ဝမ်ယွမ် ရဲ့ စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ ကျိုးအာနီ တစ်ယောက် ခဏမျှ အံ့သြသွားရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့အား ရှက်စိတ်နှင့် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရောစပ်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွမ် ကတော့ သူမကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ လင်ချင်းဟဲ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဆရာမလင်၊ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးရပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့နှင့် သူမ၏ တူမတို့ကြား အသံတိတ် အပေးအယူလုပ်နေသည်ကို သတိမထားမိဘဲ "မင်းတို့ရဲ့ အဝတ်အထည်စက်ရုံက အဲ့ဒီလောက်ကြီးတာတောင် စာရင်းကိုင် မရှိဘူးပေါ့လေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဝတ်အထည်စက်ရုံမှာ စာရင်းကိုင်လိုမျိုး အထူးပြုနယ်ပယ်က လူတွေ လိုအပ်နေဆဲပါဗျ— အထူးသဖြင့် ဟုန်းယင်း ရေးဆွဲထားတဲ့ ငွေစာရင်းရှင်းတမ်းတွေကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်ပိုင်း ပိုလို့တောင် လိုအပ်လာပါတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေတယ်လို့ ပြောရင်တောင် လွန်ရာမကျပါဘူး" ဟု ဝမ်ယွမ် က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလိုက်သည်။ အာနီကို ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း သင်ပေးခဲ့သည်မှာ သူမပင်ဖြစ်ပြီး ဟူဇီ လည်း သိနေပေသည်။ သူမက "အာနီ တစ်ယောက်တည်းဆို လုံလောက်ပြီလား။ ဟူဇီ ပါ တစ်ခါတည်း လိုက်သွားသင့်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"တစ်ယောက်တည်းဆို လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ဆက်မမေးတော့ပေ။ သူမဘက်တွင် လူအင်အား ပိုလျှံနေခြင်း မရှိသော်လည်း ချန်ရှန်းရှန်း က အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ကိုင်တတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ချန်ယွဲ့ကို တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်နှင့် ကျိုးအာနီ လည်း အခြားအလုပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် လွတ်လပ်သွားလိမ့်မည်။
သစ်သီးဖျော်ရည်ဆိုင်အတွက်ဆိုလျှင်လည်း ဟူဇီ သို့မဟုတ် ဂန်းဇီကို စေလွှတ်လိုက်ရုံပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝန်ထမ်းရှားပါးသည့် ပြဿနာ မည်သည်မဆို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ဝမ်ယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က သူမ၏တူမအား "မင်း ဟိုဘက်ကိုသွားပြီး ကူလုပ်ပေးတာ အခကြေးငွေ ပိုရတာလို့ သဘောထားလိုက်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် ဝမ်ယွမ် အပေါ် စေတနာအပြည့်ဖြင့် အမြင်ကြည်လင်နေခဲ့သည်။ သူက စားသောက်ရန်နှင့် အချိန်ဖြုန်းရန်သာ သိသော ချမ်းသာသည့် ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် ရုန်းကန်ကြိုးစားလိုစိတ် အစစ်အမှန် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် အချိန်အကြာကြီး အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်လာခဲ့ကြပြီး သူကလည်း မသမာသည့် လူဆိုးလူမိုက်မျိုး မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ ဘိုးအေဝမ်နှင့် သူမ၏ အဘိုးတို့မှာ ငယ်သူငယ်ချင်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းရင်းမှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသွားလေပြီ။
"စတုတ္ထဘွား၊ ကျွန်မတို့ ဒီမှာ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတုန်းပါ။ လူအင်အားကလည်း တင်းကျပ်နေပြီး ချန်ရှန်းရှန်း ကလည်း အလုပ်ကို အပြည့်အဝ မနှံ့စပ်သေးပါဘူး" ဟု ကျိုးအာနီ က မသွားလိုသည့်ပုံစံဖြင့် ကန့်ကွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသားမှာ အနည်းငယ် လူဆိုးဆန်ဆန် လူလည်ကျတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် မလျော်မကတ်တာမျိုးတော့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ခဲ့ပါ။ သို့သော် သူက သူမအား အချစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲတမ်း ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားနေတတ်သည်။ သူမကို သူ့ကို ချစ်ဖို့ သဘောတူရဲ့လားဟု မေးမြန်းတတ်ပြီး ငြင်းဆိုလိုက်ပါက သူမ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ လွှတ်ပေးစေချင်ရုံမျှဖြင့် သူ့နောက်လိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ် သဘောတူခိုင်းတတ်သည်။
သူက သိပ်ကို အရှက်ကင်းမဲ့လွန်းသည်။
