မိသားစုတစ်စုလုံး ညစာစားပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်နှင့် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်၊ လက်ဆေး၊ ခြေထောက်ဆေးပြီးနောက် အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
"ရှင် တစ်ယောက်တည်း အိပ်လိုက်ပါ။ ကျွန်မက ကလေးသုံးယောက်နဲ့ အိပ်မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောလိုက်ပြီး သားဖြစ်သူသုံးယောက်ကို ခေါ်ကာ သူတို့အခန်းဆီသို့ ပြန်သွားသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမ၏ ကျောပြင်သွယ်သွယ်လေး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်သည်။ ဒီမနက်တုန်းကတော့ သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့မိသော်လည်း တစ်နေ့တာလုံး အားထုတ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်တော့ ဒီလိုစီစဉ်လိုက်တာ စောလွန်းသွားသလားဟု သူ တွေးမိလာသည်။
နွေးထွေးသော စောင်အောက်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း ကျိုးချင်းပိုင် တစ်ယောက် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဒီနေ့ရက်သည် အိမ်မပြန်ခင် သူမျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ သူမ အရှုပ်တော်ပုံတွေ အများကြီး ထုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူမ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါ။ သူမသည် ငြိမ်းချမ်းနေရုံသာမက ထမင်းဟင်းကိုလည်း အထူးကောင်းမွန်အောင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ အစားအသောက်တွေကလည်း အထူးပင် အရသာရှိလှသည်။
သူမ၏ ဟင်းချက်လက်ရာက ဒီလောက်ကောင်းမှန်း သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပါ။ အရင်က သူ အိမ်ပြန်လည်ပတ်ချိန်တွေမှာ သူမချက်ပေးလျှင်လည်း တစ်နေ့တာလုံးအတွက် ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်လောက်သာ ပေးလေ့ရှိပြီး ကျန်တာ ဘာမှမရှိတတ်ပါ။ သူ အလွန်အကျွံ တွေးနေမိတာလား မသိပေမဲ့ သူမသည် သူ အိမ်ပြန်ရောက်လာသည့်အပေါ် စိတ်အားထက်သန်နေပုံ ပေါ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် နောက်အခန်းမှ ကလေးများ ဆော့ကစားနေသည့် အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မျက်နှာထားသည် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် အငြိုးအတေး အနည်းငယ် ကျန်နေသေးလျှင်တောင် သူ့ကို ရွံရှာနေပုံ မရဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။
နောက်အခန်းမှ အမျိုးသား၏ အတွေးများကို မသိရှာသော လင်ချင်းဟဲ့ သည် သားသုံးယောက်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ ဆော့ကစားပြီးနောက် သူတို့နှင့်အတူ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
စောစောအိပ်ရာဝင်ထားသဖြင့် သူမသည် မနက်လင်းအားကြီးတွင် ဘယ်သူ့ကိုမှ နှိုးစရာမလိုဘဲ နိုးလာသည်။ အိပ်ရာက နွေးထွေးလွန်းသဖြင့် ထချင်စိတ်မရှိသော်လည်း ဒဏ်ရာရထားသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူအတွက် အာဟာရပြည့်ဝအောင် ကျွေးရမည်ဟူသော အတွေးက သူမကို တိုက်တွန်းနေသည်။ မနေ့ညက ကြက်စွပ်ပြုတ်ကလည်း အခုဆိုရင် အစာကြေသွားလောက်ပြီ။ ဒီလိုလူပျိုကြီးမျိုးအတွက် အစာစားနိုင်စွမ်းကလည်း အတော်ကြီးမားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ၆ နာရီခွဲခန့်တွင် ထသည်။ သူမ အပြင်ထွက်လိုက်ချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ပြန်ရောက်လာသော သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မနက်ခင်း ပြေးလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်လာပုံရသည်။
"ပြေးလာတာလား" ဟု သူမက ခဏရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"အင်း" ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "နည်းနည်းလောက် ထပ်အိပ်လိုက်ပါဦး။ မနက်စာ ကျွန်တော် လုပ်လိုက်မယ်"
