သို့သော် လင်းချင်းဟယ်က မည်သည့်မှတ်ချက်မှ မပေးခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ဇာတိမြေအပေါ် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုမျိုးသည် တတိယချွေးမနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့တွင်သာ ကန့်သတ်မနေဘဲ သူမ၏ချင်ပိုင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
သူသည်လည်း အိုမင်းလာသောအခါ ရွာသို့ ပြန်ရန် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ လင်းချင်းဟယ်က သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရသည်မှာ ဝမ်းသာအားရပင် ရှိလှသည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် သူတို့သည် ရွာသို့ပြန်ကာ တိုက်ခန်းတွဲကြီးတစ်ခု ဆောက်ကြလိမ့်မည်။ ယခုလက်ရှိတွင် အုတ်ခဲအိမ်များက ခေတ်စားနေသဖြင့် ၎င်းကိုမူ ခေတ္တမေ့ထားလိုက်ကြပါစို့။
တတိယချွေးမက ကျိုးဦးလေးနှင့် ကျိုးအဒေါ်တို့၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို မေးမြန်းလာသည်။ လင်းချင်းဟယ်က "မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သူတို့ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
"ရှန့်မေကော ဘယ်လိုနေလဲ။ ရှန့်ချန်ကို ခေါ်လာတာ ငါတွေ့လိုက်တယ်" ဟု တတိယချွေးမက ဆက်လက်မေးမြန်းလေသည်။
စောစီးစွာ လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာကြသည့် အကြီးဆုံးချွေးမနှင့် ဒုတိယချွေးမတို့မှာမူ ပထမအစ်မဖြစ်သူနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးမှု ရှိကြသည်။ လင်းချင်းဟယ်နှင့် တတိယချွေးမတို့ကမူ နောက်မှ ရောက်လာကြသူများဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာလည်း ငါမသိဘူး။ ကောင်းတယ်လို့ပြောရရင်လည်း မကောင်းဘူး။ ဆိုးတယ်လို့ပြောရရင်လည်း မဆိုးပါဘူး။ ရှု့ရှန့်ချန်အကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ သူရောက်လာပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့အမျိုး အသိုင်းအဝိုင်းဆွေမျိုးကောင်းစားရေး (nepotism) ကိစ္စကို ပြောဆိုကြလို့ လူတစ်ယောက်ကို ဆေးရုံရောက်တဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။
"ရောက်ရောက်ချင်း လူကို ရိုက်တယ် ဟုတ်စ။ ဒါတောင် ဆေးရုံရောက်တဲ့အထိ ဖြစ်ရအောင်လို့လား" တတိယချွေးမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"အဲ့ဒါ ဖြစ်တာတောင် ကြာလှပြီ။ အခုတော့ အမှုပြီးသွားပါပြီ။ သူက လက်ရှိမှာ ညကျောင်းတက်နေတယ်။ အာနီ၊ ဟူဇီနဲ့ ကាងဇီတို့ တက်တဲ့ကျောင်းပါပဲ။ သူ ကောင်းကောင်းစာတတ်မြောက်လာမလားဆိုတာကတော့ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
"သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ဆိုတော့ အာနီတို့နဲ့ တစ်ခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးပြီး ဆွဲချမယ့်အလုပ်တွေတော့ ညကျောင်းမှာ မလုပ်မိဖို့ ငါမျှော်လင့်တာပဲ" ဟု တတိယချွေးမက မပြောဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
"သူ့ဦးလေးက သူ့ကို ကျောင်းအပ်ပေးထားတာလေ။ ပြဿနာတစ်ခုခုပေါ်လာရင် သူပဲ တာဝန်ယူရမှာပေါ့။ ရှု့မိသားစုဟောင်းရဲ့ ကိစ္စတွေထဲကို ငါတော့ ဝင်မပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တိတိကျကျ ပြောဆိုသည်။
"စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ပထမအစ်မက မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့များ သူတို့သားသမီးတွေကို ဒီလိုပုံစံဖြစ်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့တာလဲ" တတိယချွေးမ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူမက အတွင်းရေးများကို သိထားပြီးဖြစ်ကာ လင်းချင်းဟယ်ကလည်း ၎င်းကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။ ထိုမောင်နှမဝမ်းကွဲများ၏ ဇနီးသည်များကိုပါ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် သိရှိစေခဲ့သည်။
"ဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြရအောင်တော့။ နောင်နှစ်ကျရင် အာနီရဲ့ မင်္ဂလာဝိုင်ကို သောက်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာတော့မှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"အာနီ ဟုတ်စ" တတိယချွေးမ အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောသည် - "အကြီးဆုံးချွေးမက အာနီအတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပေးလိုက်တာလား။ အဲ့ဒီအကြောင်း သူမပြောတာ ငါတော့ မကြားမိပါဘူး။"
"သူက မြို့တော်ကပါ" လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက်ဆိုသည် - "ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးမှာ အာနီက ဝမ်ယွမ်ကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်။"
"မြို့တော်က ဟုတ်စ။ ယုံကြည်စိတ်ချရပါ့မလား" တတိယချွေးမက အံ့အားသင့်သွားပြီး အမြန်မေးမြန်းလေသည်။
"ချင်ပိုင်၊ ငါနဲ့ ငါတို့ရဲ့ မိဘတွေအပြင် တခြားသူတွေပါ သူ့ကို တွေ့ဖူးကြပြီးပြီလေ။ ဒါဆို ယုံကြည်စိတ်ချရလား မရဘူးလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် ဖြေကြားသည်။
တတိယချွေးမက နှောင့်နှေးတွန့်ဆုတ်နေပြီး - "ငါစိုးရိမ်တာက သူများလေယာဉ်ပျံ (သို့မဟုတ် ရွာကို) မုန်းတီးသွားမှာကိုပါပဲ။" (မြေပုံ/ဒေသကို နှာခေါင်းရှုံ့မှာကို စိုးရိမ်ခြင်း)
ရှု့ရှန့်မေက ဇောက်ကျွန်ကို ခေါ်လာခဲ့စဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို တတိယချွေးမ သိရှိထားသည်။ ဇောက်ကျွန်ဆိုသူမှာ ရှု့မိသားစုဟောင်းကို အလွန်အမင်း ရွံရှာစက်ဆုပ်ခဲ့ကာ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု မရှိလှဟုဆိုကာ ရှု့မိသားစုဟောင်းအိမ်မှ ထမင်းတစ်လုပ်စာကိုပင် စားလိုခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း သတင်းထွက်ခဲ့ဖူးသည်။
ရှု့မိသားစုဟောင်းက ဤမြို့တော်သား သက်တူရွယ်တူ သားမက်ကို မည်မျှအထိ အထူးအထူး မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်ကို သတိပြုသင့်ပေသည်။
"ဒါကို ငါသိပါတယ်။ အာနီက အစတုန်းက လက်မခံခဲ့ပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင်က အာနီကို သဘောကျလို့ နောက်ကနေ လိုက်ပျိုးခဲ့တာပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။ (ဤအခန်းကို NovelPing တွင် အစောဆုံး တင်ထားပါသည်)
ထိုသို့ကြားလိုက်ရသောအခါမှ တတိယချွေးမလည်း စိတ်အေးသွားရသည်။ သို့သော် သူမက ဆက်ပြောသည် - "ပထမအစ်မကတော့ မင်းကို ဘက်လိုက်တယ်လို့ ပြောနေလိမ့်မယ် ထင်တယ်လေ။"
"ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာမှာ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့အညီ မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အဲ့ဒါ လုံလောက်ပါပြီ။ ဝေဖန်ခံရတာတွေလည်း ငါ အများကြီး ကြုံဖူးပြီးပါပြီ။ အခုတော့ ဒါတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပါပြီ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
တတိယချွေးမ ဆိုလိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ ကျိုးအာနီက ထိုမျှကောင်းမွန်သော လူငယ်လေးနှင့် ဖက်စပ်မိခဲ့သော်လည်း ရှု့ရှန့်မေကမူ သူမဘာသာသူသာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
လင်းချင်းဟယ်အနေဖြင့် ပြစ်မှုထင်ရှားသည်ဟု ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။ မည်သူမဆို အပြစ်တင်လိုက တင်ပါစေတော့။
တတိယချွေးမက ဆက်လက်ပြောကြားသည် - "မင်းကို ဘက်လိုက်တယ်လို့ ပြောတာမျိုးတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။ ရှန့်မေအတွက် မရှာပေးဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တည်ငြိမ်စွာ မနေဘဲ သွားပြီး ရှာခဲ့တာ သူမကိုယ်တိုင်ပဲလေ။"
သူမသည် ယခင်က လင်းချင်းဟယ်နှင့် အတန်အသင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လင်းချင်းဟယ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော မောင်နှမဝမ်းကွဲ/ချွေးမ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ အမှန်တကယ် ယုံကြည်လာခဲ့သည်။