မကြာသေးခင်က သူထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ လုပ်ပြခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူမသည် သူနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် ဘယ်နေရာကိုမှ မသွားလိုတော့ပေ။ သူမသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ ကြာအောင် ရှောင်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ လုံးဝ ရှောင်လွှဲလို့မရတော့မှသာ ထိုအချိန်ကျမှ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားတော့မည်။ သို့သော် သူက သူမထံသို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တံခါးလာခေါက်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
သူက သူမ၏ စတုတ္ထဘွားထံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကာ သူ့ရဲ့ အဝတ်အထည်စက်ရုံသို့ သူမအား ပြောင်းရွှေ့ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုခဲ့သေးသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝန်ထမ်းအင်အား အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်ဆိုသည်ကို သူမ တစ်စက်လေးမှ မယုံကြည်ပေ။
"ရှန်းရှန်းက အလုပ်တွေကို အမြန်ဆုံး သင်ယူလက်ခံနေပါပြီ။ စိတ်မပူနဲ့၊ သွားသာသွားလိုက်တော့။ ဒါ့အပြင် စက်ရုံကြီးတွေရဲ့ စာရင်းဇယားတွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်။ ဒါက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တထစ်ချ ပြောဆိုလိုက်သည်။
စာရင်းကိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အတွေ့အကြုံ ပိုများလာလေလေနှင့် စာရင်းစာအုပ်များ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို ပိုမိုလေ့လာရလေလေ၊ သူမအတွက် ပို၍ အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ဤကိစ္စကို ကြီးမားသည့် ပြဿနာတစ်ခုအနေဖြင့် မမြင်ပေ။
ကျိုးအာနီ မှာ အဘယ်သို့ ဆက်ပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းဆူကာ မတတ်သာဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် *စတုတ္ထဘွားသာ သူ့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေကို သိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ?* ဟု စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။
သူမ၏ စတုတ္ထဘွားသည် မည်မျှအထိ ဒေါသထွက်တတ်သည်ကို သူမ ကိုယ်တွေ့သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ရှုရှန်းမေ အမှားလုပ်ခဲ့စဥ်က သူမနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝ ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။
သူမကိုယ်တိုင် မည်သည့်အမှားမှ မလုပ်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးအာနီ မှာ စတုတ္ထဘွား၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို မရရှိတော့မည်ကို အနည်းနှင့်အများ စိုးရိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွမ် တစ်ယောက် စာရင်းကိုင်ကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး လေထဲကနေ အကြောင်းပြချက်တွေ လုပ်ကြံဖန်တီးနေခြင်း မဟုတ်ပါစေနဲ့ဟု သူမ ဆုတောင်းနေမိသည်။ သူမသည် တောသူမလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး; သူ့လိုမျိုး မိသားစု အလွန်ချမ်းသာသည့် မြို့တော်သားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရလိမ့်မည်ဟူ၍ အိမ်မက်တောင် မမက်ဖူးခဲ့ပေ။
အစကတည်းက သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကမ္ဘာနှစ်ခုမှ လူများဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးအာနီ သည် သူမ၏ ဘိုးဘွားများထံသို့ သွားရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ အဝတ်အစားများနှင့် အိပ်ရာခင်းများကို ဆေးကြောကူညီပေးခဲ့သည်။
အမေကျိုး က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမအား လက်ကာပြကာ "အဲ့ဒါတွေ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘွားက ငါတို့အတွက် အဝတ်လျှော်စက် တစ်လုံး ဝယ်ပေးထားတယ်။ သိပ်ကို အဆင်ပြေတာပဲ၊ ရေကို ထဲထည့်လိုက်ရုံပဲ" ဟု ပြောသည်။
ဤခေတ်က အဝတ်လျှော်စက်များမှာ နောင်လာမည့်ခေတ်များကဲ့သို့ အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်သည်မဟုတ်ဘဲ ရေကို လက်ဖြင့် ဖြည့်ရဆဲ ဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသစ်ဆန်းသည်ဟု တွေ့ရှိရသဖြင့် ကျိုးအာနီ က "အဲ့ဒီအဝတ်လျှော်စက်က ဈေးတော့ တော်တော်ပေးရမှာပဲ။ ကျွန်မ စတုတ္ထဘွားနဲ့အတူ ကုန်တိုက်ကို သွားတုန်းက ရူပယ်ရာဂဏန်းလောက် ပေးရတဲ့ဟာမျိုးကို မြင်ဖူးတယ် ထင်တယ်" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"ဈေးတော့ သက်သာတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု အမေကျိုး က ခေါင်းညိတ်ရင်း သဘောတူသည်။ ထိုသို့ဆိုသော်ငြားလည်း သူမ၏ အငယ်ဆုံး မြေးမလေးမှာ ၎င်းတို့အတွက် ဝယ်ပေးရန် ဝန်လေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
အိမ်နီးနားချင်း အဘွားအို နှစ်ဦးနှင့်မူ ကွာခြားလှပေသည် — ထိုသူတို့မှာ ဆိုးရွားလွန်းသည့် လူတစ်စုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ချွေးမများက ၎င်းတို့အပေါ် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု မပြကြသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပေ။
