ထို့ကြောင့် အမေကျိုးအနေဖြင့် သူ၏မြေးမလေးကို ဝင်မစွက်ဖက်လိုကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အစ်မကြီးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။
"ရှင်တို့က ကျွန်မကို ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ" အမေကျိုးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူသာ ငါ့စကားကို တကယ်နားထောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ပါ့မလား။ ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက လူ့ဇာတိစရိုက် ပြဿနာပဲ!"
စကားအဆုံးတွင် အမေကျိုးက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။
သူမ၏သားသမီးများကို ဆုံးမစဉ်က သူမသည် အလွန်တင်းကျပ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ တင်းကြပ်သော စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သားလေးယောက်နှင့် သمီးသုံးယောက်တို့အနက် မည်သူကမျှ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို လုပ်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။ အားလုံးမှာ အလွန် ယဉ်ကျေးလိမ့်မာကြသည်။
"မင်းတို့ဆီ ပြန်သွားတုန်းက မင်းသမီးလေးက ဘာတွေပြောခဲ့လဲဆိုတာ ငါတော့ မသိဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ အဒေါ်ဖြစ်သူကို အရင်က နောက်ကွယ်မှာ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ပြောဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ သူ့ကို မွေးထားတဲ့ မိခင်ဖြစ်တဲ့ မင်းတောင်မှ သူ့အဒေါ် သူတို့ကို ကောင်းသလောက် တကယ်ကောင်းရဲ့လားဆိုတာ မသေချာဘူး။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ မပြောတော့ဘူး။ သူ့ကို လက်ထပ်ပြီး သူ့ဘဝသူ နေပါစေတော့" အမေကျိုးက လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
အစ်မကြီးနှင့် သူမ၏ မိသားစုတို့မှာ ထိုနေရာတွင် သုံးရက်တိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ထိုကာလအတွင်း ရှုရှန်းမေနှင့် ကျောက်ကျွင်းတို့၏ လက်ထပ်မင်္ဂလာပွဲကို အပြီးသတ် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့နှင့် သူမ၏ သားနှစ်ဦးမှာ ထိုနေရာသို့ မျက်နှာပင် မပြခဲ့ကြပေ။ ကျိုးချင်းပိုင်ကမူ အစ်မကြီး၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားသည့်အနေဖြင့် ဦးလေးတစ်ဦး၏ တာဝန်ဝတ္တရားအရသာ ပါဝင်ခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့မှာမူ ရှင်းချန်က ဦးလေးဖြစ်သူ၏ နောက်ကို ကပ်ပါးနေကာ ပြန်မသွားချင်ဘဲ ဆက်လက်နေထိုင်လိုကြောင်း ဇွတ်အတင်း ပူဆာနေခဲ့ကြောင်း နောက်မှသာ သိရှိခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်က လုံးဝ လက်မခံခဲ့ဘဲ မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်အတွက် အမြန်ဆုံး ပြန်သွားရန်သာ ပြောဆိုခဲ့သည်။
ရှုရှန်းမေက အိမ်ထောင်ပြုပြီး ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း ကျောက်မိသားစု၏ နေအိမ်မှာ အတန်ငယ် ဝေးကွာသောကြောင့် တမင်တကာ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း မရှိပါက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့ဆုံရခဲပေသည်။
လွတ်လပ်သော အချိန် အနည်းငယ်ရလာသောအခါ လင်ချင်းဟဲ့သည် အဝတ်လျှော်စက်အပါအဝင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။
အဝတ်လျှော်စက်ကို အမေကျိုးထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
ကျိုးရှုမေက ၎င်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် သြဇာတရား ထိခိုက်သလို ခံစားရပြီး "စတုတ္ထအစ်မ၊ ကုန်ကျစရိတ်ကို တဝက်စီ မျှမခံသင့်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တဝက်စီ မျှစရာမလိုပါဘူး။ အခုလောလောဆယ် သုံးနေလိုက်ပါ။ မင်းတို့မိသားစု အိမ်ဝယ်ပြီး ပြောင်းသွားတဲ့အခါ ကျရင် ဒါတွေကို အဖေနဲ့အမေ သုံးဖို့ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လို့ရတာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ပြောခဲ့သည်။