သူမက ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး တည့်တည့်ပြောတတ်သည်။ အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လှည့်စားကောက်ကျစ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုခုဆိုလျှင် တစ်ခုဟုပင် တည့်တည့်ပြောတတ်သည်။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာပါကလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ပင် ဖွင့်ပြောတတ်ကာ ရင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားတတ်သူ မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့သော လူမျိုးနှင့် ပေါင်းသាក់ရသည်မှာ ပို၍ အဆင်ပြေသည်။ ကျောခိုင်းဓားထိုးခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။
လင်းချင်းဟယ်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည် - "သူသာ သူမဘာသာသူ မရှာခဲ့ရင်တောင်မှ အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို ငါက သူမအတွက် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အာနီရဲ့လူကို ငါ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အာနီကိုယ်တိုင်က ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ပြီး စာသင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြလို့ သူ့စက်ရုံမှာ စာရင်းကိုင်အဖြစ် သွားရောက်လုပ်ကိုင်ရင်း အဲ့ဒီလူရဲ့ မျက်စိထဲ ဝင်သွားခဲ့တာပါ။ သူက အာနီကို သဘောကျသွားလို့ ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး အာနီနောက်ကို လိုက်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက ရှု့ရှန့်မေအတွက် ကျောင်းစရိတ်ကို ငါ ထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် သူမက မသင်ချင်ခဲ့ဘူးလေ။"
ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူမက ဆက်လက်ပြောသည် - "သူမ အခုတော့ နောင်တရနေလောက်ပြီ ထင်တယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း သူမရဲ့ မောင်လေးကိုခေါ်ပြီး ဦးလေးဖြစ်သူဆောက်ကို သွားခိုင်းကာ အတန်းတက်ခိုင်းဖို့ လုပ်ခဲ့တာပေါ့။"
ကျိုးအာနီ၏ လူလုပ်နေသည့် အလုပ်အကိုင်အကြောင်းကို တတိယချွေးမက မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် စက်ရုံပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ် သူဌေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် သူမ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
"ရှန့်မေ လက်ထပ်ထားတဲ့လူထက် အများကြီး ပိုချမ်းသာတာပေါ့" ဟု တတိယချွေးမက မေးမြန်းသည်။
"ဒီအကြောင်းကိုတော့ ငါလည်း သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ယွမ်က သူ့ကိုယ်ပိုင်အားနဲ့ ရပ်တည်နေတာဖြစ်ပြီး ဇောက်ကျွန်ကတော့ သူ့မိသားစုအပေါ် မှီခိုနေရတာပါ။ အဲ့ဒါက ကွာခြားပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဖြေကြားသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ဝမ်ယွမ်သည် ဇောက်ကျွန်ထက် ပို၍ အနာဂတ် ရည်မှန်းချက် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ သူက တည်ငြိမ်ပြီး အာနီကို စစ်မှန်စွာ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ ကျိုးချင်ပိုင်နှင့် တတိယအစ်ကိုတို့မှာမူ ပြန်မရောက်သေးပေ။ သူတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် လေ့ကျင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းချင်းဟယ်သည် တတိယအစ်ကိုလင်း၏ ဆိုင်ဘက်သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခဲ့သည်။
တတိယအစ်ကိုလင်းသည် ဆိုင်တွင်း၌ ကြက်သတ်နေစဉ် တတိယချွေးမလင်းက ဖောက်သည်တစ်ဦးအတွက် ဥများကို ထည့်ပေးနေသည်။
"တတိယအစ်မ" သူမ လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တတိယချွေးမလင်းက ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ (NovelPing တွင် နောက်ဆုံးထွက် အခန်းများကို ဖတ်ရှုပါ)
တတိယအစ်ကိုလင်းလည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လာပြီး မိမိ၏ အစ်မရင်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကာ - "အစ်မ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ ကိုမောင်မောင် (မောင်နှမဝမ်းကွဲ/အစ်ကို) ရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
ထုံးစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ နို့မှုန့်ဗူးနှစ်ဗူးအပြင် သရေစာမုန့်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ယူလာခဲ့သည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရွာသို့ ပြန်လာသည့် ခရီးစဉ်တိုင်းအတိုင်းပင်တည်း။
"အမြန်သွားပြီး တတိယအဒေါ်အတွက် ထိုင်ခုံတစ်ခု သွားယူစမ်း" ဟု တတိယချွေးမလင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
တတိယအစ်ကိုလင်း၏ အကြီးဆုံးသမီးလေးကို လင်းရှုဟု ခေါ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူမသည် မိန်းကလေးကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလတန်းကျောင်းပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ နောင်လာမည့် နှစ်ဝက်ကျောင်းဖွင့်ချိန်တွင် အလယ်တန်းသို့ တက်ရောက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကို ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ လင်းချင်းဟယ်၏ သက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တတိယအစ်ကိုလင်းသည် ပညာရေးကို အလွန်အမင်း အလေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ရှေ့ပိုင်း၌ သမီး သုံးယောက်ရှိသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် တတိယချွေးမလင်းမှာ မျက်ရည်များ မကြာခဏ ကျခဲ့ရသည်။ သမီး သုံးယောက်စလုံးမှာ ယခုအခါ ငယ်တော့သည်မဟုတ်ပေ။ အားလုံးလည်း ကျောင်းတက်နေကြပြီဖြစ်ကာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကျောင်းမထွက်ခဲ့ရပေ။
မိဘနှစ်ပါး၏ ရည်ရွယ်ချက်အရ စာမေးပွဲအောင်မြင်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဆက်လက်ကျောင်းတက်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး ဆက်လက်၍လည်း ပံ့ပိုးပေးသွားမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အတွေးအခေါ်မှာလည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲနေပေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က "အာရှုရဲ့ စာမေးပွဲအမှတ်တွေက ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အလယ်အလတ်ပါပဲ" ဟု လင်းရှုက သက်ပြင်းချကာ စိတ်မသာမယာဖြင့် ဖြေကြားသည်။
သူမအနေဖြင့် အလွန်ကြိုးစားခဲ့သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အမှတ်များအရမူ အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
"အခုတော့ သမီးက မိန်းကလေးကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ အချိန်ရတဲ့အခါ မြို့တော်ဘက်ကို သွားလည်ချင်စိတ် ရှိရဲ့လား။ အမေဝမ်းကွဲကို စာသင်ပြပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ ရပါတယ်နော်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ကြင်နာစွာဖြင့် အကြံပြုသည်။
"သမီး သွားလို့ရလို့လား" လင်းရှု၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"သမီးရဲ့ မိဘတွေ သဘောတူသမျှ ကာလပတ်လုံး သမီး သွားလည်လို့ရပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သွားရင်တော့ သူမက ပြဿနာတွေ ရှာလာမှာပေါ့" ဟု တတိယချွေးမလင်းက ကြားထဲမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"သူ ပြဿနာမရှာပါဘူး။ ဒီလိုအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက် သွားရောက်လေ့လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုတာက ကောင်းပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အာမခံပြောဆိုသည်။
"သူက ဘယ်လောက်တောင် အသက်ကြီးနေပြီလဲ။ အခွင့်အရေးရှိတဲ့ နောင်တစ်ချိန်ကျမှ သွားမှာပေါ့လေ" တတိယချွေးမလင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
လင်းရှု၏ စိတ်ပျက်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချင်းဟယ်က "မင်းအမေပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သမီးက အခုထိ ငယ်သေးတယ်။ စာကို ကြိုးစားလုပ်ပါ။ အသက် ၁၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ် လောက်ရောက်ရင် မြို့တော်ဘက်ကို သွားဖို့ အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်" ဟု နှစ်သိမ့်ပြောကြားခဲ့ပေသည်။