"မလိုပါဘူး။ ရှင် အနားမယူချင်ရင် ဝက်ခြံကိုသာ သွားဆောက်ပါ။ မြန်မြန်ဆောက်ပြီးရင် ဝက်ကလေးတွေ မြန်မြန်ဝယ်လို့ရမှာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အလုပ်လုပ်ရန် နောက်ဖေးသို့ ထွက်သွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်ကို တည်ပြီး မနေ့ညကတည်းက စိမ်ထားသော မှိုအေးသုပ်ကို ဘေးဟင်းအဖြစ် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တွဲဖက်စားရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
အချိန်တန်သောအခါ သူမသည် သားသုံးယောက်ကို နှိုးလိုက်သည်။ မျက်နှာသစ်ရန် ရေနွေးနွေးလေး ပေးပြီး အပြင်မထွက်ခင် အရေပြားအတွက် အစိုဓာတ်ထိန်းခရင်မ် လိမ်းပေးလိုက်သည်။
သူမသည် ကြက်ဥကြော်ငါးလုံး ကြော်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်တစ်လုံးစီဖြစ်သည်။ အရသာအကောင်းဆုံးဖြစ်စေရန် ပူပူနွေးနွေး စားရမည်ဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် သည် ကြက်ဥကြော်ရန် ဆီသုံးလိုက်သည့်အပေါ် ဘာမှမပြောပါ။ ရိုးရှင်းပြီး အာဟာရပြည့်ဝသော မနက်စာ စားပြီးနောက် သူသည် ဝက်ခြံကို ဒီနေ့အပြီးဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နောက်ဖေးသို့ ပြန်သွားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သားအကြီးဆုံး Da Wa ကို "သွားပြီး မင်းရဲ့ အကြီးဆုံးဦးလေး၊ ဒုတိယဦးလေးနဲ့ တတိယဦးလေးတို့ကို ခေါ်ခဲ့။ မင်းအဖေကို ကူညီပေးခိုင်းလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က မလိုပါဘူးဟု တားသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ က စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က ဒဏ်ရာရထားတာလေ။ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ နောက်နှစ်ရက်နေရင် ကျွန်မ မုန့်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်။ အဲဒီကျရင် သူတို့ကို နည်းနည်းပေးလိုက်မှာပေါ့"
ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ပါ။
ကျိုးညီအစ်ကိုသုံးယောက် ရောက်လာပြီး ကူညီကြသည်။ မိသားစုထဲက အမျိုးသမီးတွေကြားမှာ အဆင်မပြေမှုတွေ ရှိတတ်ပေမဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကတော့ အဆင်ပြေကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ညီအငယ်ဆုံးမှာ ဒဏ်ရာရပြီး ပြန်ကောင်းလာခါစ ဖြစ်နေသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးကြသည်။
ထို့အပြင် သူတို့ လက်ရှိနေထိုင်နေသော သီးသန့်အခန်းမှာ ကျိုးချင်းပိုင် အရင်က ပို့ပေးထားသော ထောက်ပံ့ကြေးငွေကြောင့်သာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် လူတိုင်း တစ်နေရာတည်းတွင် ကြပ်ညပ်နေကြရမည်။ ရွာထဲက လူအများစုမှာတော့ အိမ်ထောင်စု အကြီး၊ အလတ်၊ အငယ်တွေအားလုံး အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာပဲ ကြပ်တည်းစွာ နေထိုင်ကြရပြီး အမြဲတမ်း စကားများရန်ဖြစ်နေကြသည်။ ဒီလို ကွာခြားချက်ကြောင့်ပင် ဒုတိယအစ်မတော် တောင်မှ သူတို့အတွက် သီးသန့်နေရာ ရှိနေသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရမိသည်။
ညီအစ်ကိုတွေ လာကူညီပေးကြသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူတို့ကို နေ့လယ်စာ စားသွားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
နေ့လယ်စာတွင် ပြုတ်ထားသော ကန်စွန်းဥများ ပါဝင်သည်။ ပင်မဟင်းလျာက ရိုးရှင်းသော်လည်း ဘေးဟင်းများကတော့ အားရစရာကောင်းလှသည်။ ကြက်ဥနှင့် အာလူးကြော်တစ်ပန်းကန်၊ ဝက်သုံးထပ်သားနှင့် ကြာဇံချက်၊ မှိုနှင့် ဝက်နံရိုးตุ๋န်၊ ပြီးတော့ ပင်လယ်ရေမှော်နှင့် ဝက်နံရိုးစွပ်ပြုတ်တစ်အိုး ဖြစ်သည်။
ဒုတိယနှင့် တတိယဦးလေးတို့ပင်လျှင် အစားအသောက်ကို အလွန်ကျေနပ်သွားကြပြီး သူတို့ အလကားနေ အလုပ်လာလုပ်ပေးတာ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ စိတ်သဘောထား ကောင်းသော အကြီးဆုံးဦးလေးက "ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ။ ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးစရာ မလိုပါဘူးကွာ! ဒါက အသေးအဖွဲလေးပါပဲ" ဟု အကြိမ်ကြိမ် ပြောသည်။