"ဒါက ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်တာလေ" ဟု အမေကျိုးက သူမ၏ ချွေးမဖြစ်သူကို အပြစ်တင်လိုသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အဖေနဲ့အမေ သုံးဖို့လေ၊ အဲဒါကြောင့် ငွေအများကြီး ကုန်တာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ သုံးနိုင်ဖို့က အဓိကပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ ယောက္ခမမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် နည်းပါးတတ်သော်လည်း အရေးကြီးသည့် အခြေအနေများတွင်မူ သူမ၏ အမြင်သဘောထားမှာ သာမန်အတိုင်း မှန်ကန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို မြေးမဖြစ်သူ ရှုရှန်းမေ၏ အခြေအနေအပေါ် ထားရှိသည့် သူမ၏ သဘောထားက ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြသနေပေသည်။
အမေကျိုးမှာ ပြုံးပျော်သွားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ပြန်သွားပြီးနောက် ကျိုးရှုမေသည် အဝတ်အစားအချို့ကို အဝတ်လျှော်စက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ "အမေ၊ သမီးအတွက် ချွေးမရွေးတတ်အောင် အမေ တကယ် သင်ပေးရမယ်နော်။ သမီးလည်း အမေ့အရွယ်ရောက်လာပြီး ရုပ်မြင်သံကြား၊ ရေဒီယို၊ လျှပ်စစ်ပန်ကာ၊ အဝတ်လျှော်စက်တွေအထိ ဝယ်ပေးမယ့် ချွေးမမျိုးကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ပျော်လို့ သေလောက်အောင် ဖြစ်ရမှာပဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုပြောဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်မက စိတ်သဘောထား အနည်းငယ် ထန်ပေမဲ့ ငါ့ကိုရော မင်းအဖေကိုပါ ဆက်ဆံပုံကတော့ အပြစ်တင်စရာ မရှိအောင် ကောင်းပါတယ်" ဟု အမေကျိုးက နွေးထွေးစွာ ပြောသည်။
"စတုတ္ထအစ်မက စိတ်သဘောထား ကောင်းပါတယ်။ သူက သမီးကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ဆိုးတာမျိုး မရှိဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း သူ့ကို စော်ကားလာတာမျိုးကိုတော့ လုံးဝ သည်းမခံဘူးလေ" ဟု ကျိုးရှုမေက သာမန်သဘောဖြင့် လေ့လာပြောဆိုသည်။
ထို့နောက် သူမက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ကာ "အစ်မကြီးက ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ စတုတ္ထအစ်မအကြောင်း အဆိုးတွေ အမြဲပြောနောနဲ့ သမီးတောင် သူ့ရဲ့ အမေလိုလို အပြောအဆိုတွေကို နားထောင်ရတာ စိတ်ကုန်လာပြီ" ဟု ဆက်ပြောသည်။
အစ်မကြီးနှင့် အစ်မလတ်တို့မှာ အသက်အရွယ် ကွာဟမှု ကြီးမားကြပြီး ၎င်းတို့နှင့် ကျိုးရှုမေတို့ကြားတွင် အစ်ကိုလေးဦး မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ညီအစ်မအရင်းအချာဖြစ်သော်လည်း အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိကြပေ။ အစ်မကြီးနှင့် အစ်မလတ်တို့ လက်ထပ်ကြစဉ်က ကျိုးရှုမေမှာ ငယ်သေးသည်။
သို့သော်လည်း ညီအစ်မများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် ရန်ငြိုးရန်စတော့ မရှိကြပေ။ သူမ လာလည်သည့်အခါမျိုးတွင် ဧည့်ဝတ်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး ဆိုးဆိုးရွာရွာလည်း မဆက်ဆံပေ။
သို့သော် အစ်မကြီး၏ အကျင့်ဖြစ်သော စတုတ္ထအစ်မအကြောင်း မကောင်းပြောတတ်သည့် အကျင့်ကိုမူ သူမအနေဖြင့် လက်မခံနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ရှုရှန်းမေ၏ အမှားအားလုံးကို စတုတ္ထအစ်မ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချရန် ကြိုးစားသည့်အခါမျိုးတွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုညည်းညူသံများကို ကြားရတိုင်း ကျိုးရှုမေမှာ စတုတ္ထအစ်မ မည်မျှ မတရားခံနေရကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် အော်ပြောချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။