အမေကျိုး သည် အထူးသဖြင့် အဘွားအို ကျူ့အား အထင်အမြင် သေးလှပေသည်။ ထိုမိန်းမသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှယ် သူမ၏မြေးမကို အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ချီးကျူးနေခဲ့ပြီး အမေကျိုး ၏ မြေးဖြစ်သူနှင့် အတင်းလက်ထပ်ပေးရန် ဇွတ်အတင်း ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ အဆုံးတွင် ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ဘဲ အမေကျိုး အား အလွန်တရာ စက်ဆုပ်ရွံရှာသွားစေခဲ့သည်။
မူလက အဘွားအို ဟူမှာ ကောင်းမွန်ပုံပေါ်သော်လည်း နောက်ကွယ်တွင် လူမသိသူမသိဖြင့် သူမ၏မြေးမကို ခေါ်ယူကာ ၎င်းတို့၏ မြေးဦးလေးဖြစ်သူနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားခဲ့မည်နည်း။
သူမသည် ၎င်းတို့အား လျှို့ဝှက်စွာ တွဲခွင့်ပေးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိန်းကလေးမှာ မင်္ဂလာမဆောင်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည့် အဖြစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
အမေကျိုး သည် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ဒေါသထွက်လာရသဖြင့် အိမ်နီးနားချင်း နှစ်ဦးစလုံးနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
အဘွားအို ဟူမှာ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာပူတတ်သေးသည်။ သူမ အရှက်ကွဲနေကြောင်း သိထားသဖြင့် အဝတ်လျှော်စက် လာပို့သည်ကို မြင်ရသည့်တိုင်အောင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲခဲ့ပေ။
အဘွားအို ကျူ့ကတော့ တစ်ဖက်တွင် အရှက်မရှိ အတင့်ရဲလှပေသည်။ သူမသည် မိမိ၏ ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ထိုစက်ထဲတွင် လာလျှော်ရန်ပင် ကြိုးစားလာခဲ့သေးသည်။
ရေက အလကားရနိုင်သော်လည်း လျှပ်စစ်မီးက ပိုက်ဆံပေးရသည်။ အမေကျိုး က အဝတ်လျှော်စက် ပျက်နေပြီး သုံးလို့မရတော့ကြောင်း သူမ၏မျက်နှာကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောချလိုက်သည်။
*ငါ့ချွေးမက ငါ့ကို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ဝယ်ပေးထားတာ။ အဲ့ဒီအရွယ်ရောက်ပြီး မိစ္ဆာမကြီးကို ဒီလိုကောင်းကျိုးတွေ ဘာလို့ ခံစားခွင့်ပေးရမှာလဲ? သူမရဲ့ အိမ်မက်ထဲမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်!*
"အာနီ၊ ငါတို့ တောသူတောင်သားတွေက လိုဘကြီးတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ မထားသင့်ဘူး။ ရိုးသားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ခြေချရပ်တည်နိုင်ဖို့က အအရေးကြီးဆုံးပဲ။ မြို့တော်က ကောင်းပေမယ့် ဒီကလူတွေက ငါတို့လို တောသူတောင်သားတွေကို အထင်သေးတတ်ကြတယ်။ အထက်တန်းစားနဲ့ လက်ထပ်ရုံနဲ့ မင်းရဲ့ဘဝက ပိုကောင်းလာမယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး" ဟု အမေကျိုး က သူမ၏မြေးမလေးအား စေတနာအပြည့်ဖြင့် သတိပေးပြောကြားလိုက်သည်။
ကျိုးအာနီ က နားထောင်ကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဘွား၊ သမီး သိပါတယ်"
"နားလည်တာ ကောင်းပါတယ်။ ရှုရှန်းမေသာ မင်းရဲ့ အသိဉာဏ်အနည်းငယ်လောက် ရှိခဲ့ရင် သူမ ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခရောက်ပြီး နေစရာမရှိတာမျိုး ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မသိလို့ပါ— သူမက သူမရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ဘိုးဘေးဘီဘင်တစ်ပါးလို ဆက်ဆံနေတာ။ မင်းသာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို အဲ့ဒီလို အလိုလိုက်ရင် သူက လောကကြီးရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ထိုင်နေရပြီလို့ ထင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား? အနာဂတ်မှာ သူ ပိုဆိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူးလား? မူလတုန်းကလည်း သူက ဘာမှ ကောင်းတာ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး" ဟု အမေကျိုး က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူမသည် မြေးမဖြစ်သူ၏ နားနားသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ အကြီးဆုံး အဒေါ်က သူမရဲ့ အဖိုးတန် မြေးမန်းက သူတို့မိသားစုကို အထင်သေးနေကြောင်း ညည်းညူနေခဲ့တာ ကြာပြီ။ သူတို့အိမ်ကို အလည်လာတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ အမှိုက်ပုံကို ရောက်လာသလိုမျိုး အပြုအမူတွေ လုပ်ပြတယ်။ ရှုရှန်းမေသာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာအောင် ဗိုက်နဲ့ မချည်နှောင်ထားခဲ့ရင် သူမက သူ့ရှေ့မှာ အဲ့ဒီလိုမျိုး ခေါင်းညိတ်အذုချပြု လုပ်နေရမယ့် အဖြစ်မျိုး ရောက်မှာတဲ့လား"
အမေကျိုး တွင် သမက်သုံးယောက် ရှိသည်။ ၎င်းတို့အနက် မည်သူကများ သူမ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ သူမ၏အိမ်ကို ညည်းညူဝံ့ပါမည်နည်း။ သာသာယာယာ မဟုတ်ဘဲ တုတ်ချောင်းနဲ့သာ လှမ်းရိုက်ပစ်မှာပေါ့!
