အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့က စတုတ္ထအစ်မတော်မှာ အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ မောင်နှမသားချင်းကြားတွင် ယခုကဲ့သို့ မကြာခဏ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ပေးကမ်းနေစရာ မလိုကြောင်းလည်း ၎င်းတို့က ဆိုကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ၏ ဤလုပ်ရပ်မှာ လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ပန်းသီးသုံးလုံးသာ လက်ဆောင်ရသည်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ တီးတိုးပြောဆိုနေခဲ့သည့် ဒုတိယအစ်မတော် ကို အသံတိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမသည် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသလိုပင်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ပေါင်မုန့်နှစ်လုံး ပို့ပေးလိုက်ခြင်းမှာ မည်သို့မျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်ဆောင်မဟုတ်ပေ။
"စတုတ္ထအစ်ကိုတော် အငြိမ်းစားယူပြီးကတည်းက သူမက ရုတ်တရက်ဆိုသလို လူမှုရေးတတ်လာပါရောလား။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဘဝက မကြာခင် ပျက်စီးတော့မှာပဲ။ ဘာလို့များ 'ဝံပုလွေကြီး' လို ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ" ဟု ထိုညက ဒုတိယအစ်မတော် က သူမ၏ခင်ပွန်းအား ညည်းတွားပြောဆိုသည်။ "လူမှုရေးအရ လှပအောင်လုပ်ဖို့ ပေါင်မုန့်သုံးပြီးတော့လေ၊ တကယ်ပါပဲ!"
"နောင်တစ်ချိန် သူတို့ အကူအညီလိုရင်တော့ ကိုယ်က သွားကူမှာပဲ" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုတော်က ပြန်ပြောသည်။ သူသည် မိန်းမသားတို့၏ အသေးအဖွဲ အတွေးအခေါ်များကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူသည် ထိုနေ့က စားခဲ့ရသော အစာ၏ အရသာကိုပင် ပြန်လည်ခံစားနေဆဲဖြစ်သည်။ ပေါင်မုန့်မှာ အလွန်အရသာရှိလှသဖြင့် ကောင်းမွန်သော အိပ်မက်များပင် မက်စေလိမ့်မည်ဟု သူထင်မိသည်။
"စတုတ္ထအစ်ကိုတော် အငြိမ်းစားယူလိုက်ရင် သူမက ပြဿနာမျိုးစုံ ရှာတော့မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှလည်း မဖြစ်လာပါလား။ ပြောပါဦး၊ သူ တကယ်တမ်း ငွေဘယ်လောက်များ ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ထင်သလဲ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က မေးလိုက်သည်။
"သူ ဘယ်လောက်ပါလာပါစေ၊ ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုတော်က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် က သူ့ကို တွန်းလိုက်ရင်း "ကျွန်မ သူတို့ပိုက်ဆံကို လိုချင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သိချင်ရုံသက်သက်ပါ။ ငါးရာလောက် ရှိမယ်လို့ ထင်သလား" ဟု မေးသည်။
"ငါးရာဟုတ်လား။ မင်း အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ ရွာပြင်က နောက်ဆုံး အငြိမ်းစားယူသွားတဲ့လူတောင် သုံးရာပဲ ရတာ" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုတော်က ထောက်ပြသည်။
"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်က ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်တမ်းတွေ မကြာခဏ ရခဲ့တာမဟုတ်လား။ သူတို့ကို ပိုပေးမှာပေါ့" ဟု သူမက အတင်းအကျပ် မေးမြန်းသည်။
"ဒီအကြောင်းတွေ စိတ်မပူဖို့ ငါပြောထားတယ်လေ။ စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်က ဘယ်လောက်ပဲ ငွေရှိရှိ သုံးဖြုန်းပစ်မှာပဲလို့ ငါယုံတယ်" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုတော်က လက်ကာပြရင်း ပြောသည်။
