အခန်း (၄၀) - နှမ်းဖြင့်ตุ๋န်ထားသော ကြက်သားဟင်း
သူ့မျက်နှာထား တည်ကြည်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ တကယ်ပင် ကန့်ကွက်စရာမရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
"ကြက်ခြံဆောက်ဖို့က အရေးတကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင် အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါမှ ကြက်ကို သတ်လိုက်ပါ။ ညနေထိ ကြာကြာตุ๋န်ထားရင် အရသာပိုရှိတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ့ဆီပဲ အပ်ထားလိုက်ပါ။"
သူက ကျန်ရှိသော အလုပ်များကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့ဝင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။ ဤအလုပ်သည် သူ့အတွက် အပ်နှံပေးရန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကြက်မွေးနှုတ်ရန်အတွက် ရေနွေးအိုးတည်လိုက်ပြီးနောက် မီးဖိုကို မီးမွှေးလိုက်သည်။ ကြက်သားตุ๋န်ရန်အတွက် မြေအိုးသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အခုချိန်ကစပြီး ညနေခုနစ်နာရီလောက်အထိ အသာအယာ မီးအေးအေးဖြင့် ตุ๋န်ထားပါက အသားများမှာ အလွန်နူးညံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။
ဟင်းလျာအတွက် ထူးထူးခြားခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများ မပါဝင်ပေ။ နှမ်းတစ်ဆုပ်သာ ထည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆီးသီးခြောက်ပင် မထည့်ခဲ့ပေ။ နှမ်းဖြင့်ตุ๋န်ထားသော ကြက်သားဟင်းသည် အရသာရှိပြီး အာဟာရပြည့်ဝကာ ယခုလက်ရှိ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေအတွက် အလွန်သင့်တော်သည်။
"ပန်းသီးလေး စားလိုက်ပါဦး" ဟု သူမက ပြောကာ သူ လက်ဆေးရန်အတွက် ရေနွေးခပ်ပေးပြီးနောက် ပန်းသီးတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ဘာကြည့်နေတာလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။" ကျိုးချင်းပိုင် က ပန်းသီးကိုယူပြီး တစ်ဝက်ကို သူမအတွက် လှီးပေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က မျက်စိစွေကြည့်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ကျေနပ်နေမိသည်။ ဤလူသည် တကယ်ပင် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သူဖြစ်သည်။ သူမက လက်ခံလိုက်ပြီး "ဒါက ရှင် (လူနာ) အတွက်ပါ။ ကျွန်မက ရှင့်ကြောင့်မို့လို့ပဲ စားလိုက်တာ" ဟု ပြောသည်။
"အဲ့လိုမျိုး အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သိသော်လည်း သူနှင့် စကားများနေရန် ပျင်းနေသည်။ မူလပိုင်ရှင်သည် ဤအေးစက်စက်လူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ဆောင်းရာသီတွင် တောထဲသို့ ထင်းခုတ်ခိုင်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ သူသည် ဒဏ်ရာရနေသည့်တိုင် အနားယူတတ်သူ မဟုတ်ပေ။
သူမသည် လှည့်ထွက်သွားလိုက်ရာ ကျိုးချင်းပိုင် က သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြင်နာသော အကြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်ကို မမြင်လိုက်ပေ။
အခန်းထဲတွင် Da Wa၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့မှာ နိုးနေကြပြီး နွေးထွေးသော ကန် (kang) ပေါ်တွင် လှဲနေကာ အောက်သို့ ဆင်းရန် ငြင်းဆန်နေကြသည်။
"မေမေ!" လင်ချင်းဟဲ့ ပန်းသီးကို ကိုက်စားရင်း အခန်းထဲ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သားသုံးယောက်၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားကြသည်။
"အောက်ကိုဆင်းပြီး အင်္ကျီဝတ်လိုက်ရင် တစ်ယောက်ကို ပန်းသီးတစ်လုံးစီ ပေးမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ကြေညာလိုက်သည်။
"ဒီပန်းသီးက အရင်တစ်ခါကလို မကြီးဘူး၊ ပြီးတော့ အရင်ကလောက်လည်း မချိုဘူး" ဟု အဝတ်အစား ဝတ်ရင်း Da Wa က မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဟု အာဝါ က ခေါင်းညိတ်ရင်း ထောက်ခံသည်။
