်အများစုတွင် လူသူကင်းမဲ့စွာ ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။