နှစ်ရက်က နေ့လယ်စာကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး ပေါင်မုန့်ဖြူကြီးနှစ်လုံးအတွက် ပိုမိုကျေနပ်နေသော်လည်း စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်မှာ အိမ်မှုကိစ္စကို စီမံခန့်ခွဲတတ်သူ မဟုတ်ဟု သူက ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ "စတုတ္ထမြောက်က ငွေဘယ်လောက်ပဲ ယူလာပါစေ၊ သူမရဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘာဝင်ငွေမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု သူက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ဒုတိယအစ်မတော် လည်း စိတ်လျှော့လိုက်ရသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးစကားပုံအတိုင်းပင်၊ ရတနာပုံကြီးရှိပါစေ၊ နေ့စဉ် ဝင်ငွေစီးဆင်းမှုနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ ၏ သုံးဖြုန်းတတ်သော သဘောသဘာဝအရ မည်မျှရှိရှိ လုံလောက်ပါ့မလဲ။
"သူမက အရင်က သန့်ရှင်းရေးကို အရူးအမူးဖြစ်ပြီး လူ့ဂုဏ်တင့်အောင် နေတတ်သူပါ။ အခုတော့ နောက်ဖေးမှာ ဝက်မွေးနေရတာ မဟုတ်လား" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က သရော်လိုက်သည်။ ဝက်ပေါက်စနှစ်ကောင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရသည်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ပင်ပန်းရပြီး အနံ့အသက်လည်း ဆိုးလှသည်။ ထိုသို့ မောက်မာတတ်သော လင်ချင်းဟဲ့ သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ဘဝ၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်နေရပြီဟု တွေးမိကာ သူမက စိတ်ကျေနပ်မှု ရနေသည်။
တတိယအစ်မတော်မှာ ကိုယ်ဝန်ရင့်နေပြီဖြစ်၍ အပြင်မထွက်နိုင်ပေ။ သို့သော် အကြီးဆုံးအစ်မတော် က လာရောက်လည်ပတ်သည်။ အတိတ်က သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သိပ်မကောင်းလှသော်လည်း သူမတို့မှာ မိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်သည်။ သူမက လင်ချင်းဟဲ့ အား ဆွေမျိုးသားချင်းများကြားတွင် ယဉ်ကျေးလွန်းနေစရာ မလိုကြောင်း၊ နောင်တစ်ချိန် အကူအညီလိုလျှင် တိုက်ရိုက်ပြောရန်နှင့် ယခုကဲ့သို့ လက်ဆောင်များဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးနေစရာ မလိုကြောင်း အကြံပေးရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ၏ အကြီးဆုံးအစ်မတော် အပေါ် အမြင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည်။ သူမသည် နားလည်မှုရှိသူဖြစ်သောကြောင့် လင်ချင်းဟဲ့ အနေဖြင့် သူမနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။ တတိယအစ်မတော်အပေါ် သူမ၏ ခံစားချက်မှာလည်း အလားတူပင်။ အစ်မတော်များထဲတွင် ဒုတိယအစ်မတော် တစ်ယောက်သာလျှင် သူမ လုံးဝ အဆက်အဆံလုပ်ချင်စိတ် မရှိသူ ဖြစ်သည်။
"တတိယအစ်မတော် မီးနေသည်ဖြစ်တဲ့အခါ နို့ထွက်ကောင်းအောင် ဝက်ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပေးဖို့ အမေကျိုး ကို ကတိပေးထားတယ်။ မင်းလည်း ကလေးမွေးရင် မင်းအတွက်ပါ နှစ်ချောင်းယူလာပေးမယ်၊ မြေပဲနဲ့ ပြုတ်သောက်ဖို့ပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အကြီးဆုံးအစ်မတော် ၏ ဗိုက်လုံးလုံးလေးကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ အားမနာတော့ဘူး" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြန်ပြောသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲ နွေးထွေးသွားပြီး စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်လှသည်ဟု ခံစားရသည်။
"ဒီအချိန်မှာ မင်း ပန်းသီးကို ပိုစားသင့်တယ် အကြီးဆုံးအစ်မတော်။ ပိုက်ဆံသုံးဖို့ မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့။ ကလေးမွေးပြီးရင် မင်း ကျေးဇူးတင်ရလိမ့်မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အကြံပေးသည်။
"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က စကားရပ်လိုက်သည်။