"ရပါတယ်၊ အကြီးဆုံးဦးလေး၊ စားပါဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ပြောသည်။
အကြီးဆုံးဦးလေးသည် စတုတ္ထမြောက်အိမ်ထောင်စု၏ နေထိုင်မှုပုံစံအတွက် စိုးရိမ်မိသည်။ ဒီလိုစားသောက်ဖို့ ငွေဘယ်လောက်တောင် ကုန်မလဲဟု တွေးမိသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ ငြိမ်နေသော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည့်အကြည့်တွင် ကျေးဇူးတင်သည့်အရိပ်အယောင်များ ပါနေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်—*ဘာကြည့်နေတာလဲ? စားသာစား!*
သူမသည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး အငယ်ဆုံးဖြစ်သူ ဆန်ဝါ ကို အစာခွံ့ကျွေးရန် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
အစားအသောက်ကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟင်းပွဲတိုင်းတွင် အသားပါနေသလို ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ် ပမာဏမှာ နည်းသည်။ သူမသည် အာလူးနှင့် ကြက်ဥကြော်အတွက် ကြက်ဥလေးလုံးသာ သုံးထားပြီး အရသာရှိစေရန် ဝက်ဆီကို သုံးထားသည်။ ဝက်သုံးထပ်သားနှင့် ကြာဇံချက်တွင် အသားသုံးပိဿာလောက်သာ ပါပြီး ဝက်နံရိုးနှင့် မှိုစွပ်ပြုတ်မှာလည်း ဝက်နံရိုး တစ်ခါချက်စာသာ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဟင်းပွဲများက အားရစရာကောင်းနေပြီး ညီအစ်ကိုသုံးယောက်လုံး အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်သွားကြသည်။
ဝက်ခြံကို ညနေပိုင်းတွင် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ညီအစ်ကိုတွေကို ညစာအတွက် ဆက်မထားတော့ဘဲ တစ်ယောက်လျှင် ပန်းသီးသုံးလုံးစီပေး၍ အိမ်သို့ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
"သူက ပန်းသီးသုံးလုံးပဲ ပေးလိုက်တာလား" ဟု ဒုတိယဦးလေး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဒုတိယအစ်မတော် က မကျေမနပ်ဖြင့် မေးသည်။ တစ်နေ့တာလုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသဖြင့် သူမ ပို၍ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
"နေ့လယ်စာကတော့ တော်တော်ကောင်းတယ်" ဟု ဒုတိယဦးလေးက သူမ၏ တိုင်တန်းမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထမင်းဟင်းကလည်း ကောင်းမွန်ပြီး အလုပ်ကလည်း လုပ်ရတာ မပင်ပန်းသဖြင့် မျှတသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
အကြီးဆုံးနှင့် တတိယမြောက် ဇနီးမောင်နှံတို့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြသဖြင့် ပန်းသီးရသည်ကို ကျေနပ်နေကြသည်။ အဖေနှင့် အမေကျိုး တို့မှာလည်း စိတ်အေးသွားကြသည်။ သူတို့၏ ညီအငယ်ဆုံးဇနီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အေးဆေးနေတတ်သွားပြီး အရှုပ်တော်ပုံတွေ ထပ်မလုပ်တော့ဟု ခံစားရသည်။
"ကံကောင်းလို့ သူမကို နှစ်ရာယွမ် ပေးလိုက်ရတာ၊ မဟုတ်ရင် သူမ ဒီလောက်မြန်မြန် ငြိမ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အမေကျိုး က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အဲဒီအကြောင်းတွေ မပြောပါနဲ့တော့။ သူတို့ အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်ရင် ပြီးတာပါပဲ။ ဝက်မွေးမယ်ဆိုတော့ သူတို့ အနာဂတ်ကလည်း မဆိုးပါဘူး" ဟု အဖေကျိုး က ပြောသည်။
အမေကျိုး သည် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောတော့ဘဲ သူမ၏ ချွေးမဖြစ်သူက စရိတ်စကကို ဆက်လက်၍ ချွေတာစွာ သုံးစွဲသွားလိမ့်မည်ဟုသာ မျှော်လင့်နေသည်။
နှစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် စတုတ္ထမြောက်အိမ်ထောင်စုမှ Da Wa နှင့် အာဝါ ကို လွှတ်၍ မုန့်ရှစ်လုံး ပို့လိုက်သည်။ အဖေနှင့် အမေကျိုး တို့ တစ်လုံးစီရပြီး ကျန်သုံးအိမ်က နှစ်လုံးစီ ရရှိကြသည်။ မုန့်တွင် ဝက်သား၊ မှိုခြောက်နှင့် မှိုสดများ ပါဝင်ပြီး အရသာရှိလွန်းသဖြင့် လျှာပင် မြိုချမိမတတ် ဖြစ်ရသည်။