"ဘာဖြစ်လဲ။ အရင်ကဟာတွေက မြို့မှာ ဝယ်လာတာ၊ ဒါတွေကတော့ ကွန်မြူနတီရဲ့ ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ မှာ ဝယ်လာတာလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပန်းသီးကို ကိုက်စားရင်း ဆန်ဝါ ကို အဝတ်အစား ဝတ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်နေရာ (space) ထဲမှ ပိုကြီးပြီး ပိုအရသာရှိသော ပန်းသီးများကို ရနိုင်သော်လည်း သူမ "ထုတ်လုပ်" နိုင်သည့် အရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ မြို့သို့ သွားသည့် ခရီးစဉ်များကဲ့သို့ ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက်ရှိနေသရွေ့ သူမအနေဖြင့် ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ဒေသထွက် ပန်းသီးများသည် သေးငယ်ပြီး အရသာ နည်းပါသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပါသည်။
Da Wa နှင့် အာဝါ တို့ အဝတ်အစား ဝတ်ပြီးသည်နှင့် ပန်းသီးများ လာယူကြသည်။ ဆန်ဝါ က အဝတ်အစား မှန်အောင် ဝတ်ရန် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ က ဝင်မကူပေးခဲ့ပေ။ သူ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည်။ အဝတ်များ ထူထူဝတ်ထားသရွေ့ အဆင်ပြေပါသည်။ သူမသည် သူစားရမည့် ပန်းသီးအပိုင်းကို ကြေအောင် ချေပေးလိုက်ရာ ထိုကလေးငယ်မှာ အားရပါးရ စားသောက်လေသည်။
သူ ကောင်းကောင်းစားပြီး ကျန်းမာနေသောကြောင့် ဖြစ်မည်၊ လွန်ခဲ့သည့်ရက်က ဖျားနာခြင်းမှာ လျင်မြန်စွာ သက်သာသွားခဲ့သည်။
Da Wa နှင့် အာဝါ တို့က ဖခင်ဖြစ်သူ အိမ်နောက်ဖေးတွင် ရှိနေသည်ကို သိလိုက်သောအခါ သူ့ကို ကူညီရန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ့အတွက် ကိရိယာများ ရှာပေးရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ဆန်ဝါ ကို ခေါ်ထုတ်လာပြီးနောက် ညစာအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ကြက်သားဟင်း ချက်ထားသောကြောင့် ကျန်ဟင်းလျာများကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝက်သားသုံးထပ်သားဖြင့် ခေါက်ဆွဲပြုတ် (dumplings) လုပ်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသော်လည်း အရသာရှိသည်။
ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုပေါ်တွင် တစ်နာရီကြာ ตุ๋န်ထားပြီးနောက် ကြက်သားဟင်းရည်၏ မွှေးရနံ့များမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သားသုံးယောက်မှာ မီးဖိုရှေ့တွင် ဝိုင်းထိုင်ပြီး အိုးကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့ကို မအော်ခဲ့ပေ။ သူမ ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ကြက်သားဟင်း မချက်ကျွေးရသေးပေ။ ကျေးလက်ဒေသရှိ မိသားစုများတွင် ကြက်များသည် ဥများကြောင့် အဖိုးတန်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ရနိုင်သည့် ပရိုတင်းဓာတ်အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် မြို့တွင် ရောင်းသည့် ကြက်များကို မတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဤအရာမှာ ရှားပါးသော အစားအစာဖြစ်သည်။ ကလေးများ လောဘတက်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က အလုပ်ကို ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်သည်။ နေ့ကုန်သောအခါ ကြက်ခြံမှာ ခိုင်ခံ့ပြီး သပ်ရပ်နေသည်။ သူတို့မိသားစုကို ကြက်သုံးကောင် မွေးမြူခွင့်ပြုထားသည်။
"အိမ်မှာ ဝက်မွေးမလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ఖali ဖြစ်နေသော ဝင်းကို ကြည့်ရင်း မေးသည်။