"ငါ့သားတွေကို ကြည့်လေ။ သူတို့ ဘယ်လိုလဲ။ ချောကြတယ်မလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အင်္ကျီထိုးရင်း ပြောသည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးချင်းပိုင် အတွက် ဖြစ်သည်။ သူ၌ အဝတ်အစား နည်းပါးသဖြင့် သူမ အမြန်ပြီးအောင် လုပ်ရမည်။ ရာသီဥတုမှာ အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်နေပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးတုန်း ကို ထင်းလုံလုံလောက်လောက် သယ်ခိုင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် *ကန်* (မီးဖိုခုံ) မှာ နွေးနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီတွေက တကယ်ပဲ ချောမောကြတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဝန်ခံသည်။ ၎င်းမှာ ချော့ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောသလို လင်ချင်းဟဲ့ မှာလည်း သူမ၏ မူလဇာတိရွာတွင် ရွာသူလှလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထိုဂုဏ်ပုဒ်မှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ယခုမြင်တွေ့ပြီး အိမ်ထောင်မကျသေးဟု ပြောလျှင်ပင် ယုံကြည်မိကြလိမ့်မည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် က စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်မှာ မကြာသေးမီက ပိုမိုလှပလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း သူမအတိအကျ မပြောနိုင်သော်လည်း သူမ၌ ထူးခြားသော တောက်ပမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒါဝါ၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့သည် မိဘနှစ်ပါးစလုံး၏ အကောင်းဆုံး အင်္ဂါရပ်များကို အမွေရထားကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ရွာလုံးတွင် အချောမောဆုံး ကလေးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဖခင်နှင့် အမေကျိုး တို့က သူတို့ကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်က သူတို့ကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ချောကြတယ်မလား။ သူတို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက ငါ ဘာစားခဲ့လဲ သိလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးသည်။
"ဘာစားခဲ့လို့လဲ"
"ပန်းသီးလေ။ ငါ နေ့တိုင်း စားခဲ့တာ။ ကုန်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ထပ်ဝယ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ကလေးတွေက အသားအရေကောင်းပြီး ကိုယ်ခံအားလည်း ကောင်းတာ။ သူတို့က ဖျားနာတာ၊ အအေးမိတာ အရမ်းရှားတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြသည်။
"အဲဒါ ငွေအများကြီး ကုန်မှာပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အံ့ဩစွာ ပြောသည်။
"ကုန်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူ့ဘဝမှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပင်ပန်းခံပြီး အလုပ်လုပ်နေကြတာလဲ။ အကုန်လုံးက ကလေးတွေအတွက်ပဲ မဟုတ်လား။ သူတို့ကို အစကတည်းက နောက်ကောက်ကျအောင် ထားနိုင်ပါ့မလား။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တဲ့အခါ တစ်ယောက်စာစားပြီး နှစ်ယောက်စာ အာဟာရရတာလေ။ တစ်မိသားစုလုံးအတွက် လုပ်ပေးနေတာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပန်းသီးလေး ကျွေးတာ ဘာဖြစ်သလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ဆက်ပြောသည်။ "မင်း ပြန်သွားရင် တတိယအစ်မတော်ကို ပန်းသီးတွေ ပိုစားဖို့ ပြောလိုက်ဦး။"
သူမ ပြောစရာရှိသည်ကို ပြောပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ နားထောင်သည်ဖြစ်စေ၊ မနားထောင်သည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အမေကျိုး က "စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည်နဲ့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့ရဲ့လား" ဟု မေးသည်။ သူမကိုယ်တိုင်သွားလျှင် စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်ကို သိသောကြောင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ စတုတ္ထအစ်မတော် သိပါတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပြန်ဖြေသည်။
"သူသာ တကယ်ပဲ စိတ်ထဲထားရင် ငါ စိတ်ပူနေစရာ လိုပါ့မလား" ဟု အမေကျိုး က ညည်းတွားသည်။ "စတုတ္ထမြောက်က အငြိမ်းစားယူသွားပြီ၊ အိမ်ထဲကို ဝင်ငွေလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး သုံးဖြုန်းနေရင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ဆက်မလဲ"