လူငယ်မျိုးဆက်တွေထဲမှာဆိုရင် ဧအာနီ၊ ဟူဇီနဲ့ နောက်ပိုင်း ဂန်းဇီတို့အနက် ဘယ်သူကများ အိမ်ပေါ်ကိုလာပြီး ဒုက္ခလိုက်ရှာဖူးလို့လဲ။ ရှုရှန်းမေ တစ်ယောက်တည်းပဲလေ။ ဒါဆိုရင် အမှန်တကယ် ပြဿနာရှိနေတာက ဘယ်သူ့မှာလဲ။
"စတုတ္ထအစ်မ မုန့်ပေါင်းလုပ်ဖို့ ဒီကိုလာမယ်ဆိုရင် စတုတ္ထအစ်ကိုက အစ်မကြီးကိုပါ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးချင်နေတယ်လို့ စတုတ္ထအစ်မ ပြောတာ သမီးကြားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ သူသာ တကယ်လာမယ်ဆိုရင် ဒီပြဿနာတွေက ပြီးဆုံးနိုင်ပါ့မလား" ဟု ကျိုးရှုမေက မေးမြန်းသည်။
"မင်းရဲ့ အစ်မကြီးက ဘယ်လိုလုပ် စီးပွားရေး လုပ်တတ်မှာလဲ။ မင်းရဲ့ အစ်မယောက်ျားဆိုတာလည်း စီးပွားရေးလုပ်ဖို့အတွက် မွေးလာတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူတို့ရဲ့ မြေယာအနည်းငယ်နဲ့တင် အဝစားပြီး ကိုယ့်ဝမ်းကိုယ် ကျောင်းနိုင်ပါတယ်။ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ဒီကိုလာမယ် ဟုတ်လား။ မြောက်အနောက်လေကို သောက်နေရရင် ပိုတောင် ကောင်းဦးမယ်" အမေကျိုးက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြောသည်။
"ဒါတွေအားလုံးက သင့်ရဲ့ အဲဒီမြေးမလိမ္မာလေးက မုန့်ပေါင်းလုပ်တတ်ရုံနဲ့ စီးပွားရေး လုပ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေလို့ မဟုတ်ဘူးလား" ကျိုးရှုမေက ပြုံးရင်း ပြောသည်။ သူမ၏ တူမဖြစ်သူ၏ စရိုက်ကို သိထားသဖြင့် သူတို့မိသားစုကို တခြားသူတွေထက် အဒေါ်ဖြစ်သူက ပိုပြီး စောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မည်ဟု ၁၀ ပုံ ၉ ပုံ သူမ မျှော်လင့်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးလုပ်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ လွယ်ကူလို့လား။ လုံးဝ မလွယ်ကူပေ။
ဒါဟာ ဒါလင်ရဲ့ ထက်မြက်မှု၊ အတွေးအခေါ် ကျယ်ပြန့်မှုနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတို့ကြောင့်သာ သူတို့ရဲ့ စီးပွားရေး အောင်မြင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါလင်က စကားပြော အလွန်အမင်း မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ သုံးစွဲသူတိုင်းက သူ့ကို အမည်တပ်ပြီး ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။ ဒါလင်က အဲဒီလောက်အထိ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ဖြစ်သည်။
"သူ့အကြောင်းကို မတွေးနဲ့တော့။ သူက အခု အိမ်ထောင်ကျပြီးသွားပြီပဲ" အမေကျိုးက လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
"သမီးနဲ့ ဒါလင်နဲ့ ဖက်စပ်ပေးတဲ့အချိန်တုန်းက စတုတ္ထအစ်မက သူဟာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အမြဲပြောနေခဲ့ပြီး သူ့ကို စဉ်းစားဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တယ်။ စတုတ္ထအစ်မ ပြောတာ မှန်တယ်" ဟု ကျိုးရှုမေက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောသည်။
ဒါလင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရခြင်းမှာ ကျိုးရှုမေအတွက် ဂုဏ်ယူမိသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုစုတ်ပဲ့ပဲ့ လူသားက သူမကို ကလေးလေးယောက်အထိ မွေးဖွားစေခဲ့လျှင်တောင်မှ သူမ သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူငယ်စဉ်ဘဝက ဘယ်လောက်အထီးကျန်ခဲ့ရပြီး မိသားစုကြီးတစ်ခုကို တကယ်တမ်း လိုလားတောင့်တခဲ့ကြောင်း သူမ နားလည်ပေးခဲ့သည်။
အမေကျိုးက သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ ရုတ်တရက် အဘယ်ကြောင့် ထိုစကားကို ပြောလာသည်ကို မသိရှိသဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ သမီးယောက်ျား သုံးဦးအနက် ပထမဦးဆုံး နှစ်ဦးမှာ ပွဲစားများမှတဆင့် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် ရိုးသားပြီး ကြိုးစားလုံ့လရှိမည့်သူများကိုသာ ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ဦးအတွက်မူ သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးက စတုတ္ထအစ်မထံမှ အကြံဉာဏ် တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ရှေ့လူနှစ်ဦးထက် အများကြီး ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရပေမည်။