"မွေးလို့ရလို့လား" ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမသည် သန့်ရှင်းမှုကို တန်ဖိုးထားသူဖြစ်ကြောင်း သူသိပြီး ထိုအချက်ကို သူ လေးစားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ကြက်ပင် မမွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ ကြက်ခြံဆောက်ခွင့်ပေးလိုက်သည်ကိုပင် သူ အံ့အားသင့်နေရရာ ဝက်မွေးရန် စဉ်းစားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမှာက ရှင့်အလုပ်ပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။
"အင်း!" ကျိုးချင်းပိုင် က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ဝက်များသည် နည်းပညာအရ သူတို့၏ ပုဂ္ဂလိကပိုင် မဟုတ်ပေ။ ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့မှတစ်ဆင့် ခွင့်ပြုချက် တောင်းရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အိမ်တွင် မွေးမြူခြင်းက လုပ်အားခရမှတ်များ ရရှိစေပြီး ဝက်များ ဝလာပါက ပို၍ပင် ကောင်းသည်။ ဝင်ငွေရရှိရန် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် ဝက်ချေးများကို အိမ်နောက်ဖေး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြံအတွက် မြေဩဇာအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က အမှန်တကယ်တွင် သူမကို မနှောင့်ယှက်ချင်သောကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့၏ ခြံတွင်သာ ဝက်မွေးရန် စီစဉ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက အိမ်တွင် မွေးမြူရန် သဘောတူလိုက်သည့်အတွက် သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
"အရင်ကလိုတော့ မဟုတ်တော့ဘူးလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြသည်။ "အခုတောင် ကောင်းကောင်း မစားနိုင်သေးတာ၊ အနံ့ကို ဘာလို့ စိုးရိမ်နေရမှာလဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူမကို ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခု မပေးနိုင်သေးဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ "အပြင်မှာပဲ မွေးလိုက်ရင်ရော"
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို လူမိုက်တစ်ယောက်လို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီလောက်ကျယ်တဲ့ အိမ်နောက်ဖေးရှိတာကို အပြင်မှာ မွေးချင်တာလား။ ပြီးတော့ အပြင်မှာ ထားခဲ့ရင် ရှင့်စိတ်ချနိုင်လို့လား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မကောင်းကြံပြီး အစာထဲမှာ တစ်ခုခု ထည့်ပေးလိုက်ရင် တစ်နှစ်စာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
သူမက ထပ်ပြောသည်၊ "ငါ ပြောတာပဲ ရှိသေးတယ်။ ရှင် စိတ်ထဲ ထည့်မနေပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ သတိထား၊ ဝက်ခြံ သန့်ရှင်းရေးကိုတော့ ငါ လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"
ညစာအတွက် ခေါက်ဆွဲပြုတ် စားကြပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံး ကျေနပ်နေကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင် သည် ဝက်ပေါက်များ ရရှိရန်အတွက် ဆွေးနွေးရန် ထွက်သွားသည်။
လေးနာရီလောက်ကတည်းက စောစောစားထားကြသည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် ညနေ ခြောက်နာရီခွဲခန့်တွင် ဖခင်နှင့် သားများအတွက် ကြက်သားဟင်းရည်ကို ယူလာပေးသည်။ နှမ်းဖြင့်ตุ๋န်ထားသော ဟင်းရည်မှာ အလွန်မွှေးပျံ့နေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူမအတွက် ပန်းကန်လုံးအသေးတစ်လုံးဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင် က ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်းကို သူမပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးရန် အတင်းအကြပ် လုပ်သည်။ သူမက ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကြက်တောင်ပံနှစ်ချောင်းကို သူ့အား ပေးလိုက်ပြီး ကြက်ပေါင်ကို သားသုံးယောက်ကြား ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော ကြက်သားများကိုတော့ ကျိုးချင်းပိုင် က အကုန်စားပေးရတော့မည်ဖြစ်သည်။