သူမ၏ အကြီးဆုံးသမီးက သမက်ဖြစ်သူအား သူမကို ဖျာတစ်ချပ်လို နင်းခြေခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဆုံးစွန်အားဖြင့် သူမ၏ သသမီးတွင် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည် မရှိခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အခြေအနေက ဝယ်သူပိုင်ဈေးကွက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ တစ်ဖက်လူက ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေပြီး သူမ၏ သသမီးကတော့ ဟိုလူတွေ ဒေါသထွက်ပြီး မင်္ဂလာပွဲကို ဖျက်ချလိုက်ကာ ငိုစရာမြေပင် မရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသံတောင် မထွက်ရဲခဲ့ပေ။
တကယ်ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစရာပင်။
ကျိုးအာနီ က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ အဘွား။ သမီး ကျိုးမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်ကို မကျဆင်းစေရပါဘူး" ဟု အာမခံလိုက်သည်။
"အဘွားက မင်းကို ယုံကြည်တာပေါ့။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘွားပြောတာ ကြားရတာက မင်းရဲ့ ပညာရေးမှာ တိုးတက်မှု အများကြီး ရှိလာတယ်ဆိုပဲ။ မင်းမှာ သေချာပေါက် တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ရှိလာမှာပါ" ဟု အမေကျိုး က နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောသည်။
"ဒါတွေအားလုံးက စတုတ္ထဘွားရဲ့ စေတနာထား သင်ပြပေးမှုတွေကြောင့်ပါ။" ကျိုးအာနီ က နှုတ်ခမ်းလေးကို ကွေးကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"တစ်ခါတလေ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘွားက ဒေါသကြီးပြီး စိတ်ဆိုးလာရင် ဆူပူတတ်ပါတယ်။ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။ သူမက မင်းကို ဂရုစိုက်လို့ ဆုံးမတာပါ။ ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် သူမက မင်းကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အမေကျိုး က သူမ၏ အငယ်ဆုံး ချွေးမဖြစ်သူဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုပေးလိုက်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ရိုးသားသည့် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာတစ်ခုအနေဖြင့် သူမ၏ အငယ်ဆုံး ချွေးမသည် ရှုရှန်းမေ အား ယခုအခါတွင် တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်တော့ပေ။
"သမီး သိပါတယ်" ဟု ကျိုးအာနီ က ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ စတုတ္ထဘွားသည် စကားကြမ်းတတ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် အလွန်တရာမှ ရှားရှားပါးပါးသာ အော်ငေါက်တတ်ပြီး သူမ၏ ဆုံးမစကားများမှာ မည်သည့်အခါမျှ မကောင်းကြံစည်သည့် စိတ်ဖြင့် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူမ၏ စတုတ္ထဘွားတွင် နက်နဲသော ပညာဉာဏ် ရှိပေသည်။ အာနီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဆိုပါက သူမ၏ ညကျောင်းဆရာများပင်လျှင် စတုတ္ထဘွား၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်နှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"နောက်မှ ပြန်တော့မယ်ဆိုရင် ကြက်ဥတစ်ောင်း ဆွဲသွားဦး။ ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကြက်တွေ အုထားတာတွေပါ။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘွားနဲ့ အာဝါ တို့ကို အားဖြည့်ပေးဖို့အတွက် ယူသွားလိုက်— စာကျက်တယ်ဆိုတာ ဦးနှောက်အင်အား အများကြီး သုံးရတယ်လေ" ဟု အမေကျိုး က ရှင်းလင်းသော ညွှန်ကြားချက်များပေးရင်း ကြက်ဥများ သွားယူရန် ထွက်သွားလေတော့သည်။