"ဒါဝါ တစ်ယောက် ဒီနှစ် ပြန်လာမလား မသိဘူး။ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်တုန်းက သူ မပြန်လာခဲ့ဘူး။ သမီး သူ့အတွက် ခွန်အားဖြစ်စေမယ့် စွပ်ပြုတ်ကောင်းကောင်း လုပ်ပေးဖို့ ကြက်နှစ်ကောင် သတ်မလို့ စဉ်းစားထားတာ" ဟု အမေကျိုးက သူမ၏ မြေးအကြီးဆုံးကို တမ်းတရင်း တွေးတောနေသည်။
ဒါဝါမှာ မိသားစုအတွင်း အချစ်ခံရဆုံး မြေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အလွန်တရာ ထက်မြက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။
သူမက ဒါဝါအတွက် အမေကျိုး အလွန်တရာ ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ ကျိုးမိသားစုတွင် ထိုကဲ့သို့သော မြေးမျိုး ရှိနေခြင်းကြောင့် သူတို့၏ အနာဂတ်မှာ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောက်ပနေမည်သာ ဖြစ်သည်။
"စတုတ္ထအစ်မလည်း သူ့ကို လွမ်းနေမှာပါပဲ" ဟု ကျိုးရှုမေက ပြန်ပြောသည်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း စတုတ္ထအစ်မတို့ဆီကို သွားဦးမှာလား" ဟု အမေကျိုးက မေးမြန်းသည်။
"ဒါလင်က အသားတွေ သွားယူရဦးမယ်ထင်တယ်" ဟု ကျိုးရှုမေက ပြောသည်။
လက်ရှိတွင် သူတို့၏ မုန့်ဆိုင်တွင် ကိုယ်ပိုင် အအေးခန်း ဗီရို မရှိသေးသောကြောင့် အသားကဲ့သို့သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထိုနေရာတွင်သာ သိုလှောင်ထားရသည်။
"ဒါဆို ရပါတယ်။ ငါ ဒီကနေ့ ကြက်တစ်ကောင် သတ်လိုက်မယ်။ ဒါလင် ရောက်လာရင် ဒီကို ယူလာခဲ့ခိုင်းလိုက်၊ ပြီးရင် ငါတို့ စွပ်ပြုတ်ချက်ကြတာပေါ့။ ဟိုဘက်မှာ သွားမချက်နဲ့တော့" ဟု အမေကျိုးက ညွှန်ကြားသည်။
ကျိုးရှုမေလည်း သဘောတူလိုက်သည်။
ဆူဒါလင်နှင့် ကျိုးရှုမေတို့၏ ဘဝမှာ ယခုအခါ ချောမွေ့ပြေပြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ခန်းကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဝယ်ယူခဲ့စဉ်က ငွေစုငွေကြေးများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ တည်ငြိမ်သော လုပ်ငန်းကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် လုံခြုံစိတ်ချရမှု အပြည့်အဝကို ရရှိစေခဲ့သည်။
ထိုသို့ဆိုသော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် အအေးခန်းဗီရိုအတွက် ရာပေါင်းများစွာသော ယွမ်ငွေကို ချက်ချင်း မသုံးစွဲလိုသေးဘဲ နောင်နှစ်မှသာ ဆက်လက်စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ ရှိသည်နှင့်သာ လှည့်ပတ်အလုပ်လုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
மግုင်းနေ့တွင် လင်ချင်းဟဲ့သည် ယောက္ခမဖြစ်သူ ချက်ပေးသည့် ကြက်စွပ်ပြုတ်ကို သောက်သုံးခဲ့ရာ အလွန်ပင် မွှေးကြိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။
"အမေ သိမ်းထားပြီး ကိုယ်တိုင်ပဲ သောက်သင့်တာပါ။ ဒီကို ယူလာစရာ မလိုပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က အစားအသောက်ကို နှစ်ခြိုက်စွာ စားသုံးရင်း ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"အမေက မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျန်းမာသန်စွမ်းလာအောင် ဒီကို တမင်တကာ ပို့ခိုင်းလိုက်တာ" ကျိုးချင်းပိုင်က သူမအား နွေးထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ကျွတ်ခနဲ မြည်သံ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်ရော လင်ချင်းဟဲ့ပါ အသံထွက်ရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျိုးကွေ့လိုင်သည် လက်ထဲတွင် ကင်မရာတစ်လုံးကို ကိုင်ထားကာ စနောက်သော အပြုံးဖြင့် မိဘဖြစ်သူတို့အား "ရှင်တို့နှစ်ယောက် အချစ်တလွဲ လုပ်နေတာကို သမီး တကယ် မိသွားပြီနော်!" ဟု ကြေညာလိုက်လေသည်။